Η Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για την Εξάλειψη των Διακρίσεων κατά των Γυναικών-The United Nations’ Committee on the Elimination of Discrimination against Women (CEDAW), όπως και όλες οι άλλες οργανώσεις του ΟΗΕ, απέτυχε να καταδικάσει τη φρικτή σεξουαλική βία που σημειώθηκε σε Ισραηλινούς αμάχους, από κορίτσια έως ηλικιωμένες γυναίκες, στις 7 Οκτωβρίου.
Για την ακρίβεια ποτέ δεν θέλησε ή δεν επεδίωξε να την καταδικάσει.
Η δήλωση που τελικά εξέδωσε το CEDAW σχεδόν δύο εβδομάδες αργότερα αναφερόταν μόνο αόριστα στις «έμφυλες διαστάσεις της τής σύγκρουσης» μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων γενικά. Αυτή η δήλωση απέφυγε να αναγνωρίσει ρητά τον μαζικό βιασμό γυναικών Ισραηλινών που έλαβε χώρα κατά τη σφαγή της 7ης Οκτωβρίου.
Το πιο σημαντικό, οι διεθνείς φορείς παρέμειναν σιωπηλοί σχετικά με την επείγουσα ανάγκη να παρασχεθεί στους βιασμένους Ισραηλινούς που κρατούνται ως όμηροι στη Γάζα την ιατρική περίθαλψη που χρειάζονται και από την προστασία τους από περαιτέρω σεξουαλικές επιθέσεις, λέει η Tamar Herzig καθηγήτρια της συγκριτικής ευρωπαϊκής ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Tel Aviv με ειδίκευση στη θρησκευτική, κοινωνική, μειονότητα και την ιστορία φύλου.
«Η εκκωφαντική σιωπή των παγκόσμιων φεμινιστικών οργανώσεων που αναμενόταν να πρωτοστατήσουν στην αναγνώριση της έμφυλης βίας στις πιο σοβαρές εκδηλώσεις της ακολουθήθηκε από μια εκστρατεία άρνησης», δήλωσε την Πέμπτη. «Αυτό καθοδηγήθηκε από ακτιβιστές όπως η Samantha Pearson, διευθύντρια του κέντρου σεξουαλικής βίας του Πανεπιστημίου της Alberta, η οποία αμφισβήτησε τους βιασμούς που εκτελέστηκαν από τρομοκράτες της Ηamas στο πλαίσιο της σφαγής της 7ης Οκτωβρίου στο Ισραήλ.
«Η σκληρή σεξουαλική βία που επιβλήθηκε σε κορίτσια και γυναίκες Εβραίων κατά τη διάρκεια της επίθεσης της Hamas στο νότιο Ισραήλ καταγράφηκε από κάμερες και ανέβηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από τους δράστες και τους συνεργάτες τους στις 7 Οκτωβρίου. Σε αυτά τα video οι τρομοκράτες ακούγονται να συζητούν σχέδια να βιάσoυν συγκεκριμένα κορίτσια. Φαίνονται επίσης να παρελαύνουν τα θύματα βιασμού που απήγαγαν στη Γάζα, με τα ρούχα τους σκισμένα και το αίμα να αναβλύζει από τα πόδια τους».
Η ιστορικός πρόσθεσε ότι τα θύματα βιασμού που σώθηκαν από τη σφαγή και μεταφέρθηκαν στο ισραηλινό κέντρο οξείας αντίδρασης μαρτυρούν τις επιθέσεις που υπέστησαν. Τις επόμενες εβδομάδες, ιατροδικαστικά στοιχεία που συλλέχθηκαν από πτώματα δολοφονημένων Ισραηλινών κοριτσιών έδειξαν ότι και αυτές είχαν βιαστεί βάναυσα σε ορισμένες περιπτώσεις, με τόσο βίαιο τρόπο που έσπασαν τα πόδια και τα οστά της λεκάνης τους.
«Οι επιζώντες της σφαγής κατέθεσαν ότι είδαν την ομάδα να βιάζει και να κόβει το στήθος μιας νεαρής Ισραηλινής γυναίκας. Τα μέλη της ομάδας διάσωσης επιβεβαίωσαν τον ακρωτηριασμό των γεννητικών οργάνων των δολοφονημένων Ισραηλινών κοριτσιών που βρέθηκαν γυμνά και καλυμμένα με αίμα και σπέρμα στα δικά τους υπνοδωμάτια».
Δεν υπάρχει, φυσικά, τίποτα καινούργιο στην απαξίωση των ισχυρισμών για σεξουαλική κακοποίηση καθεαυτών, συνέχισε η Herzig.
«Αυτό που είναι εκπληκτικό είναι η προθυμία των φεμινιστικών ακτιβιστών και οργανώσεων να εγκαταλείψουν αυτό που θεωρήθηκε ως το ιερό σύνθημα της εποχής #MeToo: «Σε πιστεύω».
«Πώς μπορούμε να εξηγήσουμε το γεγονός ότι αυτές οι ίδιες γυναίκες, που θα επέμεναν να αναγνωρίζουν τη σεξουαλική παρενόχληση μιας γυναίκας βασιζόμενη αποκλειστικά στον ισχυρισμό της ότι κακοποιήθηκε, ακόμη και ελλείψει επιβεβαιωτικών αποδεικτικών στοιχείων, αρνούνται να δεχτούν τα άφθονα υπαρκτά στοιχεία, όπως μαρτυρίες γυναικών επιζώντων της σφαγής, που πιστοποιούν τη φρικτή επίθεση σε κορίτσια και γυναίκες του Ισραήλ;
«Αυτό είναι ακόμη πιο αινιγματικό, υπό το φως της σημαντικής προόδου στις προσπάθειες αποκατάστασης του βιασμού ως διωκόμενου εγκλήματος πολέμου, τα τελευταία 30 χρόνια».
Ο βιασμός εν καιρώ πολέμου έχει μακρά ιστορία, συνέχισε. «Μπορούμε να εντοπίσουμε την πρώιμη εκδήλωσή του στον μύθο της ίδρυσης της αρχαίας Ρώμης μέσω του σειριακού βιασμού γυναικών της γειτονικής φυλής, γνωστού ως ο Βιασμός των Γυναικών Σαβίνων, τον όγδοο αιώνα π.Χ. Ωστόσο, μόνο μετά τον πόλεμο στη Βοσνία το 1992 έως το 1994 ο βιασμός γυναικών εχθρών κατά τη διάρκεια ένοπλων συγκρούσεων έγινε ποινικό έγκλημα και, όταν διαιωνίστηκε συστηματικά, αναγνωρίστηκε επίσης ως έγκλημα κατά της ανθρωπότητας.
«Αλλά ενώ χρησιμοποιείται συνήθως ως αποτελεσματική στρατηγική πολέμου, η έρευνα έχει δείξει ότι ο βιασμός σε ένοπλες συγκρούσεις δεν είναι αναπόφευκτος και ότι η συχνότητα και η σοβαρότητά του ποικίλλουν σημαντικά. Στο δυνατό βιβλίο της για το 2020 Our Bodies, Their Battlefield: War through the Lives of Women, η Christina Lamb μας υπενθυμίζει ότι ο βιασμός παραμένει το πιο παραμελημένο έγκλημα πολέμου στον κόσμο.
«Όταν οι άνθρωποι σκέφτονται για πόλεμο και όταν οι δημοσιογράφοι συζητούν εθνοτικές ή εθνικές συγκρούσεις, αυτό που αποκαλούν «θύματα» είναι εκείνοι που σκοτώθηκαν, όχι εκείνοι που «απλώς» βιάστηκαν βάναυσα. Ως μορφή βίας που στοχεύει κυρίως γυναίκες, ο βιασμός εν καιρώ πολέμου ξεχνιέται εύκολα και η σημασία του μειώνεται, έχω δείξει πώς ο βάναυσος ομαδικός βιασμός Εβραίων γυναικών από τη Βόρεια Αφρική, που συνελήφθησαν από Ιταλούς κουρσάρους το 1610, διαγράφηκε σκόπιμα από το αρχειακό αρχείο σύντομα αφού συνέβη. Τότε, όπως και τώρα, η διασταύρωση της σεξουαλικής βίας, του φύλου και της εθνότητας πυροδότησε τη διαγραφή», λέει η Herzig.
Καθώς τα Ηνωμένα Έθνη προωθούν μια εκστρατεία ευαισθητοποίησης ενόψει της Παγκόσμιας Ημέρας για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών στις 25 Νοεμβρίου, ανατριχιαστικές μαρτυρίες επιζώντων και πρώτων ανταποκριτών που παρακολούθησαν τη σφαγή 1.200 Ισραηλινών της 7ης Οκτωβρίου από τη Hamas δίνουν μια φρικτή εικόνα συστημικών σεξουαλικών επιθέσεων που διαπράχθηκαν εναντίον γυναικών και κοριτσιών όλων των ηλικιών.
Μια επιζών του μουσικού φεστιβάλ Supernova, όπου σφαγιάστηκαν περίπου 360 άνθρωποι, περιέγραψε πώς είδε τρομοκράτες της Hamas να βιάζουν μια Ισραηλινή κοπέλα: «Καθώς κρύβομαι, βλέπω στην άκρη του ματιού μου ότι ένας τρομοκράτης τη βιάζει» διηγήθηκε ο μάρτυρας. «Την έσκυψαν και συνειδητοποίησα ότι τη βίαζαν και απλώς την περνούσαν στον επόμενο τρομοκράτη».
Ωστόσο, πολλές φεμινιστικές οργανώσεις και οργανώσεις για τα δικαιώματα των γυναικών σε όλο τον κόσμο έχουν παραμείνει εμφανώς σιωπηλές – και μερικές αμφισβητούν ακόμη και την αλήθεια των κατηγοριών. Αυτές οι αρνήσεις της σεξουαλικής κακοποίησης που διαπράττει η Ηamas έχουν εκτεταμένες συνέπειες, συμπεριλαμβανομένης της αποτροπής άλλων θυμάτων σεξουαλικής κακοποίησης από το να αναζητήσουν βοήθεια.
Μεταξύ άλλων, η οντότητα των Ηνωμένων Εθνών για την Ισότητα των Φύλων και την Ενδυνάμωση των Γυναικών (επίσης γνωστή ως UN-Women) εξέδωσε μια δήλωση στις 13 Οκτωβρίου εξισώνοντας τις θηριωδίες της Ηamas με την αυτοάμυνα του Ισραήλ. Ομοίως, η Επιτροπή του ΟΗΕ για την Εξάλειψη των Διακρίσεων κατά των Γυναικών (CEDAW) αμέλησε να καταδικάσει ρητά τις φρικαλεότητες της Ηamas. Και το διεθνές κίνημα #MeToo απέτυχε εντελώς να αναφέρει τη Ηamas — ή τα ισραηλινά θύματα.
Την Τετάρτη η Πρώτη Κυρία του Ισραήλ Michal Herzog δημοσίευσε ένα άρθρο γνώμης στο Newsweek εκφράζοντας την οργή και την προδοσία για την αποτυχία της διεθνούς κοινότητας να καταδικάσει τη σεξουαλική βία με βάση το φύλο που διέπραξε η Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου.
«Όσοι από εμάς ήταν αρκετά άτυχοι που είδαμε τεκμήρια video που μεταδόθηκαν από τους ίδιους τους τρομοκράτες, είδαμε το σώμα μιας γυμνής γυναίκας να παρελαύνει στη Γάζα και μια άλλη, ζωντανή, με ματωμένο παντελόνι, κρατούμενη αιχμάλωτη υπό την απειλή όπλου, να τραβιέται σε ένα τζιπ από τα μαλλιά της. Αυτά τα στοιχεία, μαζί με τις ρητές καταγεγραμμένες ομολογίες αιχμαλώτων τρομοκρατών, καθιστούν απολύτως σαφές ότι ο μαζικός βιασμός ήταν ένα προμελετημένο μέρος του σχεδίου της Hamas», έγραψε.
Ένας μεγάλος αριθμός γυναικών και παιδιών είναι μεταξύ των 240 ομήρων που κρατά η τρομοκρατική ομάδα της Hamas στη Λωρίδα της Γάζας, έγραψε η Herzog, προσθέτοντας ότι «μόνο όταν απελευθερωθούν θα μάθουμε τι έχουν υπομείνει».
Η ίδια επέκρινε τους διεθνείς φορείς επειδή δεν μίλησαν.
Η συλλογή φυσικών αποδεικτικών στοιχείων για σεξουαλική επίθεση ήταν δύσκολη επειδή η περιοχή στην οποία έγιναν οι σφαγές παρέμεινε ενεργή εμπόλεμη ζώνη για μέρες και τα κιτ βιασμού πρέπει να συλλέγονται μέσα σε ένα παράθυρο 48 ωρών. Επιπλέον, πολλά από τα πτώματα των θυμάτων βιασμού παραμορφώθηκαν πολύ άσχημα για να καταστεί δυνατή η συλλογή φυσικών αποδεικτικών στοιχείων.
Παρά αυτές τις προκλήσεις, η αστυνομία του Ισραήλ βρίσκεται στη διαδικασία έρευνας και δημιουργίας πολλών υποθέσεων σεξουαλικής επίθεσης εναντίον τρομοκρατών της Ηamas με σκοπό να τους ασκήσει δίωξη. Οι αρχές επιβεβαίωσαν ότι είχαν ανακτήσει αποδεικτικά video, φωτογραφίες των σορών των θυμάτων και μαρτυρίες τρομοκρατών που επιβεβαίωναν μαρτυρίες για σεξουαλική επίθεση.
Το Ισραήλ δημοσίευσε πρόσφατα στον επίσημο λογαριασμό του X (πρώην Twitter): «Στις 2 Νοεμβρίου, ανακαλύφθηκε στο Ισραήλ ένα αραβοεβραϊκό γλωσσάρι μεταγραφής που ανήκει στη Ηamas με σεξουαλική ορολογία, συμπεριλαμβανομένου του «βγάλε τα παντελόνια σου». Αυτά τα στοιχεία υποδηλώνουν ότι τρομοκράτες της Hamas σχεδίαζαν να βιάσουν συστηματικά Ισραηλινές».
Η εκστρατεία των Ηνωμένων Εθνών-Γυναικών για την 25η Νοεμβρίου προτρέπει τις κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο να μοιραστούν πώς ενεργούν για τον τερματισμό της βίας με βάση το φύλο. Αλλά η δήλωση της 13ης Οκτωβρίου αυτής της οργάνωσης δεν κατονόμασε τη Hamas ή τα εγκλήματά της κατά της ανθρωπότητας και έγραφε απλά: «Το UN-Women καταδικάζει τις επιθέσεις εναντίον αμάχων στο Ισραήλ και στα Κατεχόμενα Παλαιστινιακά Εδάφη».
Μέχρι την Τετάρτη, η Sima Bahous – πρώην Ιορδανός διπλωμάτης πριν γίνει εκτελεστικός διευθυντής του UN-Women – δεν έκανε παρομοίως καμία αναφορά στη σφαγή ή τη στόχευση Ισραηλινών γυναικών, μεταξύ άλλων σε ένα tweet της 8ης Οκτωβρίου, αλλά είχε επανειλημμένα επιτεθεί στο Ισραήλ για την εκστρατεία του να απομακρύνει τη Hamas από την εξουσία.
Η Επιτροπή του ΟΗΕ για την Εξάλειψη των Διακρίσεων κατά των Γυναικών (CEDAW) επίσης απέτυχε να καταδικάσει ρητά τις θηριωδίες της Ηamas, παρά το γεγονός ότι είχε καταγγείλει προηγουμένως τις συστηματικές επιθέσεις και τη σεξουαλική βία του Ισλαμικού Κράτους κατά γυναικών Yazidi στο Ιράκ, τη βία της Boko Haram κατά των γυναικών της Νιγηρίας και τη στόχευση γυναικών Rohingya και των κοριτσιών στη Myanmar.
Σε επαφή με τους Times of Israel, η CEDAW επιβεβαίωσε ότι «δεν ενέκρινε δήλωση για τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου 2023».
Όταν ρωτήθηκε αρχικά από τους Times of Israel σχετικά με τη θέση της ομάδας για τις φρικαλεότητες της 7ης Οκτωβρίου, ένας συνεργάτης ανάπτυξης του κινήματος #MeToo είπε ότι θα υπάρξει μια δήλωση.
Η δήλωση, που κυκλοφόρησε στις 13 Νοεμβρίου, δεν κάνει καμία αναφορά στο Ισραήλ, τις Ισραηλινές γυναίκες ή τη Ηamas.
