Αθήνα, 6 Οκτωβρίου 2026.
-Δεν θέλω να αποδεχτώ μια κατάσταση παρακμής του δυτικού πολιτισμού [Aντώνης Σαμαράς]
Aκριβώς έτσι. Μόνο που η καταστροφή του δυτικού πολιτισμού πρόκειται για μια οργανωμένη επιχείρηση- στη λεπτομέρειά της.
Βιώνουμε την επιχείρηση γενοκτονίας της κοστοβόρου και σκεπτόμενης δυτικής οικογένειας-των Χριστιανών και των Εβραίων-οργανωμένη στη λεπτομέρειά της.
Δεν έχει κανείς παρά να κοιτάξει γύρω. Με τη βοήθεια του X. [χάρη στον Elon Musk] μπορεί κανείς να ενώσει τελείες και να έχει μια εικόνα- ακόμη και προσωπική- γι αυτό που συμβαίνει στο κόσμο.
Οσο για τον Αντώνη Σαμαρά -ένας κατ΄εξοχήν συστημικός πολιτικός-θα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον η αντίδρασή του καθώς θα συνειδητοποιεί τι συμβαίνει στο κόσμο και ποιος είναι ο ρόλος της Ευρωπαικής Ένωσης σε όλο αυτό.
Ο Αντώνης Σαμαράς λοιπόν είχε σήμερα μία ήρεμη εμφάνιση στη διάρκεια του Συνεδρίου «Διάλογοι για την Αθήνα: Από τον μύθο στη σύγχρονη πόλη», που διοργανώνεται από την εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ, υπό την αιγίδα του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ) και του Δήμου Αθηναίων, με την υποστήριξη της Περιφέρειας Αττικής και σε συνεργασία με το Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών.
Ο πρώην πρωθυπουργός έκλεισε την ομιλία του καλώντας τους νέους να μην διαπραγματευτούν την αξιοπρέπειά τους.
Πολύ ενδιαφέρουσα και ανθρώπινη συμβουλή.
Έρχεται αφότου προηγήθηκε η ισοπεδωτική για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια Επιχείρηση COVID-19, στη διάρκεια της οποίας σχεδόν το σύνολο του πολιτικού και μηντιακού προσωπικού είχε μόνο εντολές, ειρωνίες και απανθρωπιά για όσους εκεί έξω στον δυτικό κόσμο τόλμησαν, είτε από ένστικτο, είτε από γνώση, να αντισταθούν στη τυραννία και στην επιβολή της.
Η ανθρώπινη αξιοπρέπεια κατάντησε ειρωνία στα χείλη της επικεφαλής της E.U και βαθυστόχαστη ερμηνεία του Συντάγματος από τον Παντός Καιρού Συνταγματολόγο Βενιζέλο ο οποίος αφαίρεσε για μία ακόμη φορά το εκτοπισμά του από το ράφι ώστε να νομιμοποιήσει το πρόστιμο στους ανεμβολίαστους άνω των 60.
Ο Βενιζέλος -του προσωρινού ENΦΙΑ- βρισκόταν ανάμεσα στο σημερινό ακροατήριο του πρώην πρωθυπουργού. Αναφέρθηκε μάλιστα με συγκίνηση σε εκείνον ο Αντώνης Σαμαράς. Μόνο που από την πλευρά των ανθρώπινων στόχων [όπως ήταν όσοι επέλεξαν να αντισταθούν στην Γενοκτονία] δεν υπάρχει συγχώρεση για τα πρόσωπα του δημοσίου βίου που δεν διαθέτουν το ήθος μίας συγνώμης προς τα θύματά τους-τους Ελληνες πολίτες.
Πάμε τώρα στην πράγματι πολύ ενδιαφέρουσα ομιλία του πρώην πρωθυπουργού>
«Σε μία μόνο πόλη στεγάζεται, ζει, εργάζεται, μορφώνεται, ερωτεύεται, διασκεδάζει, υποφέρει, κουράζεται ο μισός πληθυσμός της χώρας μας. Δεν μιλάμε απλά για μία πόλη. Μιλάμε για μία μεγαλούπολη, η οποία συμβολίζει, στο άκουσμά της, ολόκληρη τη χώρα» είπε στην εισαγωγική του τοποθέτηση ο πρώην πρωθυπουργός υπογραμμίζοντας ότι δεν είναι ένα φαινόμενο τωρινό παραθέτοντας ως παράδειγμα τη Ρώμη και την Κωνσταντινούπολη πριν θέση τα εξής ερωτήματα: Πρώτον, είναι η δημιουργία των μεγαλούπολεων νόμος, ιστορικός; Και δεύτερον, ακριβώς επειδή γνωρίζουμε ότι αυτό το φαινόμενο έχει εμφανιστεί σε προηγούμενους πολιτισμούς, ποια είναι η ευθύνη της ηγεσίας να το αποτρέψει;»
Πνευματική παρακμή, υλισμός, εύκολη διασκέδαση
«Στο πρώτο ερώτημα έχουν απαντήσει καταφατικά, διακεκριμένοι παγκοσμίως φιλόσοφοι κοινωνιολόγοι, οικονομολόγοι, αρχιτέκτονες, και είναι ανησυχητική, πολύ ανησυχητική, η διαπίστωσή τους ότι το φαινόμενο των μεγαλούπολεων είναι και το τελικό στάδιο παρακμής κάθε πολιτισμού. Ακριβώς γιατί τα συμπτώματα της μεγαλούπολης είναι η υπογεννητικότητα, πνευματική ερήμωση και, στο τελικό στάδιο, η κατάρρευση. Περιγράφουν τον κάτοικο της μεγαλούπολης να έχει αποστερηθεί κάθε επαφή με τη φύση και με τη γη και να κυριαρχείται από τη λατρεία του χρήματος, τον υλισμό, την αποπνευματικοποίηση και την εύκολη διασκέδαση, ως διέξοδο για το προσωπικό του αδιέξοδο» είπε εκφράζοντας τον προβληματισμό του για την σημερινή κατάσταση.
«Εφόσον βλέπουμε και κατανοούμε τη σημασία αυτού του φαινομένου, ποιος άραγε είναι ο ρόλος της πολιτικής ηγεσίας» διερωτήθηκε ο κ.Σαμαράς για να απαντήσει ότι η ηγεσία έχει δύο μορφές: την διαχειριστική και την ηγεσία με όραμα. Στη συνέχεια ανέφερε ότι είναι απογοητευμένος για την σημερινή εικόνα της κοινωνίας και έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για πατρίδα σημειώνοντας ότι απαιτείται μια επιστροφή της πολιτικής των οραμάτων.
Αναλυτικότερα ανέφερε>
«Υπάρχει πάντα η εκδοχή της διαχειριστικής μορφής ηγεσίας. Δηλαδή εκείνων που, αν και διαπιστώνουν το πρόβλημα, μεταθέτουν την αντιμετώπισή του θεωρώντας πως η κατάρρευση δεν θα συμβεί επί των ημερών τους. Αυτοί είναι, επιτρέψτε μου, η ματαιόδοξη και εγωπαθής ηγέτες που ενδιαφέρονται αποκλειστικά για τη διατήρηση της δικής τους καρέκλας και εξουσίας, αδιαφορώντας για το μέλλον. Υπάρχει η εκδοχή της ηγεσίας που επιχειρεί να αλλάξει το ρου της ιστορίας με αποφασιστικότητα και τροφοδοτώντας την κοινωνία με όραμα και όχι με άβουλη παθητικότητα. Για να έρθω σιγά-σιγά και στην πατρίδα μας, γενέτειρα άλλωστε ενός μοναδικού πολιτισμού, και μαία του σημερινού δυτικού πολιτισμού. Να επισημάνω προς όλους, και κυρίως προς τον λαό μας, πως διαπιστώνω πραγματικά σημάδια παρακμής. Ταυτόχρονα βλέπω και σημάδια πολιτικής ευθύνης για τη σημερινή κατάσταση.
– Δεν θέλω να αποδεχτώ μια κατάσταση παρακμής του δυτικού πολιτισμού
Another round today at 9:00am Eastern. Based on current pace, my goal is to complete the book by All Souls Day. This document should be headlines for weeks in the mainstream media and there should be an emergency session of Congress followed by trials, bankruptcies, and long sentences.
https://t.co/l2FWY5S6z4
— Jeffrey A Tucker (@jeffreytucker) October 6, 2026
Γιατί δεν μπορεί να μην υπάρχει ριζική αλλαγή του μοντέλου της παιδείας μας, όταν διαπιστώνεται ολοφάνερα και με κάθε τρόπο η οπισθοχώρηση παντού, και σε γνώση και σε μόρφωση. Γιατί δεν μπορεί να μην επιβάλλονται ηθικά και ανιδιοτελή πρότυπα από την πολιτεία στην κοινωνία, και αντίθετα να κυριαρχεί η ανηθικότητα και η ιδιοτέλεια. Γιατί δεν μπορεί να τροφοδοτείται η υλιστική και ατομιστική αντίληψη περί ζωής και να υποσκάπτεται και να λιδωρείται η πνευματικότητα και η συλλογικότητα. Γιατί δεν μπορεί να υπονομεύεται εμπράκτως η έννοια της εθνικής συνείδησης, και να υποκαθίσταται από την αξία του πλουτισμού και της λεγόμενης πολιτικής ορθότητας.
Γιατί δεν μπορεί να παραβλέπεται η μετατροπή των κοινωνικών και οικονομικών τάξεων σε ανώνυμο πλήθος. Γιατί δεν μπορεί όχι μόνο να αγνοείται η ερήμωση της υπαίθρου χώρας, δηλαδή η διαχρονική σχέση των Ελλήνων με τη μοναδική μας γη, αλλά να τροφοδοτείται συνειδητά η εγκατάλειψη. Πώς; Με την απουσία του κράτους, και με την υποκατάστασή του από μια οικονομική θήκη, διαχειριστική αντίληψη με πρόσχημα πάντα τους κανόνες της αγοράς. Προσέξτε. Αν αυτή η υλιστική και διαχειριστική αντίληψη συνεχιστεί συλλογικά, τότε θα αμφισβητηθεί όχι μόνον η όποια ηγεσία, αλλά και η πολιτική ενδεχομένως συνολικά.
There is a new commission on vaccine injury. Study the strange and mysterious phenomena and its prevalence. Experts. Time. Money. Reports. Commissions to evaluate reports. More studies.
Meanwhile the CDC already monitored this question, real time among millions with vast responses. The work is done but the CDC hid it and only coughed it up with court order.
Commissions = more bullshit. People know.
https://t.co/lym8ckIjnz— Jeffrey A Tucker (@jeffreytucker) October 5, 2026
Ο λαός είναι κουρασμένος, η κοινωνία της κόπωσης είναι παρούσα, το χαμόγελο πια δεν το βλέπεις εύκολα σε καμιά παρέα. Βλέπεις το άγχος, βλέπεις τη βιασύνη, βλέπεις τη λεκτική και τη φυσική βία, βλέπεις την αντικοινωνικότητα, βλέπεις μια απόγνωση. Και δεν το βλέπεις μόνο στη Μεγαλούπολη. Το βλέπεις σταδιακά και στη μικρή πόλη της επαρχίας. Πιστέψτε με, κοντεύω 50 χρόνια βουλευτής επαρχίας. Και δακρύζεις, βλέποντας τα αυξανόμενα έρημα χωριά στην Ελλάδα μας. Απαιτείται μια επιστροφή της πολιτικής των ιδεών και των οραμάτων. Είναι πιο αναγκαία από ποτέ. Όχι μόνο για την επιβίωση του δημοκρατικού πολιτεύματος, αλλά για την κοινωνική μας συνοχή και για την εθνική μας επιβίωση, ειδάλλως, το λέω ξεκάθαρα, η Ελλάδα θα κινδυνεύσει όχι απλά με παρατεταμένη παρακμή, αλλά και μ’ έναν επικίνδυνο πια εθνικό εφησυχασμό».
Ο κ. Σαμαράς λοιπόν, μεταξύ άλλων, τόνισε ότι «δεν μπορεί να τροφοδοτείται η υλιστική και εγωιστική άποψη της ζωής και να υποσκάπτεται και να λοιδορείται η πνευματικότητα και η συλλογικότητα». Παράλληλα, υποστήριξε ότι δεν μπορεί να «υπονομεύεται εμπράκτως η εθνική συνείδηση από την αξία του πλουτισμού και της λεγόμενης πολιτικής ορθότητας», ενώ στο ίδιο μήκος κύματος εξήγησε ότι «δεν μπορεί να αγνοείται η ερήμωση της υπαίθρου και να τροφοδοτείται συνειδητά η εγκατάλειψη».
Κάνοντας τη δική του πολιτική αναδρομή, παραδέχθηκε ότι «δεν τα έκανα όλα σωστά», αλλά «προσπάθησα σκληρά, έντιμα, συνειδητά και με πυξίδα τις δικές μου ιδέες και απόψεις». Είναι υποχρέωσή μου, πρόσθεσε, να συνεισφέρω στην πατρίδα, επειδή διακρίνω τα σημάδια παρακμής. «Η πολιτική δεν είναι επάγγελμα, είναι καθήκον, είναι θέμα συνείδησης. Μιας συνείδησης που δεν υποτάσσεται σε κάποια πολιτική σκοπιμότητα. Προτιμώ σταθερά το κόστος της συνείδησης από το όφελος του κάθε χειροκροτήματος».
Από εκεί και πέρα, ο κ. Σαμαράς επέλεξε να παραθέσει διάφορες πτυχές της διαδρομής του. Το 2013, όπως υπενθύμισε, η Ελλάδα πέτυχε πρωτογενές πλεόνασμα. Σε μια τέτοια περίπτωση το Eurogroup είχε δεσμευτεί ότι θα προχωρήσει σε μείωση του χρέους. Όμως η Μέρκελ το αρνήθηκε με το επιχείρημα ότι ενόψει των ευρωεκλογών τα γερμανικά γκάλοπ δεν της επέτρεπαν να βοηθήσει την Ελλάδα, όπως ήθελε, επειδή οι Γερμανοί εξακολουθούσαν να βλέπουν τους Έλληνες ως τεμπέληδες. «Και μετά έλεγαν εμάς λαϊκιστές», σχολίασε ο κ. Σαμαράς.
Παράλληλα, αναφέρθηκε και στην πρώτη του ομιλία στη Βουλή το 1979 ενώπιον μάλιστα του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Ήταν η εισήγηση για τον προϋπολογισμό και ο ίδιος ήταν ειδικός αγορητής για τα έσοδα. Το αυτοκίνητο του τότε υπουργού Οικονομικών Θανάση Κανελλόπουλου είχε χαλάσει και έτσι χρειάστηκε να ανέβει ο ίδιος στο βήμα της κατάμεστης Βουλής. Όταν τελείωσε την ομιλία του, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής του είπε «τα πήγες πολύ καλά». «Ήταν μεγάλη τιμή για έναν βουλευτή αυτές οι λέξεις. Όμως δεν θα με είχε ακούσει ο Καραμανλής, αν δεν είχε χαλάσει το αυτοκίνητο του Κανελλόπουλου. Χρειάζεται και τύχη. Και εγώ είχα την τύχη να ζήσω έναν Καραμανλή, έναν Ανδρέα (Παπανδρέου), τον πατέρα Μπους, τον Ομπάμα, τη Θάτσερ, τον Μιτεράν» και πολλούς άλλους.
Ολοκληρώνοντας την τοποθέτησή του, ο κ. Σαμαράς υποστήριξε ότι το δικό του απόσταγμα για την πολιτική είναι το εξής: Αφενός «ποτέ μην πιστέψετε ότι ο κόσμος θα αλλάξει απ’ αυτούς που φωνάζουν πιο δυνατά», αφετέρου «μην διαπραγματευτείτε ποτέ την αξιοπρέπειά σας».
