Στις δεκαετίες αφότου τα αμερικανικά και συμμαχικά στρατεύματα εκδίωξαν τις δυνάμεις του Ιράκ του Saddam Hussein από το Κουβέιτ, στην Επιχείρηση «Καταιγίδα της Ερήμου», ο πόλεμος είχε γίνει μια μακρινή αλλά παρατεταμένη ανάμνηση για τους κατοίκους του μικρού κράτους του Κόλπου.
Ωστόσο, από τότε που η Τεχεράνη άρχισε να χτυπά το Κουβέιτ τον Φεβρουάριο, ο 30χρονος Yaqoub, του οποίου η οικογένεια ζει κοντά στην αμερικανική πρεσβεία στην πρωτεύουσα, είπε ότι οι ντόπιοι έχουν εξοικειωθεί με τους ήχους των πάντων, από τις αναχαιτίσεις βαλλιστικών πυραύλων μέχρι το βουητό των drones.
«Οι άνθρωποι είναι πολύ φοβισμένοι», είπε ο Yaqoub, ο οποίος ζήτησε να κατονομαστεί με ψευδώνυμο. «Δεν πρόκειται για τη Γάζα ή το Ιράν ή άλλες εμπόλεμες ζώνες, αλλά ταυτόχρονα δεν είμαστε συνηθισμένοι να ζούμε σε μια κρίση».
Το αίσθημα φόβου είναι ιδιαίτερα έντονο στο Κουβέιτ, το οποίο εξακολουθεί να είναι σημαδεμένο από το τραύμα της ιρακινής εισβολής του 1990, μια μοναδική εμπειρία που το διαφοροποιεί από άλλα αραβικά κράτη του Κόλπου.
Από τότε που ξεκίνησε ο πόλεμος ΗΠΑ-Ισραήλ εναντίον του Ιράν τον Φεβρουάριο, η εγγύτητα του Κουβέιτ με την Ισλαμική Δημοκρατία και η υψηλή συγκέντρωση αμερικανικών στρατευμάτων το έχουν καταστήσει εύκολο στόχο για τους πυραύλους μικρής εμβέλειας της Τεχεράνης. Το Κουβέιτ δέχτηκε επίσης σφοδρές επιθέσεις από υποστηριζόμενες από το Ιράν ιρακινές σιιτικές πολιτοφυλακές στα βόρεια σύνορά του.
Το Κουβέιτ έχει γίνει στόχος σχεδόν 1.400 επιθέσεων με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη, σύμφωνα με το INSS, δεύτερο μόνο μετά τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και έχει υποστεί το κύριο βάρος των ανανεωμένων επιθέσεων από τότε που κατέρρευσε αυτόν τον μήνα μια εύθραυστη εκεχειρία εβδομάδων μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης.
Την περασμένη εβδομάδα, το Ιράν επανειλημμένα δήλωσε ότι στόχευε αμερικανικές βάσεις στο Κουβέιτ, οι οποίες – ως κληρονομιά των πολέμων των ΗΠΑ στο Ιράκ – συνήθως φιλοξενούν περίπου 13.500 στρατιωτικούς των ΗΠΑ.
Οι αρχές του Κουβέιτ αναφέρουν ότι η Τεχεράνη έχει επίσης επιτεθεί στο αεροδρόμιό της, μαζί με πολλαπλές επιθέσεις σε υποδομές πετρελαίου, ηλεκτρική ενέργεια και μονάδες αφαλάτωσης νερού από τις οποίες εξαρτάται για περισσότερο από το 90% του πόσιμου νερού της.
Οι επιθέσεις σε σταθμούς παραγωγής ενέργειας την περασμένη εβδομάδα ώθησαν τις αρχές να παροτρύνουν το κοινό να μειώσει την κατανάλωση ενέργειας, ένα δύσκολο αίτημα τους καλοκαιρινούς μήνες, όταν ο κλιματισμός είναι απαραίτητος για την αντιμετώπιση θερμοκρασιών που εκτοξεύονται σχεδόν στους 50 βαθμούς Κελσίου.
Μετά τα πρώτα ιρανικά χτυπήματα στο Κουβέιτ, οι Φρουροί της Επανάστασης του Ιράν εξέδωσαν δήλωση απευθυνόμενη στον πληθυσμό του Κουβέιτ, προτρέποντάς το να «αδράξουν κάθε ευκαιρία για να καταστρέψουν τους θεσμούς των επιτιθέμενων Αμερικανών».
Αλλά η ένταση και η συχνότητα των επιθέσεων εξέπληξαν ορισμένους παρατηρητές στο Κουβέιτ, το οποίο πριν από τον πόλεμο είχε σχετικά εγκάρδιες σχέσεις με το Ιράν. Εκατοντάδες προσκυνητές από τη σιιτική μειονότητα της χώρας έκαναν τακτικές απευθείας πτήσεις για να επισκεφθούν ιερά στην Ισλαμική Δημοκρατία.
Το Κουβέιτ έχει επίσης αποφύγει να λάβει τόσο σκληρή στάση εναντίον της Τεχεράνης όσο το Μπαχρέιν και τα ΗΑΕ, τα οποία προηγουμένως είχαν δηλώσει ότι θα μπορούσαν να ενταχθούν σε μια ναυτική δύναμη για το άνοιγμα του Στενού του Hormuz και μάλιστα εξαπέλυσαν μυστικές αεροπορικές επιθέσεις εναντίον του Ιράν νωρίτερα στον πόλεμο.
Ωστόσο, τα ΗΑΕ, τα οποία επιδίωξαν να αποκλιμακώσουν τις εντάσεις με το Ιράν τις τελευταίες εβδομάδες, δεν έγιναν στόχος άμεσων ιρανικών πυρών κατά την τελευταία έξαρση. Το Ιράν έχει επίσης εκτοξεύσει πυραύλους μόνο μία φορά στη Σαουδική Αραβία κατά την κλιμάκωση, στοχεύοντας μια αμερικανική βάση, και αντ’ αυτού έχει επικεντρώσει τα πυρά του στο Κουβέιτ, το Μπαχρέιν και την Ιορδανία, ενώ παράλληλα έχει εξαπολύσει μερικά πλήγματα στο Κατάρ και το Ομάν.
«Βρισκόμαστε σε μια δυσβάσταχτη θέση όσον αφορά τους γεωγραφικούς περιορισμούς που βοήθησαν [το Ιράν] να επιδιώξει την ατζέντα του: είμαστε ένα από τα μικρότερα κράτη όπου οι στόχοι είναι συμπιεσμένοι και περικυκλωμένοι ο ένας από τον άλλον», δήλωσε ο Bader al-Saif, επίκουρος καθηγητής ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Κουβέιτ.
«Οι επαναλαμβανόμενες επιθέσεις τους στο Κουβέιτ στοχεύουν να ενσταλάξουν έναν “παράγοντα φόβου”, αλλά η ζωή παραμένει ως συνήθως».
Ο Bader al-Saif πρόσθεσε ότι «η κλίμακα των επιθέσεων των τελευταίων ημερών είναι άνευ προηγουμένου. Πηγαίνει πέρα από τους στόχους του τρέχοντος πολέμου. Είναι σαν να ξεσπούν. Και δεν είναι τόσο εναντίον του Κουβέιτ ως χώρας μόνο του, όσο εναντίον του Κόλπου ως μοντέλου».
Μαζί με γείτονες όπως τα ΗΑΕ, το Κουβέιτ προσπάθησε να αξιοποιήσει ένα μοντέλο που παρουσίαζε τον Κόλπο ως μια όαση σταθερότητας και ευημερίας, προσελκύοντας εκατομμύρια ξένους εργαζόμενους από τον αραβικό κόσμο και την ινδική υποήπειρο.
Αλλά αυτή η προσπάθεια έχει πληγεί σοβαρά από την τρέχουσα σύγκρουση. Η Αρχή Επενδύσεων του Κουβέιτ (KIA), ύψους 1 τρισεκατομμυρίου δολαρίων – που θεωρείται το παλαιότερο κρατικό ταμείο πλούτου στον κόσμο – έχει δώσει στο πλούσιο σε πετρέλαιο έθνος ένα οικονομικό απόθεμα, αλλά η χώρα συχνά θεωρείται ότι έχει μείνει πίσω από τους ομολόγους της όσον αφορά τον εκσυγχρονισμό.
Το Κουβέιτ δυσκολεύεται να διαφοροποιηθεί από τις εξαγωγές πετρελαίου, οι οποίες συνήθως αντιπροσωπεύουν περίπου το 90% των κρατικών εσόδων.
Η παραγωγή αργού πετρελαίου έχει μειωθεί σε μόλις 500.000 βαρέλια την ημέρα – από περίπου 2,5 εκατομμύρια πριν από τον πόλεμο – αφού τα πετρελαιοπηγήματά του έγιναν στόχος και το κλείσιμο του Στενού του Hormuz περιόρισε τη βασική οδό εξαγωγής.
Έχει επίσης διαταράξει τις εισαγωγές του Κουβέιτ.
«Οι επιχειρήσεις δυσκολεύονται ακόμη και να προμηθευτούν υλικά και οι πολίτες επωμίζονται το κύριο βάρος των υψηλότερων τιμών, χωρίς αμφιβολία», δήλωσε ένας αναλυτής από το Κουβέιτ, ο οποίος ζήτησε να μην κατονομαστεί.
Κάποιοι πιστεύουν ότι η απόφαση του εμίρη του Κουβέιτ, Σεΐχη Mishal Al-Ahmad Al-Jaber Al-Sabah, να αναστείλει το κοινοβούλιο της χώρας και ορισμένα άρθρα του συντάγματος το 2024 θα πρέπει να διευκολύνει την κυβέρνηση να αξιοποιήσει την ΚΙΑ και να αυξήσει το χρέος καθώς επιδιώκει να διαχειριστεί την κρίση.
Το Κουβέιτ έχει αναπτύξει αμερικανικής κατασκευής συστοιχίες αεράμυνας Patriot καθ’ όλη τη διάρκεια της σύγκρουσης για να αναχαιτίσει επιθέσεις, αλλά η εγγύτητά του στο Ιράκ σημαίνει ότι η χώρα πρέπει επίσης να αντιμετωπίσει την πρόσθετη απειλή των μη επανδρωμένων αεροσκαφών που εκτοξεύονται από ιρακινές σιιτικές πολιτοφυλακές.
Στις αρχές της σύγκρουσης, τον Μάρτιο, τρία αμερικανικά μαχητικά αεροσκάφη F-15E καταρρίφθηκαν στο Κουβέιτ σε αυτό που ο αμερικανικός στρατός χαρακτήρισε «περιστατικό φιλικών πυρών».
Το Κουβέιτ δήλωσε τον Μάιο ότι είχε συλλάβει αρκετούς αξιωματικούς των Ιρανών Φρουρών της Επανάστασης που φέρονται να προσπάθησαν να διεισδύσουν στη χώρα με αλιευτικό σκάφος για να πραγματοποιήσουν «εχθρικές ενέργειες», κάτι που το Ιράν αρνήθηκε.
Η οργή του Κουβέιτ απέναντι στο Ιράν έγινε περισσότερο έκδηλη όταν ο Ali al-Deqbasi, πρώην μέλος του κοινοβουλίου, εξαπέλυσε το Σάββατο μια επίθεση κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας και των συμμάχων της στο ειδησεογραφικό κανάλι Al Arabiya, χρησιμοποιώντας σκληρή γλώσσα που σπάνια ακούγεται σε ζωντανή τηλεόραση στην περιοχή.
Οι διασυνοριακές επιθέσεις από σιιτικές πολιτοφυλακές στο Ιράκ είναι επίσης ιδιαίτερα ανησυχητικές για πολλούς Κουβεϊτιανούς μετά από χρόνια εργασίας για την αποκατάσταση της σχέσης μεταξύ των δύο εθνών.
«Υπάρχει μια ευαλωτότητα στο γεγονός ότι το Κουβέιτ έχει υποφέρει από το τραύμα της ιρακινής κατοχής», δήλωσε η Kristin Diwan, ανώτερη καθηγήτρια στο Ινστιτούτο Αραβικών Κρατών του Κόλπου. «Αυτό σίγουρα φέρνει στο φως ανησυχητικές αναμνήσεις».
Η Dana, μια 50χρονη μεταφράστρια, είπε ότι το αίσθημα φόβου δεν αφορά μόνο «βόμβες και εκρήξεις, αλλά μάλλον τον τρόμο της απώλειας της ασφάλειας, της απώλειας της οικείας μας ύπαρξης στο Κουβέιτ, της απώλειας της ζωής όπως την ξέραμε».
«Ότι το ασφαλέστερο μέρος μπορεί ξαφνικά να γίνει μη ασφαλές».
