kourdistoportocali.comNews DeskH Nίνα έμεινε χωρίς δουλειά

Στα golden boys βρέχει αυξήσεις!

H Nίνα έμεινε χωρίς δουλειά

Με τα χιλιάδες παιδιά της εστίασης εκεί έξω τι θα γίνει;

Eντάξει παιδιά, να βοηθήσουμε τους εργάτες της Τέχνης. Καμμία αντίρρηση. Με τις όμορφες bartenders όμως τι θα γίνει; Ποιος αγωνιά για τα κορίτσια (και τα αγόρια) της εστίασης;

Η Νίνα φέτος θα μείνει στην Αθήνα γιατί την ειδοποίησαν από το club που δούλευε κάθε καλοκαίρι στη Σαντορίνη ότι φέτος δεν θα λειτουργήσει το μαγαζί. 

Υπάρχουν χιλιάδες σαν τη Νίνα εκεί έξω, για την ακρίβεια υπάρχουν εκατομμύρια άνεργοι οι οποίοι θα έχουν κάθε λόγο να οργίζονται για τους μισθούς των golden boys και golden girls του δημοσίου όταν οι ίδιοι θα είναι καταδικασμένοι να ζουν χωρίς έσοδα, χωρίς μία.

Οφείλει λοιπόν η κυβέρνηση-όπως κάθε κυβέρνηση-που έχει συνείδηση της κατάστασης να μην προκαλεί. Οφείλουν να συνειδητοποιήσουν ότι το ζήτω από το ανάθεμα και ότι αυτό θα φέρει είναι ένα σέρτικο δρόμος.

Έφτασε η ώρα η κυβέρνηση να αναμετρηθεί με την σκληρή πραγματικότητα της ανεργίας και ο κάθε άνεργος μπορεί να γίνει μία πυρηνική βόμβα οργής ειδικά εάν ζει σε μια χώρα που επιβιώνουν τα κατά καιρούς δικά μας παιδιά.

Ο πρώην βουλευτής με το Ποτάμι Νίκος Νυφούδης θα γράφει για αυτό που έρχεται στην εστίαση>Την ανάλυση της Statista για την πορεία του κλάδου της εστίασης στην ελληνική οικονομία την περίοδο 2019-2023 την είχα διαβάσει και πριν δύο χρόνια. Η έκθεση προέβλεπε το τέλος της ύφεσης του κλάδου μετά από εννέα χρόνια και τη μικρή ανάπτυξή του την επόμενη τετραετία.

Πράγματι, το 2019, η εστίαση στην Ελλάδα είχε καταγράψει αυξήσεις στις πωλήσεις, στον όγκο των συναλλαγών και στον αριθμό των καταστημάτων. Αναζήτησα την ανάλυση ξανά το βράδυ του πρωθυπουργικού διαγγέλματος. Αν ήμουνα ένας επαγγελματίας πολιτικός, ίσως απλώς να περιοριζόμουνα σε μια σκέψη για την περιορισμένη σημασία τέτοιων αναλύσεων που ποτέ δεν μπορούν να ενσωματώσουν στο μοντέλο τους το «τυχαίο» και το «απρόσμενο».

Όμως δεν είμαι ένας επαγγελματίας πολιτικός. Είμαι ένας επαγγελματίας της εστίασης. Και η ανάγνωση της έκθεση της Statista μετά την ανακοίνωση για την άρση των μέτρων ήταν για εμένα η πικρή συνειδητοποίηση ότι αυτή η κρίση δε θα έχει τις ίδιες συνέπειες για όλους. Για αυτό και κανένας πολιτικός δεν επιτρέπεται να περιορίζεται σε διαπιστώσεις για το μέγεθος του κακού και σε επικλήσεις του εθνικού μεγαλείου που θα κάνει και πάλι το θαύμα του.

Μια τέτοια έκθεση υπογραμμίζει ότι ο κλάδος της εστίασης, από τις πάλαι ποτέ ναυαρχίδες της «βαριάς» ελληνικής βιομηχανίας του τουρισμού, θα είναι από εκείνους που θα υποστούν τις βαρύτερες συνέπειες. Για αυτό και είναι απολύτως απαραίτητη η εστίαση της προσοχής των επαγγελματιών πολιτικών στους επαγγελματίες της εστίασης.

Εστιατόρια, ψητοπωλεία, καφέ και μπαράκια έκλεισαν πρώτα στις 13 Μαρτίου και θα ανοίξουν τελευταία κάποια απροσδιόριστη για την ώρα στιγμή τον Ιούνιο. Ναι, η πιθανότητα έντονου συχνωστισμού σε έναν χώρο εστίασης είναι μεγάλη και αυτό δικαιολογεί την επιφυλακτικότητα της κυβέρνησης έναντι του ενδεχομένου πλήρους λειτουργίας τους.

Η επερχόμενη κατάρρευση ενός σημαντικού κλάδου της οικονομίας ωστόσο δε δικαιολογεί την πλήρη απουσία σχεδίου μέτρων για τη στήριξη της εστίασης, ούτε την υπονοούμενη κατάσταση της εστίασης σε μία δράση πολυτελείας με την οποία δεν μπορούμε να ασχοληθούμε εν μέσω κρίσης. Και αν η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει ακόμα στη διάθεσή της τα σχετικά τεκμήρια, αρκούν μάλλον ως ενδείξεις οι εκτιμήσεις της Γερμανικής Ένωσης Εστιατορίων που εκτιμά ότι χωρίς πρόσθετη βοήθεια από το κράτος, απειλείται με εξαφάνιση το ένα τρίτο του κλάδου, δηλαδή πάνω από 70.000 επιχειρήσεις. Τα ανάλογα μεγέθη για μια χώρα όπως η Ελλάδα –στην οποία η εστίαση είναι σημαντικότερη ως κλάδος ακόμα και από το σύνολο της βιοτεχνικής και βιομηχανικής παραγωγής– θα ήταν καταστροφικά.

Οι επιλογές της κυβέρνησης δεν είναι πολλές, είναι όμως απλές. Κατά πρώτον, μείωση του φόρου προστιθέμενης αξίας στο φαγητό, στα ροφήματα και στο αλκοόλ σε μονοψήφιο ποσοστό ώστε να μην πιεστούν περαιτέρω οι αναμενόμενα χαμηλοί τζίροι των καταστημάτων εστίασης. Κατά δεύτερον, παροχή κεφαλαίου επανεκκίνησης ως ποσοστό του τζίρου της κάθε επιχείρησης εστίασης για το 2019, καθώς σε αντίθεση με τα άλλα κλειστά για δύο μήνες καταστήματα του εμπορίου, με την επανέναρξη της λειτουργίας της η εστίαση θα χρειαστεί πρώτες ύλες.

Μια τέτοια πρωτοβουλία θα απάλυνε τις πρώτες δυσκολίες για την εστίαση και παράλληλα το κεφάλαιο θα έπεφτε στην πραγματική οικονομία και θα αναμόχλευε όλη την προμηθευτική αλυσίδα. Κατά τρίτον, επιδότηση ασφαλιστικών εισφορών κατά 50% από το κράτος μέχρι το τέλος του έτους και παροχή κινήτρων μετατροπής συμβάσεων μερικής ή εκ περιτροπής απασχόλησης σε συμβάσεις πλήρους απασχόλησης προκειμένου να διατηρηθούν όσες περισσότερες θέσεις εργασίας είναι δυνατόν.

Οι σκέψεις δεν είναι σπουδαίες, όμως η αγνόησή τους θα φέρει γρήγορα την καταστροφή. Τον Ιούνιο, όχι πολύ αργότερα. Ήδη από την αρχή του lockdown υπολογίζεται ότι ο αριθμός των ανέργων αυξήθηκε κατά 100.000 άτομα, σύμφωνα με έρευνα κοινής γνώμης της Διανέοσις, χωρίς σε αυτούς να υπολογίζονται το ένα τρίτο του εργατικού πληθυσμού οι οποίοι βρίσκονται σε αναστολή εργασίας αυτήν τη στιγμή. Η εστίαση είναι ένας από τους κλάδους που σηκώνουν το βάρος της νέας αναπάντεχης αυτής ανεργίας. Δυστυχώς τα δύσκολα δεν είναι πίσω μας. Μπροστά είναι.


Στο μεταξύ έφτασε στο ηλεκτρονικό μας ταχυδρομείο το τελευταίο (από μία σειρά πολύ ενδιαφέροντα) Weber Shandwick Intelligence Report (Περίοδος 27.04 – 03.05.2020) με θέμα>

Η επανεκκίνηση της οικονομίας και οι προκλήσεις για τους οργανισμούς και τις ηγεσίες τους

Από σήμερα, ξεκινά στη χώρα μας η σταδιακή άρση των περιοριστικών μέτρων που ελήφθησαν για την καταπολέμηση της εξάπλωσης του COVID-19. Βασική παράμετρος για τη λήψη απόφασης άρσης του lockdown αποτελεί παγκοσμίως η «επανεκκίνηση» της Οικονομίας. Τις πλέον πρόσφατες πρωτοβουλίες ενίσχυσης της οικονομίας και των επιχειρήσεων σε εθνικό και κοινοτικό επίπεδο μπορείτε να βρείτε στο τελευταίο report του ΕΛΙΑΜΕΠ.

Επίσης, τις καθοριστικές αλλαγές που αναμένουμε στο επίπεδο της εσωτερικής εταιρικής επικοινωνίας με τους εργαζόμενους, τις καταγράψαμε στο προηγούμενο report μας. Οι εταιρείες που εν τέλει θα εντυπωθούν στη συνείδηση αλλά και στη μνήμη του κοινού είναι αυτές που θα έχουν αποτελέσει πηγή έμπνευσης για τους εργαζομένους τους. Η τρέχουσα κρίση είναι η πρώτη στα παγκόσμια χρονικά κατά την οποία οι εργαζόμενοι έχουν τόση δύναμη. Και αυτή τη δύναμη την αντλούν κυρίως μέσα από τα social media.
Στο παρόν report, έκτο κατά σειρά, θα επικεντρωθούμε στα χαρακτηριστικά τα οποία καλούνται να επιδείξουν οι οργανισμοί και οι ηγέτες τους προκειμένου να τοποθετηθούν αξιόπιστα και αποτελεσματικά στη νέα πραγματικότητα. Η «επανοικοδόμηση» της λειτουργίας της εταιρείας διαφέρει κατά πολύ από την παροχή των υπηρεσιών της όπως τη γνωρίζαμε προ της πανδημίας. Απαιτούνται στρατηγικές αποφάσεις σε όλα τα επίπεδα διαφορετικά η επιστροφή ενέχει το ρίσκο να είναι χρονοβόρα και οι οικονομικές αρνητικές συνέπειες να αποδειχθούν ακόμη εντονότερες.
Στο πλαίσιο αυτό, οι πολυεθνικές εταιρείες καλούνται να δώσουν περισσότερη ελευθερία κινήσεων στο προσωπικό τους κατά τόπο. Και η -ανά τόπο- αναδιάρθρωση του οργανισμού οφείλει να λαμβάνει υπ’ όψιν ότι ενδεχομένως να κληθεί να αντιμετωπίσει εκ νέου περιορισμούς λόγω της πανδημίας. Κατά συνέπεια, ο νέος προγραμματισμός οφείλει να είναι τέτοιος ώστε να περιορίζει τις αρνητικές συνέπειες μίας τέτοιας πραγματικότητας.
Στόχος κάθε οργανισμού υπό τις νέες συνθήκες είναι η ανθεκτικότητα και η βιωσιμότητά του. Ο σχεδιασμός της «επανεκκίνησής» του φυσικά είναι μία διαδικασία ξεχωριστή για τον καθένα, με δεδομένα τα ειδικά χαρακτηριστικά τους. Υπάρχουν ωστόσο τρεις βασικοί πυλώνες που κάθε ηγεσία ενδείκνυται να συνυπολογίζει:
• Ηγεσία με οδηγό την επιστήμη και με προσέγγιση ανθρωποκεντρική: Η κρίση του COVID -19 έχει καταστήσει δύο συμπεράσματα πολύ ξεκάθαρα: Πρώτον, τα επιστημονικά δεδομένα και η επιστημονική έρευνα είναι ζωτικής σημασίας για την κατανόηση και την επίλυση των πιο δύσκολων προκλήσεων του κόσμου. Και δεύτερον, η εμφάνιση των προκλήσεων αυτών αποτελεί κίνδυνο για το μέλλον της ανθρωπότητας. Η λειτουργία κάθε οργανισμού οφείλει να μην αγνοεί τις παραμέτρους αυτές.
• Κλειδί η δημιουργία ανθεκτικότητας: Η κρίση του COVID -19 κατέστησε οδυνηρά σαφές πόσο ευάλωτη είναι η ανθρωπότητα σε εξωγενή σοκ. Το να είναι προετοιμασμένες και οι κυβερνήσεις και οι επιχειρήσεις για αυτά και να έχουν ένα σχέδιο αντιμετώπισης, δημιουργεί ανθεκτικότητα. Τα ανθεκτικά συστήματα είναι σε θέση να επανέρχονται γρήγορα μετά την κάμψη που επιφέρει ένα σοκ και αποφεύγουν διαταραχές, καταστροφές και απώλειες ζωών. Οι επιχειρήσεις που κατασκευάζουν ανθεκτικές αλυσίδες εφοδιασμού, για παράδειγμα, μπορούν να συνεχίσουν να παράγουν και να παραδίδουν αγαθά μετά από φυσικές καταστροφές ή ακόμα και κοινωνικές / πολιτικές αναταραχές σε μια περιοχή. Τέτοια πλάνα ανθεκτικότητας κλήθηκαν να καταστρώσουν οι επιχειρήσεις προκειμένου να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής.
• Επένδυση στην καινοτομία: Εάν υπάρχει ένα αποτελεσματικό όπλο που οι εταιρείες ρίχνουν στη μάχη για να καταπολεμήσουν τις επιπτώσεις της κρίσης του COVID -19, αυτό είναι η καινοτομία. Η άμεση αντίδραση από επιχειρήσεις σε όλο τον κόσμο για την αντιμετώπιση αυτής της κρίσης ήταν χαρακτηριστική. Από την αρχή της κρίσης, εκατοντάδες εταιρείες έχουν αξιοποιήσει τις δεξιότητές τους και το ταλέντο των εργαζομένων τους για να μετριάσουν τις αρνητικές επιπτώσεις του της πανδημίας. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να μην συνεχίζουν να εφαρμόζουν την ίδια συνταγή καινοτομίας για να δημιουργήσουν ένα βιώσιμο μέλλον.

Οι καταναλωτές έχουν αλλάξει προτεραιότητες και χαρακτηριστικά

Μία από τις βασικότερες αλλαγές που καλούνται να λάβουν υπ’ όψιν οι ηγεσίες είναι ότι το κοινό στο οποίο απευθύνονταν προ της κρίσης έχει αποκτήσει και θα διατηρήσει διαφορετικά χαρακτηριστικά. Οι καταναλωτικές του συνήθειες αλλά και τα κριτήριά του καθορίζονται σημαντικά από τις συνθήκες της πανδημίας. Συνεπώς, θα προτείναμε σε κάθε οργανισμό να προχωρήσει σε ειδικές έρευνες αναφορικά με τις νέες συνήθειες και πρακτικές των συγκεκριμένων καταναλωτών στους οποίους απευθύνεται. Υπάρχουν ωστόσο και ορισμένα δεδομένα που αφορούν στο σύνολο των νέων χαρακτηριστικών των καταναλωτών:
• Η κρίση του COVID -19 ενίσχυσε το άγχος και την αβεβαιότητα των καταναλωτών. Επιπροσθέτως ενισχύθηκε και ο φόβος της απώλειας της εργασίας τους. Αυτό συνεπάγεται μείωση της πρόθεσης κατανάλωσης που θα διαρκέσει και μετά το τέλος των περιοριστικών μέτρων.
• Από την άλλη πλευρά οι καταναλωτές θα έχουν μεγαλύτερη συναίσθηση αναφορικά με το τί, γιατί και πώς καταναλώνουν. Η κρίση προκαλεί αύξηση της συνειδητής κατανάλωσης, με τους ανθρώπους να ενθαρρύνονται να αγοράζουν διαδικτυακά και συχνά από κοντινά καταστήματα ώστε να εξασφαλίζονται έγκαιρες παραδόσεις.
• Πολλοί καταναλωτές βλέπουν τα brands ως πυλώνα σταθερότητας σε δύσκολες στιγμές. Αναζητούν σε αυτά την άνεση ή την ασφάλεια που μπορεί να μην βρίσκουν πάντα σε άλλους τομείς. Επομένως, τα brands που εστιάζουν στην προβολή μιας αίσθησης ηρεμίας και σιγουριάς προκαλούν πιο θετικούς συναισθηματικούς δεσμούς.
• Η περίοδος που επιχειρείται η επανεκκίνηση της οικονομίας είναι εποχή που οι καταναλωτές είναι περισσότερο ανοικτοί στην επικοινωνία των brands. Προσεκτική διαφήμιση, χωρίς ακρότητες και με δυνατότητα άμεσης απόσυρσής της σε περίπτωση που οι περιορισμοί επανέλθουν ενδείκνυται και την προτείνουμε.
• Η σημασία της προσωπικής φροντίδας έχει ενισχυθεί. Ανοίγονται σημαντικές ευκαιρίες για brands που εστιάζουν στις υπηρεσίες υγείας, το well-being, τη φυσική άσκηση. Η υγιεινή διατροφή θα ενισχυθεί ως συνήθεια, με το μαγείρεμα στο σπίτι να παίρνει μερίδιο από το κλασσικό delivery. Ταυτόχρονα, ο κοινωνικός διάλογος σχετικά με την ισορροπία στην κατανομή του χρόνου μας μεταξύ επαγγελματικής και ιδιωτικής ζωής θα ενισχυθεί.
• Οι καταναλωτές γίνονται πλέον περισσότερο απαιτητικοί. Και ταυτόχρονα οι απαιτήσεις τους πιο απλές και ξεκάθαρες. Η πανδημία του COVID -19 π.χ. κατέστησε σαφή την απαίτηση για σταθερή πρόσβαση σε σοβαρή πληροφόρηση. Επίσης, η διαφάνεια είναι αναγκαία προϋπόθεση καταναλωτικής επιλογής, ειδικά σε τομείς όπως η ασφάλεια των τροφίμων ή των αγαθών που παραλαμβάνουμε μέσω ταχυμεταφορών. Μπορεί να το αντιληφθεί κάποιος και ως εξής: Όπως οι Αρχές ζητούν υπευθυνότητα από τους πολίτες έτσι και οι πολίτες ζητούν υπευθυνότητα από τους stakeholders της καθημερινότητάς τους. Όχι μόνο από τις κυβερνήσεις αλλά και από τα brands.
• Τέλος, οι οργανισμοί οφείλουν να λαμβάνουν υπ’ όψιν ότι οι επιπτώσεις της πανδημίας αλλά και ο φόβος της μετάδοσης του COVID -19 έχει δώσει σημαντικό χώρο στην καθημερινή μας απομόνωση. Αυτό προκαλεί έντονο άγχος. Οι ειδικοί κάνουν λόγο για έκρηξη του μετα-τραυματικού stress, το οποίο έχει συνέπειες όχι μόνο στη συμπεριφορά αλλά και στις καταναλωτικές συνήθειές μας.

Παρακάτω τα προηγούμενα Reports της Weber Shandwick

1ο_ Περιόδου 23-29.03.2020

2ο_ Περιόδου 30.03-05.04.2020

3ο _ Περιόδου 06-12.04.2020

4ο _Περιόδου 13-19.04.2020

5ο _Περιόδου 20-26.04.2020

 

 

SHARE

Περισσότερα

MORE NEWS DESK