Για τέσσερις ημέρες η Yahali Ricardo δεν είχε ακούσει κανένα νέο για το πού βρισκόταν η μικρότερη αδερφή της Oriya Ricardo μετά τη σφαγή του Σαββάτου στον χώρο του festival κοντά στα σύνορα της Γάζας, και η σιωπή ήταν εκκωφαντική.
Ωστόσο, λίγες ώρες αφότου μίλησε σε αυτό το masthead, οι χειρότεροι φόβοι της οικογένειας έγιναν αντιληπτοί και η Oriya, 26 ετών, επιβεβαιώθηκε μεταξύ των νεκρών.
Εκατοντάδες πτώματα που σφαγιάστηκαν από τους τρομοκράτες ναζί της Hamas έχουν ανασυρθεί από τη περιοχή, ενώ ανατριχιαστικά video με άλλους νέους που απήχθησαν και μεταφέρθηκαν στη Γάζα έχουν μεταδοθεί σε όλο τον κόσμο.
Η Yahali είπε ότι αυτή και οι γονείς της ήταν «απελπισμένοι και συντετριμμένοι» από την πραγματικότητα ότι η αδερφή και η κόρη τους είχαν παγιδευτεί στη συντονισμένη επίθεση μαχητών.
Σε μια συνέντευξη στο MSNBC στις ΗΠΑ, η μητέρα της Oriya, η Hannie, είπε ότι ετοιμαζόταν να θάψει το «όμορφο, χαρούμενο, καταπληκτικό κορίτσι» της αργότερα αυτή την εβδομάδα, λέγοντας ότι η καρδιά της «σπάστηκε σε κομμάτια».
«Αυτά τα παιδιά πήγαν να χορέψουν… όλα παλεύουν για την ειρήνη. Και τώρα έφυγαν. Και ανάμεσά τους η μικρότερη κόρη μου και… θέλω να το μάθει ο κόσμος», είπε.
Η τελευταία επαφή που είχε η Yahali Ricardo με τη μικρότερη αδερφή της ήταν το πρωί του Σαββάτου όταν ξύπνησε από τους ήχους των σειρήνων πάνω από το Tel Aviv που σηματοδοτούσαν την άφιξη της πιο φονικής επίθεσης στο Ισραήλ από την ίδρυσή του.
«Είναι ένα τελετουργικό για την αδερφή μου και εμένα να μιλάμε κάθε πρωί και δεν είχα ακούσει νέα της», είπε η Yahali
«Σου έστειλα μήνυμα: «Πού είσαι;» Μου απάντησε: «Πυροβολούν εναντίον μας. Ο φίλος μου πέθανε στα χέρια μου.» Απλώς έλεγε ότι ένας φίλος της πέθανε στα χέρια της».
Αμέσως μετά, η Yahali έλαβε μια οδυνηρή, ματωμένη εικόνα του φίλου της Oriya, πριν από ένα τελευταίο μήνυμα στις 8.28 π.μ. «Είπε, «σ’ αγαπώ»… και μετά σώπασε».
O πατέρας της Oriya, Eran Littman αποχαιρέτησε την Oriya του με δύο σπαρακτικές αναρτήσεις στο facebook.
Διαβάστε τις λέξεις και μην ξεχάσετε στιγμή τι προκάλεσαν εδώ οι Νazi της Ηamas
Oriya μου, δεν θέλω να πιστέψω ότι δεν είσαι εδώ. Το λουλούδι ανάμεσα στα λουλούδια.
Πρέπει να εκπλαγείς που στρέφομαι προς εσένα στην παρούσα γλώσσα, αλλά ξέρεις ότι δεν πιστεύω στο Μετά και στην ανάσταση των ψυχών. Μακάρι να πίστευα.
Στρέφομαι κατευθείαν σε σένα, γιατί σε βλέπω και σε αισθάνομαι, εδώ στα σύννεφα, από πάνω μου.
Ξέρω επίσης ότι μέρα με τη μέρα θα εξαφανίζεσαι και θα πεθαίνεις – και θα μείνει μόνο μια γλυκιά και θλιβερή ανάμνηση.
26 χρόνια πριν έσκασες στον κόσμο σαν πύραυλος. Αφαίρεσα τον ομφάλιο λώρο από το λαιμό σου, σε τοποθέτησα στα χέρια της μητέρας σου, και κάλεσα την ομάδα των έκθαμβων μαίων, που ήταν έξω από την αίθουσα τοκετού.
– Μέχρι να γίνεις 10 μηνών δεν έκλαιγες καθόλου. Αλλά τότε, σαν τυπικός Ισραηλινός, συνειδητοποίησες ότι αν φωνάξεις θα πάρεις αυτό που θέλεις. Μέχρι τα 14 σου δεν είχαμε χωρίσει ο ένας από τον άλλο.
Είδαμε ατελείωτες ταινίες που σου μετέφρασα.
Δεν με εγκατέλειψες. Κάθε καλοκαίρι κατασκηνώναμε μαζί στην παραλία.
Αυτό ήταν τόσο όμορφο, τόσο γλυκό. Δεν μπορεί να ξεχαστεί. Πάντα θα θυμάμαι αυτό το μαγικό πρωινό.
Και είχαμε μια παράδοση. Κάθε καλοκαίρι βγαίναμε τριήμερο στο δάσος Ταλ σταματούσαμε στο ρέμα σε ένα όμορφο μέρος για καφέ.
Στα 14 όλα αυτά έχουν αλλάξει. Εδώ ξεκίνησε και τελείωσε η εφηβεία μόνο τον τελευταίο χρόνο.
Σε όλα τα άσπρα μαλλιά μου κέρδισα την ειλικρίνεια. Με έκανες το σχολείο της ζωής. Δεν θυμάμαι ούτε ένα περιστατικό που να άκουσες στη φωνή μου. Αλλά εύχομαι να ήσουν εδώ τώρα. Θα θυσίαζα λίγο από τα καστανά μου μαλλιά για σένα.
Εκτός αυτού, θυμάμαι τις καλές στιγμές: καλές στιγμές που πέρασες με την αδερφή σου τη Yahali. Στιγμές γέλιου και αστεία με την αδερφή σου και ειδικά, θυμάμαι, την ησυχία σου.
Μέχρι πριν από ένα χρόνο ζούσες μαζί μου. Και από τότε, σχεδόν κάθε Παρασκευή, έρχεσαι επίσκεψη. Αν είναι απόγευμα, μετά από συνεδρία μανικιούρ. Ουάου…. Τι μακριά νύχια είχες πάντα, αν για δείπνο.
Έκανες το όνειρό σου να γίνεις μανικιουρίστα πραγματικότητα με την υποστήριξή μου, και είμαι χαρούμενος γι’ αυτό.
Προκαλώντας με στο μαγείρεμα: από ζυμαρικά σε σάλτσα ντομάτας, ψητή μελιτζάνα σε ταχίνι μέχρι γεμιστά και foccias.
Αλλά, σου αρέσει περισσότερο η κοτόσουπα με κοτόπουλο στο φούρνο με μανιτάρια. Περίπου πριν από δύο εβδομάδες, την περασμένη Παρασκευή, έφτιαξα αυτό για σένα. Χαρήκατε και λέγατε ότι “σαν το φαγητό του μπαμπά δεν έχει”.
Τον τελευταίο χρόνο, καθώς ωριμάζεις, άρχισες να μιλάς, να μοιράζεσαι και να συμβουλεύεσαι περισσότερα. Ναι, η εφηβεία αρχίζει να περνάει. Και είμαι πολύ περήφανος για σένα για την αλλαγή και την ωριμότητα, και ευχαρίστως, μπόρεσα να σου πω αυτό.
Πριν 7 μήνες πετάξαμε για διακοπές για σκι. Έμαθα να κάνω surf. Πρωταθλητής. Αυτές ήταν μερικές από τις πιο ευτυχισμένες μέρες της ζωής μου. Ήμασταν τόσο κοντά. Μια γωνιά ευτυχίας στην καρδιά των χιονισμένων κορφών.
Αυτό το χειμώνα, θα πετάξουμε στις χιονισμένες κορυφές και θα έρθουμε όσο πιο κοντά σας γίνεται. Μακάρι να μπορούσαμε να σερφάρουμε μαζί και να αγκαλιαστούμε εκεί.
Το πρωί του Σαββάτου η αδελφή σου η Yahali με ξύπνησε πανικόβλητη και μου είπε ότι κινδυνεύει η ζωή σου, ότι γλίτωσες από τρομοκρατική επίθεση σε πάρτι.
Επικοινώνησα αμέσως. Μιλήσαμε και γράψαμε. Παράλληλα έστειλα πληροφορίες για την τοποθεσία σας στην αστυνομία.
Μου το είπες. “Μπαμπά, σ’ αγαπώ τόσο πολύ. “Λυπάμαι που δεν καταλήξαμε να πιούμε καφέ χθες το βράδυ όπως μου ζήτησες. ” Σου απάντησα, “ανοησίες”.
“Μπαμπά, έχω έναν φίλο νεκρό στα χέρια μου. Είμαι με έναν φίλο”. Ήταν ο Shahar και η Sharon, που επίσης δολοφονήθηκαν στην τρομοκρατική επίθεση.
«Φύγε, φύγε μακριά», της είπα.
“Δεν μπορούμε. ” Το αυτοκίνητο αναποδογύρισε και προσγειώθηκε στις ρόδες. “Δεν μπορούμε να ταξιδέψουμε”.
“Τρέξε και κρύψου. ”
«Όχι, η αστυνομία μας είπε να μείνουμε στο αυτοκίνητο. Δεν υπάρχει μέρος να κρυφτείς. Δεν υπάρχουν δέντρα ή θάμνοι τριγύρω”.
Της έγραψα: «Η αστυνομία είναι καθ’ οδόν. Ξέρουν την τοποθεσία σου. Φρόντισε την μπαταρία. Μη γράφεις και μιλάς”.
Στείλε μου τον αριθμό του Yishai. Απλά μίλα του.
«Ακούμε πυροβολισμούς. “Κρύβομαι”.
4 λεπτά αργότερα, στις 8:34 το τηλέφωνό της έκλεισε και δεν έχουμε νέα της.
Την Τρίτη, μετά από τρεις μέρες, ο αφοσιωμένος και γενναίος Yishai την βρήκε ξαπλωμένη χωρίς ανάσα ζωής, όχι μακριά από το όχημα.
Ήρωες που έμαθαν το Torah.
Πέτα ψηλά γκόμενα μου
Κόψτε τον ουρανό
Tusi όπου θέλεις.
Μην κοιτάτε, γιατί ο Πατέρας με τον μεγάλο θυμό του θα φροντίσει τον σκοτεινό αετό και θα εξασφαλίσει ότι η Shalia και ο Yahli θα ζουν σε ένα καλύτερο και ασφαλέστερο μέρος.
Αυτό σας υποσχέθηκα, και ορκίστηκα στις αδελφές σας
“Σου υπόσχομαι
Guri για σένα”
Η Oriya είχε δύο μοναδικές ιδιότητες.
Η μία έδινε σε όλους την αίσθηση ότι αγαπιούνται περισσότερο στον κόσμο.
Η δεύτερη. Αγαπούσε να απολαμβάνει τη ζωή.
Θα βγούμε από το πένθος. Θα συνέλθουμε, και θα συνεχίσουμε να ζούμε, να γελάμε. Θα κλαίμε και θα θυμόμαστε.
Δεν πιστεύω και ποτέ δεν θα το πιστέψω. Αλλά η Oriya πίστευε.
Η Oriya θάφτηκε σήμερα στον τάφο του Ισραήλ ως Εβραία. Δολοφονήθηκε επειδή ήταν Εβραία και Ισραηλινή.
Είμαι έξαλλος.
Δεν είμαι θυμωμένος με τη Ηamas. Ξέρουμε ποιοι είναι.
Η οργή μου είναι πάνω μας. Σε εμάς.
Τους τελευταίους μήνες, εγώ και οι φίλοι μου λέγαμε ότι ξεχάσαμε τι σημαίνει να είσαι Εβραίος.
Αυτή την εβδομάδα. Μου το έχουν πει μερικές φορές. Επειδή η Oriya δολοφονήθηκε εξαιτίας μου.
Όλοι πρέπει να κάνουμε μια αυτοεξέταση.
Θα ξαναχτίσουμε τη χώρα μαζί. Να τη ξαναχτίσουμε στο πνεύμα της Ανεξαρτησίας. Να έχουμε μια υπέροχη χώρα.
Ευχαριστώ πολύ
