kourdistoportocali.comNews DeskΉταν η Patricia Highsmith πιο ψυχοπαθής από τους ήρωές της;

Της άρεσε να ρουφάει τις γυναίκες

Ήταν η Patricia Highsmith πιο ψυχοπαθής από τους ήρωές της;

Ο Ταλαντούχος Κύριος Ρίπλεϊ μοιάζει με γατάκι μπροστά της

Μισάνθρωπη, εμμονική και αντροχωρίστρα είναι λίγα μόνο από τα χαρακτηριστικά που αποδίδει στη διάσημη συγγραφέα Πατρίσια Χάισμιθ ο βιογράφος Ρίτσαρντ Μπράντφορντ.

Γράφει η Αντιγόνη Τζοβάρα

Στο βιβλίο του με τίτλο «Devils, Lusts And Strange Desires – The Life Of Patricia Highsmith» (Διάβολοι, Πόθοι και Παράξενες Επιθυμίες – Η Ζωή της Πατρίσια Χάισμιθ), η έκδοση του οποίου συμπίπτει με τη συμπλήρωση των 100 χρόνων από τη γέννηση της συγγραφέως, ο Μπράντφορντ σκιαγραφεί ουσιαστικά ένα ανθρωπόμορφο τέρας, που απεχθανόταν σχεδόν τους πάντες και τα πάντα εκτός από τα ζώα και λάτρευε ως κατοικίδια τα σαλιγκάρια!

Εμμονική και μονίμως μεθυσμένη από το πρωί ως το βράδυ καθ’ όλη τη διάρκεια της ενήλικης ζωής της, σεξουαλικά αδηφάγα και ρατσίστρια, ήταν σύμφωνα με το βιογράφο της η Πατρίσια Χάισμιθ που, συγκεκριμένα, απεχθανόταν: τους Λατίνους, τους μαύρους, τους Γάλλους, τους Κορεάτες, τους Ινδιάνους, τους «Κόκκινους Ινδιάνους», τους Πορτογάλους, τους Καθολικούς, τους ευαγγελιστές, τους φονταμενταλιστές, τους Μεξικανούς και, πάνω απ’ όλους, τους Εβραίους!

Είχε εκφράσει, μάλιστα, τη λύπη της για το γεγονός ότι οι Ναζί είχαν καταφέρει να εξοντώσουν μόνο το μισό παγκόσμιο Εβραϊκό πληθυσμό σε αυτό που η ίδια ονόμαζε «Ημικαύτωμα».

Σε ό,τι αφορά στην προσωπική της ζωή, ο Μπράντφορντ εμφανίζει τη Χάισμιθ ως ένα ακόρεστο σεξουαλικό ον με σαφείς ομοφυλοφιλικές προτιμήσεις -έως εμμονές- που φαντασιωνόταν ότι δολοφονούσε τις ερωμένες της, ενώ τρελαινόταν να ξελογιάζει παντρεμένες γυναίκες και να διαλύει ερωτικά ζευγάρια -του ίδιου ή του αντίθετου φύλου. «Σε σύγκριση με αυτήν», γράφει χαρακτηριστικά ο Ρίτσαρντ Μπράνφορντ, «οι προτιμήσεις του Καζανόβα, του Έρολ Φλυν και του Λόρδου Βύρωνα θα μπορούσαν να θεωρηθούν ληθαργικές, ακόμα και σεμνές».

Στην πραγματικότητα, προτιμούσε τα ζώα από τους ανθρώπους και απολάμβανε τη συντροφιά των κατοικιδίων της. Πίστευε δε ότι τα σκυλιά πρέπει να τρέφονται με ανθρώπινα έμβρυα από εκτρώσεις ή αποβολές και της άρεσε να τρώει άψητο βόειο κρέας σε μεγάλα αιμοσταγή κομμάτια, καθώς έτσι θεωρούσε ότι τους απέδιδε σεβασμό. Ανάμεσα στα κατοικίδιά της, ξεχωριστή θέση στην καρδιά της κατείχαν τα σαλιγκάρια, με τα οποία απέκτησε εμμονή από τη στιγμή που έτυχε να παρατηρήσει δυο από αυτά να ζευγαρώνουν. Έκτοτε, συντηρούσε μια αποικία σαλιγκαριών, ενώ συχνά τα κουβαλούσε μαζί της, είτε μέσα στην τσάντα της, είτε ακόμα και μέσα στο σουτιέν της.

«Ο Ταλαντούχος Κύριος Ρίπλεϊ», ο δημοφιλέστερος ήρωάς της, που οι περισσότεροι γνώρισαν μέσα από δυο κινηματογραφικές διασκευές (την ομώνυμη ταινία του 1999 σε σκηνοθεσία Άντονι Μινγκέλα και την προγενέστερη του 1960 με τίτλο «Γυμνοί στον Ήλιο» σε σκηνοθεσία του Ρενέ Κλεμάν), μοιάζει με “γατάκι” μπροστά στη δημιουργό του, σύμφωνα πάντα με όσα της καταλογίζει στο βιβλίο του ο Ρίτσαρντ Μπράνφορντ.

Φαίνεται πως η Πατρίσια Χάισμιθ είχε μια ακατανίκητη ανάγκη να προκαλεί χάος και δυστυχία, τόσο στη ζωή της, όσο και στις ζωές των άλλων, προκειμένου να αντλεί έτσι έμπνευση για να πλάθει τους δολοφονικούς ήρωές της. Στο σημείο αυτό, ο Μπράνφορντ μας υπενθυμίζει ότι ο Άλφρεντ Χίτσκοκ, στην ουσία, εξορθολόγησε τον «Άγνωστο του Εξπρές», αποσύροντας τα ομοφυλοφιλικά στοιχεία και παρουσιάζοντας τον Γκάι ως καλό, προκειμένου να γίνει η ομώνυμη κινηματογραφική διασκευή αποδεκτή από το συντηρητικό κοινό της δεκαετίας του ’50. Η συγκεκριμένη ταινία είναι, κατά τον Μπράντφορντ, «το ζαχαρωτό του Χίτσκοκ στο δηλητήριο της Χάισμιθ».

Όμοια με τους ήρωες της -σαν τον Μπρούνο, για παράδειγμα- έτσι και η Χάισμιθ ήταν εξίσου εμμονική. Το 1948, όταν η συγγραφέας εργαζόταν στο Bloomingdale στη Νέα Υόρκη, έτυχε μια μέρα να μπει στο κατάστημα η όμορφη κόρη ενός εκατομμυριούχου, ονόματι Κάθλιν Σεν. Η Χάισμιθ έπαθε εμμονή μαζί της. Διέρρηξε τα αρχεία του καταστήματος, βρήκε τη διεύθυνση της κοπέλας στο Νιού Τζέρσι και πήγε ως εκεί με το λεωφορείο, μόνο και μόνο για να ξεροσταλιάσει στον απέναντι δρόμο και να κοιτάζει διαρκώς το σπίτι της. Το περιστατικό επιβεβαιώνεται από την ίδια τη συγγραφέα, καθώς έχει αναφερθεί σχετικά σε ένα από τα ημερολόγιά της που διατηρούσε τακτικά από τα 15 της και μετά. Εκεί, λοιπόν, περιγράφει τον έρωτά της για την Κάθλιν, αλλά και την επιθυμία της να τη δολοφονήσει. Οι δυο τους δεν συναντήθηκαν ποτέ. Ωστόσο ο Μπράντφορντ συμπληρώνει, ότι, πολύ αργότερα, η Κάθλιν Σεν κλείστηκε μια μέρα στο γκαράζ με τη μηχανή του αυτοκινήτου αναμμένη, δίνοντας έτσι η ίδια τέλος στη ζωή της.

Η Πατρίσια Χάισμιθ ήταν ιδιαίτερα επιλεκτική στις ερωτικές της συντρόφους, καθώς ελκύονταν αποκλειστικά από γυναίκες που προέρχονταν από ανώτερες κοινωνικές τάξεις. Τις προσέγγιζε δια της προσκολλήσεως, τις αποπλανούσε και εν συνεχεία τις ανάγκαζε να κάνουν μαζί της εξαντλητικά ταξίδια σε όλη την Ευρώπη και το Μεξικό, χωρίς ποτέ να εγκαθίστανται πουθενά. Ιδανικά για εκείνη ήταν τα ταξίδια που διανθίζονταν με θορυβώδεις καβγάδες και ουρλιαχτά, γιατί μέσα από τέτοιες διαδικασίες γεννιόντουσαν οι ήρωές της.

Σε ένα από αυτά τα ταξίδια, στο Ποζιτάνο της Ιταλίας, όπου είχε πάει μαζί με την -Εβραία όπως αποκαλύφθηκε εκ των υστέρων- ερωμένη της Έλεν Χιλ, η Πατρίσια Χάισμιθ “συνάντησε” τον Τομ Ρίπλεϊ, όταν, κοιτάζοντας έξω από ο παράθυρο του ξενοδοχείου της, είδε έναν όμορφο νεαρό άνδρα με μια πετσέτα τυλιγμένη γύρω από τους ώμους του.

Σε όλη της η ζωή η Πατρίσια Χάισμιθ ισορροπούσε αριστοτεχνικά μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας, γι’ αυτό και ο βιογράφος της επισημαίνει στο βιβλίο του, ότι ακόμα και τα εξιστορούμενα στα ημερολόγιά της, δεν απηχούν απαραιτήτως γεγονότα. «Αfter all, it’s better to be a fake somebody, than a real nobody» (είναι προτιμότερο να είσαι ένας ψεύτικος κύριος κάποιος, παρά ένας αληθινός κύριος τίποτα, είχε πει ο Ρίπλεϊ). Δεν ήταν λίγες οι φορές που η Χάισμιθ επινοούσε κάποιες γυναίκες για να φαντασιώνεται μαζί τους -όπως η «Βιρτζίνια» και η «Κλοέ», που τις αναφέρει στα ημερολόγια της, αλλά, εν τούτοις, δεν ήταν υπαρκτά πρόσωπα.

Η αλήθεια είναι πως οι γυναίκες μονοπώλησαν τη ζωή της Πατρίσια Χάισμιθ, ενώ ανάμεσά τους υπήρξε μία που έπαιξε ίσως τον πιο καθοριστικό ρόλο κι αυτή δεν ήταν άλλη από την ίδια της τη μητέρα. Στη συνείδησή της η συγγραφέας είχε βαθιά χαραγμένη την πληροφορία πως αποτέλεσε προϊόν μιας ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης -και ενδεχομένως μιας αποτυχημένης έκτρωσης- γεγονός που επιβεβαίωσε από πολύ τρυφερή ηλικία. Αμέσως μετά τη γέννησή της, η μητέρα της πήρε διαζύγιο και παντρεύτηκε τον Στάνλεϊ Χάισμιθ που την υιοθέτησε και της έδωσε το όνομά του.

Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα και ενώ ήταν ακόμα ανήλικη, η μητέρα της την παράτησε με τη γιαγιά της. «Έμαθα να ζω με ένα οδυνηρό και δολοφονικό μίσος», είχε πει η ίδια, ενώ μόλις την τελευταία δεκαετία της ζωής της εκμυστηρεύτηκε σε μια φίλη της ότι είχε κακοποιηθεί σεξουαλικά από δυο άντρες, όταν ήταν περίπου τεσσάρων με πέντε ετών και έμενε με τη γιαγιά της. Στα ημερολόγιά της και στις μετέπειτα συνεντεύξεις της, η Πατρίσια Χάισμιθ περιέγραψε την παιδική της ηλικία ως «ένα χαρμάνι φόβου, αυτό-απέχθειας και έχθρας για τους οικείους της», ενώ χρέωνε στη μητέρα της το γεγονός ότι την εγκατέλειψε. «Έτσι», έγραφε, «αναζητώ γυναίκες που θα με πληγώσουν με ένα παρόμοιο τρόπο».

Καμία ωστόσο δεν κατάφερε να πληγώσει την Πατρίσια Χάισμιθ, τόσο όσο τις πλήγωσε εκείνη. Ήταν άπιστη, συνήθιζε να έχει παράλληλες σχέσεις και εξώθησε την Έλεν Χιλ σε απόπειρα αυτοκτονίας, όπως αναφέρει ο βιογράφος της. Το περιστατικό συνέβη κατά τη διάρκεια ενός εξοντωτικού οδικού ταξιδιού στο Μεξικό. Η Έλεν κατανάλωσε υπερβολική δόση χαπιών, αλλά η Πατρίσια την άφησε μόνη της στο δωμάτιο του ξενοδοχείου και βγήκε για φαγητό, όπως γράφει ο Μπράντφορντ. Επιστρέφοντας στις 4 τα ξημερώματα και αφού τη βρήκε σε κωματώδη κατάσταση, τότε μόνο αποφάσισε να καλέσει γιατρό.

Για κάποια άλλη από τις αμέτρητες ερωτικές της συντρόφους, την ευκατάστατη Ντόρις, που εργαζόταν για ένα διαφημιστικό πρακτορείο στη Madison Avenue, η Χάισθμιθ έγραψε στο ημερολόγιό της: «Μια μέρα θα σε πιάσω από το λαιμό και θα σου σκίσω το λαρύγγι και τις αρτηρίες, παρ’ όλο που θα πάω στην κόλαση για αυτό».

Ανάμεσα στις γυναίκες με τις οποίες συνδέθηκε ερωτικά, σημαντικό ρόλο διαδραμάτισε μια παντρεμένη Αγγλίδα της υψηλής κοινωνίας, που ήταν μεγαλύτερή της κατά δώδεκα χρόνια και διατηρούσαν μακροχρόνιο δεσμό από τις αρχές της δεκαετίας του ’60. Το αληθινό της όνομα παραμένει άγνωστο μέχρι σήμερα. Ο Μπράντφορντ αναφέρεται σε αυτήν, με το όνομα Κάρολαϊν και σημειώνει ότι το μοναδικό μελανό σημείο στη σχέση μεταξύ των δύο γυναικών ήταν η ευγένεια, η κατανόηση και η συμβιβαστική στάση του συζύγου της. Αυτό δεν άρεσε και πολύ στην Πατρίσια Χάισμιθ!

Σημειωτέον, η Κάρολαϊν είχε εγκαταλείψει τη συζυγική της εστία στο Κένσιγκτον για να εγκατασταθεί μαζί της στο Σάφολκ.

Πέρα από τις ιδιορρυθμίες της στη ζωή, ο Ρίτσαρντ Μπράντφορντ δεν διστάζει να περιλάβει δυσμενώς ακόμα και τα λιγότερα επιτυχημένα μυθιστορήματα της συγγραφέως -και ειδικά τα σίκουελ του κυρίου Ρίπλεϊ. Η αλήθεια είναι πως η Πατρίσια Χάισμιθ ήταν πολύ μεθυσμένη όταν έγραφε αυτά τα λιγότερο επιτυχημένα βιβλία της εκεί γύρω στα τέλη της δεκατίας του ’70. Μια φορά, μάλιστα, που ήταν προσκεκλημένη σε μια δεξίωση είχε πέσει πάνω σε κάτι κηροπήγια, με αποτέλεσμα να πάρουν φωτιά τα μαλλιά της. Σε κάποια άλλη δημόσια εμφάνισή της για επίσημο δείπνο στο Λονδίνο, άνοιξε την τσάντα της και τοποθέτησε 30 σαλιγκάρια το ένα πίσω από το άλλο, σχηματίζοντας ουρά πάνω στο τραπεζομάντηλο…!

Το γεγονός αυτό μπορεί να παραξένεψε τους συνδαιτυμόνες της, αλλά, αν το καλοσκεφτεί κανείς, ειδικά έπειτα από όλα όσα διαβάζουμε στο βιβλίο του Ρίτσαρντ Μπράντφορντ, αυτά ήταν τα κατοικίδιά της που τα είχε σαν παιδιά της. Αυτά και τους ήρωές της –ως το μοναχικό τέλος της ζωής της το 1995.

Ίσως, πάλι, να έφταιγαν και τα λόγια της μητέρας της: «Είναι καλό που δεν έκανες ποτέ σου παιδιά. Δε σκέφτεσαι κανέναν εκτός από τον εαυτό σου»…

SHARE

Περισσότερα

MORE NEWS DESK

TOP LINE

Οι “καλοί γονείς” και τα κανάλια στέλνουν “εμπόρευμα” στους Λιγνάδηδες και στο Ντουμπάι
Γιώργος Παππάς> Τι έχουν πετύχει έως τώρα οι εμβολιασμοί, τι δεν σχεδιάσαμε στον εμβολιασμό, και τα υγειονομικά διαβατήρια
Το πείραμα του τρόμου> Δείτε πως μεταδίδεται ο κορωνοϊός σε κομμωτήρια και νοσοκομεία
Οι 120 Μέρες των Σοδόμων>Γιατί αίφνης οι Γάλλοι αποκαλούν εθνικό θησαυρό έργο του Ντε Σαντ
Το Ισραήλ λοκάρει πετρελαιοφόρο της ναυτιλιακής Μαρτίνου ως ύποπτο για τεράστια οικολογική καταστροφή
Ένας πράκτορας στο σκοτεινό κόσμο των παιδεραστών
Όταν ο Κουφοντίνας προσέφερε ένα κουτί γλυκά στον Χρήστο Μάτη και μετά τον πυροβόλησε
Πιο τρομακτικός απ’ όλους ο καλιφορνέζικος “σούπερ-κορωνοϊός”
Οι σκληροί δεν χορεύουν. Ο Ζούλιας αποκαλεί επαγγελματία ηλίθιο τον Κούγια!
UPS Eλλάδα>Ψηφιακός μεσαίωνας ή καψόνι;
Συγκλονιστικός ο David Attenborough στον ΟΗΕ> Δεν υπάρχει επιστροφή για τον πλανήτη
Επιχείρηση “Δράκος”> Ο Χρουστσόφ διέταξε τη δολοφονία του Τζον Φ. Κένεντι