Η Ρωσία έχει κερδίσει ήδη σε δύο μέτωπα. Κατάφερε να διατηρεί τη πρωτοβουλία κινήσεων με τις ΗΠΑ και τους δυτικούς συμμάχους να ακολουθούν και να έχει στραμμένο το ενδιαφέρον της παγκόσμιας κοινής γνώμης πάνω της. Υπάρχει ένα ακόμη γήπεδο στο οποίο οι Ρώσοι είναι δεινοί παίκτες. Αυτό των κυβερνοεπιθέσεων αλλά και της αξιοποίησης της σχετικής προπαγάνδας. Ηδη στις ΗΠΑ τα τελευταία 24ωρα οι αποκαλύψεις ότι έχουν στο επίκεντρο την οικογένεια Clinton και ρωσικό άρωμα.
Ο ειδικός εισαγγελέας John Durham δημοσίευσε σε μια κατάθεση το Σάββατο ότι η εκστρατεία της Χίλαρι Κλίντον προσέλαβε τεχνικούς για να «διεισδύσουν» στους διακομιστές του Trump Tower και του Λευκού Οίκου για να δημιουργήσουν μια «αφήγηση» για τη σύνδεση του Trump με τη Ρωσία. Τα νέα ευρήματα έρχονται σε αντίθεση με διάφορες αμφίβολες καλύψεις των μέσων ενημέρωσης από προγράμματα όπως το «60 Minutes» του CBS.
Σε μια συνέντευξη του Οκτωβρίου 2020, ο Τραμπ εμφανίστηκε στο περιοδικό ειδήσεων για να μιλήσει για την εν εξελίξει έρευνα και τον ισχυρισμό του ότι η εκστρατεία του κατασκοπεύτηκε. Καταρρίφθηκε από τον οικοδεσπότη Lesley Stahl, ο οποίος επέμεινε ότι ο πρόεδρος διέδιδε μη επαληθευμένες πληροφορίες.
«Δεν υπάρχουν πραγματικά στοιχεία», είπε. “Αυτό είναι “60 λεπτά”. Δεν μπορούμε να βάλουμε πράγματα που δεν μπορούμε να επαληθεύσουμε.”
Για να δούμε όμως μέχρι που όμως θα μπορούσαν να φθάσουν οι ρωσικές ενέργειες στον κυβερνοχώρο; Θα μπορούσαν να προκαλέσουν πλήγμα σε βασικές υποδομές των ΗΠΑ ή να αξιοποιηθούν για αποκαλύψεις που θα μπορούσαν να πλήξουν ακόμη και την ενότητα της Ε.Ε.;
Η Ρωσία θα χρησιμοποιήσει πολιτικά, κυβερνο-και ίσως στρατιωτικά εργαλεία για να πιέσει την Ουκρανία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη να κινηθούν προς την κατεύθυνση των παραχωρήσεων προς τα ρωσικά συμφέροντα, χωρίς όμως να αυξήσει σημαντικά τον κίνδυνο άμεσης στρατιωτικής σύγκρουσης με το ΝΑΤΟ. Ένα πιθανό σενάριο θα ήταν μια γρήγορη εισβολή μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου για να πάρουμε άλλο ένα κομμάτι της Ουκρανίας.
Μια πλήρης εισβολή και μια κίνηση στα πολωνικά σύνορα θα έφερνε τη Ρωσία εναντίον του ΝΑΤΟ, θα κινδύνευε να βαλτώσει σε μια βρώμικη εξέγερση και θα αυξήσει τη δυσκολία αποκατάστασης της ζημιάς στη διεθνή θέση της Ρωσίας. Οι Ρώσοι θα προτιμούσαν οποιαδήποτε ενέργεια να είναι γρήγορη.
Αυτή είναι μία λογική προσέγγιση των δυτικών για τα πιθανά σενάρια σε στρατιωτικό επίπεδο. Όσοι όμως γνωρίζουν τις τακτικές του Putin περιμένουν μία απρόσμενη κίνησή του.
Μία κίνηση η οποία θα μπορούσε να είναι η συνέχεια της εμφάνισής του στους χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες και η συνάντησή του με τον Κινέζο ηγέτη.
Οι στρατηγοί του Κρεμλίνου έχουν περισσότερα από 15 χρόνια εμπειρίας στη χρήση των εργαλείων στον κυβερνοχώρο.
Η πιο επιτυχημένη ρωσική χρήση εργαλείων στον κυβερνοχώρο κατά των Ηνωμένων Πολιτειών ήταν η δημιουργία ψευδών αφηγήσεων που εντείνουν την πολιτική αναταραχή στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη (αυτό εξηγεί επίσης τις αδέξιες διπλωματικές δηλώσεις της Ρωσίας που αποσκοπούν στην αύξηση της δημόσιας πίεσης στις δυτικές κυβερνήσεις). Δεν υπήρξε σχεδόν κανένα κόστος για τους Ρώσους για την προηγούμενη πολιτική τους παρέμβαση, και ενώ η αυξημένη έκθεση των τακτικών μείωσε την αξία τους, η συνεχιζόμενη πολιτική ευθραυστότητα στις δημοκρατίες θα είναι ένας δελεαστικός στόχος.
Το καλύτερο αποτέλεσμα για τη Ρωσία θα ήταν να μπορέσει να παρουσιάσει οποιαδήποτε ενέργεια ως τετελεσμένο γεγονός, όπου θα μπορούσε να πει στον κόσμο ότι οι στόχοι ασφαλείας της είχαν επιτευχθεί και η διεθνής κοινότητα θα έπρεπε να αφήσει πίσω της την εισβολή, όπως συνέβη στην Εισβολή το 2014 στην Κριμαία.
Η Ρωσία δεν σκοπεύει να ξεκινήσει έναν τρίτο παγκόσμιο πόλεμο και είναι πιθανό να επιλέξει ενέργειες που προωθούν τους στόχους της για την Ουκρανία αποφεύγοντας τον κίνδυνο μεγαλύτερης σύγκρουσης. Ως μέρος αυτού, οι κυβερνοεπιθέσεις κατά της Ουκρανίας είναι πολύ πιθανές, αλλά πολύ απίθανες κατά των Ηνωμένων Πολιτειών ή του ΝΑΤΟ. Η Ρωσία έχει την ικανότητα να πραγματοποιήσει τέτοιες επιθέσεις και έχει κάνει την απαραίτητη αναγνώριση στόχων υποδομής ζωτικής σημασίας των ΗΠΑ, αλλά είναι απίθανο να πραγματοποιήσει κυβερνοεπίθεση εναντίον στοιχείων όπως το ηλεκτρικό δίκτυο, εκτός εάν υπάρξει μεγάλη σύγκρουση με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το ΝΑΤΟ.
Οι υποδομές ζωτικής σημασίας παραμένουν ευάλωτες σε κυβερνοεπιθέσεις σχεδόν 25 χρόνια μετά την πρώτη προεδρική οδηγία που ζητούσε τη μείωση των κινδύνων, αντανακλώντας τόσο την πολυπλοκότητα των συστημάτων όσο και το αδιέξοδο που έπληξε τη διακυβέρνηση των ΗΠΑ.
Αλλά οι δυτικές χώρες θα μπορούσαν να αποδειχθούν ακόμη πιο ευάλωτες από μια ρωσική επίθεση στις υποδομές τους, απέναντι σε μία καταιγίδα αποκαλύψεων και προπαγάνδας σε ένα η περισσότερα μέτωπα στα οποία ο Ρώσος ηγέτης με την “βοήθεια” του Κινέζου φίλου θα επιχειρούσε να δοκιμάσει τις δυνάμεις του.
