Αυτό το αεροπλάνο έπρεπε να πέσει. Κάποιοι φρόντισαν γι΄αυτό. Θα μπορούσε να είναι και μια συνέχεια των Επιχειρήσεων Απομακρυσμένου Ελέγχου αεροπλάνων, πλοίων, κλπ. Στη περίπτωση της Air India κάποιοι ή κάποιος έκοψε τη παροχή καυσίμου λίγο μετά την απογείωση…
Δευτερόλεπτα μετά την απογείωση και λίγο πριν από τη συντριβή της πτήσης της Air India τον περασμένο μήνα, η παροχή καυσίμου διακόπηκε και στους δύο κινητήρες του αεροπλάνου, δήλωσαν οι ερευνητές νωρίς το Σάββατο, σε μια προκαταρκτική αξιολόγηση πληροφοριών από τον καταγραφέα φωνής και δεδομένων του αεροσκάφους.
Η σχετικά σπάνια εστίαση των πιλότων στους διακόπτες καυσίμου, όπως συνέβη στην πτήση 171 της Air India, έθεσε ερωτήματα σχετικά με τις ενέργειες τους και φάνηκε να αποκλείει τη μηχανική βλάβη ή ελαττώματα σχεδιασμού. Η έκθεση ανέφερε ότι «δεν αναφέρονται συνιστώμενες ενέργειες (στο πρωτόκολλο)» από τους κατασκευαστές αεροσκαφών και κινητήρων, Boeing και General Electric.
«Στην ηχογράφηση φωνής στο πιλοτήριο, ακούγεται ένας από τους πιλότους να ρωτάει τον άλλον γιατί έκοψε» τα καύσιμα, ανέφερε η έκθεση, του Γραφείου Διερεύνησης Ατυχημάτων Αεροσκαφών της Ινδίας.
«Ο άλλος πιλότος απάντησε ότι δεν το έκανε».
Το Boeing 787 Dreamliner με προορισμό το Λονδίνο συνετρίβη στις 12 Ιουνίου, περίπου 30 δευτερόλεπτα μετά την απογείωση του από το Διεθνές Αεροδρόμιο Sardar Vallabhbhai Patel στην πόλη Ahmedabad της δυτικής Ινδίας.
Όλοι εκτός από έναν από τους 242 επιβαίνοντες σκοτώθηκαν. Το αεροπλάνο έπεσε στην τραπεζαρία μιας ιατρικής σχολής πριν εκραγεί και τυλιχτεί στις φλόγες. Συνολικά, περισσότεροι από 270 άνθρωποι σκοτώθηκαν, συμπεριλαμβανομένων δεκάδων στο έδαφος, δήλωσαν αξιωματούχοι. Ήταν η χειρότερη αεροπορική τραγωδία στην Ινδία από το 1996.
Η τροφοδοσία του κινητήρα με καύσιμα ελέγχεται από δύο διακόπτες στο θάλαμο διακυβέρνησης. Ξεκινώντας περίπου 10 δευτερόλεπτα μετά τη διακοπή της παροχής καυσίμων στην Πτήση 171, δείχνει ο καταγραφέας δεδομένων, οι διακόπτες μετακινήθηκαν για να επανενεργοποιηθούν τα καύσιμα. Αλλά το αεροπλάνο δεν μπόρεσε να αποκτήσει ισχύ αρκετά γρήγορα για να σταματήσει την κάθοδό του.
Κάθε διακόπτης είναι εξοπλισμένος με έναν μηχανισμό κλειδώματος που υποτίθεται ότι αποτρέπει την τυχαία κίνηση, ανέφεραν οι ειδικοί. Για να ενεργοποιηθεί η παροχή καυσίμου, ο διακόπτης πρέπει να τραβηχτεί προς τα έξω και στη συνέχεια να μετακινηθεί στη θέση «RUN», όπου απελευθερώνεται και επιστρέφει σε μια κλειδωμένη θέση. Για να απενεργοποιηθεί η παροχή καυσίμου, ο διακόπτης πρέπει να τραβηχτεί ξανά προς τα έξω, να μετακινηθεί στη θέση «CUTOFF» και στη συνέχεια να απελευθερωθεί ξανά.
Σύμφωνα με την έκθεση, οι διακόπτες ελέγχου καυσίμου απενεργοποιήθηκαν «ο ένας μετά τον άλλον» με διαφορά περίπου ενός δευτερολέπτου και «το αεροσκάφος άρχισε να χάνει ύψος πριν διασχίσει τον περιμετρικό τοίχο του αεροδρομίου».
Οι ειδικοί ασφαλείας δήλωσαν ότι φαινόταν απίθανο οι διακόπτες να μετακινήθηκαν χωρίς ανθρώπινη εμπλοκή, είτε σκόπιμη είτε τυχαία.
Οι διακόπτες καυσίμου έχουν ενσωματωμένες δικλείδες ασφαλείας γύρω τους για να αποφευχθεί τυχόν τυχαία απενεργοποίηση, δήλωσε ο Shawn Pruchnicki, πρώην ερευνητής αεροπορικών ατυχημάτων και ειδικός στην αεροπορία στο Πανεπιστήμιο του Οχάιο.
«Για παράδειγμα, στα 787 και πιθανώς σε περισσότερα αεροσκάφη σήμερα, οι ίδιοι οι διακόπτες, δεν μπορείτε να τους απενεργοποιήσετε χωρίς να τους σηκώσετε», είπε. «Υπάρχει λοιπόν μια μικρή μηχανική πύλη ενσωματωμένη στον διακόπτη. Πρέπει να την σηκώσεις πάνω από αυτή τη μικρή πύλη. Δεν μπορείς απλά να την χτυπήσεις».
Ο κυβερνήτης της πτήσης ήταν ο Sumeet Sabharwal, ο οποίος είχε πάνω από 15.000 ώρες εμπειρίας, και ο Πρώτος Αξιωματικός Clive Kunder είχε 3.400 ώρες εμπειρίας πτήσης, δήλωσε η Air India. Αυτή είναι περισσότερη εμπειρία από ό,τι απέδωσαν οι αξιωματούχοι στους πιλότους τον περασμένο μήνα, όταν υπολόγισαν μια συνολική εμπειρία περίπου 10.000 ωρών.
Sumeet Sabharwal και Clive Kunder
Το Γραφείο Διερεύνησης Ατυχημάτων Αεροσκαφών της Ινδίας, το Εθνικό Συμβούλιο Ασφάλειας Μεταφορών των ΗΠΑ και η Boeing προσπαθούν να προσδιορίσουν τι προκάλεσε τη συντριβή της Πτήσης 171. Ο καταγραφέας φωνής στο πιλοτήριο και ο καταγραφέας δεδομένων πτήσης, που συνήθως αναφέρονται ως τα μαύρα κουτιά, ανακτήθηκαν από τα συντρίμμια.
Ενώ υπήρχε αρχική ανησυχία ότι οι συσκευές μπορεί να είχαν υποστεί ζημιά από την υπερβολική θερμότητα της φωτιάς, οι ερευνητικές ομάδες έχουν κατεβάσει πληροφορίες που περιέχονται στα κουτιά για μελέτη.
Βίντεο από κατοίκους σε κοντινά σπίτια, καθώς και υλικό από κλειστό κύκλωμα τηλεόρασης, δείχνουν το αεροπλάνο να αγωνίζεται να ανυψωθεί αμέσως μετά την απογείωση. Μια ανάλυση φωτογραφιών και βίντεο από τους New York Times υπέδειξε ότι το αεροπλάνο μπορεί να είχε υποστεί καταστροφική απώλεια υδραυλικής, ηλεκτρικής ή κινητήριας ισχύος.
Θα μπορούσαν να χρειαστούν μήνες, ενδεχομένως και χρόνια, για να εξαχθούν οριστικά συμπεράσματα. Ωστόσο, ως συμβαλλόμενο μέρος του Διεθνούς Οργανισμού Πολιτικής Αεροπορίας, η Ινδία ήταν υποχρεωμένη να υποβάλει μια προκαταρκτική έκθεση έρευνας εντός 30 ημερών από τη συντριβή.
Σε δήλωση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η Air India δήλωσε ότι είχε λάβει την προκαταρκτική έκθεση, αλλά δεν μπορούσε να σχολιάσει τις «συγκεκριμένες λεπτομέρειες» που αναφέρθηκαν «δεδομένης της ενεργού φύσης της έρευνας». Δήλωσε ότι εκφράζει «αλληλεγγύη στις οικογένειες και στους πληγέντες» από τη συντριβή.
Η συντριβή έφερε στο προσκήνιο όχι μόνο την Boeing, αλλά και την Air India, τον παλαιότερο αερομεταφορέα της χώρας, ο οποίος εξαγοράστηκε από τον όμιλο Tata μετά από μισό αιώνα ως κρατική επιχείρηση. Η συντριβή συνέβη ακριβώς τη στιγμή που η Air India προσπαθούσε να παρουσιάσει τον εαυτό της ως έναν εκσυγχρονισμένο αερομεταφορέα.
Η τελευταία μεγάλη συντριβή της αεροπορικής εταιρείας ήταν το 2020, όταν ένα επιβατικό αεροπλάνο που εκμεταλλευόταν η Air India Express, θυγατρική της, γλίστρησε και έσπασε στα δύο σε έναν βρεγμένο από τη βροχή διάδρομο, σκοτώνοντας τουλάχιστον 17 άτομα στο νότιο ινδικό κρατίδιο Kerala.
Το 2010, ένα αεροπλάνο της Air India Express έπεσε πάνω από έναν διάδρομο στην κορυφή ενός λόφου στο Mangalore, στη δυτική πολιτεία Karnataka, σκοτώνοντας περισσότερους από 150 ανθρώπους.
