Σε αυτούς τους ανθρώπους, στον λαό του Ισραήλ, οι υποκριτές ηγέτες της Δύσης εκφράζουν νουθεσίες για κατάπαυση του πυρός και διάλογο με τους Ναζί τρομοκράτες της Hamas και όσους τους καλύπτουν.
Ο Uri Rousso, 44 ετών, δολοφονήθηκε ενώ υπερασπιζόταν το Kibbutz Kfar Aza από τρομοκράτες κατά την αρχική επίθεση της Ηamas στις 7 Οκτωβρίου.
Ο Rousso,, μηχανολόγος μηχανικός, ήταν μέλος της ομάδας ασφαλείας στο Kfar Aza και βγήκε για να υπερασπιστεί το κιμπούτς όταν δέχθηκε επίθεση από τη Hamas. Μπόρεσε να σκοτώσει έξι επιτιθέμενους προτού τον πυροβολήσουν.
«Βγήκε αμέσως με το προσωπικό του όπλο σαν ήρωας, με ποδήλατο, για να πολεμήσει», είπε η σύζυγός του Dafna στους Times of Israel. Το πιστόλι του βρέθηκε αργότερα. Έξι πυροβολισμοί σημειώθηκαν και τα πτώματα έξι νεκρών τρομοκρατών βρέθηκαν στην άμεση περιοχή, είπε.
Η σύζυγός του και οι τρεις κόρες τους, η Maya, 13, η Alona, 11, και η Ye’ela, 9 ετών, κρύφτηκαν στο οικογενειακό ασφαλές δωμάτιο για 14 ώρες, ενώ οι μάχες μαίνονταν και οι ένοπλοι της Χαμάς έτρεχαν στο κιμπούτς, σκοτώνοντας πολλούς από τους γείτονές τους.
Το Kfar Aza, μόλις τρία χιλιόμετρα από τη Γάζα, είδε μερικές από τις χειρότερες βαρβαρότητες εκείνη την ημέρα των πογκρόμ. Πάνω από 100 άνθρωποι σκοτώθηκαν, περίπου το 25% του πληθυσμού, και σύμφωνα με ορισμένες αναφορές, πάνω από 70 αιχμαλωτίστηκαν από τη Ηamas.
Μετά τις αρχικές μάχες, ένοπλοι της Hamas κρύφτηκαν στο Kibbutz και ο Ισραηλινός Στρατός εξακολουθούσε να τους εκκαθαρίζει την επόμενη μέρα. Στην επακόλουθη σάρωση της κατεστραμμένης κοινότητας, το σώμα του Roussoανακαλύφθηκε και η κηδεία του έγινε στις 15 Οκτωβρίου.
«Ο Uri είχε χρυσή καρδιά, δεν είπε ποτέ όχι. Ήταν η ζωή μου, ήταν η αδελφή ψυχή μου», είπε η Dafna Rousso.
Ο δημοσιογράφος της Haaretz, Amir Tibon, μετακόμισε με τη σύζυγό του Miri στο ποιμενικό Kibbutz Nahal Oz, ακριβώς στα σύνορα της Γάζας, μετά τον πόλεμο Ισραήλ-Γάζας το 2014.
Το ζευγάρι, τότε χωρίς παιδιά, ήθελε να στηρίξει τη μικρή κοινότητα, είπε ο Tibon στο The Atlantic. Ερωτεύτηκαν τον τόπο και έμειναν. Πριν από ένα χρόνο, αγόρασαν ένα σπίτι εκεί.
Το πρωί της 7ης Οκτωβρίου, οι ήχοι από όλμους που έπεφταν οδήγησαν το ζευγάρι στο ενισχυμένο «ασφαλές δωμάτιο» στο οποίο κοιμόντουσαν οι κόρες Galia, 3,5 ετών, και Carmel, 1,5 ετών.
Είχαν συνηθίσει στους όλμους που έρχονταν από την κοντινή Λωρίδα της Γάζας, αλλά όχι στους πυροβολισμούς που πλησίαζαν όλο και πιο κοντά μέχρι να βρεθούν στο παράθυρό τους, θυμάται αργότερα ο Tibon.
Ο Tibon που μιλάει Αραβικά μπόρεσε να καταλάβει αμέσως τι συνέβαινε όταν άκουσε τρομοκράτες της Hamas έξω από το σπίτι του.
Amir και Noam Tibon
Περίπου 20 τρομοκράτες διείσδυσαν στη μικρή κοινότητα εκείνη την ημέρα, ενώ εκατοντάδες άλλοι ξεχύθηκαν σε άλλες συνοριακές κοινότητες της Γάζας για να σκοτώσουν, να ακρωτηριάσουν, να κάψουν και να βασανίσουν. Περίπου 1.400 άνθρωποι σφαγιάστηκαν, συμπεριλαμβανομένων μωρών και ολόκληρων οικογενειών.
Aφού κρύφτηκαν στο καταφύγιο προσπαθώντας να κρατήσει τα μικρά παιδιά του ήσυχα, ο Tibon μπόρεσε να τηλεφωνήσει στον στρατιωτικό ανταποκριτή της Haaretz, Amos Harel, ο οποίος εξήγησε ότι οι τρομοκράτες δεν βρίσκονταν μόνο στο Nahal Oz, αλλά είχαν εισβάλει σε κοινότητες πάνω-κάτω στα σύνορα της Γάζας.
«Καταλάβαινα την κατάσταση. Ετοιμάστηκα να πεθάνω», θυμάται ο Tibon.
Στη συνέχεια, τηλεφώνησε στον πατέρα του, Noam, 61 ετών, έναν απόστρατο στρατηγό του Ισραηλινού Στρατού-IDF.
Οι γονείς του πήδηξαν αμέσως στο αυτοκίνητό τους στο Τel Aviv και κατευθύνθηκαν νότια.
Στο Kibbutz Mefalsim, ο πατέρας του, οπλισμένος μόνο με ένα πιστόλι, άφησε το οικογενειακό αυτοκίνητο και πήρε μια βόλτα με έναν στρατιώτη. Καθώς οδηγούσαν, οι δυο τους αντιμετώπισαν μια συμπλοκή μεταξύ ενός πυρήνα της Ηamas και στρατιωτών από την επίλεκτη μονάδα καταδρομέων, Maglan.
Τρεις στρατιώτες του Maglan έπεσαν σε αυτόν τον αγώνα, ανάμεσά τους ο Ταγματάρχης Chen Buchris, 26 ετών, ο υποδιοικητής. Ο Tibon άρπαξε το όπλο και το κράνος του Buchris και μπήκε στη μάχη.
Οι τρομοκράτες εξοντώθηκαν, αλλά δύο από τους Ισραηλινούς στρατιώτες τραυματίστηκαν.
Ο Τibon πήγε στο νοσοκομείο με το αυτοκίνητο του ζευγαριού τη σύζυγο και τα παιδιά του και επέστρεψε πάλι νότια, με τα πόδια, εντοπίζοντας έναν άλλο απόστρατο στρατηγό, τον Israel Ziv.
Ο Ziv 66 ετών, όπως και ένας άλλος πρώην στρατηγός, ο Yair Golan, είχε επίσης κατευθυνθεί προς τα νότια για να κάνει ό,τι μπορούσε για να βοηθήσει.
Επί τόπου, απάντησε στο κάλεσμα του Noam Tibon για βοήθεια και οδήγησε τους δύο με το αυτοκίνητό του στην είσοδο του Kibbutz Nahal Oz, κατέβασε τον Tibon και συνέχισε στο Kibbutz Be’eri – τόπο μιας από τις χειρότερες σφαγές εκείνης της ημέρας – και μετά στην περιοχή του πάρτι Supernova που είχε μετατραπεί σε πεδίο αίματος.
Στο Nahal Oz, ο Tibon εντάχθηκε γρήγορα στην αμυντική ομάδα kibbutz και σε αρκετές μονάδες ειδικών δυνάμεων.
Καλύπτοντας ο ένας τον άλλον, οι στρατιώτες άρχισαν να πηγαίνουν από σπίτι σε σπίτι για να εντοπίσουν τρομοκράτες και να μάθουν όσοι ήταν κλειδωμένοι στα καταφύγιά τους ότι είχε φτάσει ο IDF.
Μεταξύ των περισσότερων από 200 ανθρώπων που η Hamas πήρε όμηρους εκείνη την ημέρα ήταν μια πενταμελής οικογένεια από το kibbutz – δύο γονείς και τρία παιδιά.
Ο Yaniv Zohar, η σύζυγός του Yasmin και οι δύο κόρες τους, Keshet και Tehelet (Ευγένεια)
Μεταξύ αυτών που δολοφονήθηκαν στο kibbutz ήταν ο Yaniv Zohar, 54, φωτογράφος της εφημερίδας Israel Hayom. Σκοτώθηκε μαζί με τη σύζυγό του, Yasmin, τις δύο κόρες του Keshet και Tehelet, και τον πατέρα της Yasmin, Haim Livne. Μόνο ο 13χρονος γιος τους επέζησε — είχε πάει για τρέξιμο νωρίς το πρωί.
Ο υπολοχαγός Eden Nimri, 22 ετών, ένας κολυμβητής που αγωνίστηκε διεθνώς για το Ισραήλ και υπηρέτησε ως διοικητής στη μονάδα drone του Σώματος Πυροβολικού, σκοτώθηκε επίσης εκείνη την ημέρα στο kibbutz ενώ πολεμούσε τους τρομοκράτες της Hamas.
