Τρίτη 8 Ιουλίου 2025
Καθώς οι περισσότεροι δυτικοί ηγέτες (της αντιπολίτευσης συμπεριλαμβανομένης) συμμετέχουν στην ΩΜΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ των λαών τους υπακούοντας τις εντολές της elite του deep state η οποία επιχειρεί την οργανωμένη και προαναγγελθείσα ΜΕΙΩΣΗ του κοστοβόρου δυτικού πληθυσμού με μια σειρά εργαλείων ανάμεσα στα οποία και η εισβολή των Ισλαμικών Λεγεώνων στην δύση (στα σπίτια μας) οι πολύωρες συνομιλίες ανάμεσα στους δύο Τελευταίους Ηγέτες του Δυτικού Κόσμου θα κρίνουν την ίδια μας την επιβίωση ή τον αφανισμό μας.
Για όσους εκεί έξω ακόμη και τώρα δεν μπορούν να συνειδητοποιήσουν το διακύβευμα θα χρειαστούν βουνά τύχης ώστε να διασωθούν οι ίδιοι και οι οικογένειές τους παραμένοντας άπραγοι απέναντι στον όλεθρο.
Ο δυτικός κόσμος, οι λαοί, ζουν την μεγαλύτερη προδοσία στην ιστορία της δύσης.
Μια προδοσία υφέρπουσα, ανέντιμη, ανήθικη, προιόν διαταραγμένων, φαύλων, εκβιαζόμενων ηγετών.
Ακόμη και εάν οι Ναπολεόντιοι ή οι δύο Παγκόσμιοι Πόλεμοι που προηγήθηκαν είχαν τους ιδίους σκηνοθέτες υπήρχε μία εντιμότητα στην ορατότητα του άμεσου εχθρού.
Οι στρατιώτες ακόμη και στους σκηνοθετημένους πολέμους γνώριζαν ότι έπρεπε να πολεμήσουν τον εχθρό.
Σήμερα ο εχθρός του λαού είναι υφέρπων, μύχιος, σε πολλά επίπεδα εξωνημένος όπως αποδείχθηκε περίτρανα στην Παγκόσμια Στρατιωτική Επιχείρηση της Planδημίας COVID-19.
H μόνη εντιμότητα που μπορούμε να αναγνωρίσουμε στους εμπνευστές του ολέθρου της δυτικής οικογένειας και του Ισράηλ-των Θερμοπυλών της Δύσης-είναι ότι μας αποκαλύπτουν κατάμουτρα τον στόχο τους στα γνωστά παγκόσμια fora που συναγελάζονται κάθε τόσο. Η οργανωμένη Γενοκτονία και ο Αφανισμός της Δυτικής Οικογένειας είναι πολλάκις προαναγγελθείσα.
Υπουλα, απάνθρωπα και ένδειξη διαταραγμένων προσωπικοτήτων είναι τα Εργαλεία και ο τρόπος που τα χρησιμοποιούν.
Σήμερα οι Trump-Netanyahu είχαν στο menu τους το deep state. Tην αντιμετώπισή του. Από το πόσο αποφασισμένοι είναι οι δύο ηγέτες να σπάσουν τις αλυσίδες της αιχμαλωσίας του δυτικού κόσμου θα εξαρτηθεί η ύπαρξή μας. Αυτό δεν αφορά κάποιο απώτερο, μακρινό μέλλον. Αφορά το τώρα, συμβαίνει τώρα.
Συμβαίνει τώρα στις 7 Οκτωβρίου 2023 ο ακρωτηριασμός και η σεξουαλική κτηνωδία της ταπείνωσης του Εβραικού λαού από τις χορηγούμενες από το deep state λεγεώνες της Hamas.
Συμβαίνουν σήμερα οι ακρωτηριασμοί, οι βιασμοί και οι δολοφονίες ενός εκατομμυρίου 11χρονων και 12χρονων Βρετανίδων κοριτσιών από τις πακιστανικές συμμορίες βιασμού. Αυτά συμβαίνουν έξω από τη πόρτα σου. Μια ανάσα από το δικό σου παιδί.
Τι δε καταλαβαίνεις καθώς καταπίνεις οπεκεπέδικους τόνους ξυλολίου και ελαίων σιλικόνης;
Dr. Mike Yeadon: “It’s absolutely clear, there’s really only one senior institution. It’s a group of people who you can see as supranational groups, from the UN, WHO, the International Panel on Climate Change, the World Economic Forum, you know, Bilderbergs. You should see them… pic.twitter.com/1K9q55enW2
— Camus (@newstart_2024) July 8, 2025
Αυτό που δεν συνειδητοποιείς είναι το τέλος που πλησιάζει…Και πως η τύχη σου εξαρτάται από αυτούς τους δύο τύπους. Να εύχεσαι να παραμείνουν γενναίοι και αποφασισμένοι να πεθάνουν εάν χρειαστεί (όπως συνέβη με τους Kennedy, όπως παρ΄ολίγο να συμβεί με έναν από τους δύο) για την ελευθερία σου.
Να εύχεσαι να μην δειλιάσουν, να μην σε προδώσουν. Να μείνουν όρθιοι ως το τέλος.
View this post on Instagram
Συνεχίζουμε ως εξής>
Ο Πρωθυπουργός του Ισραήλ Benjamin Netanyahu, σήμερα, στο Καπιτώλιο-Capitol Hill:
«Αυτές είναι μνημειώδεις μέρες, αλλά και σημαδεμένες από την τραγωδία. Χάσαμε πέντε από τους γενναίους στρατιώτες μας στη Γάζα. Ο λαός της Αμερικής, δηλαδή του Τέξας, έχασε τους συμπολίτες του. Στεκόμαστε στο πλευρό του λαού του Τέξας και του λαού της Αμερικής όπως ο λαός της Αμερικής στέκεται στο πλευρό μας. Στέλνουμε τα συλλυπητήριά μας στις πενθούντες οικογένειες.
Είπα ότι αυτές είναι μνημειώδεις στιγμές, και είναι. Ο Πρόεδρος και εγώ πιστεύουμε σε ένα δόγμα που ονομάζεται ειρήνη μέσω της δύναμης. Πρώτα έρχεται η δύναμη, μετά έρχεται η ειρήνη. Η αποφασιστική μας δράση, η αποφασιστική απόφαση του Προέδρου Τrump να δράσει μαζί μας ενάντια σε εκείνους που επιδιώκουν να καταστρέψουν το Ισραήλ και να απειλήσουν την ειρήνη του κόσμου έχει επιφέρει μια αξιοσημείωτη αλλαγή στη Μέση Ανατολή.
Οι σπουδαίοι Αμερικανοί πιλότοι των B2 έδειξαν αξιοσημείωτη επιμονή, υπομονή και δύναμη. Οι στρατιώτες του Ισραήλ πολέμησαν σαν λιοντάρια, οι πιλότοι μας χτύπησαν σαν κεραυνός και η κοινή μας συμμαχία βρυχήθηκε σαν βροντή. Και αυτό φέρνει μια μεγάλη αλλαγή στην περιοχή μας. Υπάρχουν ευκαιρίες για ειρήνη που σκοπεύουμε να υλοποιήσουμε. Εργαζόμαστε μαζί σε αυτό.
View this post on Instagram
Δεν έχουμε ακόμη ολοκληρώσει τη δουλειά στη Γάζα, να απελευθερώσουμε όλους τους ομήρους, την εξάλειψη και καταστροφή των στρατιωτικών και κυβερνητικών δυνατοτήτων της Ηamas, επειδή η Γάζα πρέπει να έχει ένα διαφορετικό μέλλον, για το καλό μας, για το καλό όλων. Και καμία χώρα δεν θα συμβιβαστεί με λιγότερα. Σίγουρα δεν θα το κάνουμε.
View this post on Instagram
Αυτά είναι όλα πράγματα που συζήτησα με τον Πρόεδρο Τrump. Μπορεί να συζητήσω περαιτέρω μαζί του αργότερα σε αυτήν την επίσκεψη. Αλλά πρέπει να πω ότι ο συντονισμός μεταξύ των δύο χωρών μας, ο συντονισμός μεταξύ ενός Αμερικανού προέδρου και ενός Ισραηλινού πρωθυπουργού ήταν απαράμιλλος. Προσφέρει μεγάλη υπόσχεση για το Ισραήλ, για την Αμερική, για την περιοχή μας και για τον κόσμο.
Δείτε τώρα πως περιγράφει ο Lee Smith στο σπουδαίο Εβραικό Περιοδικό Tablet την σχέση των Δύο Τελευταίων Ηγετών της Δύσης.
Η ανάλυσή του έχει τίτλο>
Τhe Trump-Bibi Bond
View this post on Instagram
Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Benjamin Netanyahu συναντήθηκε χθες στον Λευκό Οίκο με τον Donald Trump για τέταρτη φορά μέσα σε ένα χρόνο.
Τον περασμένο Ιούλιο, ο Netanyahu ταξίδεψε στο Palm Beach της Φλόριντα για να συναντηθεί με τον τότε προεδρικό υποψήφιο Trump στην έπαυλή του στο Mar-a-Lago.
By Lee Smith
Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της προτελευταίας επίσημης συνάντησής τους στον Λευκό Οίκο, στις 7 Απριλίου, ο Αμερικανός πρόεδρος φάνηκε να ξαφνιάζει τον Bibi όταν ανακοίνωσε ότι η αμερικανική κυβέρνηση θα συμμετάσχει σε άμεσες συνομιλίες με το Ιράν για το πυρηνικό του πρόγραμμα.
Τόσο τα αριστερά μέσα ενημέρωσης των ΗΠΑ όσο και η δεξιά φατρία με επικεφαλής τον Tucker Carlson ενθουσιάστηκαν με την ιδέα ότι ο Ισραηλινός πρωθυπουργός δέχτηκε δημόσια ένα ράπισμα. Όπως όμως αποδείχθηκε, η συνάντηση λειτούργησε ως καμουφλάζ για τα κοινά σχέδια του Trump και του Netanyahu να εξαλείψουν το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν μέσω στρατιωτικής δράσης, μέρος της πιο επιτυχημένης επιχείρησης εξαπάτησης υψηλού επιπέδου από την απόβαση των Συμμάχων στη Νορμανδία.
Αυτή τη φορά, δεν υπάρχει αμφιβολία για τη δύναμη της σχέσης μεταξύ των δύο παγκόσμιων ηγετών, οι οποίοι συζήτησαν σχέδια για την κατάπαυση του πυρός στη Γάζα και αναμφίβολα γιόρτασαν την ιστορική νίκη που πέτυχαν μαζί καταστρέφοντας το μεγαλύτερο μέρος του προγράμματος πυρηνικών όπλων του Ιράν.
Never again pic.twitter.com/3lfKnRfsmD
— Mossad Commentary (@MOSSADil) July 8, 2025
«Ο Bibi κι εγώ μόλις περάσαμε την ΚΟΛΑΣΗ μαζί», έγραψε ο Trump στο Truth Social στις 25 Ιουνίου. «Ο Bibi δεν θα μπορούσε να είναι καλύτερος, πιο έντονος ή πιο δυνατός στην ΑΓΑΠΗ του για τους απίστευτους Αγίους Τόπους». Ο Αμερικανός πρόεδρος πρόσθεσε: «Ίσως δεν υπάρχει κανείς που να γνωρίζω που θα μπορούσε να είχε συνεργαστεί με καλύτερη αρμονία με τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, εμένα, από τον Bibi Netanyahu».
Σίγουρα, η σχέση μεταξύ των δύο ανδρών, ο καθένας από τους οποίους υπερηφανεύεται για τον πόλεμο που βρίσκεται με τις ελίτ της χώρας του, έχει περάσει από κάποιες δύσκολες στιγμές. Παρ’ όλα αυτά, είναι η πιο σημαντική σχέση μεταξύ παγκόσμιων ηγετών από τότε που ο Ronald Reagan και η Margaret Thatcher συνεργάστηκαν για να τερματίσουν τον Ψυχρό Πόλεμο – και ίσως ακόμη και από τότε που ο Winston Churchill ζήτησε τη βοήθεια του Franklin Delano Roosevelt για να νικήσει τη ναζιστική Γερμανία.
Είναι εύκολο να πούμε ότι η σχέση Churchill – Roosevelt ήταν πολύ πιο σημαντική για τον κόσμο γενικότερα από τη συνεργασία του Trump με τον Bibi για να βομβαρδίσουν το Fordow. Αλλά δεν θα μάθουμε ποτέ σε ποιο βαθμό η Ισλαμική Δημοκρατία απείλησε να αποσταθεροποιήσει την παγκόσμια τάξη, αφού οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ κατέστρεψαν το πρόγραμμα πυρηνικών όπλων του τρομοκρατικού καθεστώτος πριν αυτό δοκιμάσει την παγκόσμια ειρήνη – μια ειρήνη που έχει διατηρηθεί από δύο αποφασιστικούς ηγέτες.
Κατά τη διάρκεια του πολέμου, ο Churchill και ο Roosevelt αντάλλαξαν περισσότερες από 2.000 επιστολές και τηλεγραφήματα. Πέντε ημέρες αφότου ο Churchill διορίστηκε πρωθυπουργός, τον Μάιο του 1940, έγραψε στον Roosevelt: «Εάν χρειαστεί, θα συνεχίσουμε τον πόλεμο μόνοι μας και δεν το φοβόμαστε αυτό. Αλλά ελπίζω να αντιλαμβάνεστε, κύριε Πρόεδρε, ότι η φωνή και η δύναμη των Ηνωμένων Πολιτειών μπορεί να μην έχουν καμία αξία αν απομονωθούν για πολύ καιρό.
Μπορεί να έχουμε μια πλήρως υποταγμένη, ναζιστική Ευρώπη που θα εγκαθιδρυθεί με εκπληκτική ταχύτητα, και το βάρος μπορεί να είναι μεγαλύτερο από όσο μπορούμε να αντέξουμε. Το μόνο που σας ζητώ τώρα είναι να διακηρύξετε τη μη εμπόλεμη στάση (τη μη ουδετερότητα), πράγμα που θα σήμαινε ότι θα μας βοηθούσατε σε όλα εκτός από την πραγματική εμπλοκή (των ΗΠΑ) με τις ένοπλες δυνάμεις».
Full remarks of Netanyahu in the halls of Congress pic.twitter.com/nGzuqNJWQ3
— Mossad Commentary (@MOSSADil) July 8, 2025
Η σχέση μεταξύ των δύο ανδρών (Trump – Netanyahu) είναι η πιο σημαντική μεταξύ παγκόσμιων ηγετών από τότε που ο Ronald Reagan και η Margaret Thatcher συνεργάστηκαν για να τερματίσουν τον Ψυχρό Πόλεμο – ίσως ακόμη και από τότε που ο Churchill και ο Roosevelt νίκησαν τη ναζιστική Γερμανία.
Οι δημοσκοπήσεις έδειχναν ότι ενώ οι Αμερικανοί υποστήριζαν την παροχή βοήθειας στη Μεγάλη Βρετανία, οι περισσότεροι ήθελαν να μείνουν έξω από τον πόλεμο. Ο Roosevelt, παρ’ όλα αυτά, τους προετοίμασε για τον ρόλο που πίστευε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν προορισμένες να διαδραματίσουν. «Ποτέ πριν δεν είχε βρεθεί ο αμερικανικός πολιτισμός μας σε τέτοιο κίνδυνο όσο τώρα», είπε σε μια ομιλία του στα τέλη Δεκεμβρίου 1940. «Αν η Μεγάλη Βρετανία καταρρεύσει, όλοι εμείς στην Αμερική θα ζούμε υπό την απειλή ενός όπλου».
Σχεδόν 19 μήνες αφότου ανέλαβε την εξουσία ο Churchill, οι Ιάπωνες βομβάρδισαν το Pearl Harbor, ο Hitler κήρυξε τον πόλεμο στις Ηνωμένες Πολιτείες και ο Roosevelt έβαλε τους Αμερικανούς συμπολίτες του σε έναν πόλεμο για να σώσει τον πολιτισμό.
View this post on Instagram
Ο Netanyahu πέρασε σχεδόν τρεις δεκαετίες περιμένοντας έναν Αμερικανό ηγέτη που θα καταλάβαινε τα διακυβεύματα του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν με τον ίδιο τρόπο που τα καταλάβαινε εκείνος. Άρχισε να προειδοποιεί για τους κινδύνους μιας ιρανικής βόμβας στο βιβλίο του του 1995, «Καταπολέμηση της Τρομοκρατίας». Η Ισλαμική Δημοκρατία, έγραφε, ήταν μεταξύ τριών και πέντε ετών μακριά «από το να κατέχει τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για την ανεξάρτητη παραγωγή πυρηνικών όπλων».
Ωστόσο, η κυβέρνηση Clinton δεν έδινε προσοχή ακόμη και μετά τον θάνατο 19 Αμερικανών αεροπόρων από την υποστηριζόμενη από το Ιράν ομάδα της Hezbollah, al-Hijaz και τον τραυματισμό σχεδόν 500 ακόμη όταν χτυπήθηκαν οι Khobar Towers στη Σαουδική Αραβία το 1996.
Η δολοφονία Αμερικανών σε σαουδαραβικό έδαφος υπογράμμισε ένα καίριο σημείο που οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής των ΗΠΑ συνέχιζαν να αποκρύπτουν ή να παραβλέπουν εντελώς: το Ιράν δεν έβλεπε ούτε το Ισραήλ ούτε τη Σαουδική Αραβία ως τον κύριο εχθρό του. Αντίθετα, αυτός ήταν η Αμερική.
View this post on Instagram
Οι Ιρανοί στόχευσαν τα σαουδαραβικά συμφέροντα και κήρυξαν πόλεμο στο Ισραήλ, κυρίως μέσω της Hezbollah, του Λιβάνου, επειδή η Σαουδική Αραβία και το Ισραήλ είναι σύμμαχοι των ΗΠΑ, πυλώνες της συμμαχίας ασφαλείας υπό την ηγεσία της Ουάσινγκτον στη Μέση Ανατολή, την οποία η Τεχεράνη σκόπευε να καταστρέψει και να αντικαταστήσει με τη δική της περιφερειακή τάξη.
Από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, οι ΗΠΑ είναι η κύρια δύναμη στην περιοχή. Έτσι, όπως κατέστησε σαφές η κατάληψη της αμερικανικής πρεσβείας στην Τεχεράνη το 1979 και η απαγωγή 52 ομήρων για 444 ημέρες, η Ισλαμική Δημοκρατία είχε την Αμερική στο στόχαστρό της από την αρχή.
Η ηγεμονία των ΗΠΑ στον Περσικό Κόλπο ήταν ένα από τα βραβεία που κέρδισε ο Roosevelt βάζοντας την Αμερική στον πόλεμο.
Σε μια συνάντηση τον Φεβρουάριο του 1945 στη Μεγάλη Πικρή Λίμνη της Αιγύπτου με τον ιδρυτή της σύγχρονης Σαουδικής Αραβίας, τον βασιλιά Abdul Aziz Ibn Saud, ο πρόεδρος των ΗΠΑ συμφώνησε να προστατεύσει το βασίλειο με αντάλλαγμα φθηνό σαουδαραβικό πετρέλαιο. Αυτή η συμφωνία θα διατηρούσε τις παγκόσμιες αγορές σε κίνηση καθ’ όλη τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου και θα διασφάλιζε ότι, σε περίπτωση που η Ουάσινγκτον χρειαστεί ποτέ να κινητοποιήσει στρατεύματα εναντίον του Κόκκινου Στρατού, δεν θα τους έλειπαν ποτέ καύσιμα.
Ναι, η Ανατολική Μεσόγειος ήταν πάντα ένα σημαντικό πεδίο δοκιμών κατά τον Ψυχρό Πόλεμο, όπου οι διαδοχικές νίκες του Ισραήλ επί των Σοβιετικών πληρεξουσίων απέδειξαν την αμερικανική στρατιωτική και τεχνολογική υπεροχή. Αλλά για τις Ηνωμένες Πολιτείες, το πιο κρίσιμο μέρος της Μέσης Ανατολής ήταν πάντα ο Κόλπος, ο ακρογωνιαίος λίθος της μεταπολεμικής ειρήνης και ευημερίας της χώρας.
Για τον Netanyahu, η διαχείριση των σχέσεων με την υπερδύναμη-προστάτιδα του Ισραήλ συχνά περιλάμβανε την υπενθύμιση στους ξεχασιάρηδες Αμερικανούς πολιτικούς πώς λειτουργούσε η περιφερειακή αρχιτεκτονική ασφαλείας των ΗΠΑ και γιατί οι ιρανικές φιλοδοξίες απειλούν το μεγαλείο της Αμερικής. Σύμφωνα με ένα διπλωματικό τηλεγράφημα του 2009, ο Bibi ανέφερε σε μια αντιπροσωπεία του Κογκρέσου των ΗΠΑ ότι «ένα πυρηνικό Ιράν [είναι] η μεγαλύτερη απειλή που αντιμετωπίζει το Ισραήλ και προέτρεψε για ισχυρές οικονομικές κυρώσεις που θα υποστηρίζονται από μια βιώσιμη στρατιωτική επιλογή για την αντιμετώπιση ενός προβλήματος που», όπως είπε, «απειλούσε την περιοχή και θα μπορούσε να αποδειχθεί ένα “σημείο καμπής” στην παγκόσμια ιστορία».
Σε μια ομιλία του 2012 ενώπιον της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, ο Netanyahu προειδοποίησε, και πάλι σε τόνους Churchill, ότι «Δεν διακυβεύεται μόνο το μέλλον της χώρας μου. Διακυβεύεται το μέλλον του κόσμου. Τίποτα δεν θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο το κοινό μας μέλλον περισσότερο από τον εξοπλισμό του Ιράν με πυρηνικά όπλα».
Ο ίδιος είπε στο ακροατήριο του ΟΗΕ ότι μιλούσε «για την ανάγκη να αποτραπεί το Ιράν από το να αναπτύξει πυρηνικά όπλα για πάνω από 15 χρόνια». «Μιλώ γι’ αυτό τώρα επειδή αργήσαμε, αργήσαμε πολύ».
Παραδόξως, ήταν το μακρύ ιστορικό προειδοποιήσεων του Netanyahu για την επικείμενη απειλή του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος που άρχισε να εγείρει ερωτήματα ήδη από το 2012, και ξανά τους τελευταίους μήνες, πριν αυτός και ο Trump συνεργαστούν για την εξάλειψη του Fordow, του Isfahan και άλλων πυρηνικών εγκαταστάσεων.
Συγκεκριμένα, αν από το 2012 το Ιράν ήταν τόσο κοντά γιατί οι Ιρανοί δεν έχουν ακόμα την πυρηνική βόμβα; Μήπως είναι ένα παραμύθι όλο αυτό;
Αυτή είναι μια καλή ερώτηση. Γιατί το Ιράν δεν έχει ήδη τη βόμβα; Άλλωστε, η πυρηνική τεχνολογία χρονολογείται από τη δεκαετία του 1930. Πολλές άλλες χώρες απέκτησαν τη βόμβα, ακόμη και χώρες τόσο οπισθοδρομικές και διεφθαρμένες όσο το Ιράν, όπως η κομμουνιστική Κίνα, η Βόρεια Κορέα και το Πακιστάν. Οι φοιτητές ξέρουν πώς να κατασκευάσουν τη βόμβα· και οι οδηγοί φορτηγών επίσης. Μπορείτε να αγοράσετε σχέδια για μια βόμβα στο διαδίκτυο.
Οι Ιρανοί ξόδεψαν δισεκατομμύρια για την κατασκευή της υποδομής για μια βόμβα και έκλεψαν ό,τι δεν μπορούσαν να αγοράσουν, κι όμως δεν κατάφεραν να την αποκτήσουν επειδή οι Ισραηλινοί συνέχιζαν να τους εμποδίζουν. Ενώ ο Netanyahu και άλλοι Ισραηλινοί αξιωματούχοι συνέχιζαν να προειδοποιούν για την ιρανική βόμβα, η Ιερουσαλήμ διεξήγαγε επίσης έναν δεκαετή σκιώδη πόλεμο εναντίον του τρομοκρατικού καθεστώτος, συχνά με αμερικανική βοήθεια.
Για παράδειγμα, οι Ισραηλινοί και η κυβέρνηση George Bush φέρεται να συνεργάστηκαν στον Stuxnet, έναν ιό υπολογιστών που κατέστρεφε ιρανικούς φυγοκεντρητές. Οι Ισραηλινοί επικήρυξαν επίσης όσους παρήγαγαν τον εξοπλισμό και σκότωσαν πυρηνικούς επιστήμονες, γεγονός που έδειξε ότι ακόμα κι αν δεν μπορείς να καταστρέψεις τη γνώση που χρειάζεται για την κατασκευή μιας βόμβας, σίγουρα μπορείς να αποθαρρύνεις τους επιστήμονες, είτε εγχώριους είτε ξένους μισθοφόρους, από το να χρησιμοποιήσουν τα ταλέντα τους για να προωθήσουν αυτή την αποστολή.
Ίσως οι Ισραηλινοί να μπορούσαν να συνεχίσουν να καθυστερούν το πρόγραμμα του Ιράν για πάντα, αν δεν ήταν ο Barack Obama: Ήθελε το Ιράν να έχει τη βόμβα.
Ο Obama πίστευε ότι το Ισραήλ ήταν η αποσταθεροποιητική δύναμη στη Μέση Ανατολή και επομένως ο καλύτερος τρόπος για να σταθεροποιηθεί η περιοχή ήταν η εξισορρόπηση του Ισραήλ με το Ιράν, δηλαδή, αποσύροντας την υποστήριξη των ΗΠΑ από τον σύμμαχό τους και ενισχύοντας ένα αντιαμερικανικό καθεστώς που ευθύνεται για τους θανάτους χιλιάδων Αμερικανών στον Λίβανο, το Ιράκ, το Ισραήλ και αλλού. Η πράξη επανεξισορρόπησης του Obama, αυτό που ονόμασε νέα γεωπολιτική «ισορροπία», απαιτούσε την απόκτηση της βόμβας από το Ιράν για να κρατηθούν οι Ισραηλινοί υπό έλεγχο.
Το πρόβλημα του Obama, και του Ιράν, ήταν ότι το Ισραήλ συνέχιζε να εμποδίζει το πυρηνικό πρόγραμμα των μουλάδων. Έτσι, ο σκοπός της συμφωνίας του Obama με το Ιράν, επίσημα γνωστής ως Κοινό Ολοκληρωμένο Σχέδιο Δράσης (JCPOA), ήταν να πειστεί η διεθνή κοινότητα να βοηθήσει το Ιράν να κατασκευάσει τη βόμβα και να δεσμεύσει την Αμερική στην προστασία της ιρανικής βόμβας από το Ισραήλ.
Η ιδέα ήταν τόσο επικίνδυνα τρελή που σε μια ακρόαση στο Καπιτώλιο, ο τότε γερουσιαστής Marco Rubio ζήτησε από τον υπουργό Εξωτερικών του Obama, John Kerry, να διευκρινίσει το Παράρτημα III της JCPOA, το οποίο υποχρέωνε τις Ηνωμένες Πολιτείες, τις παγκόσμιες δυνάμεις και την Ευρωπαϊκή Ένωση «να ενισχύσουν την ικανότητα του Ιράν στο να προστατεύεται το ίδιο και να αντιμετωπίζει με επιτυχία απειλές για την πυρηνική ασφάλεια, συμπεριλαμβανομένου του σαμποτάζ».
Ο Rubio ήθελε να μάθει αν η JCPOA απαιτούσε από τις Ηνωμένες Πολιτείες να υπερασπιστούν το Ιράν από μια ισραηλινή κυβερνοεπίθεση. Ο Kerry απάντησε: «Νομίζω ότι απλώς πρέπει να περιμένουμε μέχρι να φτάσουμε σε αυτό το σημείο».
Τον Μάρτιο του 2015, ο Netanyahu μίλησε κατά της πολιτικής του Obama ενώπιον κοινής συνόδου του Κογκρέσου. Έχει κάνει τέσσερις τέτοιες εμφανίσεις ενώπιον νομοθετών των ΗΠΑ, μία περισσότερη από τον Churchill και περισσότερες από οποιονδήποτε άλλο παγκόσμιο ηγέτη. «Το καθεστώς του Ιράν δεν είναι απλώς ένα εβραϊκό πρόβλημα, όπως ακριβώς το ναζιστικό καθεστώς δεν ήταν απλώς ένα εβραϊκό πρόβλημα», είπε ο Netanyahu. «Τα 6 εκατομμύρια Εβραίοι που δολοφονήθηκαν από τους Ναζί ήταν μόνο ένα κλάσμα των 60 εκατομμυρίων ανθρώπων που σκοτώθηκαν στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Έτσι, επίσης, το καθεστώς του Ιράν αποτελεί σοβαρή απειλή, όχι μόνο για το Ισραήλ, αλλά και για την ειρήνη ολόκληρου του κόσμου».
Φυσικά, ο Obama δεν άκουγε: Ο στόχος της πολιτικής του να παραλύσει έναν σύμμαχο που κατείχε δύναμη για λογαριασμό της Αμερικής αποτελεί απόδειξη ότι στην πραγματικότητα ήθελε να αποδυναμώσει την Αμερική, έναν στόχο που μοιραζόταν με τους Ιρανούς.
Ο Donald Trump είδε καθαρά το πρόβλημα. Αφού ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του τον Ιούνιο του 2015, μιλούσε συχνά για τη συμφωνία με το Ιράν κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, αποκαλώντας την «τη χειρότερη συμφωνία που διαπραγματεύτηκαν ποτέ (οι ΗΠΑ)» και λέγοντας ότι θα μπορούσε να οδηγήσει σε ένα «πυρηνικό ολοκαύτωμα».
Πρέπει να φάνηκε τρομερή ειρωνεία στον Ισραηλινό πρωθυπουργό ότι ο Αμερικανός ηγέτης που περίμενε ήταν ένα αουτσάιντερ των αουτσάιντερ, φαινομενικά καταδικασμένος να χάσει από την Hillary Clinton, η οποία φρόντισε να μην δηλώσει ούτε την πλήρη υποστήριξή της ούτε την ανοιχτή αντίθεσή της στη συμφωνία. Αλλά τότε η μοίρα παρενέβη: ο Donald Trump.
Στα τέλη Απριλίου 2018, ο Netanyahu ενημέρωσε τον Trump για τα αρχεία με τα πυρηνικά που είχε αποσπάσει το Ισραήλ από μια αποθήκη στην Τεχεράνη, δείχνοντας ότι οι Ιρανοί είχαν πει ψέματα για δεκαετίες σχετικά με τις πυρηνικές τους δραστηριότητες. Στις αρχές Μαΐου, ο Αμερικανός πρόεδρος αποσύρθηκε από την συμφωνία JCPOA και ξεκίνησε μια εκστρατεία μέγιστης πίεσης, επιβάλλοντας περαιτέρω κυρώσεις στο καθεστώς, κάτι που άδειασε τα πολεμικά του σεντούκια και εμπόδισε σημαντικές εξελίξεις στο πυρηνικό πρόγραμμα.
Τον Ιανουάριο του 2020, ο Trump εξόντωσε τον διοικητή της εκστρατευτικής τρομοκρατικής μονάδας του Ιράν, Qassem Soleimani. Η δολοφονία του άνδρα που ευθύνονταν για τον θάνατο εκατοντάδων Αμερικανών στρατιωτών στο Ιράκ έδωσε την απόδειξη ότι ο Αμερικανός πρόεδρος ήταν αποφασισμένος να τερματίσει την ιρανική απειλή.
Οι επικριτές του Trump, ειδικά οι αντάρτες στο δικό του κόμμα, αναρωτήθηκαν γιατί το ιρανικό πυρηνικό ζήτημα είχε γίνει ξανά τόσο επείγον μετά την επανεκλογή Trump. Γιατί ο Netanyahu, ο πρώτος ξένος ηγέτης που τον επισκέφθηκε τον Φεβρουάριο, προσκλήθηκε να επισκεφθεί ξανά τον Λευκό Οίκο τον Απρίλιο. Τι ήταν λάθος στο να διατηρηθεί απλώς το status quo, αντί να βιαστεί να ξεκινήσει πόλεμος;
Ο λόγος είναι απλός: Η κυβέρνηση Joe Biden είχε αφήσει το Ιράν να βγει από τα συνηθισμένα.
Κατά τη διάρκεια των τεσσάρων ετών του Biden, η αμερικανική κυβέρνηση είχε δώσει στο καθεστώς πρόσβαση σε δισεκατομμύρια δολάρια, ενώ οι αντιπρόσωποί του έκαναν πόλεμο στο Ισραήλ. Στην πραγματικότητα, η ομάδα του Biden είδε τις συνέπειες της επίθεσης της 7ης Οκτωβρίου ως ευκαιρία να ανατρέψει τον Netanyahu από την εξουσία και να τον αντικαταστήσει με έναν πιο ευάλωτο ηγέτη. Η ομάδα του Biden ήθελε έναν πρωθυπουργό που θα επέτρεπε στο Ισραήλ να ισορροπήσει έναντι των αντιπροσώπων του Ιράν στον Λίβανο και τη Συρία, να συμφωνήσει σε ένα παλαιστινιακό κράτος και να προσαρμοστεί σε μια νέα περιφερειακή τάξη με επικεφαλής ένα πυρηνικά οπλισμένο Ιράν με την υποστήριξη της Ουάσινγκτον – την εντολή του Obama.
Ο Trump είδε ότι αυτό ήταν μια τρέλα.
Καθώς το Ισραήλ ετοιμαζόταν να αντιδράσει σε μια ιρανική επίθεση τον Οκτώβριο του 2024, ο Biden προειδοποίησε τον Netanyahu να μην χτυπήσει τις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν. Ο Trump νόμιζε ότι επίσης ότι αυτό ήταν ανοησία. «Αυτά είναι που θέλεις να χτυπήσεις, σωστά;» είπε ο τότε προεδρικός υποψήφιος. «Είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος που έχουμε, τα πυρηνικά όπλα».
Η άποψη του Trump σχετικά με την προοπτική ενός Ιράν με πυρηνικά όπλα ήταν συνεπής σε όλη την πολιτική του καριέρα, από την προεκλογική του εκστρατεία του 2016 έως την τρίτη του προεκλογική εκστρατεία το 2024. Σχεδόν σε κάθε στάση της, ο Trump εξηγούσε ότι δεν μπορούσε να επιτραπεί στο Ιράν να έχει πυρηνική βόμβα. Μόλις εξελέγη για μια δεύτερη θητεία στον Λευκό Οίκο, προειδοποιούσε τακτικά για τους κινδύνους ενός Ιράν με πυρηνικά όπλα. Είπε ότι θα προτιμούσε να χειριστεί την απειλή διπλωματικά, αλλά θα το έκανε με τον άλλο τρόπο αν δεν του δινόταν άλλη επιλογή. Σε κάθε περίπτωση, δεν θα άφηνε ποτέ το Ιράν να αποκτήσει την βόμβα.
Από την οπτική γωνία του Trump, το πρόβλημα δεν ήταν μόνο η προοπτική ενός τρομοκρατικού καθεστώτος να εκτοξεύσει πυρηνικά όπλα κατά του Ισραήλ, της Σαουδικής Αραβίας και κατά άλλων συμμάχων των ΗΠΑ – και με τον καιρό κατά της Ευρώπης και ακόμη και κατά των ΗΠΑ. Ένα Ιράν με πυρηνικά όπλα απειλούσε την ιστορική θέση της Αμερικής στον Κόλπο. Άλλωστε, ο κύριος σκοπός του μεταπολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ είναι να διατηρήσει ανοιχτές τις ναυτιλιακές οδούς και να διασφαλίσει την ελεύθερη ροή φθηνού πετρελαίου του Κόλπου, που έχει δώσει στις ΗΠΑ τον απόλυτο έλεγχο των παγκόσμιων αγορών πετρελαίου, συμπεριλαμβανομένων των ενεργειακών προμηθειών των κορυφαίων εμπορικών εταίρων στην Ευρώπη και την Ασία.
Καμία μεταπολεμική συμφωνία δεν είναι πιο σημαντική για τη διατήρηση της ασφάλειας και της ευημερίας των Ηνωμένων Πολιτειών από τον ρόλο της χώρας στον Κόλπο.
Σίγουρα, μια ιρανική βόμβα δεν αποτελούσε ποτέ το ίδιο επίπεδο άμεσης απειλής για τις ΗΠΑ όσο το τεράστιο πυρηνικό οπλοστάσιο της Σοβιετικής Ένωσης. Όμως, ένα πυρηνικό Ιράν θα μπορούσε, μεταξύ άλλων, να κλείσει το Στενό του Ορμούζ, να εκτοξεύσει τις τιμές του πετρελαίου και να αποσταθεροποιήσει τις παγκόσμιες αγορές. Σε αυτό το πλαίσιο, θα ματαίωνε επίσης την πιο σημαντική πρωτοβουλία εξωτερικής πολιτικής Trump: την υποχώρηση της Κίνας.
Ποιο ήταν το νόημα ενός εμπορικού πολέμου με το Πεκίνο για την ανασυγκρότηση της μεταποίησης και την αποκατάσταση της εμπορικής ανισορροπίας που έχει φτωχοποιήσει την αμερικανική μεσαία τάξη, αν ο κύριος σύμμαχος της Κίνας στη Μέση Ανατολή μπορούσε να κλείσει μια σημαντική εμπορική διαδρομή μέσω της οποίας διέρχεται το ένα πέμπτο της παγκόσμιας ενέργειας; Το Ιράν δεν θα ήταν ποτέ δυνατόν να έχει τη βόμβα.
Έπειτα, υπάρχει το μη αμελητέο γεγονός ότι οι Ιρανοί συνέχισαν να στέλνουν ομάδες κρούσης για να κυνηγήσουν τον Trump σε αντίποινα για την εξόντωση του Soleimani. Ένα πυρηνικό Ιράν θα μπορούσε να αναπτύξει τρομοκρατικές ομάδες σε όλο τον κόσμο σχεδόν ατιμώρητα. Το Ιράν δεν πρέπει ποτέ να αποκτήσει την βόμβα.
Με τον καιρό, ίσως να έχουμε την πλήρη ιστορία για το πώς, πότε και πού ο Trump και ο Netanyahu σχεδίασαν τη στρατηγική τους, και πώς χρησιμοποίησαν την παραπλάνηση και την ασάφεια για να χτυπήσουν καίρια το Ιράν καθώς και τους συμμάχους του.
Όπως και ο Roosevelt, ο Trump έπρεπε επίσης να αντιμετωπίσει μια απομονωτική φατρία στο κόμμα του, ενώ ο Netanyahu βρίσκεται υπό συνεχή πολιορκία από την ισραηλινή εκδοχή του Βαθέος Κράτους. Στην ανάρτησή του στις 25 Ιουνίου στο Truth Social, ο Trump είπε στους εσωτερικούς αντιπάλους του εταίρου του να κάνουν πίσω, επειδή ο Bibi είναι ήρωας.
«Ο Bibi Netanyahu ήταν ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ», έγραψε ο Trump, «σαν ίσως κανέναν άλλον Πολεμιστή στην Ιστορία του Ισραήλ, και το αποτέλεσμα ήταν κάτι που κανείς δεν πίστευε ότι ήταν δυνατό, μια πλήρης εξάλειψη ενδεχομένως ενός από τα μεγαλύτερα και πιο ισχυρά Πυρηνικά Όπλα οπουδήποτε στον Κόσμο, και αυτό επρόκειτο να συμβεί ΣΥΝΤΟΜΑ! Πολεμούσαμε, κυριολεκτικά, για την επιβίωση του Ισραήλ, και δεν υπάρχει κανείς στην Ιστορία του Ισραήλ που να πολέμησε σκληρότερα ή πιο ικανά από τον Bibi Netanyahu».
Λίγο αργότερα, ο Netanyahu ευχαρίστησε τον Trump στο X. «Συγκινήθηκα βαθιά από την εγκάρδια υποστήριξή σας προς εμένα και την απίστευτη υποστήριξή σας προς το Ισραήλ και τον εβραϊκό λαό. Ανυπομονώ να συνεχίσω να συνεργάζομαι μαζί σας για να νικήσουμε τους κοινούς μας εχθρούς».
Η ογκώδης αλληλογραφία του Churchill και του Roosevelt μας δίνει λεπτομέρειες για τη σχέση που σφυρηλάτησαν για να σώσουν τον κόσμο, και το ίδιο ισχύει και για το αρχείο των ασφαλών τηλεφωνικών κλήσεων του Reagan και Thatcher. Αλλά όλες αυτές ήταν ιδιωτικές συνομιλίες που δημοσιοποιήθηκαν αρκετά αργότερα.
Αυτό που παρακολουθούμε με τον Trump και τον Netanyahu στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι μοναδικό: η δημόσια διακήρυξη μιας φιλίας, των στόχων και των δεσμεύσεών της, μεταξύ δύο παγκόσμιων ηγετών – ένας δεσμός που κάνει τον κόσμο ασφαλέστερο.
