Ηλικιακά ανήκω στή γενιά
πού πρόλαβε τόν καλό σινεμά.
Η Θεσσαλονίκη ήταν γεμάτη σινεμά.
Δέν πέρναγε ΣΚ χωρίς σινεμά.
Όλα γεμάτα.
Οι ώρες προβολής ταίριαζαν
ώστε νά πηγαίνουμε καί σέ
δεύτερη ταινία σέ άλλη
αίθουσα τήν ίδια μέρα.
Οι ταινίες είχαν ποιότητα
καλού βιβλίου.
Ηθοποιία καθηλωτική.
Αργότερα ήρθαν τά video clubs.
Τά ίδια.
Η πόλη ήταν γεμάτη.
Τώρα είναι γεμάτη νυχάδικα.
Τά σινεμά έγιναν τράπεζες καί
super market.
Δέν φταίει τό internet.
Κάποιος γύρισε τόν διακόπτη
καί οι καλές ταινίες σταμάτησαν.
Συνωμοσία ?
Ναί ρέ, συνωμοσία !
Πώς αλλιώς εξηγείται η
απουσία καλών ηθοποιών σήμερα?
Υπόψιν ότι ο ηθοποιός είναι
υπάλληλος.
Εκτελεί παραγγελία.
Ο παραγωγός καί ο σκηνοθέτης είναι
τ’ αφεντικά.
Αυτή η ιεραρχία είναι στρατιωτικού
τύπου όχι μόνον επειδή τά λεφτά είναι
πολλά, αλλά, επειδή τό ιδεολογικό
μήνυμα τής ταινίας πρέπει νά διαδοθεί.
Κι αυτό εξασφαλίζεται μέ τήν
εμπορική επιτυχία.
Τά λεφτά είναι τό μέσο.
Τό μήνυμα είναι ο σκοπός.
Μήν τούς αφήνετε νά σάς πιάνουν
κορόιδα κι άλλο!
Δέν είναι καπιταλισμός.
Είναι η μετάβαση στόν παγκόσμιο
κομμουνισμό.
Άν ήταν καπιταλισμός, θά μένανε στό
κέρδος.
Δηλαδή, στήν εμπορική επιτυχία μέ
τήν καλή ηθοποιία.
Ο καπιταλισμός είναι ενδιάμεσο στάδιο.
Δέν είναι τό τελικό στάδιο.
Στόν παγκόσμιο κομμουνισμό τά πάντα
θά είναι ατομικά καί ταυτόχρονα,
κοινόχρηστα σάν δημόσιες τουαλέτες.
Αυτό -ήδη- έχει αρχίσει νά
διαμορφώνεται μέ τήν μαζοποίηση.
Συγκεντρωμένα πλήθη πού ο ένας
χαζεύει τόν άλλο.
Μέσα στόν συνωστισμό καταργήθηκε
η κίνηση.
Απλά, ο ένας χαζεύει τόν άλλο.
Ακόμα καί ο χορός περιορίστηκε εκτός
άν είναι μαζικό ξέσπασμα μέ αλκοόλ,
ουσίες καί κτηνώδη ενέργεια χωρίς
κοινωνικότητα.
Όταν ο χώρος περιοριστεί κι άλλο, τό
άτομο θά είναι ενσωματωμένο στήν
οθόνη του.
Τώρα είναι διασωληνωμένο.
Πολλοί μαζί στόν ίδιο χώρο, αλλά, μέ
ταυτόχρονη σύνδεση είτε μεταξύ τους
είτε μέ άλλους αλλού.
Δέν είναι ηλίθιο ?
Τόλμησε νά τούς τό πείς..
Ο κινηματογράφος ήταν πάντα
εργαλείο προπαγάνδας.
Όσοι τυχεροί, προλάβαμε τήν ποιότητα
πού ήταν τέχνη υψηλή καί η Ωραία
Ελένη δέν ήταν μέ καταγωγή από
Αφρική.
Τά ίδια καί στήν μουσική.
Ακούς μία τεχνικά υποδειγματική
εκτέλεση πού όμως, δέν έχει ψυχή.
Δέν αφήνει κάτι. Δέν σού λείπει.
Δέν τήν αναζητάς. Δέν παίζει στό
μυαλό.
Τώρα τά πάντα αναλαμβάνει η
ΤΝ.
Συνωμοσία ιστορική για τήν οποία
σχεδόν κανείς δέν ομιλεί από φόβο
μήπως εξαιρεθεί.
Μήπως χάσει τή σύνδεση μέ τό δίκτυο
καί αποσυνδεθεί απ’ τούς άλλους πού
κάνουν τό ίδιο.
Η μεγαλύτερη συνωμοσία είναι αυτή
πού αποζητά η ψυχή.
Κάθε συνωμοσία προϋποθέτει ένα
βαθμό αποδοχής.
“Πόσο ψέμα χρειάζεται ο
άνθρωπος για τήν καλοπέραση
του.”
Νίτσε
Χάντζος Φίλιππος
