Η Emily Stone αναζητά μια ανάγλυφη μπεζ τσάντα Prada, με το εμβληματικό τρίγωνο λογότυπο της μάρκας σε χρυσό, σε μια εντυπωσιακή τιμή των 2.300 $. Έχουν περάσει λίγο περισσότερο από έξι μήνες από τότε που η 25χρονη αγόρασε το τελευταίο της προσωπικό δώρο, «κέρασμα» όπως το αποκαλεί, ένα πορτοφόλι Louis Vuitton αξίας 2.000 δολαρίων, αλλά είναι έτοιμη για ακόμα μία υπερβολή.
Από την Helena Kelly/Dailymail.Com
«Είναι ωραίο να βρίσκομαι σε αυτή τη θέση όπου αν δω κάτι που μου αρέσει να μπορώ να το αγοράσω», λέει η νοσοκόμα που έγινε και δημιουργός περιεχομένου και η οποία σήμερα ζει έξω από το Μιλγουόκι του Ουισκόνσιν.
Αν και μπορεί να φαίνεται περίεργο ότι κάποια τόσο νέα μπορεί να αντέξει οικονομικά τσάντες επώνυμων σχεδιαστών, ιδιαιτέρως στην υπάρχουσα κατάσταση, η Stone είναι μέλος μιας αυξανόμενης γενιάς «Zillennials» που επιστρέφουν στους γονείς τους ώστε να μπορούν να αντέξουν οικονομικά μια υψηλότερη ποιότητα ζωής.
Ο όρος «Zillennials» αναφέρεται σε εκείνους που βρίσκονται στο κατώφλι του να είναι «Millennials» -οι γεννημένοι μεταξύ 1981 και 1996- και μέρος της Generation Z -οι γεννημένοι μεταξύ των αρχών της δεκαετίας του 1990 και των αρχών των ’00s. Πέρυσι, αυτές οι δύο γενιές μαζί αντιπροσώπευαν το 72% της αγοράς ειδών πολυτελείας.
Αρρωστημένοι να πληρώνουν υψηλά ενοίκια και απογοητευμένοι από τα αυξανόμενα επιτόκια στεγαστικών δανείων, αυτή η γενιά δείχνει να εγκαταλείπει την ανεξάρτητη ζωή και αντ’ αυτού δίνει προτεραιότητα στα επώνυμα αγαθά και στα ταξίδια πολυτελείας. Και με τις δουλειές που τους επιτρέπουν να εργάζονται από το σπίτι, τίποτα δεν τους εμποδίζει να φύγουν από τις μεγάλες πόλεις και να επιστρέψουν στα παιδικά τους υπνοδωμάτια.
Emily Stone
Περίπου το 48% των ατόμων ηλικίας 18 έως 29 ετών στις ΗΠΑ ζουν σήμερα με τους γονείς τους, σύμφωνα με εκτιμήσεις της απογραφικής υπηρεσίας -ένα ποσοστό παρόμοιο με τα επίπεδα της δεκαετίας του 1940. Και αυτό αφορά σε περίπου 25 εκατομμύρια νέους.
Η συγκεκριμένη τάση έχει δώσει σε πολλούς από αυτούς μια πιο απολαυστική προσέγγιση της ζωής, με τους ειδικούς να ισχυρίζονται ότι στηρίζουν τα οικονομικά τους σε μια φιλοσοφία YOLO (You Only Live Once).
Την ίδια στιγμή, η έκθεσή τους στο οικονομικό κραχ του 2008 ως παιδιά τους βοήθησε να αναπτύξουν μια «αντοχή» στην οικονομική αβεβαιότητα.
Για την Stone, η απόφαση δεν ήταν καθόλου δύσκολη. Έφυγε από το πατρικό της για λίγο, για δύο χρόνια περίπου, ενώ σπούδαζε σε ένα κοντινό κοινοτικό κολέγιο, αλλά επέστρεψε στους γονείς της αφού είχε βαρεθεί να «πετάει χρήματα» στο ενοίκιο. Έχοντας εργαστεί ως νοσοκόμα πλήρως απασχόλησης, ασχολήθηκε κατόπιν με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αφού πρωταγωνίστησε στο τηλεοπτικό ριάλιτι The Real Love Boat.
Σήμερα εργάζεται με μερική απασχόληση, ξανά ως νοσοκόμα και χρησιμοποιεί τον υπόλοιπο χρόνο της για να επικεντρωθεί στη δημιουργία περιεχομένου. Κερδίζει ήδη εξαψήφιο μισθό.
Η μαμά της, η 51 ετών Laura, νοικοκυρά και ο μπαμπάς της, ο 52 ετών Bryan, μηχανικός στο επάγγελμα, επιμένουν ότι τους αρέσει να την έχουν μαζί τους.
«Υπάρχει αυτό το στίγμα σχετικά με τη ζωή στο σπίτι, αλλά αγαπώ την οικογένειά μου, μπορώ να ζω με τους καλύτερους φίλους μου και έχω πολύ περισσότερα χρήματα», εξομολογείται στο Dailymail.com. «Μπορώ να εξοικονομήσω χρήματα για μεγάλες αγορές όπως ένα αυτοκίνητο και ένα σπίτι, αλλά μπορώ επίσης να αγοράσω επώνυμες τσάντες και γυαλιά ηλίου. Και μπορώ να φτιάχνω τα νύχια μου κάθε δύο εβδομάδες αντί κάθε τέσσερις» λέει η Emily.
Πέρυσι, μια έκθεση από την εταιρεία συμβούλων διαχείρισης Bain & Co., διαπίστωσε ότι η βιομηχανία ειδών πολυτελείας των ΗΠΑ ήταν «ανθεκτική» λόγω της δημοτικότητάς της στους νεαρούς καταναλωτές που ζουν με τους γονείς τους. Ο κλάδος αναμένεται να αναπτυχθεί κατά 21% επιπλέον φέτος, παρά το αυξανόμενο κόστος ζωής που ασκεί πίεση στους προϋπολογισμούς των νοικοκυριών.
Η Claudia D’Arpizio, ανώτερος συνεργάτης της Bain and Co., ανέφερε ότι οι νέοι προσπαθούν εν μέρει να αναπληρώσουν όλες τις εμπειρίες που έχασαν κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Πρόσθεσε ότι πολλοί άνθρωποι στα 20 τους έχουν ήδη ξεπεράσει μια οικονομική κρίση το 2008 ως παιδιά, πράγμα που σημαίνει ότι η τρέχουσα κρίση κόστους ζωής έχει «μειωμένο αντίκτυπο» στις καταναλωτικές τους συνήθειες.
«Η αγορά πολυτελείας έχει πολλές αιτίες για την ανθεκτικότητα της που περιλαμβάνουν μια διάχυτη κουλτούρα YOLO, μια επιθυμία να ζήσουμε χαμένες εμπειρίες και μια αλλαγή στη στάση των καταναλωτών», είπε η D’Arpizio στο Dailymail.com.
Μόλις πριν από λίγα χρόνια η γκουρού των δημοσίων σχέσεων Megan Zuckerman δεν θα ονειρευόταν ποτέ ότι θα μπορούσε να πληρώσει εκατοντάδες δολάρια για να παρευρεθεί σε μια πολυτελή εκδήλωση. Η 28χρονη ζούσε στο Μανχάταν και πλήρωνε 2.000 δολάρια το μήνα σε ενοίκιο –αφήνοντάς της ελάχιστα χρήματα για φορέματα επώνυμων σχεδιαστών και για μια καλή ζωή στην υψηλή κοινωνία της Νέας Υόρκης.
Αλλά σήμερα η ζωή της μοιάζει πολύ διαφορετική: Ταξιδεύει ελεύθερα, αγοράζει ακριβά προϊόντα μακιγιάζ και τον επόμενο μήνα θα παρακολουθήσει μια φιλανθρωπική χοροεσπερίδα που θα της κοστίσει 1.000 δολάρια, πέρα από το κόστος ενός νοικιασμένου φορέματος Bronx και Bancho, του επαγγελματικού χτενίσματος μαλλιών και μακιγιάζ.
«Μετακόμισα στο πατρικό στην αρχή του lockdown, το 2020 και πάντα σχεδίαζα να επιστρέψω στο Μανχάταν», λέει η Zuckerman, η οποία κερδίζει εξαψήφιο μισθό και ζει με τους γονείς της στο Νιού Τζέρσεϊ. «Αλλά άρχισα να συνειδητοποιώ πόσο περισσότερο εισόδημα είχα. Όταν ζούσα στην πόλη ένιωθα ότι όλα μου τα χρήματά μου πήγαιναν στο ενοίκιο. Πρόσφατα, αγόρασα τρία φορέματα, ξοδεύοντας συνολικά περίπου 500 δολάρια. Νομίζω ότι πριν ζήσω στο πατρικό θα είχα πιθανώς αγοράσει μόνο ένα φόρεμα και όχι τρία».
Η Zuckerman δεν είχε ζήσει με τους γονείς της μετά τη φοίτηση της σε ένα οικοτροφείο-σχολείο από την ηλικία των 14 ετών. Έπειτα από περισσότερα από δέκα χρόνια μακριά, επιμένει ότι οι γονείς της «αγαπούν» να την έχουν πίσω στην οικογενειακή φωλιά, προσθέτοντας «είμαστε πολύ κοντά». Σχεδιάζει να μετακομίσει όταν θα μπορέσει να αντέξει οικονομικά ένα δικό της σπίτι.
Megan Zuckerman
Όμως, ενώ οι γονείς της Stone και της Zuckerman λένε και οι δύο ότι είναι χαρούμενοι που έχουν τα παιδιά τους πίσω στο σπίτι, πολλοί αμφισβητούν το αν πρόκειται για μια βιώσιμη τάση -με ορισμένους να βαφτίζουν τη γενιά «Mooching Millennials» (το «mooching» όπως «μούχλα»).
Τον περασμένο μήνα ο γκουρού των προσωπικών οικονομικών Dave Ramsey αποκάλεσε τους Millennials και τη Generation Z που εξακολουθούν να ζουν στο σπίτι «συντρίμμια τρένου». «Επιτρέψτε μου να το ξεκαθαρίσω. Ζεις στο υπόγειο της μαμάς σου, αλλά έχεις ένα πορτοφόλι Coach», ανέφερε σε ένα επεισόδιο του The Ramsey Show. Ομοίως, ο τηλεοπτικός παρουσιαστής David Webb είπε στο «The Big Sunday Show» του Fox News: «Αυτή είναι μια αυξανόμενη ομάδα ανθρώπων από πανεπιστήμια, πολλοί από αυτούς με ανώτατη εκπαίδευση που ξοδεύουν πολλά χρήματα, χρεώνονται και δεν προχωρούν με τη ζωή τους».
Megan Zuckerman
Η 22χρονη Nada Torbica παραδέχεται ότι δεν ήταν πάντα όλα ομαλά από τότε που επέστρεψε με τους γονείς της, μετά την αποφοίτησή της από το Πανεπιστήμιο της Φλόριντα πριν από ένα χρόνο. «Η μαμά μου είπε στο δείπνο το προηγούμενο βράδυ ότι της άρεσε να έχει ένα γεμάτο σπίτι», λέει η Torbica. «Αλλά προφανώς υπάρχουν και άλλες περίοδοι όπου και οι δύο γονείς μου λένε “πρέπει να φύγεις”. Μου αρέσουν να κάνω πράγματα με έναν ιδιαίτερο τρόπο, ωστόσο, δεν μπορώ να τα πραγματοποιήσω γιατί δεν είμαι στο δικό μου σπίτι».
Η Torbica, από το Baco Raton της Φλόριντα, ψάχνει τώρα να φύγει μόλις βρει κάπου. Αλλά η διευθύντρια εφοδιαστικής αλυσίδας ξέρει ότι θα πρόκειται για θυσία. Ο τελευταίος χρόνος στο πατρικό της της επέτρεψε να ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο -κάτι που δεν μπορούσε να αντέξει οικονομικά ενώ πλήρωνε ενοίκιο.
Τους τελευταίους 12 μήνες έχει κάνει δέκα ταξίδια που περιελάμβαναν την Ευρώπη, το Μεξικό, το Κολοράντο, τη Νότια Καρολίνα και τη Νέα Ορλεάνη. Και τον Δεκέμβριο πήγε να δει το Βόρειο Σέλας στη Νορβηγία -κάτι που της κόστισε περίπου 1.100 δολάρια. Η Torbica δημοσιεύει συχνά βίντεο από τα ταξίδια της στο Tiktok, παρελαύνοντας συχνά στην παραλία. «Οι φίλοι μου με ξέρουν σίγουρα ως τον “ταξιδιώτη”», είπε. «Τους ζητάω να έρθουν σε ταξίδια μαζί μου, αλλά συχνά δεν μπορούν. Έχω έναν λογαριασμό τηλεφώνου και πληρώνω ασφάλεια αυτοκινήτου που μαζί είναι 300 $ το μήνα και μερικές φορές πληρώνω για παντοπωλεία αν θέλω πραγματικά κάτι, αλλά διαφορετικά μπορώ να χρησιμοποιήσω τα χρήματά μου στα διάφορα ταξίδια».
Nada Torbica
Nada Torbica
