Καθώς μέρα με την ημέρα μαθαίνουμε όλο και περισσότερα για την προέλευση της Covid-19 γίνεται φανερό ότι, αν πράγματι πρόκειται για έναν ιό εργαστηριακό, τότε αυτό θα δείξει την απόλυτη αποτυχία της κινεζικής κυβέρνησης, επιρρίπτοντας της ευθύνες για ψέματα και παραπληροφόρηση τεράστιου μεγέθους. Αλλά προτού παρασυρθούμε από τις ενδημικές αποτυχίες της κομουνιστικής τάξης, πρέπει να σκεφτούμε ότι η πανδημία έχει ξεσκεπάσει την τεράστια σαπίλα σε κρίσιμα ιδρύματα της αμερικανικής κοινωνίας, κάτι που ίσως είναι εξίσου καταδικαστικό.
Γράφει ο Gerard Baker
Οι Κινέζοι αξιωματούχοι μπορεί να είναι υπεύθυνοι για έναν συνδυασμό ανικανότητας, απερισκεψίας και απάτης, αλλά σε ένα αυταρχικό καθεστώς, ίσως και η ατομική ευθύνη να είναι τελικά περιορισμένης κλίμακας. Ωστόσο, στις ΗΠΑ, επιστήμονες, γραφειοκράτες, δημοσιογράφοι και στελέχη εταιρειών Big Tech ακύρωσαν την ιστορία όχι από φόβο φυλάκισης ή θανάτου, αλλά από τη δική τους βούληση, έχοντας ιδεολογικά ή ακόμη και προσωπικά κίνητρα. Το ερώτημα λοιπόν που τίθεται εύλογα: Ποιος είναι υπεύθυνος;
Και δεν είναι μόνο ότι η θεωρία εργαστηριακής διαρροής του κορωνοϊού «αποσυνδέθηκε» από το εργαστήριο της Wuhan από το ξεκίνημα της πανδημίας, κάτι που έκαναν συστηματικά μεγάλοι ειδησεογραφικοί οργανισμοί όταν επανειλημμένα κάποιος προσπαθούσε να το αναφέρει. Δεν επιτρέπονταν ούτε καν να εξεταστεί. Η συζήτηση του θέματος εξαφανίστηκε σκόπιμα από μεγάλες τεχνολογικές πλατφόρμες, σεβαστά επιστημονικά περιοδικά και αίθουσες ειδήσεων.
Μερικές άκρως επιδραστικές προσωπικότητες στην «επιστημονική κοινότητα» ήταν οι πρώτες που εμπόδισαν σοβαρά την υπόθεση ότι οι ιογενείς παθογόνοι διέφυγαν από ένα εργαστήριο της κινεζικής κυβέρνησης. Οι επιστολές στο Lancet και το Nature στις πρώτες μέρες της πανδημίας από έναν εντυπωσιακό αστερισμό εμπειρογνωμόνων απέρριπταν την ιδέα της διαρροής εργαστηρίου, και στην περίπτωση της πρώτης, την κατήγγειλαν ως θεωρία συνωμοσίας.
Χάρη στην πρόσφατη κυκλοφορία μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, βάσει του νόμου περί ελευθερίας της πληροφόρησης, γνωρίζουμε τώρα ότι ορισμένοι από τους επιστήμονες που απέρριπταν την ιδέα είχαν εκφράσει οι ίδιοι ανησυχίες ότι η ζωονοσολογική εξήγηση που υπερασπίζονταν δημόσια μπορεί να μην ήταν σωστή. Γνωρίζουμε επίσης ότι στην περίπτωση της επιστολής στο Lancet, ορισμένοι από τους συμβαλλόμενους συμμετείχαν σε παρόμοιες έρευνες και είχαν έντονο επαγγελματικό κίνητρο για την άρνηση της πιθανότητας της εργαστηριακής δημιουργίας του ιού.
Οι επιστήμονες διαφέρουν στις μεθόδους και στα συμπεράσματά τους και το κάνουν με καλή την πίστη. Είναι επίσης πιθανό κάποιοι να πιστεύουν ότι υπήρχε πραγματική επιστημονική βάση για την απόρριψη της εργαστηριακής δημιουργίας. Αλλά αυτή η απόρριψη είναι κομμάτι της πολιτικοποίησης της επιστήμης που υπήρξε χαρακτηριστικό των τελευταίων ετών. Η εμμονή με την απόρριψη κάθε ισχυρισμού του Ντόναλντ Τραμπ και ο φόβος να κατηγορηθούν για ρατσισμό χρωμάτισε αναμφισβήτητα την κρίση πολλών, των οποίων η δουλειά είναι να εξετάζει μόνο τα εμπειρικά στοιχεία.
Πέρυσι, πολλοί επιστήμονες είδαν τον εαυτό τους να υποκλίνεται στις επικρατούσες πολιτικές πεποιθήσεις με τον παράλογο ισχυρισμό τους ότι η συμμετοχή σε διαμαρτυρίες τύπου Black Lives Matter ήταν κυριολεκτικά θλιβερή, ενώ η συμμετοχή σε διαμαρτυρίες κατά της καραντίνας ήταν θανατηφόρα απερίσκεπτη.
Το γεγονός ότι η πλειοψηφία των Αμερικανών επιστημόνων δεν μπόρεσε να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε σωστά την προέλευση της Covid-19, φαίνεται ότι προήλθε ή υποκινήθηκε από ομοϊδεάτες τους γραφειοκράτες. Τα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προς και από τον Anthony Fauci που αποκαλύφθηκαν την περασμένη εβδομάδα δείχνουν ότι ενώ υπήρχαν ορισμένοι πραγματικά επιμελείς αξιωματούχοι που ήταν αποφασισμένοι να φτάσουν στην αλήθεια, πάρα πολλοί σε θέσεις εξουσίας φαινόταν πρόθυμοι να καταστρέψουν μια σωστή έρευνα.
Όπως ανέφερε η Katherine Eban στο Vanity Fair την περασμένη εβδομάδα, αξιωματούχοι από δύο ξεχωριστά γραφεία του Στέιτ Ντιπάρτμεντ προειδοποίησαν ότι μία ενδελεχής έρευνα θα ήταν ικανή να ανοίξει το «κουτί της Πανδώρας».
Αν πράγματι συνέβησαν τα παραπάνω, έχουμε βάσιμους λόγους να υποψιαζόμαστε ότι γραφειοκράτες αξιωματούχοι είχαν υπονομεύσει την προεδρία του Ντόναλντ Τραμπ με αβάσιμους ισχυρισμούς σχετικά με τη ρωσική συμπαιγνία στις αμερικανικές εκλογές. Και εκείνοι έδειχναν πρόθυμοι να καταστείλουν οποιαδήποτε θεωρία, όσο κι αν ήταν καλά υποστηριζόμενη με στοιχεία.
Ωστόσο, η μεγαλύτερη ευθύνη για την αποτυχία της έγκαιρης εξέτασης της θεωρίας της εργαστηριακής διαρροής του νέου κορωνοϊού βαρύνει τα μέσα ενημέρωσης. Τους δημοσιογράφοι κάποτε τους διέκρινε η περιέργειά τους. Τώρα το μόνο πράγμα που είναι περίεργο για πολλά από αυτά είναι η έλλειψη περιέργειάς όταν μια ιστορία δεν ταιριάζει με τις προηγούμενες.
Αντί να ακολουθήσουν τη δελεαστική πρόταση ότι η επίσημη εκδοχή της Κινέζικης και της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας ενδέχεται να μην είναι αληθινή, απλώς προσυπέγραψαν σε αυτήν και απέρριψαν όποιον άλλον ως ρατσιστή. Τα ιδεολογικά ξαδέλφια τους στη Silicon Valley έκλεισαν επίσης σταθερά την πόρτα στην ιστορία, εμποδίζοντας την πρόσβαση σε άρθρα που δεν ταίριαζαν στην εγκεκριμένη εκδοχή.
Σε κάθε τομέα, επιστήμη, κυβέρνηση, μέσα μαζικής ενημέρωσης και τεχνολογία, υπήρξαν σίγουρα ανεξάρτητοι που αναζητούσαν την αλήθεια. Αλλά δεν ταίριαζαν με το γκρουπ σκέψης και συγκάλυψης.
Φαίνεται ολοένα και πιο πιθανό ότι οι Κινέζοι αξιωματούχοι υπέπεσαν σε εσφαλμένη έρευνα, παρερμήνευσαν και παραπληροφόρησαν το κοινό. Αλλά το έπραξαν υπό τον πόνο της τιμωρίας, ακόμη και του θανάτου, σε ένα σύστημα σχεδιασμένο να καταστέλλει τέτοιου είδους πληροφορίες. Στις ΗΠΑ όμως, οι συνταγματικά προστατευμένοι, ελεύθεροι και ανεξάρτητοι επιστήμονες, γραφειοκράτες, δημοσιογράφοι και άλλοι έκαναν το ίδιο. Ποια άραγε είναι η δικαιολογία τους;
