Μία μέρα εγγύτερα στην αλήθεια, είναι η κάθε επόμενη μέρα. Με αυτό το αναπόφευκτο tempo οδεύουμε προς τις εθνικές εκλογές. Kι ως εδώ οφείλουμε τουλάχιστο να μην πάμε αδιάβαστοι. Στο μεταξύ η AI παραδίδει στις φλόγες τα βιβλία ως μέρος της αποστολής της. Την καταστροφή του δυτικού πολιτισμού.

Η αλήθεια λοιπόν καταδιώκει πλέον πανταχόθεν τους Έλληνες ηγέτες οι οποίοι στο συνολό τους αρνούνται να παραδεχτούν τους πολλούς ελέφαντες οι οποίοι συνωστίζονται πλέον στο γυάλινο δωμάτιο.

 Βy Ian Ford

Λίγα 24ωρα πριν η επικεφαλής της E.U με το θράσος της ατιμωρησίας που της εξασφαλίζει η παροχή υπηρεσιών στο deep state μας πρότεινε τον Καναδά σχεδόν ως ευρωπαικό κράτος και εν δυνάμει μέλος της E.U. Θα μπορούσε να εκληφθεί ως η ανταμοιβή του Καναδά για την συμμετοχή του στη στρατιωτική επιχείρηση COVID και την τυραννική επιβολή των εμβολίων στους Καναδούς.

Μόνο που οι διαχύσεις του βαθέως κράτους προς τον Καναδά έρχονται λίγα 24ωρα αφότου η πρώην Καγκελάριος της Γερμανίας σχεδόν απεκάλυψε ότι ο Bill Gates την εκβίαζε ώστε η Γερμανία να πληρώνει για τα εμβόλιά του που ο ίδιος έκανε στον πληθυσμό της Αφρικής. Κι αυτό παρότι όπως η ίδια η Μέρκελ ισχυρίστηκε πρότεινε στον Gates αντί των εμβολίων να παρέχουν εκπαίδευση στους λαούς της Αφρικής.

Η αποκάλυψη της Merkel έρχεται σχεδόν ταυτόχρονα με ένα “σημαντικό νέο κείμενο” όπως το χαρακτήρισε ο λογαριασμός Mossad Commentary (@MOSSADil) στο X.

ΤΟ ΒΑΤΙΚΑΝΟ ΕΠΑΝΑΒΕΒΑΙΩΝΕΙ ΤΗ «ΜΗ ΑΝΑΚΛΗΤΗ» ΔΙΑΘΗΚΗ ΜΕ ΤΟΝ ΕΒΡΑΪΚΟ ΛΑΟ

Το Βατικανό εξέδωσε ένα σημαντικό νέο κείμενο με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 60 ετών από τη διακήρυξη *Nostra Aetate*, υπογραμμίζοντας τη μοναδική θεολογική σχέση μεταξύ Χριστιανισμού και Ιουδαϊσμού, καθώς και τον διαρκή αγώνα της Εκκλησίας κατά του αντισημιτισμού.

Το έγγραφο διακηρύσσει ότι «η διαθήκη του Θεού με τον εβραϊκό λαό είναι αμετάκλητη» και επισημαίνει ότι ο εβραϊκο-χριστιανικός διάλογος δεν είναι απλώς διπλωματικός ή δευτερεύουσας σημασίας, αλλά συνδέεται με την ίδια την ταυτότητα του Χριστιανισμού. Επαναλαμβάνει ότι η Εκκλησία «καταδικάζει το μίσος, τους διωγμούς και τις εκδηλώσεις αντισημιτισμού που στρέφονται κατά των Εβραίων, οποτεδήποτε και από οποιονδήποτε».

Το κείμενο υπενθυμίζει επίσης τη διδασκαλία του Πάπα Λέοντα ΙΔ΄, σύμφωνα με την οποία «όλοι οι Χριστιανοί έχουν μια ιδιαίτερη σχέση με τον Ιουδαϊσμό» λόγω των εβραϊκών ριζών του Χριστιανισμού, προσθέτοντας ότι ο θεολογικός διάλογος μεταξύ Χριστιανών και Εβραίων «παραμένει πάντα σημαντικός και πολύτιμος για μένα».

Το Βατικανό τονίζει ότι ο διαθρησκειακός διάλογος δεν συνεπάγεται την εγκατάλειψη του χριστιανικού δόγματος: οφείλει να αποφεύγει τον «σχετικισμό και τον συγκρητισμό», συνδυάζοντας παράλληλα τη σταθερή θρησκευτική ταυτότητα με τη γνήσια openness (ανοιχτότητα) προς τους άλλους.

🚨 VATICAN REAFFIRMS “IRREVOCABLE” COVENANT WITH JEWISH PEOPLE

The Vatican issued a major new note marking 60 years of Nostra Aetate, emphasizing the unique theological relationship between Christianity and Judaism and the Church’s continuing fight against antisemitism.

The… pic.twitter.com/lTb1yKTEkg

— Mossad Commentary (@MOSSADil) September 16, 2026

Full Vatican document: https://t.co/KeqwqU6wnZ

— Mossad Commentary (@MOSSADil) September 16, 2026

A Journey of Hope

Το έγγραφο ανατρέχει στα βασικά στάδια του διαλόγου από την εποχή της Nostra aetate, αξιολογώντας τις προκλήσεις και τα επιτεύγματά του και σκιαγραφώντας τις προοπτικές για το μέλλον.

Το κείμενο των περίπου είκοσι σελίδων υπογράφεται από τους Επάρχους των αντίστοιχων Δικαστηρίων -Kαρδιναλίους Víctor Manuel Fernández, Kurt Koch, and George Koovakad—and by their Secretaries, Fr. Armando Matteo, Archbishop Flavio Pace, and Fr. Indunil Janakaratne Kodithuwakku Kankanamalage, αντίστοιχα.

Το ταξίδι που σκιαγραφεί το έγγραφο ξεκινά με την προέλευση της Nostra aetate, η οποία εκείνη την εποχή ήταν «μια απάντηση στις τραγικές συνέπειες του αντισημιτισμού, που κορυφώθηκε με το Ολοκαύτωμα».

Σχέσεις μεταξύ Εβραίων και Χριστιανών

Το έγγραφο του Βατικανού αφιερώνει σημαντική προσοχή στη διακριτή σχέση μεταξύ Χριστιανών και Εβραίων, ξεκινώντας από τις κοινές τους ρίζες στην Παλαιά Διαθήκη και επεκτείνοντας τη σύσταση της Συνόδου για «αμοιβαία κατανόηση και σεβασμό» και «αδελφικό» διάλογο.

Στο ίδιο πνεύμα, το «Ταξίδι Ελπίδας-A Journey of Hope» επαναλαμβάνει ότι «η διαθήκη του Θεού με τον εβραϊκό λαό είναι αμετάκλητη και αυτό συνεχώς προκαλεί την Εκκλησία».

Αυτό δεν σημαίνει ότι «η διαθήκη με τον εβραϊκό λαό είναι παράλληλη με τον χριστιανικό τρόπο σωτηρίας»: για την Εκκλησία, «ο Χριστός είναι ο ένας και μοναδικός Λυτρωτής».

Παρ’ όλα αυτά, «αυτή η αμετάκλητη διαθήκη έχει θεολογική σημασία». Κατά συνέπεια, «δεν μπορούμε να τα καταφέρουμε ο ένας χωρίς τον άλλον».

Κοινός αγώνας κατά του αντισημιτισμού

Η αλληλεγγύη με τον εβραϊκό λαό περιλαμβάνει επίσης «τον κοινό αγώνα» κατά του αντισημιτισμού.

Η Nostra aetate έχει ήδη αποδοκιμάσει το αντιεβραϊκό μίσος και τις διώξεις «ανά πάσα στιγμή και από οποιονδήποτε», συμπεριλαμβανομένων και εντός της Εκκλησίας.

Υπενθυμίζει επίσης τις καταδίκες που εξέδωσαν οι Πάπες, ιδίως εκείνες που αφορούν το Ολοκαύτωμα.

Το έγγραφο σημειώνει ότι οι συγκρούσεις που έχουν ξεσπάσει στη Μέση Ανατολή έχουν «αφήσει το στίγμα τους» στο διάλογο μεταξύ Εβραίων και Χριστιανών.

«Πολλά κανάλια επικοινωνίας έχουν δοκιμαστεί και συνεχίζουν να δοκιμάζονται από διαφορετικές ερμηνείες των γεγονότων που έχουν εκτυλιχθεί, ερμηνείες που συχνά δεν είναι ομόφωνες ακόμη και εντός των αντίστοιχων θρησκευτικών κοινοτήτων», αναφέρουν οι Δικαστήριες.

Προτρέπουν να διατηρηθεί και να αναπτυχθεί περαιτέρω η «αμοιβαία γνώση και εκτίμηση» που έχει παραμείνει σταθερή κατά τη διάρκεια εξήντα ετών «κοινής προσπάθειας».

Kαθώς βρίσκεται σε εξέλιξη η Γενοκτονία Χριστιανών και Εβραίων και με τον επιφανή καθηγητή Jeffrey Sachs να υποστηρίζει ότι ο ιός που προκάλεσε τoν Covid ήταν ένα βιολογικό όπλο που εκτοξεύθηκε εναντίον της ανθρωπότητας τα πλέον πρόσφατα στιγμιότυπα της απαξίωσης των θυμάτων αποτελούν το υψωμένο δάχτυλο της συζύγου του μαφιόζου Fauci και οι νέες απειλές του διαταραγμένου Bill Gates ο οποίος έχει ήδη χορηγήσει την κατασκευή πιο αποτελεσματικών ιών εξολόθρευσης του δυτικού πληθυσμού με τη χρήση της χρεοκοπημένης επιχειρηματικά AI.

Vera Sharav[Holocaust survivor]>Για μερικούς από εμάς, οι προδοσίες του Fauci δεν αποτελούν έκπληξη

Για την ύπαρξη νέων Χίτλερ στον πλανήτη [με τους ίδιους χορηγούς] είχαν προειδοποιήσει από την πρώτη στιγμή επιβιώσαντες των στρατοπέδων συγκέντρωσης όπως η Vera Sharav

Η πτώση του Fauci είναι μόνο η αρχή. Όπως ανέφερα, πολλοί από εμάς έχουμε βρεθεί στα χαρακώματα. Η φίλη μου η Celia Farber, η οποία ήταν μια βαθιά δημοσιογράφος, είχε κατανοήσει τον Fauci από νωρίς στην κρίση του AIDS. Πριν από την «ακύρωση», οι άνθρωποι είχαν συλληφθεί και είχαν μπει σε μαύρη λίστα. Η Celia δέχτηκε βάναυσα και αδικαιολόγητα επιθέσεις επειδή έλεγε την αλήθεια τότε.

Το νέο μου βιβλίο καλύπτει μεγάλο μέρος της πανωλεθρίας του Covid-19, αλλά καλύπτει επίσης την προετοιμασία, την ιστορία και τις απίστευτες ανατριχιαστικές ομοιότητες με το εγχειρίδιο των Ναζί.

Το «Never Again Is Now Global: The Dangers of a One-World Final Solution» είναι εμπνευσμένο από την ομώνυμη σειρά ντοκιμαντέρ μου (βλ. Never Again Is Now Global). Εξαιρετικά δοκίμια προέρχονται από ένα ευρύ φάσμα στοχαστών – ιστορικούς, γιατρούς, επιστήμονες, ερευνητές, ακτιβιστές και αναλυτές – που εξερευνούν τις ρίζες του φασισμού, τότε και τώρα, και τι μπορούμε να κάνουμε για να ανακτήσουμε την εξουσία μας. [“Never Again Is Now Global: The Dangers of a One-World Final Solution,” is inspired by my docuseries of the same name (see Never Again Is Now Global). Brilliant essays are from a wide variety of thinkers — historians, doctors, scientists, researchers, activists, and analysts — who explore the roots of fascism, then and now, and what we can do to take back our power]

Είμαι πολύ ευγνώμων στους τολμηρούς συν-συγγραφείς και επιμελητές μου, που μπορούμε να διαδώσουμε τον λόγο χωρίς λογοκρισία, τουλάχιστον προς το παρόν. Παρακαλώ, αν μπορείτε, παραγγείλτε το βιβλίο με σκληρό εξώφυλλο για τη βιβλιοθήκη σας ή/και για έναν φίλο. Γνωρίζουμε ότι τα ηλεκτρονικά βιβλία, τα οποία είναι υπέροχα βολικά κατά καιρούς, μπορούν επίσης να διαγραφούν και να υποστούν επεξεργασία από κακόβουλα συμφέροντα.

Είθε οι αδιαμφισβήτητες αλήθειες να συνεχίσουν να αποκαλύπτονται.

Never give in, Never give up.

Vera

>

Prominent, honest, ethical European scientists who put truth and moral imperatives above self-interest, have been speaking out against the Covid travesty from its inception:

Dr. Mike Yeadon, PhD

Former chief toxicologist and Vice-President of Pfizer, a 35-year veteran scientist within the pharmaceutical industry, has been outspoken critic who has been warning about the multi-toxicity the mRNA injections are designed to target. He has minced no words to alert the public that the so-called “Covid Vaccines” are intentionally harmful by design. The Totality of Evidence

“The injections were designed intentionally by someone with my sort of training and experience to injure, kill and reduce fertility in survivors.

Please note, there was no pandemic, no new illness and no virus. The entire event, like the 20 years of desktop simulations before 2020, was wholly a simulation.

To a practical point, it’s formally impossible to invent, test, develop, clinically evaluate, manufacture, gain any kind of regulatory authorization and launch in less than several years.

It doesn’t matter how much resource is thrown at this non-existent problem, a new, complex biological product cannot emerge in under a year. Even investing massively in parallel, the so-called “investment at risk” strategy, cannot succeed. You need the results of step A in order to inform the specifics of step B….”:

Dr. Sucharit Bhakdi, MD, PhD

Microbiologist, Dr. Bhakdi chaired the medical microbiology department at the University of Mainz for 22 years, and also worked on vaccine development.

Covid Vaccines Trigger the Immune System. “The proof is there. They are killing our children”:

“These Vaccines are Killing the Young and the Old, They are Killing our Children”

Dr. Bhakdi explains how and why the gene-based COVID-“vaccines” trigger the breakdown of immunological defenses against infectious agents:

“This can’t go on. It’s a crime against humanity. It’s an organized crime against humanity. The third discovery has just been published. They’ve shown − this is the German group, our group, now − that this gene is passed from mother to child through the placenta, through the placenta, folks. You can’t accept that, for heaven’s sake!

We are now facing the most difficult problem in medicine − almost unsolvable, because it’s completely new. There’s no prior experience. It’s all trial and error, trial and error. And the question is always, when you try something out, how can you measure success?”

Humans Have Been Genetically Modified – Prof. Dr. Sucharit Bhakdi
(April, 2026)

Dr. Helmut Sterz performed toxicology research for major pharmaceutical companies over a career spanning 1974-2009. From 2001-2009, Dr. Sterz was CEO of Global Research & Development at Pfizer’s lab in Amboise, France, where he was responsible for performing toxicology analysis of the company’s drug portfolio in Europe.

• “When medicine is treated as an infallible, omniscient ministry, it ceases to function as a rigorous science and instead becomes an instrument of social control, corporate greed, and human alienation. Genuine science requires continuous skepticism, open debate, and the rigorous testing of anomalies; conversely, a cult of expertise demands strict adherence to institutional consensus.”

The Cult of Modern Medical Expertise By Michael Bryant August 6, 2026 https://healthfreedomdefense.org/the-cult-of-modern-medical-expertise/

H ιστορία επαναλαμβάνεται με τρόπους που πολλοί άνθρωποι δεν φαντάζονταν ποτέ ότι ήταν δυνατοί

 

Η ιστορία επαναλαμβάνεται με τρόπους που πολλοί άνθρωποι δεν φαντάζονταν ποτέ ότι ήταν δυνατοί, δήλωσε αυτή την εβδομάδα η επιζήσασα του Ολοκαυτώματος και υπερασπίστρια των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Vera Sharav στο κανάλι του Children’s Health Defence (CHD.TV).

Η Sharav δήλωσε ότι το νέο της βιβλίο, «Never Again Is Now Global: The Dangers of a One-World Final Solution», είναι ταυτόχρονα μια προειδοποίηση και μια έκκληση για δράση.

«Έχω μια αποστολή… να επιστήσω την προσοχή σε αυτό που οι περισσότεροι άνθρωποι θεωρούσαν [ως] αδιανόητο», είπε.

Αντλώντας έμπνευση από τις εμπειρίες της ως παιδί κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος, η Sharav είπε ότι οι δυνάμεις που επέτρεψαν μερικές από τις χειρότερες φρικαλεότητες της ιστορίας κερδίζουν για άλλη μια φορά έδαφος, αυτή τη φορά σε παγκόσμια κλίμακα.

Το βιβλίο, που συνεπιμελήθηκε ο Robert Blanco, επεκτείνει τα θέματα που εξέτασε η Sharav στη σειρά ντοκιμαντέρ πέντε επεισοδίων της «Never Again Is Now Global». Και στα δύο πρότζεκτ, υποστηρίζει ότι η αντίδραση στην COVID-19 αποκάλυψε μια συντονισμένη προσπάθεια συγκέντρωσης της εξουσίας, καταστολής της διαφωνίας και ομαλοποίησης πολιτικών που απειλούν την ατομική ελευθερία.

«Αυτό δεν συνέβη εν μία νυκτί», είπε. «Ένα από τα πράγματα για τα οποία προσπαθώ να πείσω τους ανθρώπους με το βιβλίο μου είναι ότι τίποτα δεν συμβαίνει τυχαία».

Η Sharav, ιδρύτρια της Συμμαχίας για την Προστασία της Ανθρώπινης Έρευνας (Alliance for Human Research Protection), είπε ότι η εμπειρία της υπό το ναζιστικό καθεστώς της δίνει μια μοναδική οπτική στα τρέχοντα γεγονότα.

«Ως επιζήσασα του Ολοκαυτώματος, έχω γνώση, εμπειρία – γνώση της πραγματικής ζωής, όχι της ψεύτικης επιστήμης – όπου η κεραία μου είναι πολύ, πολύ συντονισμένη, πολύ οξεία», είπε.

«Η αυστηρή λογοκρισία φιμώνει τις αντίθετες απόψεις»

Καθ’ όλη τη διάρκεια της συνέντευξης, η Sharav έκανε παραλληλισμούς μεταξύ των γεγονότων που οδήγησαν στο Ολοκαύτωμα και των κυβερνητικών αντιδράσεων στις ΗΠΑ έναντι της COVID-19, υποστηρίζοντας ότι και τα δύο χαρακτηρίζονταν από μηνύματα βασισμένα στον φόβο, περιορισμούς στα ατομικά δικαιώματα και την ανύψωση των προσωπικοτήτων εξουσίας πέρα ​​από τον δημόσιο έλεγχο.

Σε μια ομιλία του 2022 για τον εορτασμό του Κώδικα της Νυρεμβέργης, η Sharav γράφει ότι του Ολοκαυτώματος προηγήθηκαν χρόνια προπαγάνδας, διακρίσεων και σταδιακής διάβρωσης των πολιτικών ελευθεριών. Υποστήριξε ότι παρόμοια προειδοποιητικά σημάδια εμφανίστηκαν κατά τη διάρκεια της COVID-19, συμπεριλαμβανομένων των «πρωτοκόλλων που υπαγορεύονταν από την κυβέρνηση» και «μιας ενιαίας, υπαγορευμένης από την κυβέρνηση αφήγησης».

«Η αυστηρή λογοκρισία φιμώνει τις αντίθετες απόψεις», ανέφερε τότε στην ομιλία της.

Η Sharav δήλωσε στο CHD.TV ότι στρατολόγησε επιστήμονες, γιατρούς, ιστορικούς και δημοσιογράφους για να συνεισφέρουν στο βιβλίο της επειδή «ήθελε πολλαπλές απόψεις», όχι μόνο τη δική της.

«Το βιβλίο προσπαθεί να ευαισθητοποιήσει τους ανθρώπους», είπε. «Όλο αυτό ήταν πολύ πιο σκοτεινό από έναν ιό ή μια επιδημία. Επιτίθονταν σε όλη την ανθρωπότητα με πολλαπλά όπλα».

Σύμφωνα με την Sharav, ένα από τα όπλα που χρησιμοποιούνται παγκοσμίως είναι η ίδια η ιατρική.

«Τα συμβόλαια εξακολουθούν να υπάρχουν για δισεκατομμύρια δολάρια όσον αφορά την τεχνολογία mRNA», είπε.

Υποστήριξε ότι το κοινό θα πρέπει να είναι σκεπτικό απέναντι στην τεχνολογία mRNA – συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων της γρίπης – η οποία προορίζεται για ευρύτερη χρήση, παρά τις αυξανόμενες ανησυχίες για τη δημόσια ασφάλεια.

«Θέλουν να τη χρησιμοποιήσουν για όλα τα εμβόλια», είπε η Sharav. «Ουσιαστικά, αυτά τα εμβόλια έχουν σκοπό να καταργήσουν το ανοσοποιητικό σύστημα, να το καταστήσουν δυσλειτουργικό, να μην αναγνωρίζουν τον εχθρό».

«Υπάρχει ένα γενικό σχέδιο. Αυτό δεν συμβαίνει τυχαία»

Στη συνέντευξη της, η Sharav επανειλημμένα επέστρεψε σε αυτό που περιέγραψε ως μια συντονισμένη παγκόσμια ατζέντα που λειτουργεί σε κυβερνήσεις, θεσμούς και συστήματα δημόσιας υγείας.

«Αυτοί/ες που είναι οι μαριονέτες δίνουν εντολές σε όλους τους αρχηγούς κυβερνήσεων», είπε. «Επειδή όλοι βαδίζουν με τον ίδιο τρόπο».

Η Sharav ανέφερε ότι η συνέπεια των πολιτικών που υιοθετήθηκαν σε όλο τον κόσμο κατά την εποχή της COVID-19 την έπεισε ότι τα γεγονότα δεν εξελίσσονταν τυχαία.

«Υπάρχει ένα γενικό σχέδιο», δήλωσε στο CHD.TV. «Αυτό δεν συμβαίνει τυχαία. Και έγινε παγκόσμιο».

Σε μια ομιλία της τον Αύγουστο του 2022, η Sharav είπε ότι «μια ομάδα αδίστακτων, διασυνδεδεμένων, παγκόσμιων δισεκατομμυριούχων έχει αποκτήσει τον έλεγχο των εθνικών και διεθνών θεσμών χάραξης πολιτικής».

Παρέθεσε τα λόγια του Klaus Schwab στη συνάντηση του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ του 2022 στο Νταβός της Ελβετίας, ως εξής:

«Ας είμαστε σαφείς, το μέλλον δεν συμβαίνει απλώς. Το μέλλον χτίζεται από εμάς, μια ισχυρή κοινότητα εδώ σε αυτή την αίθουσα. Έχουμε τα μέσα να επιβάλουμε την κατάσταση του κόσμου».

Αυτή η πίστη στην ανθρώπινη ιεραρχία μπορεί να οδηγήσει τους ανθρώπους να αποδεχτούν πολιτικές που αποδίδουν διαφορετικές αξίες σε διαφορετικές ζωές – ένα θέμα που, σύμφωνα με τον Sharav, έχει εμφανιστεί επανειλημμένα σε όλη την ιστορία και έχει επανεμφανιστεί κατά την εποχή της COVID-19.

«Τα νοσοκομεία ακολουθούσαν ένα πρωτόκολλο… το οποίο έδινε οικονομική αξία στις ανθρώπινες ζωές»

Η Sharav επισήμανε αναφορές από τα πρώτα χρόνια της πανδημίας, συμπεριλαμβανομένης της ευρείας χρήσης αναπνευστήρων σε ασθενείς με COVID-19 σε κρίσιμη κατάσταση και των κανόνων που επηρέαζαν τους ενοίκους των οίκων ευγηρίας, ως πολιτικές που ενίσχυσαν τις ανησυχίες της.

«Οι ασθενείς πέθαιναν κάτω από αναπνευστήρες», είπε. «Απλώς, δεν ήταν κάτι που έσωζε ζωές. Δεν χρησιμοποιήθηκαν για αυτό».

Είπε ότι άρχισε να βλέπει ανησυχητικές παραλληλίες με τις ταξινομήσεις της ανθρώπινης αξίας της ναζιστικής εποχής.

Κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος, οι Ναζί είχαν «πολύ συγκεκριμένες κατηγορίες που καθόριζαν την αξία, δίνοντας οικονομική αξία στις ζωές των ανθρώπων», είπε. Πρόσθεσε:

«Και αυτό αναγνώρισα ότι συνέβαινε κατά τη διάρκεια της COVID. Τα νοσοκομεία ακολουθούσαν ένα πρωτόκολλο… το οποίο έδινε οικονομική αξία στις ανθρώπινες ζωές, όχι ανά εθνοτική κατηγορία, αλλά ανά ηλικία. Οι πιο πολύτιμοι ήταν οι έφηβοι και οι νέοι ενήλικες, επειδή θα έχουν μεγάλη διάρκεια ζωής στην εργασία. Οι λιγότερο πολύτιμοι είναι τα μωρά και οι ηλικιωμένοι. Σας ακούγεται οικείο;»

Η Sharav αφηγήθηκε επίσης ένα περιστατικό μετά τον θάνατο του συζύγου της σε μια μονάδα υποβοηθούμενης διαβίωσης τον Απρίλιο του 2020. Είπε ότι έπασχε από μια μακροχρόνια ασθένεια που δεν σχετίζονταν με την COVID-19, αλλά ότι φοβόταν ότι η COVID-19 θα αναφερόταν στο πιστοποιητικό θανάτου του.

«Τηλεφώνησα στον γιατρό και του είπα: “Μην γράψεις COVID στο πιστοποιητικό θανάτου του γιατί… δεν είχε COVID”», είπε η Sharav. «Και ο γιατρός μου είπε, “Πρέπει. Πρέπει”. Και τον απείλησα. Του είπα, “Μην το κάνεις γιατί θα σε πολεμήσω μέχρι τέλους”».

Οι γιατροί πιέστηκαν επειδή «τα νοσοκομεία έπαιρναν χρήματα από την κυβέρνηση για να αναγνωρίζουν τους θανάτους ως σχετιζόμενους με την COVID», είπε η Sharav. «Όλη η πρόσοψη είναι γεμάτη με ψέματα επί ψεμάτων επί ψεμάτων».

Σύμφωνα με την Sharav, ο γιατρός τελικά έκανε ό,τι ζήτησε.

«Είστε υπεύθυνοι για τις δικές σας πράξεις, ανεξάρτητα από το τι σας λένε»

Για τη Sharav, το μάθημα τόσο του Ολοκαυτώματος όσο και της εποχής της COVID-19 είναι η προσωπική ευθύνη.

«Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνουμε είναι να μάθουμε να λέμε όχι, σωστά; Να μην υπακούσουμε», είπε. «Αυτό μου έσωσε τη ζωή ως 6χρονη».

Είπε ότι πάρα πολλοί άνθρωποι υπακούουν σε πρόσωπα εξουσίας αντί να έχουν ανεξάρτητη κρίση.

«Μην σκέφτεστε όπως σας λένε οι ειδικοί και απλώς ακολουθείτε εντολές», είπε η Sharav. «Η τήρηση εντολών ήταν η υπεράσπιση που χρησιμοποίησαν οι γιατροί που δικάστηκαν στη Νυρεμβέργη. … Χρησιμοποίησαν αυτό το επιχείρημα και η νομική επιτροπή είπε: “Με τίποτα, αυτό δεν είναι δικαιολογία”. Είστε υπεύθυνοι για τις δικές σας πράξεις, ανεξάρτητα από το τι σας λέει κάποιος άλλος», πρόσθεσε.

Η Sharav υποστήριξε ότι η ίδια αρχή ισχύει και σήμερα, είτε ότι η εξουσία προέρχεται από κυβερνητικούς αξιωματούχους, δημόσιους φορείς υγείας είτε επαγγελματίες υγείας.

«Είμαστε υπεύθυνοι για τις δικές μας πράξεις». «Έχουμε επιλογή», ​​είπε.

Αυτή η ευθύνη περιλαμβάνει την αμφισβήτηση των θεσμών και της συναίνεσης των ειδικών αντί της αδιαμφισβήτητης αποδοχής τους, είπε.

«Με αυτήν την ιδέα της εμπιστοσύνης, οι ειδικοί εμπιστεύονται την επιστήμη. Τι είναι η “επιστήμη»; Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα”», είπε. «Η επιστήμη είναι κάτι που εξελίσσεται και αλλάζει συνεχώς καθώς συλλέγονται νέες πληροφορίες».

«Χωρίς την υπακοή μας, είναι ανίσχυροι»

Η COVID Αποκάλυψε Παγκόσμια Απειλή που Πολλοί Θεωρούσαν «Αδιανόητη», Λέει Επιζήσασα του Ολοκαυτώματος

Η επιζήσασα του Ολοκαυτώματος, Vera Sharav, δήλωσε στο CHD.TV ότι το νέο της βιβλίο, «Never Again Is Now Global», προειδοποιεί ότι οι ίδιες δυνάμεις που επέτρεψαν το Ολοκαύτωμα επανεμφανίζονται παγκοσμίως. Παραλληλίζοντας την αντίδραση στην COVID-19, η Sharav προέτρεψε τους ανθρώπους να αμφισβητούν την εξουσία αντί να την ακολουθούν τυφλά. «Χωρίς την υπακοή μας, είναι ανίσχυροι», είπε.

By Jill Erzen

Η ιστορία επαναλαμβάνεται με τρόπους που πολλοί άνθρωποι δεν φαντάζονταν ποτέ ότι ήταν δυνατοί, δήλωσε η επιζήσασα του Ολοκαυτώματος και υπερασπιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, Vera Sharav, αυτή την εβδομάδα στο CHD.TV.

Η Sharav είπε ότι το νέο της βιβλίο, «Never Again Is Now Global: The Dangers of a One-World Final Solution», είναι ταυτόχρονα μια προειδοποίηση και μια έκκληση για δράση.

«Έχω μια αποστολή… να επιστήσω την προσοχή σε αυτό που οι περισσότεροι άνθρωποι θεωρούσαν αδιανόητο», είπε.

Αντλώντας έμπνευση από τις εμπειρίες της ως παιδί κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος, η Sharav είπε ότι οι δυνάμεις που επέτρεψαν μερικές από τις χειρότερες φρικαλεότητες της ιστορίας κερδίζουν για άλλη μια φορά έδαφος — αυτή τη φορά σε παγκόσμια κλίμακα.

Το βιβλίο, το οποίο συνεπιμελήθηκε ο Robert Blanco, επεκτείνει τα θέματα που διερεύνησε η Sharav στη σειρά ντοκιμαντέρ πέντε επεισοδίων «Never Again Is Now Global». Και στα δύο έργα, υποστηρίζει ότι η αντίδραση στην COVID-19 αποκάλυψε μια συντονισμένη προσπάθεια συγκέντρωσης της εξουσίας, καταστολής της διαφωνίας και ομαλοποίησης πολιτικών που απειλούν την ατομική ελευθερία.

«Αυτό δεν συνέβη από τη μια μέρα στην άλλη», είπε. «Ένα από τα πράγματα που προσπαθώ να πείσω τους ανθρώπους με το βιβλίο είναι ότι τίποτα δεν συμβαίνει τυχαία».

UPDATE: President Trump is refusing to let foreign capitals take advantage of American strength and taxpayer dollars. 🇺🇸✊

President trump strongly expressed dissatisfaction over one sided relationship with NATO members. pic.twitter.com/QURE84qm4c

— Donald J Trump Posts TruthSocial (@TruthTrumpPost) July 3, 2026

Η Sharav, ιδρύτρια της Συμμαχίας για την Προστασία της Ανθρώπινης Έρευνας, είπε ότι η εμπειρία της υπό το ναζιστικό καθεστώς της δίνει μια μοναδική προοπτική στα τρέχοντα γεγονότα.

«Ως επιζήσασα του Ολοκαυτώματος, έχω γνώση, εμπειρία — γνώση της πραγματικής ζωής, όχι ψεύτικη επιστήμη — όπου η κεραία μου είναι πολύ, πολύ συντονισμένη, πολύ οξεία», είπε.

«Η αυστηρή λογοκρισία φιμώνει τις αντίθετες απόψεις»

Καθ’ όλη τη διάρκεια της συνέντευξης, η Sharav έκανε παραλληλισμούς μεταξύ των γεγονότων που οδήγησαν στο Ολοκαύτωμα και των κυβερνητικών αντιδράσεων στην COVID-19, υποστηρίζοντας ότι και τα δύο χαρακτηρίζονταν από μηνύματα που βασίζονταν στον φόβο, περιορισμούς στα ατομικά δικαιώματα και ανύψωση των προσώπων εξουσίας πέρα ​​από τον δημόσιο έλεγχο.

https://t.co/wJDqYmrCG9

— Vera Sharav (@VeraSharav) July 2, 2026

Σε μια ομιλία του 2022 για τον εορτασμό του Κώδικα της Νυρεμβέργης, η Sharav έγραψε ότι το Ολοκαύτωμα προηγήθηκε ετών προπαγάνδας, διακρίσεων και σταδιακής διάβρωσης των πολιτικών ελευθεριών. Υποστήριξε ότι παρόμοια προειδοποιητικά σημάδια εμφανίστηκαν κατά τη διάρκεια της COVID-19, συμπεριλαμβανομένων των «πρωτοκόλλων που υπαγορεύονται από την κυβέρνηση» και «μιας ενιαίας, υπαγορευμένης από την κυβέρνηση αφήγησης».

«Η αυστηρή λογοκρισία φιμώνει τις αντίθετες απόψεις», είπε στην ομιλία της.

Η Sharav δήλωσε στο CHD.TV ότι στρατολόγησε επιστήμονες, γιατρούς, ιστορικούς και δημοσιογράφους για να συνεισφέρουν στο βιβλίο της επειδή «ήθελε πολλαπλές απόψεις», όχι μόνο τη δική της.

«Το βιβλίο προσπαθεί να ειδοποιήσει τους ανθρώπους», είπε. «Αυτό είναι πολύ πιο σκοτεινό από έναν ιό ή μια επιδημία. Επιτίθενται σε όλη την ανθρωπότητα με πολλαπλά όπλα».

Σύμφωνα με την Sharav, ένα από τα όπλα που χρησιμοποιούνται παγκοσμίως είναι η ίδια η ιατρική.

«Τα συμβόλαια εξακολουθούν να υπάρχουν για δισεκατομμύρια δολάρια για το mRNA», είπε.

Υποστήριξε ότι το κοινό θα πρέπει να είναι σκεπτικό απέναντι στην τεχνολογία mRNA — συμπεριλαμβανομένης και των εμβολίων κατά της γρίπης — η οποία προορίζεται για ευρύτερη χρήση, παρά τις αυξανόμενες ανησυχίες για τη δημόσια ασφάλεια.

«Θέλουν να τη χρησιμοποιήσουν για όλα τα εμβόλια», είπε η Sharav. «Ουσιαστικά, αυτά τα εμβόλια είχαν σκοπό να καταργήσουν το ανοσοποιητικό σύστημα, να το καταστήσουν δυσλειτουργικό, να μην αναγνωρίσουν τον εχθρό».

«Υπάρχει ένα γενικό σχέδιο. Αυτό δεν συμβαίνει τυχαία»

Η Sharav επανειλημμένα επέστρεψε σε αυτό που περιέγραψε ως συντονισμένη παγκόσμια ατζέντα που λειτουργεί σε κυβερνήσεις, θεσμούς και συστήματα δημόσιας υγείας.

«Αυτοί που είναι οι μαριονέτες δίνουν εντολές σε όλους τους αρχηγούς κυβερνήσεων», είπε. «Επειδή όλοι βαδίζουν με τον ίδιο τρόπο».

Η Sharav είπε ότι η συνέπεια των πολιτικών που υιοθετήθηκαν σε όλο τον κόσμο κατά την εποχή της COVID-19 την έπεισε ότι τα γεγονότα δεν εξελίσσονταν τυχαία.

«Υπάρχει ένα γενικό σχέδιο», είπε στο CHD.TV. «Αυτό δεν συμβαίνει τυχαία. Και έγινε παγκόσμιο».

Σε μια ομιλία του τον Αύγουστο του 2022, η Sharav είπε ότι «μια ομάδα αδίστακτων, διασυνδεδεμένων, παγκόσμιων δισεκατομμυριούχων έχει αποκτήσει τον έλεγχο των εθνικών και διεθνών θεσμών χάραξης πολιτικής».

Παρέθεσε τα λόγια του Klaus Schwab στη συνάντηση του Παγκόσμιου Οικονομικού Forum του 2022 στο Νταβός της Ελβετίας, ως εξής:

«Ας είμαστε σαφείς, το μέλλον δεν συμβαίνει απλώς. το μέλλον χτίζεται από εμάς, μια ισχυρή κοινότητα εδώ σε αυτή την αίθουσα. Έχουμε τα μέσα να επιβάλουμε την κατάσταση του κόσμου».

Αυτή η πίστη στην ανθρώπινη ιεραρχία μπορεί να οδηγήσει τους ανθρώπους να αποδεχτούν πολιτικές που αποδίδουν διαφορετικές αξίες σε διαφορετικές ζωές – ένα θέμα που η Sharav είπε ότι έχει εμφανιστεί επανειλημμένα σε όλη την ιστορία και επανεμφανίστηκε κατά την εποχή της COVID-19.

Η Sharav επισήμανε αναφορές από τα πρώτα χρόνια της πανδημίας – συμπεριλαμβανομένης της ευρείας διάδοσης  χρήση αναπνευστήρων σε ασθενείς με σοβαρή νόσο COVID-19 και κανόνες που επηρέαζαν τους κατοίκους οίκων ευγηρίας — ως πολιτικές που ενίσχυσαν τις ανησυχίες της.

«Οι ασθενείς πέθαιναν κάτω από αναπνευστήρες», είπε. «Απλώς δεν ήταν κάτι που έσωζε ζωές. Δεν χρησιμοποιήθηκε για αυτό».

Είπε ότι άρχισε να βλέπει ανησυχητικές παραλληλίες με τις ταξινομήσεις της ανθρώπινης αξίας της ναζιστικής εποχής.

Κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος, οι Ναζί είχαν «πολύ συγκεκριμένες κατηγορίες που όριζαν αξία, δίνοντας αξία στη ζωή των ανθρώπων», είπε. Πρόσθεσε:

«Και αυτό αναγνώρισα ότι συνέβαινε κατά τη διάρκεια του COVID. Τα νοσοκομεία ακολουθούσαν ένα πρωτόκολλο… το οποίο δίνει αξία στις ανθρώπινες ζωές, όχι ανά εθνική κατηγορία, αλλά ανά ηλικία. Οι πιο πολύτιμοι είναι οι έφηβοι και οι νέοι ενήλικες, επειδή θα έχουν μεγάλη διάρκεια ζωής στην εργασία. Οι λιγότερο πολύτιμοι είναι τα μωρά και οι ηλικιωμένοι. Σας ακούγεται οικείο;»

Η Sharav αφηγήθηκε επίσης ένα περιστατικό μετά τον θάνατο του συζύγου της σε μια μονάδα υποβοηθούμενης διαβίωσης τον Απρίλιο του 2020. Είπε ότι έπασχε από μια μακροχρόνια ασθένεια που δεν σχετίζεται με την COVID-19, αλλά φοβόταν ότι η COVID-19 θα αναφερόταν στο πιστοποιητικό θανάτου του.

«Τηλεφώνησα στον γιατρό και του είπα: “Μην γράψεις COVID στο πιστοποιητικό θανάτου του επειδή… δεν είχε COVID”», είπε η Sharav. «Και ο γιατρός μου είπε: “Πρέπει. Πρέπει”. Και τον απείλησα. Του είπα: “Μην το κάνεις γιατί θα σε πολεμήσω μέχρι τέλους”».

Οι γιατροί πιέστηκαν επειδή «τα νοσοκομεία έπαιρναν χρήματα από την κυβέρνηση για να αναγνωρίζουν τους θανάτους ως σχετιζόμενους με την COVID», είπε η Sharav. «Όλη η πρόσοψη είναι γεμάτη με ψέματα επί ψεμάτων επί ψεμάτων».

Σύμφωνα με την Sharav, η γιατρός τελικά έκανε όπως της ζήτησε.

«Είσαι υπεύθυνος για τις δικές σου πράξεις, ό,τι και να σου λένε».

Για την Sharav, το μάθημα τόσο του Ολοκαυτώματος όσο και της εποχής της COVID-19 είναι η προσωπική ευθύνη.

«Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνουμε είναι να μάθουμε να λέμε όχι, σωστά; Να μην υπακούσουμε», είπε. «Αυτό μου έσωσε τη ζωή ως 6χρονη».

Είπε ότι πάρα πολλοί άνθρωποι υπακούουν σε πρόσωπα εξουσίας αντί να ασκούν ανεξάρτητη κρίση.

«Μην σκέφτεστε όπως σας λένε οι ειδικοί και απλώς ακολουθείτε εντολές», είπε η Sharav. «Η τήρηση εντολών ήταν η υπεράσπιση που χρησιμοποίησαν οι γιατροί που δικάστηκαν στη Νυρεμβέργη. … Χρησιμοποίησαν αυτό το επιχείρημα και η νομική επιτροπή είπε: “Με τίποτα, αυτό δεν είναι δικαιολογία”.

«Είστε υπεύθυνοι για τις δικές σας πράξεις, ανεξάρτητα από το τι σας λέει κάποιος άλλος», πρόσθεσε.

Η Sharav υποστήριξε ότι η ίδια αρχή ισχύει και σήμερα, είτε η εξουσία προέρχεται από κυβερνητικούς αξιωματούχους, υπηρεσίες δημόσιας υγείας είτε επαγγελματίες υγείας.

«Είμαστε υπεύθυνοι για τις δικές μας πράξεις. Έχουμε επιλογή», ​​είπε.

Αυτή η ευθύνη περιλαμβάνει την αμφισβήτηση των θεσμών και της συναίνεσης των ειδικών αντί να τις αποδέχονται χωρίς αμφισβήτηση, είπε.

«Αυτή η ιδέα της εμπιστοσύνης, οι ειδικοί εμπιστεύονται την επιστήμη. Τι είναι η «επιστήμη»; «Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα», είπε. «Η επιστήμη είναι κάτι που εξελίσσεται και αλλάζει συνεχώς καθώς συλλέγονται νέες πληροφορίες».

«Πρέπει πάντα να αμφισβητείτε»

Η Sharav αμφισβήτησε επίσης την κουλτούρα σεβασμού που βλέπει στην ιατρική και τον ακαδημαϊκό χώρο.

«Ο ιατρικός τομέας μοιάζει πολύ με τον στρατό», είπε. «Ο βαθμός και όλα αυτά σημαίνουν πολλά. Και δεν αμφισβητείς την εξουσία. Αυτό είναι το χειρότερο πράγμα για την ανθρωπότητα. Πρέπει πάντα να αμφισβητείς».

Σύμφωνα με την Sharav, πολλοί άνθρωποι — συμπεριλαμβανομένων επαγγελματιών με υψηλό μορφωτικό επίπεδο — τρέφουν ιδιωτικά αμφιβολίες, αλλά φοβούνται να μιλήσουν ανοιχτά.

«Αυτοί οι άνθρωποι που δεν θέλουν να ακούσουν τίποτα αντίθετο με την απόλυτη πεποίθησή τους, δεν μπορούν πραγματικά να είναι τόσο σίγουροι αν φοβούνται να διαφωνήσουν», είπε. «Όταν είσαι πραγματικά σίγουρος για… τη θέση σου, είσαι πρόθυμος να συζητήσεις».

Αντίθετα, οι άνθρωποι που απλώς ακολουθούν αποδεκτές αφηγήσεις συχνά αποφεύγουν εντελώς τη συζήτηση, είπε.

«Όταν δεν είσαι τόσο σίγουρος, απλώς ακολουθείς… τότε δεν θέλεις να συζητήσεις», είπε η Sharav. «Τότε είναι που η σκέψη σου σταματά».

Υποστήριξε ότι ο φόβος των επαγγελματικών ή κοινωνικών συνεπειών εμποδίζει πολλούς ειδικούς να αμφισβητήσουν τις επικρατούσες απόψεις.

«Οι άνθρωποι με τα πτυχία… βάζουν παρωπίδες επειδή φοβούνται», είπε. «Είναι πραγματικά τρομοκρατημένοι».

Σε ορισμένες περιπτώσεις, το πρόβλημα συνίσταται σε «εκούσια άγνοια», είπε η Sharav.

Για παράδειγμα, θυμήθηκε έναν νευρολόγο που ζει στο κτίριό της και συνέχισε να φοράει μάσκα πολύ μετά την χαλάρωση των περιορισμών της πανδημίας.

«Ένας νευρολόγος που δεν γνωρίζει ότι ο περιορισμός του οξυγόνου δεν είναι πολύ καλός για τον εγκέφαλο;» ρώτησε η Sharav. «Αλλά να πουν».

«Όλοι έχουμε καθήκον να πούμε όχι»

Η Sharav είπε ότι έχει βρει μεγαλύτερο σκεπτικισμό μεταξύ των απλών πολιτών παρά μεταξύ των πιστοποιημένων ειδικών.

«Διαπιστώνω ότι οι πιο αφυπνισμένοι άνθρωποι… είναι άνθρωποι της εργατικής τάξης», είπε η Sharav. «Αυτοί που δεν έχουν πολλά αρχικά μετά το όνομά τους. Με άλλα λόγια, δεν έχουν έχουν υποστεί ενδοσκόπηση για δεκάδες χρόνια σε πανεπιστήμια που τους μετέτρεπαν, ουσιαστικά, σε ένα σμήνος.

Παρά τις ανησυχίες της, η Sharav είπε ότι οι στάσεις του κοινού αλλάζουν.

«Μια μετατόπιση συμβαίνει στον πληθυσμό», είπε. «Δεν πιστεύω ότι θα μπορούσαν να θέσουν ξανά τον κόσμο σε καραντίνα. Οι άνθρωποι δεν πρόκειται να το κάνουν.»

Τελικά, η Sharav είπε ότι το κεντρικό μήνυμα του βιβλίου της είναι ότι οι ισχυροί θεσμοί εξαρτώνται από τη συμμόρφωση του κοινού.

«Χωρίς την υπακοή μας, είναι ανίσχυροι», είπε. «Τα όπλα τους δεν λειτουργούν αν δεν υπακούσετε. … Όλοι έχουμε το καθήκον να πούμε όχι…

Kαθώς οδεύουμε προς τις κάλπες καλούμε τους νέους ανθρώπους ιδιαίτερα οι οποίοι στο άκουσμα δημοσιογράφος σκέφτονται τον Ευγγελάτο, τη Τατιάνα, τη Σία να μπουν στο κόπο να διαβάσουν αυτό που ακολουθεί>

Oriana Fallaci> Δεν θέλω να βλέπω αυτό το τζαμί, πολύ κοντά στο σπίτι μου στην Τοσκάνη. Δεν θέλω να βλέπω έναν μιναρέ ύψους 24 μέτρων σε ένα τοπίο που έχει ζωγραφίσει ο Giotto. Θα προμηθευτώ εκρηκτικά και θα ανατινάξω το τζαμί

-Αντί για μελλοντικούς ηγέτες, έχουμε μαλθακούς τύπους με blue jeans και ψευτοεπαναστάτες με κουκούλες του ski. Και ξέρετε κάτι; Ίσως αυτός να είναι ένας ακόμη λόγος για τον οποίο οι μουσουλμάνοι κατακτητές μας βρίσκουν τόσο εύκολο το έργο τους
 

-Όποιος αγαπά τη ζωή, στέκεται πάντα στο παράθυρο με ένα τουφέκι, έτοιμος να την υπερασπιστεί

20 χρόνια μετά τον θάνατο της Oriana Fallaci: μια προφητεία που οι Ευρωπαίοι δεν έλαβαν σοβαρά υπόψη

Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της ως δημοσιογράφος. Καθώς ο χρόνος της τελείωνε και κοιτούσε πίσω, έλεγε: «Ήμουν συγγραφέας δανεική στη δημοσιογραφία». Ήθελε αυτή την επιγραφή και στον τάφο της: «Oriana Fallaci, συγγραφέας».

Aπό τον λογαριασμό του X.

Πλήθος κόσμου συρρέει αυτές τις μέρες στη Φλωρεντία, και συγκεκριμένα στο κοιμητήριο Allori. Ο τάφος της βρίσκεται ανάμεσα σε εκείνους πολλών διάσημων προσωπικοτήτων, σε έναν χώρο όπου έχουν αφήσει το στίγμα τους οι σημαντικότεροι γλύπτες της Τοσκάνης. Η επιγραφή είναι ακριβώς όπως την επιθυμούσε. Παράλληλα, οι τοπικές αρχές διοργανώνουν μια σειρά εκδηλώσεων μνήμης για την 20ή επέτειο από τον θάνατο της Fallaci.

Πραγματοποιήθηκε τελετή μπροστά στο Fortezza da Basso για την ονοματοδοσία ενός κήπου (Κήπος Οριάνα Φαλάτσι-the Oriana Fallaci Garden), τα αποκαλυπτήρια μιας πλακέτας και τη φύτευση ενός δέντρου αφιερωμένου σε εκείνη. Ωστόσο, παραμένει το ερώτημα αν θα ήταν ευχαριστημένη με όλη αυτή τη δημοσιότητα, δεδομένου ότι η ίδια δεν επιδίωκε ποτέ την προβολή — αντίθετα, η προβολή έβρισκε εκείνη. Όπως έγραψε ο Tomaž  Štih μετά τον θάνατό της: «Έφυγε μια Ιταλίδα δημοσιογράφος που αγαπούσε την ελευθερία και την αλήθεια περισσότερο από τη δημοτικότητα».

Μια μαχήτρια ενάντια σε κάθε μορφή ολοκληρωτισμού

Πριν από ακριβώς είκοσι χρόνια, η καρδιά της Oriana Fallaci —συγγραφέα, δημοσιογράφου και μιας παθιασμένης, δυναμικής, θαρραλέας και περήφανης Ιταλίδας και Ευρωπαίας— έπαψε να χτυπά, νικημένη από μια ύπουλη ασθένεια.

Υπήρξε αμείλικτη πολέμιος κάθε μορφής ολοκληρωτισμού, είτε επρόκειτο για τον φασισμό, τον ισλαμισμό, τον σοσιαλισμό ή τον κομμουνισμό. Αφιέρωσε τα τελευταία χρόνια της ζωής της στον αγώνα κατά των Μουσουλμάνων που μετατρέπουν τη Δυτική Ευρώπη και τον πολιτισμό της σε «Ευραβία» (Eurabia) — μια αποικία του Ισλάμ.

Αυτό που βλέπουμε σήμερα με την εισβολή μεταναστών στη Γηραιά Ήπειρο ήταν η προφητεία της — μια πρόβλεψη απολύτως σαφής. Την εξέφρασε άμεσα και κατηγορηματικά, χρησιμοποιώντας μάλλον σκληρή γλώσσα. Για εκείνη, η απειλή του ισλαμικού φονταμενταλισμού δεν ήταν ποτέ απλώς υποθετική· ήταν πραγματική.

Η μέρα που η Fallaci έσπασε τη σιωπή της

Η Oriana Fallaci είχε τηρήσει σιγή για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ως πολεμική ανταποκρίτρια, είχε σταματήσει να επισκέπτεται πεδία μαχών ανά τον κόσμο μετά τον λεγόμενο Πόλεμο του Κόλπου τη δεκαετία του 1990. Μέχρι το τέλος παρέμεινε πεπεισμένη ότι η ασθένειά της —ο καρκίνος— οφειλόταν στον Ιρακινό δικτάτορα Saddam Hussein κατά τη διάρκεια της εισβολής στο Κουβέιτ, εκείνος είχε πυρπολήσει πετρελαιοπηγές και η ίδια είχε εισπνεύσει τις τοξικές αναθυμιάσεις. Ζούσε στη Νέα Υόρκη και στο σπίτι της στην Τοσκάνη, έδινε διαλέξεις στο Harvard, Yale, Columbia και το University of Chicago, ενώ στο ενδιάμεσο υποβαλλόταν σε χημειοθεραπείες. Αυτό ίσχυε μέχρι την 11η Σεπτεμβρίου 2001.

Η Fallaci έσπασε τη σιωπή της, διέκοψε τη θεραπεία της, αποδέχτηκε την πρόσκληση του διευθυντή της ιταλικής εφημερίδας *Corriere della Sera* και έγραψε ένα εκτενές άρθρο γνώμης, το οποίο αργότερα εκδόθηκε (σε διευρυμένη μορφή) ως βιβλίο με τίτλο *Η Οργή και η Υπερηφάνεια* (The Rage and the Pride).

Έκτοτε, υπήρξε έντονη και σφοδρή επικρίτρια του επεκτατικού Ισλάμ· στην τελευταία της συνέντευξη πριν από τον θάνατό της, τον Ιούνιο του 2006 —με αφορμή τα σχέδια ανέγερσης ενός τζαμιού κοντά στη Siena, στην ιδιαίτερη πατρίδα της, την Τοσκάνη— δήλωσε στο περιοδικό *The New Yorker*: «Δεν θέλω να βλέπω αυτό το τζαμί, που βρίσκεται πολύ κοντά στο σπίτι μου στην Τοσκάνη. Δεν θέλω να βλέπω έναν μιναρέ ύψους 24 μέτρων σε ένα τοπίο που έχει ζωγραφίσει ο Giotto, τη στιγμή που στις χώρες τους δεν μου επιτρέπεται να φοράω σταυρό στον λαιμό ή να έχω μαζί μου Βίβλο. (…) Αν είμαι ακόμα ζωντανή, θα πάω στους φίλους μου στην Κ Carrara, την πόλη του μαρμάρου. Εκεί είναι όλοι αναρχικοί· θα προμηθευτώ εκρηκτικά από αυτούς και θα ανατινάξω το τζαμί».

[From then on, she was a vocal and fierce critic of predatory Islam; in her final interview before her death in June 2006—regarding the planned construction of a mosque not far from Siena in her native Tuscany—she told *The New Yorker*: “I do not want to see that mosque, which is very close to my house in Tuscany. I do not want to see a 24-meter-high minaret in a landscape painted by Giotto, when in their countries I am not allowed to wear a cross around my neck or carry a Bible. (…) If I am still alive, I will go to my friends in Carrara, the city of marble. They are all anarchists there; I will get explosives from them and blow the mosque up.”]

Τα πρώτα χρόνια

Η Oriana γεννήθηκε στις 29 Ιουνίου 1929, μέλος μιας παλιάς και εύπορης αστικής οικογένειας στη Φλωρεντία — μια πόλη που αγαπούσε βαθιά. Αφιέρωσε τα πρώτα χρόνια της νεότητάς της στον αγώνα κατά του ολοκληρωτισμού· σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών, εντάχθηκε στο ιταλικό κίνημα αντίστασης (στην οργάνωση *Giustizia e Libertà*), το οποίο καθοδηγούνταν από κομμουνιστές στον αγώνα κατά του φασισμού. «Ήμουν ένα μικρό κορίτσι που πολεμούσε ενάντια στον ναζισμό και τον φασισμό», έγραψε πολλά χρόνια αργότερα.

Λίγο μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, συνειδητοποίησε ότι οι αριστεροί δεν ήταν καλύτεροι από τους φασίστες. Συμφωνούσε με το γνωστό «ανέκδοτο» ότι στην Ιταλία οι φασίστες χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: στους φασίστες και στους αντιφασίστες. Ως άνθρωπος που αγαπούσε την ελευθερία, ένιωθε βαθιά απογοήτευση για τον κολεκτιβισμό —ο οποίος επιδιώκει να ελέγχει και να κατευθύνει τη ζωή του ατόμου και καταπνίγει την ελευθερία του λόγου. Γύρισε την πλάτη στην Αριστερά και οι αριστεροί δεν την ξανασυμπάθησαν ποτέ.

Πολεμική ανταποκρίτρια

Μετά την απελευθέρωση της Φλωρεντίας το 1944, ιδρύθηκε η εφημερίδα *Il Mattino dell’Italia centrale* (Το Πρωινό της Κεντρικής Ιταλίας) και η Fallaci έγινε ανταποκρίτριά της. Αργότερα, συνεργάστηκε με το πολιτικό εβδομαδιαίο περιοδικό *L’Europeo* και το περιοδικό *Epoca*· το 1958 εξέδωσε το πρώτο της βιβλίο, *Τα επτά αμαρτήματα του Χόλιγουντ* (είχε θελήσει να του δώσει τον τίτλο *Το Χόλιγουντ μέσα από την κλειδαρότρυπα*[*The Seven Sins of Hollywood- *Hollywood Through the Keyhole]*).

Αν και ήταν ήδη γνωστή, απέκτησε παγκόσμια φήμη ως πολεμική ανταποκρίτρια κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1960 και του 1970. Κάλυψε ειδήσεις από το Βιετνάμ, σχετικά με…..τον λεγόμενο Πόλεμο των Έξι Ημερών (μία από τις αραβοϊσραηλινές συγκρούσεις· οι Άραβες τον αποκαλούν επίσης Πόλεμο του Ιουνίου) και τον Ινδο-Πακιστανικό Πόλεμο. Το 1968, τραυματίστηκε σοβαρά ενώ κάλυπτε δημοσιογραφικά συγκρούσεις μεταξύ αστυνομίας και διαδηλωτών στην Πόλη του Μεξικού. Ανέκτησε τις αισθήσεις της σε νεκροτομείο, όπου είχε μεταφερθεί μαζί με άλλες σορούς. Αργότερα σχολίασε: «Αν είχα όπλο και έπρεπε να διαλέξω ανάμεσα σε Μεξικανούς και Μουσουλμάνους, θα δίσταζα για μια στιγμή, αλλά μετά θα πυροβολούσα τους Μουσουλμάνους, επειδή έχουν γίνει πραγματικός μπελάς».

A Global Journalistic Star

Το 1969, κυκλοφόρησε το πρώτο της μεγάλο επιτυχημένο έργο, ένα βιβλίο για τον Πόλεμο του Βιετνάμ με τίτλο *Τίποτα, κι έτσι ας είναι* (*Niente, e così sia*). Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, γνώρισε τον Αλέξανδρο Παναγούλη[Alexandros Panagoulis]. Έζησαν μαζί τέσσερα χρόνια, μέχρι τη στιγμή που ο Παναγούλης —ακτιβιστής και αγωνιστής— δολοφονήθηκε. Η δολοφονία φέρεται να διατάχθηκε από την ελληνική στρατιωτική υπηρεσία πληροφοριών. Εκείνος ήταν ο μεγάλος έρωτας της ζωής της Fallaci· το 1979, του αφιέρωσε το βιβλίο *Ένας Άντρας* (*Un uomo*).

Η Fallaci απέκτησε φήμη αστέρα χάρη στις συνεντεύξεις της με διάσημους ηγέτες από όλο τον κόσμο. Ήταν γνωστή ως η «Βασίλισσα των Συνεντεύξεων-Queen of Interviews». Μεταξύ των προσώπων που πήρε συνέντευξη ήταν οι: Muhammad Ali, Yasser Arafat, Idi Amin, Mohammad Reza Pahlavi, Haile Selassie, Henry Kissinger, Indira Gandhi, Golda Meir, Lech Wałęsa, Zulfikar Ali Bhutto, Sammy Davis Jr., Willy Brandt, Ayatollah Ruhollah Khomeini, Federico Fellini, Sean Connery και Deng Xiaoping. Αν δεν είχε πάρει συνέντευξη από κάποιον, αυτό σήμαινε ότι το πρόσωπο αυτό δεν ήταν σημαντικό. Κάποτε είχε δηλώσει ότι είχε πάρει συνέντευξη από κάθε σημαντική προσωπικότητα, εκτός από τον Hitler και τον Stalin.

Οι άτυχοι συνομιλητές

Τα περιστατικά κατά τη διάρκεια των συνεντεύξεών της έμειναν στην ιστορία —όπως όταν πέταξε το μικρόφωνο στο κεφάλι του Muhammad Ali επειδή εκείνος συνέχιζε να ρεύεται· όταν ύψωσε τον τόνο της φωνής της στον Khomeini, αποκαλώντας τον τύραννο, και έβγαλε τη μαντίλα της· όταν είπε στον βασιλιά Hussein της Ιορδανίας ότι δεν θα τον αποκαλούσε «Υψηλότατο»· και όταν πίεσε αφόρητα τον Henry Kissinger μέχρι που παραδέχτηκε ότι ο Πόλεμος του Βιετνάμ ήταν μάταιος—, όπως ακριβώς έμειναν στην ιστορία και οι αντιδράσεις ή οι απαντήσεις των ίδιων των προσώπων που έδιναν τη συνέντευξη. Ο Haile Selassie φώναξε «Τι θέλει αυτή η γυναίκα;» από τον θρόνο του, όταν εκείνη ρώτησε τι θα απέγινε η Αιθιοπία μετά τον θάνατό του. Ο Kissinger, θιγμένος, την αποκάλεσε «ψεύτρα πρώτης τάξεως», ο Benito Craxi «πραγματική πόρνη», ενώ ο Arafat προσπάθησε να υπερασπιστεί τον εαυτό του μιλώντας πολύ γρήγορα. Αργότερα, η ίδια είπε για εκείνον: «Ο Arafat αυτοαναιρείται κάθε πέντε λεπτά. Πάντα εξαπατά και λέει ψέματα — ακόμα κι αν τον ρωτήσεις τι ώρα είναι».

Συνέντευξη με τον Ayatollah Khomeini

Μία από τις πιο πολυσυζητημένες συνεντεύξεις ήταν αυτή με τον Khomeini —γνωστότερο ως Ayatollah Khomeini,  τον θρησκευτικό και πολιτικό ηγέτη του Ιράν. Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, η οποία διήρκεσε 90 λεπτά λόγω της ανάγκης για διερμηνεία, τον εξόργισε πλήρως αποκαλώντας τον τύραννο και —αφού μέχρι εκείνη τη στιγμή ήταν καλυμμένη με chador— αποκαλύπτοντας τα μαλλιά της. Ιδού πώς εξελίχθηκε η συνομιλία:
Oriana Fallaci: «Έχω ακόμα πολλά να σας ρωτήσω. Για το chador, για παράδειγμα —το οποίο αναγκάστηκα να φορέσω για να έρθω εδώ για τη συνέντευξη και το οποίο υποχρεούνται να φορούν οι Ιρανές γυναίκες. (…) Δεν αναφέρομαι απλώς στο ίδιο το ένδυμα, αλλά σε αυτό που αντιπροσωπεύει· αναφέρομαι στο apartheid που επιβάλλεται στις Ιρανές γυναίκες —στο γεγονός ότι δεν μπορούν να εργάζονται δίπλα σε άνδρες, ούτε να κολυμπούν στη θάλασσα ή σε πισίνα μαζί τους. Πρέπει να τα κάνουν όλα ξεχωριστά, ντυμένες με το chador. Παρεμπιπτόντως, πώς κολυμπάει κανείς φορώντας chador;» Ruhollah Khomeini «Τίποτα από αυτά δεν σας αφορά· τα έθιμά μας δεν είναι δική σας δουλειά. Αν δεν σας αρέσει η ισλαμική ενδυμασία, δεν είστε υποχρεωμένη να τη φοράτε, καθώς προορίζεται για νεαρές κοπέλες και αξιοπρεπείς κυρίες». Oriana Fallaci: «Είναι πολύ ευγενικό εκ μέρους σας. Αφού μου το είπατε αυτό, θα βγάλω αμέσως αυτό το μεσαιωνικό κουρέλι. Ορίστε!»

Πήραν και σε εκείνη συνέντευξη

Αυτές οι αντιδράσεις λένε πολλά για το στυλ συνομιλίας της Fallaci. Εξαπέλυε σφοδρές επιθέσεις, προκαλώντας έτσι τον θυμό ή την οργή των συνομιλητών της. Γι’ αυτόν τον λόγο, οι συνάδελφοί της την κατηγόρησαν για μεροληψία (αν και οι αναγνώστες τη λάτρευαν), ωστόσο εκείνη πίστευε ότι ήταν δίκαιη και τασσόταν υπέρ της αλήθειας — υποστηρίζοντας ότι οι άλλοι απλώς κρύβονταν πίσω από ένα προσωπείο ψευδούς αντικειμενικότητας: «Πρέπει να πάρουμε θέση. Η αδυναμία μας στη Δύση πηγάζει από αυτή τη λεγόμενη “αντικειμενικότητα”. Η αντικειμενικότητα δεν υφίσταται — δεν μπορεί να υπάρξει! … Η ίδια η λέξη αποτελεί μορφή υποκρισίας, που τροφοδοτείται από το ψέμα ότι η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση. Όχι, κύριε: μερικές φορές η αλήθεια βρίσκεται μόνο στη μία πλευρά».

Καθώς ήταν διάσημη, της έπαιρναν συχνά συνεντεύξεις — και ο κόσμος ερχόταν σε άμεση επαφή με την έντονη αποφασιστικότητά της. Το 1981, ο Robert Scheer, ο οποίος της πήρε συνέντευξη για το περιοδικό *Playboy*, έγραψε: «Για πρώτη φορά στη ζωή μου, λυπάμαι ανθρώπους όπως ο Khomeini, o Gaddafi, o Shah of Persia, ή ο Kissinger, που έπεσαν θύματα της οργής της». Εκείνη η συνέντευξη της χάρισε επίσης τον χαρακτηρισμό της ομοφοβικής. Η ίδια εξέφραζε παράπονα για τους ομοφυλόφιλους που «προκαλούν με τη συμπεριφορά τους, κυκλοφορούν επιδεικτικά και κουνάνε την ουρά τους». «Δεν τρελαίνομαι γι’ αυτούς — τους ομοφυλόφιλους. Τους βλέπεις εδώ στη Νέα Υόρκη, για παράδειγμα, να κινούνται έτσι και… επιδεικνύουν την ομοφυλοφιλία τους. Με ενοχλεί. Είναι… δεν ξέρω… απλώς δεν τους αντέχω». Στη συνέχεια, τους συνέκρινε με «τη Μαφία ή το Κομμουνιστικό Κόμμα». Τάχθηκε επίσης κατά του γάμου μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου, δηλώνοντας: «Θα ήθελαν όλοι να είναι ακριβώς όπως εκείνοι». Κατά καιρούς, έκανε παραλληλισμούς με τους Μουσουλμάνους: «Όπως οι Μουσουλμάνοι θα ήθελαν όλοι να γίνουν Μουσουλμάνοι, έτσι και οι ομοφυλόφιλοι θα ήθελαν όλοι να γίνουν ομοφυλόφιλοι». Η Fallaci αντιτασσόταν επίσης στις αμβλώσεις. Κάποτε είχε δηλώσει ότι θα προχωρούσε σε άμβλωση μόνο αν είχε «πέσει θύμα βιασμού από τον Laden ή τον Zarqawi.”».

Επιστροφή στο προσκήνιο

Το 1975, εξέδωσε το βιβλίο *Γράμμα σε ένα παιδί που δεν γεννήθηκε ποτέ* (*Lettera a un bambino mai nato*). Οι κριτικοί το αποθέωσαν ως το κορυφαίο δοκιμιακό της έργο και έγινε το μεγαλύτερο bestseller της. Αργότερα, η ίδια μετάνιωσε που το έγραψε. Τα βιβλία της σημείωναν τεράστιες πωλήσεις ακόμη και πριν από την κυκλοφορία τους — μια τάση που συνεχίστηκε μέχρι τη δεκαετία του 1990, οπότε η ασθένεια την ανάγκασε να αποσυρθεί από τη δημόσια ζωή. Η επιστροφή της στο παγκόσμιο προσκήνιο, μετά την ισλαμιστική επίθεση στους Δίδυμους Πύργους της Νέας Υόρκης, υπήρξε εκρηκτική — πιο έντονη από κάθε άλλη φάση της καριέρας της. Με το βιβλίο *Η οργή και η περηφάνια* (*La rabbia e l’orgoglio*), οι Μουσουλμάνοι ένιωσαν όλο το βάρος της δίκαιης αγανάκτησής της (είχε προκαλέσει την οργή τους ήδη από τη δεκαετία του 1980 με το βιβλίο *Inshallah*).

Τους αποκάλεσε «οδηγούς καμηλών», ενώ τόσο οι αριστεροί όσο και οι Μουσουλμάνοι την κατηγόρησαν για ισλαμοφοβία, ξενοφοβία και ρατσισμό. Επιπλέον, ενώ υπήρξε ένθερμη άθεη για πολλά χρόνια, στράφηκε προς τον Χριστιανισμό. Κινήθηκαν νομικές διαδικασίες εναντίον της στην Ιταλία, ενώ η Ελβετία ζήτησε την έκδοσή της, καθώς η μουσουλμανική κοινότητα της χώρας διέκρινε εχθρότητα στα βιβλία της. Ευτυχώς, ο τότε Ιταλός υπουργός Δικαιοσύνης, Roberto Castelli, υιοθέτησε μια συνετή στάση και απέρριψε το αίτημα, επικαλούμενος τη δέσμευση της Ιταλίας στην ελευθερία του λόγου.

She Loved Tuscany

Αν και ήταν Ιταλίδα και αγαπούσε την πατρίδα της, διατηρούσε μια ιδιαίτερη άποψη για τους Ιταλούς. Πλάι στη συνηθισμένη Ιταλία —μια Ιταλία «μικρών απολαύσεων και μικροπρεπών απατών· μια Ιταλία χυδαία, μικρόψυχη, στενόμυαλη, ανόητη και δειλή· μια Ιταλία καιροσκοπική, υποκριτική και προδοτική, γεμάτη μικρόψυχες ύαινες που δεν ξέρουν ούτε να νικούν ούτε να αποδέχονται την ήττα· μια Ιταλία που διατηρούσε ακόμη το πνεύμα του Μουσολίνι, με τους «Μαύρους» και «Κόκκινους» φασίστες — υπάρχει όμως και μια άλλη Ιταλία, αυτή των έντιμων, θαρραλέων και ακλόνητων ανθρώπων, που κατάγονται σχεδόν όλοι από την Τοσκάνη (Δάντης, Μακιαβέλι, Μιχαήλ Άγγελος, Ματσίνι, Γκαριμπάλντι-Dante, Machiavelli, Michelangelo, Mazzini, Garibaldi). «Αυτή είναι η Ιταλία που αγαπώ», έγραφε, παρόλο που υπέφερε βαθιά βλέποντας την πρωτεύουσα της Τοσκάνης —την κοιτίδα της Αναγέννησης— να βυθίζεται σε έναν πολυπολιτισμικό χαρακτήρα που δεν είχε καμία σχέση με το ένδοξο παρελθόν της. Κατά συνέπεια, πήρε την κατάσταση στα χέρια της.

Στα απομνημονεύματά της περιέγραψε μια συνάντηση με έναν μαύρο άνδρα στην καρδιά της Φλωρεντίας, ο οποίος ήταν αποφασισμένος να της πουλήσει κλεμμένα εμπορεύματα και, στην προσπάθειά του αυτή, την παρενοχλούσε απροκάλυπτα. Έγραψε ότι τον κλώτσησε τόσο δυνατά στα γεννητικά όργανα, ώστε εκείνος σωριάστηκε στο έδαφος σαν σακί, κουλουριάζοντας το σώμα του ενώ έτρεμε και βογκούσε. Σημείωνε επίσης ότι τη διασκέδαζε πάντα η σκέψη πως ο άνδρας που την παρενοχλούσε συνέχιζε να τρέμει και να υποφέρει από τον πόνο στο επίμαχο σημείο για αρκετή ώρα μετά το περιστατικό.

Σαν την Greta Garbo

Το βιβλίο της *Η Οργή και η Υπερηφάνεια* (The Rage and the Pride) πούλησε 1,5 εκατομμύριο αντίτυπα (με ρυθμό έκδοσης 50.000 αντιτύπων ημερησίως), αν και τα άλλα δύο βιβλία της (*Η Δύναμη της Λογικής* και *Η Οριάνα Φαλάτσι παίρνει συνέντευξη από την Οριάνα Φαλάτσι-Oriana Fallaci Interviews Oriana Fallaci*) δεν έφτασαν την κυκλοφορία του πρώτου. Διακήρυττε ξεκάθαρα ότι η διάκριση ανάμεσα στο «καλό» και το «κακό» Ισλάμ αψηφά την κοινή λογική. Υπάρχει μόνο ένα Ισλάμ και είναι επιθετικό —ιδίως απέναντι στην Ευρώπη: «Η Ευρώπη δεν είναι πια Ευρώπη· είναι Ευραβία-Eurabia, μια αποικία του Ισλάμ, όπου η ισλαμική εισβολή συντελείται όχι μόνο με φυσικό τρόπο, αλλά και σε πνευματικό και πολιτισμικό επίπεδο».

Όσον αφορά την αγαπημένη της Ιταλία, έγραφε: «Η Ευρώπη μετατρέπεται ολοένα και περισσότερο σε επαρχία του Ισλάμ, σε αποικία του Ισλάμ. Και η Ιταλία αποτελεί το προκεχωρημένο φυλάκιο αυτής της επαρχίας, το οχυρό αυτής της αποικίας». Παρόλο που πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής της στη Νέα Υόρκη, επιθυμούσε να πεθάνει στην Τοσκάνη. «Ήταν μια γυναίκα με σπάνιο σθένος». «Ήδη από τον περασμένο Φεβρουάριο, μου είχε εκμυστηρευτεί ότι ήθελε να πεθάνει στη Φλωρεντία, και αυτό ακριβώς συνέβη», δήλωσε μετά τον θάνατό της ένας από τους ανιψιούς της, ο Riccardo Nencini, πρόεδρος του περιφερειακού συμβουλίου.

Στα βιβλία της, η Fallaci αποκάλυψε συνωμοσίες που εμπλέκουν Ευρωπαίους πολιτικούς. Κατά την άποψή της, όλα ξεκίνησαν με το Ψήφισμα του Στρασβούργου, το οποίο εγκρίθηκε τον Ιούλιο του 1975 με πρωτοβουλία της Κοινοβουλευτικής Ένωσης για την Ευρω-Αραβική Συνεργασία, στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας (της σημερινής ΕΕ). «Θεέ μου, δεν επρόκειτο για μια συνωμοσία που εξυφάνθηκε στο σκοτάδι από άγνωστα πρόσωπα ή μικροκακοποιούς, γνωστούς μόνο στα αστυνομικά τμήματα και την Ιντερπόλ. Ήταν μια συνωμοσία που εκτυλίχθηκε μέρα μεσημέρι, μπροστά στα μάτια όλων και μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες, και εκτελέστηκε από εξέχοντες ηγέτες», γράφει η Oriana Fallaci στο βιβλίο *Η Οργή και η Υπερηφάνεια*-The Rage and the Pride.

-Όποιος αγαπά τη ζωή, στέκεται πάντα στο παράθυρο με ένα τουφέκι, έτοιμος να την υπερασπιστεί

Κατά την άποψή της, οι Μουσουλμάνοι θα είχαν εύκολο έργο απέναντι στους αναποφάσιστους Ευρωπαίους. «Αντί να μορφώνουμε τους νέους, έχουμε πανεπιστημιακά μορφωμένους ανόητους. Αντί για μελλοντικούς ηγέτες, έχουμε μαλθακούς τύπους με blue jeans  και ψευτοεπαναστάτες με κουκούλες του ski. Και ξέρετε κάτι; «Ίσως αυτός να είναι ένας ακόμη λόγος για τον οποίο οι μουσουλμάνοι κατακτητές μας βρίσκουν τόσο εύκολο το έργο τους», εκτιμούσε η Fallaci.

Οι προοδευτικοί δεν θα επιθυμούσαν τίποτα περισσότερο από το να δουν τα βιβλία της να καίγονται στην πυρά. Άλλωστε, η Oriana Fallaci άφησε μια σπουδαία κληρονομιά στην ανθρωπότητα. Το ερώτημα είναι αν κατανοούμε επαρκώς τις ιδέες της και αν θα τις λάβουμε υπόψη εγκαίρως. Διότι, κατά βάθος, η Fallaci δεν έτρεφε μίσος· αγαπούσε. «Όσοι αγαπούν τη ζωή δεν ξέρουν ποτέ πώς να συμβιβάζονται, να υποτάσσονται ή να υπομένουν», έγραψε κάποτε, αλλά πρόσθεσε: «Όσοι αγαπούν τη ζωή στέκονται πάντα στο παράθυρο με ένα τουφέκι, έτοιμοι να την υπερασπιστούν».

The Death of the West’s Joan of Arc

Η Fallaci πέθανε από καρκίνο του πνεύμονα. Υποβλήθηκε στην πρώτη της χειρουργική επέμβαση στη Νέα Υόρκη το 1992, αλλά δεν κατάφερε να νικήσει τη νόσο τη δεύτερη φορά. Υπήρξε φανατική καπνίστρια σε όλη της τη ζωή. Συχνά τη συμβούλευαν να το κόψει, ωστόσο προτιμούσε τον θάνατο από το να επιτρέψει σε άλλους να υπαγορεύσουν πώς έπρεπε να ζει ή τι ήταν υγιεινό για εκείνη. Έτσι, πέθανε ελεύθερη —και λυτρωμένη— αλλά, πάνω απ’ όλα, με τους δικούς της όρους: όχι σε νοσοκομείο της Νέας Υόρκης, αλλά στη Φλωρεντία, στην πατρίδα της, την Τοσκάνη. Κηδεύτηκε με τις ύψιστες κρατικές τιμές. «Η ζωή είναι μια θανατική καταδίκη», είχε πει κάποτε μία από τις πιο επιδραστικές γυναίκες του 20ού και των αρχών του 21ου αιώνα. Έφυγε από τη ζωή την Παρασκευή 15 Σεπτεμβρίου, στην κλινική Santa Chiara —ένα ιδιωτικό νοσοκομείο στο ιστορικό κέντρο της Φλωρεντίας— όπου είχε εισαχθεί μία εβδομάδα νωρίτερα. Στο πλευρό της βρίσκονταν η αδελφή της Paola και ο ανιψιός της Edward· ο Edward σχολίασε: «Όπως και η Greta Garbo, η Oriana δεν ήθελε να μάθει ο κόσμος ότι ήταν άρρωστη». Ενταφιάστηκε την Κυριακή 17 Σεπτεμβρίου στο κοιμητήριο Allori της Φλωρεντίας. Οι αριστεροί τη μισούσαν τόσο έντονα, ώστε τον Σεπτέμβριο του 2006 πανηγύρισαν ανοιχτά τον θάνατό της μαζί με τους μουσουλμάνους. Όταν η Oriana Fallaci χτύπησε τις πύλες του παραδείσου, ήταν 77 ετών — και βαθιά θρησκευόμενη.

20 years after the death of Oriana Fallaci: a prophecy Europeans did not take seriously

She spent most of her life as a journalist. As her time was running out and she looked back, she said: “I was a writer on loan to journalism.” She wanted this inscription on her tombstone as… pic.twitter.com/TF7V3oWdFd

— חייל ישראלי גרמניMario (@Nosterdamu7373) September 15, 2026

Τα πιο διάσημα αποφθέγματα της Oriana Fallaci

Ακολουθούν μερικές από τις πιο γνωστές σκέψεις της Φαλάτσι σχετικά με:

Ισλάμ (1): «Η ιδέα ότι υπάρχει ένα “καλό” Ισλάμ και ένα “κακό” Ισλάμ: «Το Ισλάμ αψηφά τη λογική».

… Ευραβία: «Η Ευρώπη δεν είναι πια Ευρώπη· είναι Ευραβία, μια αποικία του Ισλάμ, όπου η ισλαμική εισβολή συντελείται όχι μόνο με φυσική έννοια, αλλά και με πνευματική και πολιτισμική».

Ισραήλ: «Υπερασπίζομαι το δικαίωμα του Ισραήλ να υπάρχει, να αμύνεται και να μην επιτρέψει να εξολοθρευτεί για δεύτερη φορά».

Παλαιστίνιοι: «Θεωρώ επαίσχυντο το γεγονός ότι, σχεδόν σε κάθε ευρωπαϊκό πανεπιστήμιο, Παλαιστίνιοι φοιτητές προωθούν και υποδαυλίζουν τον αντισημιτισμό».

Ζωή (1): «Πάντα αγαπούσα τη ζωή. Εκείνοι που αγαπούν τη ζωή δεν ξέρουν ποτέ πώς να συμμορφώνονται, να υποτάσσονται ή να υπομένουν. (…) Εκείνοι που αγαπούν τη ζωή στέκονται πάντα στο παράθυρο με ένα τουφέκι, έτοιμοι να την υπερασπιστούν».

Νέοι Ευρωπαίοι: «Αντί να μορφώνουμε τους νέους, έχουμε πανεπιστημιακά μορφωμένα καθίκια. Αντί για μελλοντικούς ηγέτες, έχουμε μαλθακούς τύπους με ακριβά τζιν και ψευτοεπαναστάτες με κουκούλες του σκι. Και ξέρετε κάτι; Ίσως αυτός να είναι ένας ακόμη λόγος για τον οποίο οι Μουσουλμάνοι κατακτητές μας έχουν τόσο εύκολο έργο».

 Μουσουλμάνοι (1): «Αν είχα όπλο και έπρεπε να διαλέξω ανάμεσα σε Μεξικανούς και Μουσουλμάνους, θα δίσταζα για μια στιγμή, αλλά μετά θα πυροβολούσα τους Μουσουλμάνους, γιατί πραγματικά μου έχουν σπάσει τα νεύρα»

Arafat: «Ο Arafat αυτοαναιρείται κάθε πέντε λεπτά. Πάντα εξαπατά και λέει ψέματα — ακόμα κι αν τον ρωτήσεις τι ώρα είναι».

Ισλάμ (2): «Η μόνη τέχνη στην οποία διέπρεπαν ανέκαθεν οι γιοι του Allah είναι η τέχνη της κατοχής, της κατάκτησης και της υποταγής».

Πολυπολιτισμικότητα: «Τη στιγμή που απαρνείσαι τις αρχές και τις αξίες σου, είσαι νεκρός· ο πολιτισμός σου είναι νεκρός· ο πολιτισμικός σου κόσμος είναι νεκρός».

Eκλογές: «Γιατί οι άνθρωποι ταπεινώνονται όταν ψηφίζουν; Εγώ δεν ψήφισα. Όχι. Γιατί έχω αξιοπρέπεια. Αν κάποια στιγμή έκλεινα τη μύτη μου και ψήφιζα έναν από αυτούς, θα έφτυνα το ίδιο μου το πρόσωπο».

Eλευθερία (1): «Η ελευθερία είναι καθήκον μάλλον παρά δικαίωμα».

Khomeini: «Χωρίς τον Khomeini, δεν θα βρισκόμασταν εδώ που είμαστε. Κρίμα που η μητέρα του δεν έκανε έκτρωση όταν ήταν έγκυος». …

Ιταλία: «Η Ευρώπη μετατρέπεται ολοένα και περισσότερο σε επαρχία του Ισλάμ, σε αποικία του Ισλάμ. Και η Ιταλία είναι ένα φυλάκιο αυτής της επαρχίας· είναι ένα προπύργιο αυτής της αποικίας».

Ζωή (2): «Η ζωή είναι μια θανατική καταδίκη».

Αντικειμενικότητα: «Πρέπει να πάρουμε θέση. Η αδυναμία μας στη Δύση πηγάζει από την έννοια της λεγόμενης “αντικειμενικότητας”. Η αντικειμενικότητα δεν υφίσταται — δεν μπορεί να υπάρξει! … Αυτή η λέξη είναι υποκρισία, που τρέφεται από το ψέμα ότι η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση. Όχι, κύριε: Μερικές φορές η αλήθεια βρίσκεται μόνο στη μία πλευρά».

Μουσουλμάνοι (2): «Η αυξανόμενη παρουσία Μουσουλμάνων στην Ιταλία και την Ευρώπη είναι άμεσα ανάλογη με την απώλεια της ελευθερίας μας».

Η ασθένειά της: «Για μένα, όλοι οι πόλεμοι έχουν τελειώσει, αλλά και ο δικός μου προσωπικός πόλεμος φτάνει στο τέλος του…»

Πόλεμος: «Σχεδόν τίποτα δεν καταστρέφει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια όπως ο πόλεμος, ειδικά ένας άδικος πόλεμος».

Η λογοκρισία των κειμένων της: «Όταν κόβουν ένα μέρος του κειμένου, είναι σαν να σβήνουν ένα μέρος του εαυτού μου».

Το παρελθόν: «Δεν μπορείς να επιβιώσεις αν δεν γνωρίζεις το παρελθόν».

Ελευθερία (2): «Η αυξημένη παρουσία Μουσουλμάνων στην Ιταλία και την Ευρώπη είναι άμεσα ανάλογη με την απώλεια της ελευθερίας μας».