Ο κουβάς (χωρίς παραμυθία)
Δυο λόγια για το αποτέλεσμα και για την κατάσταση όπως διαμορφώνεται από δω και πέρα, σύμφωνα με τη Δέσποινα Κουτσούμπα, ένα από τα πλέον μαχητικά και προβεβλημένα στελέχη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ>
ΝΔ: Σε αντίθεση με την προσπάθεια από χτες να τα ρίξουν κάποιοι στην αποχή ή να πουν ότι δεν αυξήθηκε η ΝΔ, η αποχή ήταν μικρότερη από το 2019 και η ΝΔ πήρε νέους ψηφοφόρους, που ΔΕΝ την είχαν ψηφίσει το 2019. Δεν είναι μόνο ο απόλυτος αριθμός ψήφων που αυξήθηκε: 2.251.618 είχε το 2019, και πήρε τώρα 2.403.031. Δεν είναι όμως μόνο αυτοί οι νέοι ψηφοφόροι που πήρε, γιατί ψηφοφόροι της ΝΔ του 2019 πήγαν σε τεράστιο βαθμό στο κόμμα ΝΙΚΗ (που το έσπρωχνε η Εκκλησία), σε καλό ποσοστό στην Πλεύση (λόγω συμφωνίας Πρεσπών), στο ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ (για ψηφοφόρους του 2019 μιλάω), κάποιοι στην αποχή (η Λακωνία για την οποία σας είχα πει, έχει όντως πτώση συμμετοχής και ελάχιστη πτώση της ΝΔ. Λίγη αλλά έχει), ενώ ανέβηκε και η Ελ.Λυ, που κι εκεί πρέπει να πήγαν ψήφοι από ΝΔ. Αυτά τα έβλεπα και πριν τις εκλογές, και σας τα χα γράψει. Αυτό που δεν έβλεπα είναι ότι η ΝΔ θα υπερκαλύψει αυτές τις απώλειες! Τελικά αυτοί που στις δημοσκοπήσεις κλείναν το τηλέφωνο ή ντρέπονταν να πουν τι θα ψηφίσουν, δεν το ριξαν στον ΣΥΡΙΖΑ -όπως νόμιζα- το ριξαν κυρίως στη ΝΔ!
Το αποτέλεσμα της ΝΔ υπερκάλυψε ΟΛΕΣ αυτές τις απώλειες με νέους ψηφοφόρους -κάτι που δεν περίμεναν ούτε οι ίδιοι οι Νεοδημοκράτες, με τον Κυριάκο Μητσοτάκη να καταφέρνει κάτι που δεν είχε καταφέρει ποτέ ο πατέρας του! Ακόμη και στην ηλικιακή κατηγορία 17-24 η ΝΔ είναι πρώτη με βάση το έξιτ πολ. Στην Κρήτη ανέβηκε σε ποσοστό και ψήφους -ναι, βγήκε πρώτη επειδή πήρε το ΠΑΣΟΚ πολύ από τον ΣΥΡΙΖΑ, όμως έχει κι από μόνη της αύξηση. Στη Δυτική Αθήνα και στον Β2 Δυτικό Τομέα αυξάνει και ποσοστά και απόλυτο αριθμό ψήφων και ναι, την ψήφισαν λαϊκά στρώματα. Δεν ξεμπερδεύουμε εύκολα με αυτό το αποτέλεσμα λέγοντας “δεν αυξήθηκε η ΝΔ” γιατί πολύ απλά δεν ισχύει.
ΣΥΡΙΖΑ: Είναι η μοναδική φορά από το 1974 σε εκλογές που αντί να έχει απώλειες η κυβέρνηση, έχει απώλειες η αξιωματική αντιπολίτευση. Αυτό δεν έχει ξαναγίνει ποτέ και είναι ένα φαινόμενο που αξίζει να μελετηθεί. Είναι προφανές ότι ο Τσίπρας (τελικά και ο Βαρουφάκης) τώρα πλήρωσε στ’αλήθεια τον λογαριασμό του 2015, μαζί πλήρωσε και την αντιπολίτευση που δεν έκανε επί 4 χρόνια (δεν μπορεί κανείς να πει το ίδιο για τον Βαρουφάκη), και το φοβερό προεκλογικό στίγμα “όχι άλλο Μητσοτάκη”, χωρίς να έχει κανένα μα κανένα συγκεκριμένο στίγμα για το τι έχει σκοπό να κάνει.
Η ήττα του ΣΥΡΙΖΑ δεν οφείλεται μόνο σε επαναπατρισμό ψηφοφόρων στο ΠΑΣΟΚ ή στην άνοδο του ΚΚΕ και της άλλης αριστεράς, γιατί δεν βγαίνουν καν τα κουκιά. Είναι προφανές ότι έχασε ψηφοφόρους και προς ΝΔ! Ο Τσίπρας έκανε μάγκα τον Μητσοτάκη το 2019 -και τώρα σχεδόν διέλυσε και το κόμμα του. Το παράδειγμα του ΣΥΡΙΖΑ είναι ενδεικτικό για το ότι οι εκλογές δεν κερδίζονται με καλές μεταγραφές (αν και ο Αντώναρος ποτέ δεν ήταν καλή μεταγραφή) και επικοινωνιακά κόλπα, κερδίζονται με ένα σαφές πρόταγμα για το τι προτείνεις για τη ζωή του ψηφοφόρου. Και πως όταν δεν κάνεις καμία αυτοκριτική για τίποτα και ποτέ, αργά ή γρήγορα έρχεται η ώρα της πληρωμής. Αντιπολίτευση δεν έκανε επί 4 χρόνια, πρόταγμα δεν είχε, περίμενε μόνο να πέσει ο Μητσοτάκης από μόνος του.
ΠΑΣΟΚ: Το θέμα δεν είναι ότι το ΠΑΣΟΚ αύξησε τα ποσοστά του, αλλά ότι παίζεται ξανά το στοιχημα του να βρεθεί ο κυρίαρχος πόλος στον κεντρώο χώρο, εκεί που ο ΣΥΡΙΖΑ του είχε φάει όλη την πίτα για κάτι χρόνια. Άρα ορθώς πανηγυρίζουν λες και κέρδισαν τις εκλογές. Πήραν ψήφους από τη ΝΔ, περισσότερους πήραν από τον ΣΥΡΙΖΑ. Το ΠΑΣΟΚ πήγε πολύ καλά στην επαρχία, στην Αττική όμως είναι κάτω από το πανελλαδικό του ποσοστό. Μπορούν να το παίξουν στα σοβαρά για τις δεύτερες και με την κατάσταση που είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, νομίζω ότι διάφορα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που την είχαν κάνει για τον ΣΥΡΙΖΑ, σύντομα θα επαναπατριστούν.
ΚΚΕ: Ανέβηκε 2 μονάδες (στη 1,5 το υπολόγιζα εγώ) και μπράβο του. Γύρισε στα ποσοστά που προσωπικώς τα θεωρώ φυσιολογικά για το ΚΚΕ (με αυτά μεγάλωσα δηλαδή) στη χώρα μας αυτό περίμενα να δω και στις εκλογές του 2019, να σας πω την αλήθεια. Με τέτοια πτώση του ΣΥΡΙΖΑ και του ΜΕΡΑ25, πάντως, η αύξηση δεν είναι θεαματική. Στην Αττική το ΚΚΕ είναι 3ο κόμμα, κι αυτό είναι σημαντικό, όμως με αποτέλεσμα που είναι περίπου μία μονάδα πάνω από το πανελλαδικό του ποσοστό (το ΠΑΣΟΚ έχει πολύ κάτω από το πανελλαδικό του ποσοστό στην Αττική). Μετά το έγκλημα στα Τέμπη υπήρχε πολύς κόσμος που έλεγε ότι θα ψηφίσει ΚΚΕ, ακόμη και από ΝΔ, κάτι που δεν έφτασε ως την κάλπη.
Το ζήτημα είναι πώς διαμορφώνεται η κατάσταση από δω και μπρος:
Καταρχάς ο Μητσοτάκης εμφανίζεται απόλυτος κυρίαρχος σε ένα κόμμα που δεν τον συμπαθεί καν. Κατά δεύτερον, επιβραβεύεται ο τρόπος που πολιτεύτηκε ο Μητσοτάκης, δηλαδή ο άκρατος νεοφιλελευθερισμός σε συσκευασία οικογενειακής επιχείρησης, οι υποκλοπές, η καταπάτηση των δικαιωμάτων, η καθορισμένη μίζα στα δημόσια έργα. Με δυο λόγια: ο ορμπανισμός. Μην κλείνουμε τα μάτια σε αυτό, θα το βρουμε μπροστά μας.
Όταν πήγα στην Τουρκία πρόσφατα (σας το γραψα κιόλας), αυτό που μου έκανε εντύπωση δεν ήταν ότι ο Ερντογάν είναι τυραννική κυβέρνηση, με τους πολιτικούς του αντιπάλους υπό διωγμό. Αυτό που με σόκαρε είναι ότι δεν υπάρχει θεσμός που να μην είναι ερντογανικός και να μπορείς να βρεις το δίκιο σου: τα μίντια είναι ερντογανικά, αλλά και η δικαιοσύνη είναι ερντογανική. Ο Μητσοτάκης σε 4 χρόνια φρόντισε να ελέγξει πλήρως τη μιντιακή σφαίρα (ούτε αυτό δεν είναι αρκετό να εξηγήσει το αποτέλεσμα όμως, μην μπερδευόμαστε) και ξεκίνησε να ελέγχει το κράτος (με το ετσιθελικό κράτος, το επονομαζόμενο επιτελικό) και τη δικαιοσύνη. Και όλες οι δουλειές περνάνε από το Μαξίμου ΑΕ. Ε αυτό επιβραβεύτηκε και θα το ολοκληρώσει στην 4ετία που έρχεται. Ήδη ο Άδωνις Γεωργιάδης ζήτησε στις επόμενες εκλογές να τους δώσουν 180 βουλευτές για να αλλάξουν και το Σύνταγμα! Κι αυτό είναι ανατριχιαστικό και ως σκέψη.
Επίσης, σε αντίθεση με αυτό που πίστευα, η επικοινωνία νίκησε την πραγματικότητα. Ελλείψει άλλου προτάγματος βέβαια. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης κυβερνούσε με τους επικοινωνιολόγους εξ Αμερικής. Και αυτό που μου φαινόταν λάθος συνταγή, τελικά πέτυχε και μάλιστα ανέλπιστα πολύ! Θα μου πεις, ισχύς του η ανικανότης των αντιπάλων του. Όμως ένα χαρακτηριστικό που πρέπει να του πιστώσουμε είναι ότι, ενώ αρχικά με την ακρίβεια και με τους λογαριασμούς της ΔΕΗ δεν άκουγε τι έλεγαν οι ίδιοι οι Νεοδημοκράτες, μετά έσπευδε να το διορθώσει. Βέβαια, η διόρθωση ήταν pass και επιδοτήσεις, όμως αυτό τελικά μέτρησε. Βέβαια, για να μετρήσουν αυτά, σημαίνει ότι τα στάνταρντς της πλειοψηφίας της κοινωνίας μας έχουν πέσει τόσο χαμηλά, ώστε οι επιχειρηματίες να είναι ευχαριστημένοι με το ότι παίρνουν τις δουλειές, ας είναι και με το μπαξίσι, και οι εργαζόμενοι ότι παίρνουν 50 ευρώ να ξοδέψουν στο σουπερμάρκετ και τη βενζίνη. Κι αυτό τους φαίνεται “κανονικότητα”.
Οι εκλογές σε ποσοστά και απόλυτα νούμερα δείχνουν μια συντηρητικοποίηση και μια δεξιά ηγεμονία (μετά από πολλά χρόνια, αν αθροίσετε όλα τα δεξιά και καραδεξιά κόμματα, βγάζοντας έξω και το ΠΑΣΟΚ μάλιστα, είναι πάνω από 50%) την οποία σόρυ, εγώ δεν έβλεπα στην κοινωνία σε πλειοψηφικό ρεύμα. Ούτε και τώρα τη βλέπω ακόμη.
Βέβαια, ακόμη η ΝΔ θα παίζει κατενάτσιο μέχρι τις δεύτερες εκλογές, για να μη φοβηθεί ο κόσμος και δεν την ξαναψηφίσει. Μετά τις δεύτερες εκλογές, θα βγει πιο επιθετικά και δυναμικά. Και πιο δυναμικά θα βγουν οι εργοδότες, που θα πάρουν το μήνυμα ότι μπορούν να ξεσαλώσουν!
Κι εκεί, το μόνο που μπορεί να τους σταματήσει είναι οι αγώνες μας. Ό,τι σώσαμε αυτή την 4ετία το σώσαμε με τους αγώνες. Οι οποίοι θα πρέπει να ενταθούν, να διευρυνθούν, και να αποκτήσουν χαρακτηριστικά αλληλεγγύης ανάμεσα στους κλάδους και με τα τμήματα της κοινωνίας που το κατανοούν και θέλουν να συνεχίσουν να παλεύουν για να έχουμε νοσοκομεία, σχολεία, μουσεία, ασφάλιση, πάρκα, δικαιώματα στην εργασία και στη ζωή. Και να έχουν στη βάση της οργάνωσής τους και την κοινωνική οργάνωση, γιατί μόνο έτσι θα αντέξουν.
Κι εδώ έρχεται και η ευθύνη της δικής μας αριστεράς, όχι για τα εκλογικά αποτελέσματα, αλλά για τις κοινωνικές εκπροσωπήσεις που πρέπει να φέρει. Έχουμε πολύ αγώνα μπροστά μας, πολλή στοχοποίηση και λοιδωρία και θα χρειαστεί πολύ θάρρος και υπομονή. Η αριστερά η δικιά μας ξέρει να το παλεύει όμως και θα συνεχίσει να το παλεύει νικηφόρα προς όφελος των πολλών.
(Προβλέψεις για τις δεύτερες εκλογές δεν κάνω, προφανώς, αφού οι προβλέψεις για τις πρώτες πήγαν κουβά)
UPD. Με ρωτάτε στα σχόλια γιατί δεν γράφω για το ποσοστό της Ανταρσυα. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ανέβηκε σε απόλυτο αριθμό ψήφων και σε ποσοστό και με κανονική απλή αναλογική της αναλογούσε βουλευτής. Δεν θα ήμουν όμως αυτή που είμαι, και δεν θα με διαβάζατε και εσείς αν σε όλο αυτό το δυστοπικο τοπίο έβγαινα να πανηγυρισω για αυτό κι όχι να σκέφτομαι τι συμβαίνει και πως θα το αντιμετωπίσουμε. Κι όποιος από την αριστερά το κάνει, κατά τη γνώμη μου θα χασει.
UPD2. Όταν ήρθε στη χώρα μας το ΔΝΤ, ξέραμε ότι θα προσπαθήσει να επιβληθεί ο επιθετικός νεοφιλελευθερισμός ως η “μόνη εναλλακτική”. Στην κοινωνία το παλέψαμε να μην επικρατήσει ο θατσερισμός. Όμως, αυτό ήταν το αφήγημα που κέρδισε σε αυτές τις εκλογές. Ελλείψει άλλου διαμορφώνει την “κανονικότητα”. Να συνεχίσουμε να το παλεύουμε να μην κερδίσει και στην κοινωνία, για να μην ζήσουμε σε μια κοινωνία τύπου Αμερικής…
