Δευτέρα 22 Δεκεμβρίου 2025
Σε μια εποχή ακραίων καταστάσεων, ο Γερμανός συγγραφέας Thomas Mann ήταν μια φωνή λογικής. Γεννημένος πριν από 150 χρόνια, παραμένει μια από τις κορυφαίες μορφές της λογοτεχνίας του 20ού αιώνα. Τα έργα του πάλεψαν με την ασθένεια, την τέχνη, την πολιτική και τι σημαίνει να είσαι πολιτισμένος απέναντι στην κατάρρευση. Σήμερα, είναι πιο επίκαιρος από ποτέ.
By Pendulum
Γεννημένος σε μια οικογένεια αριστοκρατών εμπόρων στο Lübeck το 1875, ο Mann είδε τον κόσμο να αλλάζει μετά τον θάνατο του πατέρα του και την κατάρρευση της οικογενειακής επιχείρησης. Διοχέτευσε αυτή την πρώιμη απώλεια σε μια λογοτεχνική αποστολή: να αναλύσει την ψυχή της αστικής τάξης με ειρωνεία και φιλοσοφικό βάρος. Η πρώιμη επιτυχία του με το Buddenbrooks (1901) ξεκίνησε μια δια βίου εξερεύνηση του καθήκοντος, της παρακμής και της δυαδικότητας – για την οποία αργότερα κέρδισε το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας [Nobel Prize for Literature]
Ο Mann ωθήθηκε να κατανοήσει τις δυνάμεις που διαμορφώνουν τη νεωτερικότητα: ασθένεια και ιδιοφυΐα, μύθος και ηθική, χρόνος και παροδικότητα. Έργα όπως το The Magic Mountain, Joseph and His Brothers, and Doctor Faustus αντικατοπτρίζουν μια σκέψη που παλεύει με τις πολιτιστικές και πολιτικές κρίσεις της Ευρώπης.
Ο γάμος του με την Katia Pringsheim τον συνέδεσε με μια κορυφαία εβραϊκή οικογένεια διανοουμένων. Μεγάλωσαν έξι παιδιά, συμπεριλαμβανομένων των Erika και Klaus Mann.Πίσω από την εικόνα μιας διανοητικής δυναστείας κρυβόταν η τραγωδία: πολλά μέλη της οικογένειας, όπως ο Klaus, πάλεψαν με ψυχικές ασθένειες και αυτοκτόνησαν.
Αν και κάποτε ήταν πολιτικά αδιάφορος, ο Mann έγινε σφοδρός επικριτής του φασισμού. Αναγκασμένος σε εξορία το 1933, εγκαταστάθηκε στις ΗΠΑ και, μέσω δοκιμίων και εκπομπών του BBC όπως το Deutsche Hörer! προέτρεψε τους Γερμανούς να ανακτήσουν τις δημοκρατικές αξίες. Το μήνυμά του: «Όπου είμαι εγώ, εκεί είναι η Γερμανία».
Ο Thomas Man πέθανε το 1955. Τα μυθιστορήματα, τα δοκίμια και οι ομιλίες του, μεταφρασμένα σε σχεδόν 40 γλώσσες, εξακολουθούν να προκαλούν τους αναγνώστες με ηθική πολυπλοκότητα και στυλιστικό πλούτο. Μας υπενθυμίζει ότι η λογοτεχνία μπορεί να είναι ταυτόχρονα ένας καθρέφτης της παρακμής και ένα κάλεσμα στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Η τρομοκρατία των δημοσιογράφων με κυρώσεις με σκοπό την καταστολή της αλήθειας δεν είναι κάτι καινούργιο για την ΕΕ, γράφει ο Tyler Durden [ZeroHedge] στο άρθρο του με τίτλο Swiss Authorities Silent As EU Sanctions One Of World’s Most Respected Military Analysts
[Authored by Peter Hanseler via ForumGeopolitica.com]
Στις 20 Μαΐου 2025, η ΕΕ επέβαλε κυρώσεις σε δύο Γερμανούς δημοσιογράφους για πρώτη φορά – την Alina Lipp και τον Thomas Röper. Τότε, αναφερθήκαμε λεπτομερώς σε αυτήν την υπόθεση, με τίτλο «Η ΕΕ επιβάλλει κυρώσεις σε Γερμανούς δημοσιογράφους-EU sanctions German journalists», και αναλύσαμε επίσης την υπόθεση από νομική άποψη.
Το αποτέλεσμα ήταν σαφές: τιμωρία χωρίς έγκλημα ή δίκη, στέρηση του δικαιώματος ψήφου και απαλλοτρίωση χωρίς ακρόαση.
Η ΕΕ βρίσκεται επικίνδυνα κοντά στο ναζιστικό καθεστώς του 1936, όταν ο Thomas Mann εκπατρίστηκε.
Ακολουθώντας το ίδιο μοτίβο, τώρα λαμβάνονται μέτρα εναντίον ενός Ελβετού πολίτη για πρώτη φορά.
Jacques Baud – Δεν Μπορείς να Είσαι Πιο Αντικειμενικός Από Αυτόν
Ο Jacques Baud [photo] είναι ένας από τους πιο αντικειμενικούς και σεβαστούς στρατιωτικούς αναλυτές. Είναι ιδιαίτερα σεβαστός και εκτιμάται όχι μόνο σε όλη την Ευρώπη, αλλά και στις ΗΠΑ.
Το έργο του δεν περιορίζεται στην ανάλυση στις πιο αναγνωρισμένες πλατφόρμες του YouTube. Έχει επίσης γράψει πολλά εξαιρετικά βιβλία. Το ύφος του είναι μοναδικό, καθώς δεν ασχολείται με την πολιτική, αλλά μόνο με την ανάλυση του πολέμου, με ήρεμο και ψύχραιμο τρόπο. Οι αναλύσεις του δεν ήταν ποτέ αντιουκρανικές ή φιλορωσικές, αλλά αντικειμενικές.
Έβλεπε εδώ και καιρό μια ήττα του ΝΑΤΟ στον ορίζοντα, όχι με βάση τις επιθυμίες του, αλλά με βάση τα γεγονότα στο μακροπρόθεσμο μέτωπο και την πολεμική στρατηγική και τακτική των διαφόρων κομμάτων.
Αυτό δεν ταίριαζε καθόλου με τις ρωσοφοβικές πολεμικές κραυγές της ΕΕ, η οποία εξακολουθεί να ονειρεύεται την τελική νίκη σήμερα, όπως ακριβώς έκανε ο Adolf Hitler την άνοιξη του 1945.
Το τελευταίο παράδειγμα προέρχεται από τον Friedrich Merz, του οποίου η διαύγεια πρέπει τώρα να αμφισβητηθεί σοβαρά. Για να δικαιολογήσει την κλοπή ρωσικών περιουσιακών στοιχείων, είπε τα εξής ενώπιον της γερμανικής Ομοσπονδιακής Βουλής στις 15 Δεκεμβρίου 2025:
«Για να είμαι πολύ σαφής και πολύ σαφής εδώ: δεν το κάνουμε αυτό για να παρατείνουμε τον πόλεμο. Αντίθετα, το κάνουμε αυτό για να τερματίσουμε αυτόν τον πόλεμο το συντομότερο δυνατό, κυρίες και κύριοι. Επειδή αυτό στέλνει ένα σαφές μήνυμα στη Μόσχα ότι η συνέχιση αυτού του πολέμου είναι άσκοπη για τη Μόσχα».
Friedrich Merz, 15 Δεκεμβρίου 2025
Το έγκλημα του Jacques Baud ήταν επομένως ότι οι αναλύσεις του ήταν σωστές – τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο.
Η Weltwoche αντιδρά. Επιτέλους
[Το Die Weltwoche είναι ένα ελβετικό εβδομαδιαίο περιοδικό με έδρα το Zollikon, στο καντόνι της Ζυρίχης. Από το 2006, ανήκει στον Roger Köppel, δημοσιογράφο και πολιτικό από το δεξιό συντηρητικό Ελβετικό Λαϊκό Κόμμα.]
Όταν η Alina Lipp και ο Thomas Röper δέχτηκαν κυρώσεις, η Weltwoche αρκέστηκε σε ένα αδιάφορο, χλιαρό άρθρο και δεν υπερασπίστηκε τους συναδέλφους της – σοκαριστήκαμε.
Φαίνεται ότι ο καιροσκόπος κ. Köppel ένιωσε την πίεση από την κα Kaja Kallas λίγο πολύ έντονα για τα γούστα του: Ο Köppel επιτέλους αντιδρά, επειδή θα μπορούσε να είναι ο επόμενος, και, όπως είπε ο Martin Niemöller, όταν έρθει η σειρά σας, you’re wide awake.
«Πρώτα ήρθαν για τους κομμουνιστές
Και δεν μίλησα
Επειδή δεν ήμουν κομμουνιστής
Μετά ήρθαν για τους σοσιαλιστές
Και δεν μίλησα
Επειδή δεν ήμουν σοσιαλιστής
Μετά ήρθαν για τους συνδικαλιστές
Και δεν μίλησα
Επειδή δεν ήμουν συνδικαλιστής
Μετά ήρθαν για τους Εβραίους
Και δεν μίλησα
Επειδή δεν ήμουν Εβραίος
Μετά ήρθαν για μένα
Και δεν έμεινε κανείς
Για να με υπερασπιστεί
Ιδρυμα Μνήμης της Ημέρας του Ολοκαυτώματος [Holocaust Memorial Day Trust]
Τώρα, το Weltwoche αναλογίζεται επίσης την έλλειψη δίκαιης ακρόασης και τις πολιτικά υποκινούμενες διώξεις, όχι με τόση λεπτομέρεια όσο στο άρθρο μας της 25ης Μαΐου 2025, αλλά παρόλα αυτά.
«Ο οπορτουνισμός κοστίζει σε έναν 70χρονο στρατιωτικό αναλυτή την ποιότητα ζωής του»
Το Weltwoche έχει δημοσιεύσει έξι άρθρα για τον Jacque Baud, και ο Köppel παίζει την Ιωάννα της Λωραίνης των δημοσιογράφων, αυτοπροσδιοριζόμενος με τον δικό του τρόπο ως ο Winkelried της συντεχνίας του. Είναι μάλλον αργά. Εάν ο Köppel αντιδρούσε με την ίδια δύναμη τον Μάιο, οι άνδρες και οι γυναίκες στις Βρυξέλλες πιθανότατα θα το είχαν σκεφτεί δύο φορές πριν επιβάλουν κυρώσεις σε έναν Ελβετό πολίτη. Ο οπορτουνισμός κοστίζει σε έναν 70χρονο στρατιωτικό αναλυτή την ποιότητα ζωής του.
Η επίσημη Ελβετία παραμένει σιωπηλή
Δεν είναι κάτι καινούργιο ότι η πατρίδα μου δεν έχει πλέον καμία ραχοκοκαλιά όσον αφορά τις Βρυξέλλες. Το Weltwoche γράφει:
«Στη Βέρνη, θα προτιμούσαν να μην έχουν καμία σχέση με αυτό και ρίχνουν την ευθύνη σαν καυτή πατάτα».
Weltwoche, 18 Δεκεμβρίου 2025
Αυτό είναι προφανώς ανησυχητικό, αλλά η ελβετική κυβέρνηση συμπεριφέρεται ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που συμπεριφέρθηκε ο Köppel τον Μάιο του τρέχοντος έτους, όταν οι Γερμανοί συνάδελφοί του δέχτηκαν κυρώσεις. Δεν ήθελαν να έχουν καμία σχέση με όλη την υπόθεση.
Η επόμενη λυδία λίθος για την Ελβετία έρχεται σύντομα
Η λεηλασία των παγωμένων κεφαλαίων της Ρωσικής Ομοσπονδίας από την ΕΕ σύντομα θα ολοκληρωθεί. Παρεμπιπτόντως, αυτό δεν έχει καμία σχέση με τον πόλεμο, αλλά μάλλον με την καθαρή οικονομική και πολιτική επιβίωση της ΕΕ και των εγκληματικών ηγετών της, επειδή χωρίς τα κλεμμένα χρήματα, η ΕΕ είναι χρεοκοπημένη.
Παρά τη σαφήνεια ότι η ΕΕ είναι μια εγκληματική οργάνωση, η Ελβετία διαπραγματεύεται ένα ολοκληρωμένο πακέτο νέων συμφωνιών με την ΕΕ, συμπεριλαμβανομένης της ενσωμάτωσης δυναμικών διαδικασιών νόμιμης υιοθεσίας. Αυτό σημαίνει ότι η Ελβετία συζητά στην πραγματικότητα την αυτόματη υιοθέτηση των νόμων μιας εγκληματικής οργάνωσης.
Patrick Baab Interviewed Jacques Baud
Θα θέλαμε να επιστήσουμε την προσοχή σας στη συνέντευξη που ηχογραφήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου από τον Patrik Baab με τον Jaques Baud.
