kourdistoportocali.comNews DeskEzra Friedlander> Η αγαπημένη μου περίοδος διακοπών είναι τα Χριστούγεννα. Εκπλήσσει το ξέρω, δεδομένης της εβραϊκής μου καταγωγής, αλλά δεν υπάρχει καμία άλλη γιορτή σαν αυτή

-Ανεξάρτητα από την ταυτότητα που έχουμε επιλέξει, η θρησκεία μας είναι ένα θεμελιώδες μέρος της ζωής μας

Ezra Friedlander> Η αγαπημένη μου περίοδος διακοπών είναι τα Χριστούγεννα. Εκπλήσσει το ξέρω, δεδομένης της εβραϊκής μου καταγωγής, αλλά δεν υπάρχει καμία άλλη γιορτή σαν αυτή

Ποιες είναι οι αγαπημένες σου περίοδοι διακοπών; Η δική μου είναι τα Χριστούγεννα. Εκπλήσσει το ξέρω, δεδομένης της εβραϊκής μου καταγωγής, αλλά δεν υπάρχει καμία άλλη γιορτή σαν αυτή

Χάλκη, Λόφος Ελπίδας 7 Φεβρουαρίου 2022.

Εδώ στον Λόφο της Ελπίδας, 50 Χρόνια μετά το κλείσιμο της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, έλαβε χώρα το διήμερο 6 και 7 Φεβρουαρίου ένα Διεθνές Επιστημονικό Συμπόσιο για τον διαθρησκευτικό διάλογο και τον οικουμενικό ρόλο της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης υπό την αιγίδα του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου.

Το Συμπόσιο έφερε την υπογραφή μίας ξεχωριστής και δραστήριας Ελληνίδας της κ. Ειρήνης Βανταράκη. Όραμα όσων συμμετείχαν, ως προσκεκλημένοι και ομιλητές, η Επαναλειτουργία της Θρησκευτικής Σχολής της Χάλκης.

H ομιλία όπως του Ιδρυτή του The Friedlander Group κ. Ezra Friedlander, ήταν η πιο επιδραστική γιατί ήταν και η πιο βιωματική.

Ο κ. Ezra Friedlander είναι κορυφαία προσωπικότητα των Ορθόδοξων Εβραίων στη Νέα Υόρκη και το κόσμο.

Το Κουρδιστό Πορτοκάλι δημοσιεύει αποκλειστικά την εμπνευσμένη ομιλία του>

>

Ποιες είναι οι αγαπημένες σου περίοδοι διακοπών; Η δική μου είναι τα Χριστούγεννα. Εκπλήσσει το ξέρω, δεδομένης της εβραϊκής μου καταγωγής, αλλά δεν υπάρχει καμία άλλη γιορτή σαν αυτή. Τώρα, όταν λέω ότι τα Χριστούγεννα είναι η αγαπημένη μου γιορτή, δεν αναφέρομαι στα ακριβά δώρα και την υψηλή εμπορική κίνηση της περιόδου. Αντίθετα, ως μέλος της εβραϊκής κοινότητας της Νέας Υόρκης, αισθάνομαι ελεύθερος να εκτιμήσω την ατμόσφαιρα των ημερών, πηγαίνοντας στην πόλη και περνώντας χρόνο με την οικογένεια, χωρίς να νιώθω το βάρος αυτών των εμπορικών υποχρεώσεων που βαραίνουν τόσο πολύ κατά τη διάρκεια της περιόδου των Χριστουγέννων.

Η εμπορικότητα των Χριστουγέννων είναι ενδεικτική ενός διαρκούς προβλήματος της σύγχρονης ζωής, δηλαδή της θυσίας της θρησκευτικής αξίας και παράδοσης έναντι της ανεξιθρησκείας. Ενώ εδώ αναγνωρίζουμε τη βαθιά θρησκευτική φύση των Χριστουγέννων, πολλοί άλλοι σε όλο τον κόσμο την έχουν φαινομενικά ξεχάσει, αντικαθιστώντας ρηχές, κοσμικές, εμπορικές αξίες σε σχέση με το αληθινό νόημα των εορτών.

Πάρτε για παράδειγμα την όλο και πιο δημοφιλή ευχή «Καλές Γιορτές». Ενώ ευχές όπως αυτή είναι καλοπροαίρετες απόπειρες πολιτιστικού σεβασμού, υποδηλώνουν λανθασμένα ότι η θρησκευτική ανοχή και οι θετικές διαθρησκειακές σχέσεις απαιτούν την καταστολή των ξεχωριστών θρησκευτικών αξιών και παραδόσεων μας.

Στην πραγματικότητα, η ισχυρή διαθρησκειακή σχέση που αναζητούμε εδώ απαιτεί αναγνώριση και εκτίμηση της θρησκευτικής ταυτότητας κάθε ατόμου. Ανεξάρτητα από την ταυτότητα που έχουμε επιλέξει, η θρησκεία μας είναι ένα θεμελιώδες μέρος της ζωής μας. Η θρησκεία προσφέρει στον καθένα μας πολλά, από ηθική καθοδήγηση έως την αίσθηση ότι ανήκει σε έναν θεμελιώδη σκοπό της ζωής. Αντί να προσπαθούμε να τον κρύψουμε, είναι επιτακτική ανάγκη να ασπαζόμαστε τη θρησκεία μας για να χτίζουμε πιο στενούς δεσμούς με τους συνανθρώπους μας.

Οι παραδόσεις και οι πεποιθήσεις που διαμορφώνουν τη ζωή μας έχουν τις ρίζες τους στις σχέσεις μας με τη θρησκεία του καθενός. Εάν καταπιέζουμε τη θρησκεία μας, αρνούμαστε την πιο θεμελιώδη αίσθηση ύπαρξης μας χωρίς την οποία, δεν υπάρχει καμία ελπίδα για το είδος των σχέσεων που είμαστε εδώ για να αναπτύξουμε. Το σάβανο της ανεξιθρησκίας μέσα από το οποίο επιδιώξαμε μια ειρηνική συνύπαρξη χρησιμεύει μόνο στην εμβάθυνση των διαφορών μεταξύ μας. Είμαστε άνδρες και γυναίκες του Θεού, και σε αυτήν την κοινή φύση, όχι στην κοσμική, πρέπει να βρούμε την ενότητα.

Είμαστε εδώ για να εργαστούμε για ένα μέλλον θετικού διεθνούς διαθρησκευτικού διαλόγου και συνεργασίας και να επιβεβαιώσουμε την αξία της θρησκείας στη σύγχρονη ζωή. Συγκεντρωθήκαμε σε αυτό το συνέδριο σε έναν ιστορικό χώρο, στη Σχολή της Χάλκης. Ένα ελληνορθόδοξο σχολείο στην Τουρκία, το συγκεκριμένο εκπαιδευτικό ίδρυμα αποτελεί μια ιστορική μαρτυρία της διεθνούς θρησκευτικής συνεργασίας που μετράει δεκάδες εκκλησιαστικούς ηγέτες και δύο αγίους στις τάξεις των διακεκριμένων αποφοίτων του.

Η εβραϊκή κοινότητα γνωρίζει από πρώτο χέρι, τη δύναμη και την αξία των διαθρησκειακών μας σχέσεων, βρίσκοντας εξαιρετικό προηγούμενο για το είδος των σχέσεων που είμαστε εδώ για να καλλιεργήσουμε στην κοινή μας ιστορία με τον Χριστιανισμό. Κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος, οι εβραϊκές κοινότητες σε όλο τον κόσμο υπέστησαν τη βία και τον τρόμο του ναζιστικού φανατισμού. Στην πραγματικότητα, ήταν ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος, υπό την αιγίδα του οποίου συναντιόμαστε τώρα, που αποκάλεσε το Ολοκαύτωμα «την απόλυτη προσωποποίηση των κακών του αιώνα μας» σχεδόν πριν από 25 χρόνια τώρα.

Μόνο στην Ελλάδα, υπολογίζεται ότι 59.000 Εβραίοι δολοφονήθηκαν συστηματικά μαζί με χιλιάδες ακόμη Τουρκοεβραίους. Κι όμως, αν δεν υπήρχαν οι ηρωικές ενέργειες των ελληνορθόδοξων ηγετών κατά τη διάρκεια του Πολέμου, το ανθρώπινο τίμημα των ναζιστικών διώξεων θα ήταν ακόμη πιο μεγάλο.

Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Ελλάδος Δαμασκηνός είπε: “Έκανα τον σταυρό μου, μίλησα με τον Θεό και αποφάσισα να σώσω όσο το δυνατόν περισσότερους Εβραίους”. Ο Δαμασκηνός στάθηκε ενάντια στον Jürgen Stroop και παρείχε πάνω από 27.000 πλαστά έγγραφα ταυτότητας και βαπτιστικά αρχεία εβραίων που αναζητούσαν προστασία κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος, ενώ διέταξε τα ελληνικά μοναστήρια να προστατεύουν Εβραίους.

Όπως σημειώνει η ιστορικός του NYU, Katherine Elizabeth Fleming, “Η ιστορία της καταστροφής του ελληνικού εβραϊκού πληθυσμού λειτούργησε ως όχημα για τον εορτασμό της ελληνορθόδοξης καλοσύνης και ανδρείας”. Οι ενέργειες της ελληνορθόδοξης κοινότητας κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος είναι αδιαμφισβήτητη απόδειξη της αξίας του έργου που είμαστε εδώ για να επιδιώξουμε.

Οι ελληνορθόδοξες και εβραϊκές σχέσεις

Στην Πέμπτη Ακαδημαϊκή Συνάντηση Ιουδαϊσμού και Ορθόδοξου Χριστιανισμού το 2003 στη Θεσσαλονίκη, με τους ακόλουθους στόχους και αρχές:

Οι δύο θρησκείες θα διατηρήσουν για πάντα την εσωτερική τους ατομικότητα και τις έμφυτες ιδιότητές τους
– Σκοπός της συνάντησης είναι ο τερματισμός των προκαταλήψεων και η προώθηση της αμοιβαίας κατανόησης και συνεργασίας για την αντιμετώπιση κοινών προβλημάτων
Να προωθηθούν θετικές σχέσεις μεταξύ των θρησκειών που αντιτίθενται στον φανατισμό και έχουν τις ρίζες τους στον κοινό σεβασμό
– Να ενθαρρυνθούν οι διαθρησκειακές κοινότητες Εβραίων και Ορθοδόξων Χριστιανών με βάση ιστορικά μοντέλα
Να αναπτυχθούν προγράμματα που προάγουν κοινές αξίες όπως η ειρήνη, η κοινωνική δικαιοσύνη και τα ανθρώπινα δικαιώματα, αντιμετωπίζοντας συγκεκριμένα τις ανησυχίες των θρησκευτικών μειονοτήτων

Η Έκτη Ακαδημαϊκή Συνάντηση το 2007 μεταξύ του Ιουδαϊσμού και του Ορθόδοξου Χριστιανισμού επιβεβαίωσε πολλές αρχές, ιδίως την κοινή αναγνώριση της θρησκευτικής ελευθερίας που απορρέει από την αμοιβαία επιεβαίωση στη Βίβλο ότι όλα τα ανθρώπινα όντα είναι δημιουργημένα κατ’ εικόνα Θεού. Η συνάντηση κάλεσε επίσης τις κυβερνήσεις να αναγνωρίσουν επίσημα τη σημασία της θρησκείας.

Το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, που βρίσκεται στο Ισραήλ, είναι ένα από τα παλαιότερα Πατριαρχεία στον Χριστιανικό κόσμο.

Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος στην Παρουσίαση του IJCIC το 2021 στη Νέα Υόρκη ανέφερε ότι «Ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί, στεκόμαστε μαζί με τους Εβραίους αδελφούς και αδελφές μας και καταδικάζουμε τον αντισημιτισμό και όλες τις πράξεις μισαλλοδοξίας και μίσους, όποτε και όπου συμβαίνουν».

Τόσο ο Ιουδαϊσμός όσο και η Ορθόδοξη παράδοση πιστεύουν στη σωτηρία για τους μη έχοντες σχέσεις με τις θρησκείες.

Η Σχολή της Χάλκης

Ιδρύθηκε το 1844 στη νήσο Χάλκη στη θέση της Μονής της Αγίας Τριάδας που ιδρύθηκε από τον Πατριάρχη Φώτιο Α’, σχεδόν χίλια χρόνια νωρίτερα.
Έκλεισε το 1971 με το νόμο των Ιδιωτικών Πανεπιστημίων
Στην 50ή επέτειο από το κλείσιμο της Σχολής της Χάλκης λόγω της απαγόρευσης των ιδιωτικών ιδρυμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ επανέλαβε τη στήριξή του για την επαναλειτουργία του σχολείου.

Παραδείγματα ελληνορθόδοξης βοήθειας κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος
Στη Ζάκυνθο, ο Ελληνορθόδοξος Προκαθήμενος, Χρυσόστομος, έσωσε 275 Εβραίους κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος, διαμαρτυρόμενος στις εκτελέσεις και παρέχοντας το δικό του όνομά σε αξιωματούχους των Ναζί όταν του ζητήθηκε κατάλογος Εβραίων.

Όπως ο Χρυσόστομος, ο Μητροπολίτης Ιωακείμ Αλεξόπουλος στάθηκε δίπλα στους Εβραίους αδελφούς και αδελφές του, αρνούμενος γερμανικά αιτήματα και παρότρυνε τα μέλη της Εκκλησίας να επιστρέψουν στην εβραϊκή κοινότητα τα υπάρχοντά τους και τα τιμαλφή τους που είχαν κλαπεί ή αφεθεί πίσω για να τα φυλάξουν. Για τις ενέργειές του, ο Ιωακείμ Αλεξόπουλος αναγνωρίστηκε με μια επιγραφή στο Μουσείο Ολοκαυτώματος στην Ουάσιγκτον και, το πιο σημαντικό, στον Τείχος της Τιμής του Δικαίου στο Γιαντ Βασέμ στην Ιερουσαλήμ.

>

What’s your favorite holiday? Mine is Christmas. Surprising I know, given my Jewish heritage, but there’s just no other holiday quite like it. Now, when I say Christmas is my favorite holiday, I’m not talking about the expensive gifts and the lavish commercialism of it all. Instead, as a member of the New York Jewish community, I feel free to appreciate the atmosphere of the season, taking in the city and spending time with family, without feeling the weight of those commercial obligations that weigh on so many during the Christmas season.

The commercialism of Christmas is indicative of an ongoing problem of modern life, the sacrifice of religious value and tradition for secularism. While we here recognize the deeply religious nature of Christmas, many others around the world have seemingly forgotten, substituting shallow, secular, commercial values for the true meaning of the holiday. Take for example, the increasingly popular sentiment “Happy Holidays”. While sentiments like “happy holidays are well-intentioned attempts at cultural respect, they wrongly suggest that religious tolerance and positive interfaith relationships require the suppression of our distinct religious values and traditions.

In truth, the strong interfaith relationship which we here seek requires acknowledgment and appreciation of each individual’s religious identity. Regardless of the identity we’ve chosen, our religion is a fundamental part of our lives. Religion offers each of us a great deal, from moral guidance to a sense of belonging to a fundamental purpose in life. Rather than attempting to hide them, it is imperative that we embrace our religion to engage our fellow men and women.

The traditions and beliefs which shape our lives are rooted in our connections to our individual religions. If we suppress our religion, we deny our most fundamental sense of being without which, there is no hope for the kind of relationships we are here to develop. The shroud of secularism through which we have sought a peaceful coexistence serves only to deepen the differences between us. We are men and women of God, and it is in that shared nature, not the secular where we should find a unity.

We are here to work towards a future of positive international interfaith dialogue and cooperation and affirm the value of religion in modern life. We have come together at this conference in an historic place, the Halki Seminary. A Greek Orthodox school in Turkey, the Seminary is a historical testament to international religious cooperation counting dozens of Church leaders and two saints among its ranks of distinguished alumni.

The Jewish community knows firsthand, the strength and value of our interfaith relationships, finding extraordinary precedent for the kind of relationships which we are here to foster in our shared history with Christianity. During the Holocaust, Jewish communities around the world were subject to the violence and terror of Nazi fanaticism. In fact, it was Patriarch Bartholomew, under whose auspices we now meet, who called the Holocaust “the singular icon of our century’s evils” nearly 25 years ago now. In Greece alone, an estimated 59,000 Jews were systematically murdered alongside thousands more Turkish Jews. And yet, had it not been for the heroic actions of Greek Orthodox leaders during the War, the human toll of Nazi persecution would have been even steeper.

It was Archbishop of Athens and Greece, Damaskinos who said, “I have made my cross, have spoken with God, and decided to save as many Jews as possible.” Damaskinos stood against Jürgen Stroop and provided over 27,000 false identity papers and baptismal records to Jews seeking protection during the Holocaust while ordering Greek monasteries and convents to shelter Jewish individuals.

As NYU historian Katherine Elizabeth Fleming notes “The story of the destruction of Greece’s Jews has served as a vehicle for the celebration of Greek Orthodox kindness and valor.” The actions of the Greek Orthodox community during the Holocaust are incontrovertible proof of the value of the work which we are here to pursue.

Greek Orthodox and Jewish relations

At the 2003 Fifth Academic Meeting between Judaism and Orthodox Christianity in Thessaloniki, with the following goals and principles:

The two religions will forever maintain their internal individuality and innate qualities

The purpose of the meeting is to end prejudice and promote mutual understanding and  cooperation to confront common problems

To promote positive relationships between the religions which oppose fanaticism and are rooted in a common respect

To encourage interfaith communities of Jewish and Orthodox Christians based on historical models

To develop programs which promote common values like peace, social justice, and human rights, specifically addressing the concerns of religious minorities

The Sixth Academic Meeting in 2007 between Judaism and Orthodox Christianity affirmed several principles, in particular a shared recognition of religious freedom flowing from the mutual biblical affirmation that all human beings are created in the image of God. The meeting also called on governments to formally recognize the importance of religion

The Patriarchate of Jerusalem located in Israel is among the oldest Patriarchates in Christendom.

Patriarch Bartholomew at the 2021 IJCIC Presentation in New York, “As Orthodox Christians, we stand together with our Jewish brothers and sisters and condemn anti-Semitism and all acts of bigotry and hatred, whenever and wherever they occur.”

Both Judaism and the Orthodox tradition believe in salvation for non-practitioners,

Halki Seminary Facts

Founded in 1844 on Halki Island on the site of the Monastery of the Holy Trinity which was itself founded by Patriarch Photius I nearly a thousand years earlier.

Closed in 1971 by the Private University Law

On the 50th Anniversary of the closing of the Halki Seminary due to the ban on private institutions of higher education, the US State Department reiterated its support for reopening the school.

Examples of Greek Orthodox aid during the Holocaust

In Zakynthos, the Greek Orthodox Prelate, Chrysostomos, saved 275 Jews during the Holocaust from by protesting their execution and providing their own name to Nazi officials when asked for a list of Jews.

Like Chrysostomos, the Metropolitan Joachim Alexopoulos stood with his Jewish brothers and sisters refusing German requests and urging Church members to return to the Jewish community their possessions and valuables which were stolen or left behind for safe keeping. For his actions, Joachim Alexopoulos was recognized with an inscription at Holocaust Museum in Washington, D.C. and, more importantly, on the Righteous Honor Wall at Yad Vashem in Jerusalem.

Mr. Ezra Friedlander
Founder and CEO/The Friedlander Group
For more than 15 years, Ezra has managed many complex public relations campaigns, earning a reputation for his diverse skills and broad range of knowledge. Ezra’s expertise lies in understanding the unique needs of the individual client, and customizing strategies accordingly. Ezra’s extensive experience has enabled him to deal proficiently with the various issues that inevitably arise in the course of challenging projects.

Prior to founding The Friedlander Group, Ezra served on the staffs of New York State Assemblyman Dov Hikind and former New York Public Advocate Mark Green, establishing a network of personal and professional contacts in the political, commercial, and non-profit sectors. Additionally, Ezra oversaw sensitive governmental foreign-relations projects.

Ezra has earned much admiration from his colleagues and associates for his strong dedication to his clients, and for always representing them in a professional manner.

Watch Ezra’s description of how he became interested in government relations.

SHARE

Περισσότερα

MORE NEWS DESK