Αυτό που πλήγωνε πιο πολύ και από το σχόλιο του Τούρκου δημοσιογράφου ήταν η εικόνα με τα σκυμμένα κεφάλια του κόσμου που αποχωρεί από το σημείο ενώ πίσω τους υψώνονται οι μαύροι καπνοί καθώς καίγονται ακόμη τα κορμιά των δύο Ελλήνων πιλότων.

Πρόκειται για το 2ο συμβάν με αεροπλάνο της ΠΑ το τελευταίο διάστημα αλλά μάλλον δεν πρέπει να σταθούμε στο δένδρο τη στιγμή μάλιστα που το δάσος πεθαίνει ξαφνικά. Ούτε βέβαια έχουμε εμπιστοσύνη στην Έκθεση που θα ακολουθήσει όσο αφορά τα αίτια της συντριβής.

Η εμπιστοσύνη του συνόλου των λαών της Ευρώπης προς το πολιτικό σύστημα δέχθηκε τη χαριστική βολή στη διάρκεια της παγκόσμιας στρατιωτικής επιχείρησης COVID-19 ενώ σημειώστε ότι βρίσκονται ακόμη σε εξέλιξη οι γενοκτονικές επιχειρήσεις της woke Agenda, της Κλιματικής Αλλαγής, της χορηγούμενης εισβολής ισλαμιστών λεγεώνων και πάει λέγοντας καθώς το deep state επιχερεί τον αφανισμό των κοστοβόρων και σκεπτόμενων Χριστιανών και Εβραίων.

Εσύ λοιπόν τι έκανες στη διάρκεια του πολέμου; Εάν τίθεται ένα ερώτημα είναι ακριβώς αυτό. Η συντριβή του F-4 είναι ακριβώς η συντριβή ενός λαού ο οποίος καλείται είτε να ξαναγεννηθεί από τις στάχτες του, είτε να αφεθεί στην ολοκληρωτική αποτέφρωση.

Πλέον δεν υπάρχει η πολυτέλεια καταλογισμού ευθυνών σε οποιονδήποτε άλλο πέρα από τους ίδιους τους πολίτες. Μόνο η επίκληση των 7 Θανάσιμων Αμαρτημάτων, με το 8ο που θα μπορούσε να είναι ο φόβος, ως χαρακτηριστικά του λαού μας θα μπορούσαν να ερμηνεύσουν αυτή τη πρωτοφανή παθητικότητα ενός λαού [του τελευταίου πολίτη συμπεριλαμβανομένου] ο οποίος ενώ δεν έχει άλλη επιλογή από το να είναι πολεμιστής βιώνει κουρνιάζοντας το τέλος του.

Αυτή η πατρίδα δεν είναι του Μητσοτάκη, του Τσίπρα, του Κουτσούμπα, του Βαρουφάκη, πόσο μάλλον της Ursula. Είναι και δική τους αλλά κυρίως είναι πατρίδα του καθενός από εμάς. Είναι πατρίδα και του τελευταίου Έλληνα. Κανείς άλλος δεν θα πολεμήσει για λογαριασμό μας ώστε να διασωθεί η πατρίδα μας. Το γεγονός ότι το πολιτικό προσωπικό υπηρετεί στο σύνολό του την Agenda 2030 απομείωσης του πληθυσμού, πράγματι είναι θλιβερό.

Την ίδια στιγμή τα χάλια του παρόντος πολιτικού προσωπικού αποτελούν ευκαιρία και πρόκληση για την εμφάνιση και ανάδειξη νέου πιο ποιοτικού προσωπικού και νέων κομμάτων. Πριν όμως από την ανάδειξη των νέων κομματιών σχηματισμών είναι ζωτικής σημασίας ο κάθε πολίτης, άνδρας και γυναίκα, να συνειδητοποιήσει ότι δεν έχει άλλη επιλογή από το να είναι πολεμιστής.

Δεν μπορείς να αναθέσεις την ελευθερία σου στον αρχηγό του κόμματός σου. Δεν μπορείς να αναθέσεις σε κάποιον άλλο να σκέφτεται για λογαριασμό σου, ούτε να γυμνάζεται για λογαριασμό του. Ούτε να μην φοβάται για λογαριασμό σου. Καθώς κι εσύ που έως τώρα είχες επιλέξει τον στρουθοκαμηλισμό ως μη δράση βρίσκεσαι αντιμέτωπος με τον αφανισμό σου συνειδητοποιείς ότι αυτό δεν λειτουργεί.

Είναι τώρα η στιγμή να αξιοποιήσεις τις αρετές της επιβίωσης που έλαβες τόσο με την γέννησή σου όσο και από την εμπειρία που στο μεταξύ απέκτησες διατρέχοντας τη ζωή που σου εδόθη.

Η μόνη σου επιλογή πλέον είναι εκείνη του Οδυσσέα. Εδώ ακριβώς βρισκόμαστε. Αυτή η επιλογή αφορά την κάθε ελληνική οικογένεια.

Η παγκόσμια στρατιωτική επιχείρηση COVID την οποία εξαπέλυσε εναντίον μας το deep state θα μπορούσε να είναι ακριβώς το μάθημα και η πρόκληση η οποία δεν επιτρέπει άλλη επιλογή από εκείνη του Οδυσσέα.

Είναι χρέος του κάθε Έλληνα πολίτη να γίνει Οδυσσέας και μόνο τότε το δέος που θα προκαλεί σε οτιδήποτε λιγότερο από Οδυσσέα δεν θα επιτρέπει περιθώρια παρά σε πολιτικό προσωπικό που θα συμπεριλαμβάνει τους πραγματικά αρίστους ανάμεσά μας. Καλούμαστε μέσα από την προσωπική Οδύσσεια του καθενός να διανύσουμε το ταξίδι με τελικό προορισμό την επαναφορά της Ελλάδας στο θρόνο της.

Στη συνέχεια δημοσιεύουμε εκ νέου το άρθρο του Mendi Glik που ακολουθεί μια και πιστεύουμε ότι η ζωή του Ισραηλινού πρωθυπουργού Benjamin Netanyahu θα μπορύσε να αποτελεί μία πρόκληση για πολλούς σκεπτόμενους συμπολίτες μας εκεί έξω.

Kαθώς βρίσκεται σε εξέλιξη η Επιχείρηση Γενοκτονίας της Κοστοβόρου και Σκεπτόμενης Δυτικής Οικογένειας, δλδ των Χριστιανών και των Eβραίων, ο ιστότοπος Jerusalem News Syndicate (JNS) παρουσιάζει ένα εκπληκτικό άρθρο που υπογράφει ο Mendi Glik.

Ο αρθρογράφος αναλύει τη συστηματική μεγάλη στρατηγική-systematic grand strategy του [και] παθιασμένου αναγνώστη βιβλίων Benjamin Netanyahu.

Ο τίτλος του άρθρου είναι>

Benjamin Netanyahu>  Ο αρχιτέκτονας της σύγχρονης Ισραηλινής Δύναμης

Για σχεδόν τρεις δεκαετίες, ο Benjamin Netanyahu επιδίωξε αυτό που ο αρθρογράφος του JNS, Mendi Glik, αποκαλεί «συστηματική μεγάλη στρατηγική-systematic grand strategy» – μετατρέποντας το Ισραήλ από ένα ευάλωτο περιφερειακό κράτος σε μια οικονομική, τεχνολογική, διπλωματική και στρατιωτική δύναμη-σημειώνει στο X. o λογαριασμός Mossad Commentary @MOSSADil.

-Ο Netanyahu διέλυσε τις υποθέσεις της εποχής του Oslo, υποστήριξε τις μεταρρυθμίσεις της ελεύθερης αγοράς, βοήθησε στην απελευθέρωση της high-tech economy του Ισραήλ, στην προηγμένη ενεργειακή ανεξαρτησία και απέδειξε ότι η αραβική ομαλοποίηση δεν απαιτούσε την παραίτηση από τα συμφέροντα ασφαλείας του Ισραήλ.

Οι Abraham Accords διέλυσαν δεκαετίες συμβατικής σοφίας.

Η κυβερνητική του αρχή: «Αν δώσουν, θα λάβουν· αν δεν δώσουν, δεν θα το κάνουν».

Ο Netanyahu κατάλαβε κάτι που οι επικριτές του επανειλημμένα υποτίμησαν: η ισραηλινή δύναμη – όχι οι παραχωρήσεις – μπορούσε να παράγει ευημερία, αποτροπή και ειρήνη.

Κυβερνήσεις ήρθαν και παρήλθαν. Οι επικριτές τον δήλωσαν ξανά και ξανά τελειωμένο. Ωστόσο, ο στρατηγικός μετασχηματισμός συνεχίστηκε με επιτυχία.

Ο Netanyahu δεν ηγήθηκε απλώς του σύγχρονου Ισραήλ. Συνέβαλε στην οικοδόμηση της δύναμης που το καθορίζει.

Benjamin Netanyahu>  Ο αρχιτέκτονας της σύγχρονης Ισραηλινής Δύναμης

Τι έχει καταφέρει συστηματικά ο Netanyahu για το Ισραήλ και τους πολίτες του

Για πάνω από τρεις δεκαετίες, διέλυσε το Oslo, μεταμόρφωσε την οικονομία, ενθάρρυνε το ελεύθερο εμπόριο, ενίσχυσε την υψηλή τεχνολογία, καταπολέμησε την τρομοκρατία και έχτισε γεωπολιτικούς δεσμούς, όλα σε μια προσπάθεια να αναβαθμίσει το εβραϊκό κράτος
(2 Σεπτεμβρίου 2026 / JNS)

Το “Μια Θέση Ανάμεσα στα Έθνη-Place Among the Nations”, το ορόσημο βιβλίο που εκδόθηκε από τον Benjamin Netanyahu το 1993, ξεκινά με κάτι βαθιά χαρακτηριστικό του συγγραφέα του: μια ιστορική ιστορία. Το πρώτο κεφάλαιο ξεκινά με την καθοριστική συνάντηση του Theodor Herzl το 1895 στο Παρίσι με τον φίλο του Max Nordau.

Ο Netanyahu δεν είναι απλώς πολυδιαβασμένος. Έχει ένα βαθύ πάθος για την ιστορία και καθοδηγείται από αυτήν. Ως γιος του μακροχρόνιου καθηγητή Benzion Netanyahu, του διάσημου ιστορικού του μεσαιωνικού ισπανικού εβραϊσμού, η κοσμοθεωρία του και η βασική του φιλοσοφία είναι θεμελιωδώς ιστορικά καθοδηγούμενες.

Όσοι του έχουν κάνει συνεντεύξεις όλα αυτά τα χρόνια γνωρίζουν την ιδιαίτερη συνήθειά του να αναφέρει με ενθουσιασμό την τελευταία βιογραφία ή ιστορικό τόμο που μόλις ολοκλήρωσε. Ο Netanyahu είναι ένας πραγματικός άνθρωπος των γραμμάτων. Ακόμα και ενώ φέρει το βάρος μιας από τις πιο απαιτητικές θέσεις εργασίας στον κόσμο, παραμένει ένας ακόρεστος αναγνώστης, που καταναλώνει συνεχώς ιστορία και βιογραφίες.

Πράγματι, μια από τις πιο αναγνωρίσιμες εικόνες του Netanyahu κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του στην εξουσία είναι αυτός με ένα βιβλίο στο χέρι – είτε σε μακρινές διπλωματικές πτήσεις είτε εν μέσω εξαντλητικών, μαραθωνίων συζητήσεων στην Knesset. Δεν βλέπει το Ισραήλ μέσα από το στενό πρίσμα του καθημερινού κύκλου ειδήσεων, αλλά μέσα από ένα μακρύ ιστορικό πλαίσιο.

Στις 27 Οκτωβρίου, οι Ισραηλινοί θα ψηφίσουν για την τελευταία θητεία του Netanyahu εναντίον του Ισραηλινού στρατηγού και πολιτικού Gadi Eisenkot.

Πέρα από τον τρέχοντα πόλεμο, αυτές οι εκλογές χρησιμεύουν ως δημοψήφισμα για τη στρατηγική του Netanyahu από το 1996.

Οι περισσότεροι πολιτικοί δεν ηγούνται των γεγονότων. Οδηγούνται από αυτά, μετατοπιζόμενοι από τον έναν κύκλο ειδήσεων στον επόμενο.

Ο Netanyahu ήταν πάντα η σπάνια εξαίρεση. Διαμορφωμένος από την elite στρατιωτική θητεία, τις σπουδές στις Ηνωμένες Πολιτείες, συμπεριλαμβανομένου του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Μασαχουσέτης-Massachusetts Institute of Technology, και την εταιρική συμβουλευτική, λειτουργεί σαν ένας διευθύνων σύμβουλος τεχνολογίας που εκτελεί έναν στρατηγικό χάρτη πορείας: διαχειρίζεται τις περιστάσεις αντί να αφήνει τις περιστάσεις να τον διαχειρίζονται.

Καθοδηγούμενος από ένα όραμα που διατύπωσε στα πρώτα του γραπτά – κυρίως στο “Μια Θέση Ανάμεσα στα Έθνη-A Place Among the Nations” – ο Netanyahu έχει περάσει σχεδόν τρεις δεκαετίες εφαρμόζοντας μια συστηματική μεγάλη στρατηγική.

Για να κατανοήσει κανείς τη θητεία του, πρέπει να αξιολογήσει την καριέρα του όχι μέσα από καθημερινούς τίτλους, αλλά μέσα από τους τρεις αλληλένδετους πυλώνες του 30ετούς δόγματός του:

Διάλυση του Πλαισίου του Όσλο-Oslo Framework: Υπονόμευση και τελικά αντικατάσταση των καταστροφικών Συμφωνιών του Όσλο με μια πολιτική ειρήνης μέσω της ισχύος και απόρριψη του παραδοσιακού παραδείγματος “γη αντί ειρήνης”.

Η Επανάσταση της Ελεύθερης Αγοράς-The Free-Market Revolution: Μετασχηματισμός της ιστορικά σοσιαλιστικής, συγκεντρωτικής οικονομίας του Ισραήλ σε μια ευέλικτη, υψηλής τεχνολογίας καπιταλιστική δύναμη μέσω της σαρωτικής απορρύθμισης και της ιδιωτικοποίησης των κρατικά ελεγχόμενων μονοπωλίων.

Προβολή Περιφερειακής Ισχύος-Regional Power Projection: Οικοδόμηση των διπλωματικών, τεχνολογικών και στρατιωτικών δυνατοτήτων του Ισραήλ για να το καθιερώσει ως μια απαραίτητη περιφερειακή υπερδύναμη – αποδεικνύοντας ότι η στρατηγική σημασία και οι συμμαχίες σφυρηλατούνται μέσω της καθαρής ισχύος και όχι μέσω των παραχωρήσεων.

Καθοδηγούμενος από ένα όραμα που διατύπωσε στα πρώτα του γραπτά, έχει περάσει σχεδόν τρεις δεκαετίες εφαρμόζοντας μια συστηματική μεγάλη στρατηγική.

Με την ανάληψη των καθηκόντων του το 1996, ο Netanyahu κληρονόμησε τις Συμφωνίες του Όσλο [Oslo Accords] – μια υπογεγραμμένη συμφωνία με τον αραβικό πληθυσμό της Ιουδαίας και της Σαμάρειας, πλήρως υποστηριζόμενη από την Ουάσινγκτον. Η πλήρης ακύρωση ήταν πολιτικά αδύνατη, οπότε εφάρμοσε ένα γενικό σχέδιο που επικεντρώθηκε σε μια αρχή που άλλαξε τα δεδομένα: την αμοιβαιότητα. (Που σημαίνει, «Αν δώσουν, θα λάβουν· αν δεν δώσουν, δεν θα λάβουν- Meaning, “If they give, they will receive; if they don’t, they won’t.”)

Εισήγαγε μη διαπραγματεύσιμες προϋποθέσεις: πλήρη αναγνώριση του Ισραήλ ως κυρίαρχου εβραϊκού κράτους, πλήρη τερματισμό της τρομοκρατίας και συνολική μεταρρύθμιση των γεμάτων μίσος παλαιστινιακών σχολικών βιβλίων. Εν ολίγοις, απαίτησε από τον αραβικό πληθυσμό της Ιουδαίας και της Σαμάρειας να ενεργήσει όπως οι Ελβετοί ένας μετασχηματισμός που ήξερε ότι δεν θα συνέβαινε ποτέ.

Διατηρώντας αυτές τις άκαμπτες απαιτήσεις—στεκόμενος σαν βράχος ακόμη και υπό έντονη πίεση από μια ανοιχτά εχθρική κυβέρνηση Οbama—εξουδετέρωσε συστηματικά το πλαίσιο του Όσλο χωρίς ποτέ να το παραβιάσει επίσημα, διασφαλίζοντας ότι δεν θα δημιουργηθεί ποτέ καταφύγιο για ένοπλους μαχητές στην Ιουδαία και τη Σαμάρεια.

Το 1996, όταν ο Netanyahu εξελέγη πρωθυπουργός για πρώτη φορά, ένας μέσος Ισραηλινός πολίτης δεν μπορούσε νόμιμα να ανοίξει ή να διατηρήσει τραπεζικό λογαριασμό σε ξένο νόμισμα στο εξωτερικό. Οι Ισραηλινοί δεν μπορούσαν ελεύθερα να επενδύσουν στο εξωτερικό ή να διαχειριστούν κεφάλαια εκτός της χώρας. Το ΑΕΠ του Ισραήλ ήταν περίπου 110 δισεκατομμύρια δολάρια.

Ο Netanyahu διέλυσε συστηματικά αυτόν τον μηχανισμό.

Ηγούμενος μιας σαρωτικής απορρύθμισης του ξένου νομίσματος—που ξεκίνησε στις 13 Αυγούστου 1997 και πραγματοποιήθηκε το 1998—χορήγησε στους Ισραηλινούς την ελευθερία να κατέχουν ξένο νόμισμα και να διαχειρίζονται κεφάλαια διεθνώς. Μειώνοντας τους εταιρικούς φόρους και ιδιωτικοποιώντας τα κρατικά μονοπώλια, μετέτρεψε το Ισραήλ σε μια υπερδύναμη καπιταλισμού υψηλής τεχνολογίας—δεύτερη μόνο μετά τη Silicon Valley—σε αυτό που αργότερα ονομάστηκε «Έθνος των Νεοσύστατων Επιχειρήσεων-Start-Up Nation».

Ταυτόχρονα, επέβαλε την ανάπτυξη υπεράκτιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου, επιτυγχάνοντας ενεργειακή ανεξαρτησία και μετατρέποντας το Ισραήλ σε ζωτικό εξαγωγέα προς την Αίγυπτο και την Ιορδανία. Σήμερα, το ΑΕΠ του Ισραήλ ξεπερνά τα 530 δισεκατομμύρια δολάρια – με το κατά κεφαλήν ΑΕΠ να ξεπερνά το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γαλλία – ενώ η αιγυπτιακή ενεργειακή σταθερότητα βασίζεται στο ισραηλινό φυσικό αέριο, αναβαθμίζοντας θεμελιωδώς τη γεωπολιτική θέση του Ισραήλ.

Παράλληλα με την οικονομική απελευθέρωση, ο Netanyahu επαναπροσδιόρισε τη σχέση του Ισραήλ με την Ουάσινγκτον – μεταβαίνοντας από την εξάρτηση από το κράτος-πελάτη σε μια στρατηγική εταιρική σχέση.

Η πολιτική οικονομική βοήθεια καταργήθηκε σταδιακά εντελώς, ενώ η στρατιωτική συνεργασία εμβαθύνθηκε, μετατρέποντας το Ισραήλ σε κορυφαίο συν-αναπτυξιακό παράγοντα αμυντικής τεχνολογίας των ΗΠΑ και σε ζωτικό εταίρο στον τομέα των πληροφοριών.

אל תתעסקו איתנו pic.twitter.com/uvY9e6mgTk

— Benjamin Netanyahu – בנימין נתניהו (@netanyahu) September 3, 2026

Το Ισραήλ έγινε ο συν-αναπτυξιακός παράγοντας της Αμερικής για την υπερσύγχρονη άμυνα – από πυραύλους Arrow μέχρι λογισμικό F-35.

Ταυτόχρονα, ο Netanyahu διέλυσε το δόγμα της εξωτερικής πολιτικής [foreign-policy dogma] – που συνοψίστηκε από τον Υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ John Kerry το 2016 – ότι η περιφερειακή ειρήνη απαιτούσε παλαιστινιακή κρατική υπόσταση. Μέσω της «ειρήνης μέσω της ισχύος-peace through strength», οι Συμφωνίες Αβραάμ [Abraham Accords]του 2020 σφυρηλάτησαν ιστορικές συμμαχίες με αραβικά έθνη βασισμένες σε κοινά συμφέροντα.

Η τελική δοκιμασία ήρθε μετά τις 7 Οκτωβρίου 2023. Αδράχνοντας την ευκαιρία, ο Netanyahu συστηματικά διέλυσε τον «Δακτύλιο της Φωτιάς-Ring of Fire» του Ιράν — αποδεκατίζοντας τη Hamas, εξουδετερώνοντας τη Hezbollah και ανοίγοντας το δρόμο για την κατάρρευση του καθεστώτος Assad πριν χτυπήσει άμεσα την πυρηνική και αμυντική υποδομή του Ιράν.

אני כאן ברצועת עזה. איזנקוט רצה שניכנע ונצא מכאן – טוב שלא הקשבתי לו. היום אנחנו שולטים בשטח ונשארים בקו הזה. יש לנו עוד עבודה להשלים ונשלים אותה – עד לפירוק החמאס מנשקו ופירוז עזה. עזה לא תהווה יותר איום על ישראל! pic.twitter.com/U6O0tjly8A

— Benjamin Netanyahu – בנימין נתניהו (@netanyahu) September 2, 2026

Η άλλη όψη ενός ηγέτη που καταναλώνεται από τη μεγάλη στρατηγική είναι η συχνή αποτυχία διαχείρισης των εγχώριων πραγματικοτήτων σε μικροεπίπεδο.

Ενώ ο Netanyahu έλυσε την μακρο-απειλή της παράνομης μετανάστευσης με τον συνοριακό φράχτη του Σινά, απέτυχε να απελάσει τους παράνομους συνοριακούς μετανάστες στο εσωτερικό της χώρας.

Ομοίως, για δεκαετίες, αγνόησε το δυσλειτουργικό δικαστικό σύστημα του Ισραήλ καθώς μετατράπηκε σε μια αυτοεπιλεγόμενη δικαστική εξουσία, δαπανώντας πολιτικό κεφάλαιο σε μεταρρυθμίσεις μόνο αφού αντιμετώπισε αμφίβολες προσωπικές κατηγορίες.

Στα 76 του χρόνια, εάν επανεκλεγεί, η επόμενη θητεία του Netanyahu θα σηματοδοτήσει την τελευταία του θητεία.

Η ατζέντα του επικεντρώνεται στην υπέρβαση της κυριαρχίας του Ισραήλ: κατασκευή ενός δικτύου τρένων υψηλής ταχύτητας ιαπωνικού τύπου για τη σύνδεση της περιφέρειας με κόμβους υψηλής τεχνολογίας, τοποθέτηση του Ισραήλ ως παγκόσμιας υπερδύναμης τεχνητής νοημοσύνης, ενεργή συνεργασία με ηγέτες της βιομηχανίας όπως ο δισεκατομμυριούχος επιχειρηματίας Elon Musk για την προσέλκυση μαζικών ξένων επενδύσεων και οικοδόμηση μιας πλήρως αυτάρκους εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας, ακόμη και παρουσίαση του φιλόδοξου οράματος για την εγχώρια ανάπτυξη των δυνατοτήτων των δικών του stealth αεροσκαφών του Ισραήλ.

Εγχώρια, εξακολουθεί να επιδιώκει να ολοκληρώσει μια ισορροπημένη δικαστική μεταρρύθμιση για να εξασφαλίσει ευρεία δημοκρατική εκπροσώπηση.

Καθώς οι Ισραηλινοί προετοιμάζονται να ψηφίσουν στις 27 Οκτωβρίου, ο Netanyahu επιδιώκει μια τελευταία θητεία για να εδραιώσει αυτά τα μεγάλα έργα και να διασφαλίσει την κληρονομιά του για την επόμενη γενιά.

https://t.co/LOBCc1SdaZ

— Ian Ford (@IannFord) September 4, 2026

🚨 A GAZAN CALL FOR PEACE — AND AN END TO HAMAS’ “DEATH CULTURE”

British-Palestinian writer @aziz0nomics highlights Gazan voices calling for long-term peace, coexistence and a fundamental change in the culture fostered under Hamas rule.

“Although some Palestinians do support… pic.twitter.com/6mJj4uO35H

— Mossad Commentary (@MOSSADil) September 4, 2026