Μόναχο, Hotel Bayerischer Hof-Munich Security Conference -MSC 2022.
Εδώ φέτος, ανάμεσα στους συνήθεις συμμετέχοντες, βρίσκονται ο Κυριάκος Μητσοτάκης καθώς και ο υπουργός Άμυνας Νίκος Παπαγιωτόπουλος. Η τελευταία φορά που υπήρχε ελληνική πολιτική παρουσία εδώ ήταν το 2020.
By Walter White
Τότε που η Ελλάδα είχε αποκλειστεί από τη περίφημη Διάσκεψη του Βερολίνου και ο Έλληνας πρωθυπουργός δεν έκρυβε τη δυσαρέσκειά του για το γεγονός. Το 2020 ο ψηλός ευθυτενής υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας θα ήταν μόνος του ολόκληρη η ελληνική αποστολή στο Munich Security Conference.
Η δε αποστολή του θα εξαντλείτο στη συνάντηση με τον καλό φίλο Sergey Viktorovich Lavrov. Tους δύο άνδρες συνδέει αμοιβαία εκτίμηση και κυρίως εμπιστοσύνη. Ο Ρώσος βρίσκεται στη δύση της θητείας του στο ΥΠΕΞ της χώρας του και του Πούτιν παρόντος δεν έχει πολλά περιθώρια για περαιτέρω βλέψεις. Ο Νίκος Δένδιας με τη βοήθεια των φίλων του θα επιθυμούσε να κλείσει τη πολιτική του καριέρα στο Μέγαρο Μαξίμου.
Κρατείστε αυτή τη συνάντηση των δύο στο Munich Security Conference του 2020 γιατί έχει τη σημασία της.
Πάμε τώρα να δούμε τι είπε χθες ο Κυριάκος-μεταξύ άλλων-από το Μόναχο.
Πράγματι, εάν πάμε 11 χρόνια πίσω στο χρόνο, στο 2010, η Ελλάδα βρισκόταν αντιμέτωπη με μία τεράστια οικονομική κρίση η οποία οδήγησε σε πολλά προγράμματα διάσωσης, στη μείωση του επιπέδου ζωής σημαντικού μέρους της ελληνικής κοινωνίας, στην επιβολή λιτότητας από το εξωτερικό και σε σημαντική δυσαρέσκεια των πολιτών προς τις εγχώριες ελίτ, την εγχώρια πολιτική τάξη, αλλά και προς αυτούς που -δικαίως ή αδίκως- θεωρούνταν υπεύθυνοι για τα μέτρα λιτότητας που υπέστησαν.
Το αποτέλεσμα ήταν ότι το 2015 εξελέγη η πρώτη λαϊκιστική κυβέρνηση στην Ευρώπη. Βρισκόμασταν πιο μπροστά από την τάση που εκδηλωνόταν τότε. Ήταν μία σκληροπυρηνικά αριστερή κυβέρνηση η οποία συγκροτήθηκε σε συνεργασία με ένα κόμμα που βρισκόταν στα δεξιά της παράταξης που εκπροσωπώ. Έχει ενδιαφέρον πως, όταν μιλάμε για τον λαϊκισμό, η ιδεολογία δεν αποτελεί και τόσο σημαντικό παράγοντα. Εκλέχτηκαν τότε επειδή υποσχέθηκαν ξεκάθαρα ένα σύνολο λύσεων που όλοι γνώριζαν ότι ήταν αδύνατον να εφαρμοστούν. Αλλά οι πολίτες ήταν διατεθειμένοι να τους δώσουν μία ευκαιρία διότι επικρατούσε μεγάλη δυσπιστία απέναντι στο παραδοσιακό πολιτικό σύστημα. Αυτό που ακολούθησε ήταν τέσσερα χρόνια -και πιστεύω ότι είμαι πολύ επιεικής σε αυτό που λέω- μετριότατης διακυβέρνησης
Και μετά, το 2019, οι Έλληνες αποφάσισαν να εκλέξουν, με απόλυτη κοινοβουλευτική πλειοψηφία, στην κυβέρνηση το κόμμα του οποίου έχω την τιμή να ηγούμαι. Πιστεύω ότι ο λόγος που φτάσαμε σε αυτό το σημείο ήταν ακριβώς επειδή, τελικά, η δημοκρατία μας και τα θεσμικά μας όργανα ήταν ανθεκτικά. Είμαστε μια δημοκρατία που λειτουργεί καλά.
Πιστεύω ότι υπήρξαν τότε προσπάθειες της προηγούμενης κυβέρνησης να ελέγξει ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης, να επηρεάσει τη Δικαιοσύνη, αλλά οι θεσμοί μας άντεξαν. Το συνταγματικό μας δικαστήριο άντεξε. Όταν η προηγούμενη κυβέρνηση επιχείρησε να περάσει αντισυνταγματική νομοθεσία όσον αφορά τον έλεγχο των ΜΜΕ, την απέρριψαν. Είχαμε λοιπόν μία θεσμική λειτουργία που ήταν αρκετά ισχυρή ώστε να εμποδίσει μια λαϊκιστική κυβέρνηση από το να αλώσει τους θεσμούς και να κερδίσει ξανά.
Η άποψή μου είναι ότι αυτές οι κυβερνήσεις γίνονται πολύ επικίνδυνες και μπορούν να γίνουν επικίνδυνες και για τη δημοκρατία αν επικρατήσουν για δεύτερη φορά σε εκλογές. Καταφέραμε να το αποτρέψουμε αυτό.
Αυτή λοιπόν η “πολύ επικίνδυνη κυβέρνηση για τη δημοκρατία, η πρώτη λαϊκιστική κυβέρνηση στην Ευρώπη, η σκληροπυρηνικά αριστερή κυβέρνηση, αυτή η μετριότατη κυβέρνηση” και όλα όσα μάλλον σωστά της προσάπτει ο σημερινός Έλληνας πρωθυπουργός υπήρξε πολύ αγαπητή στους οικοδεσπότες του, οι οποίοι κάθε άλλο παρά μετριότητα διέκριναν στο ταμπεραμέντο του Αλέξη Τσίπρα που είναι γεγονός ότι μαθαίνει γρήγορα.
Οι Έλληνες πρωθυπουργοί είθισται να λησμονούν εύκολα τις αξίες του διαφωτισμού, του ανθρωπισμού, του δυτικού πολιτισμού που οι ταλαίπωροι πρόγονοί μας εδίδαξαν. Η Ελλάδα υπήρξε το φως και κάθε άλλο παρά τυχαίο είναι το γεγονός ότι διαχρονικά εκείνοι που φιλοδοξούν να εξουσιάσουν τον κόσμο φροντίζουν να λαμβάνουν ελληνική παιδεία. Το πως την χρησιμοποιούν είναι άλλο θέμα. Εμείς όμως είμαστε Έλληνες όχι με την έννοια των Κωνσταντίνου και του Θάνου Πλεύρη, της Χρυσής Αυγής, των Βασιλακόπουλων etc.
Eίμαστε Έλληνες για όσους εκεί έξω έχουν συνείδηση της αποστολής τους στον κόσμο-εάν έχουν φυσικά μία τέτοια.
Ο Τσίπρας λοιπόν υπήρξε ιδιαίτερα αγαπητός στους σημερινούς οικοδεσπότες του Κυριάκου. Ο Τσίπρας είναι φιλομαθής με την έννοια ότι πρόθυμα και σαν σφουγγάρι μαθαίνει τα μυστικά των σαλονιών της εξουσίας αλλά εξίσου πρόθυμα κι αυτός λησμονεί τη χώρα προέλευσής του και την ιστορία της.
(Ξένη Δημοσίευση) Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης (Δ2) συμμετέχει σε συζήτηση με θέμα «Stemming the Illiberal Tide: The Global Challenge of Eroding Democracy», μαζί με την Πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών, Nancy Pelosi (Α2) και την υπουργό Άμυνας της Γερμανίας, Christine Lambrecht (Α), κατά τη διάρκεια των εργασιών της Διάσκεψης Ασφαλείας του Μονάχου, Μόναχο, Παρασκευή 18 Φεβρουαρίου 2022. Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης μετέβη στο Μόναχο, για να συμμετάσχει στις εργασίες της 58ης Διάσκεψης Ασφαλείας του Μονάχου. ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ/ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΜΗΤΣΟΣ
Μια Ιστορία τόσο χρήσιμη και τόσο ενοχλητική. Λοιπόν αυτή τη “μετριότατη” κυβέρνηση και τον “λαικιστή” Τσίπρα οι σημερινοί οικοδεσπότες του Κυριάκου τον είχαν βραβεύσει, το 2019, με ένα βαρύγδουπο βραβείο. Το Βραβείο Ewald von Kleist.
Το βραβείο πήρε το όνομά του από τον Ιδρυτή του Munich Security Conference κάτω από τη σκέψη του οποίου διεξάγονταν από το 1963 έως το 1998. Μερικοί από τους βραβευθέντες περιλαμβάνουν τους Henry Kissinger, Javier Solana, Helmut Schmidt, Valéry Giscard d’Estaing και John McCain
Εκείνο το βραβείο ο Τσίπρας το είχε μοιραστεί με τον Σκοπιανό ομόλογό του Zoran Zaev.
Στους δύο Πρωθυπουργούς απονεμήθηκε το Βραβείο από τον Γερμανό Υπουργό Εξωτερικών Heiko Maas, ο οποίος τόνισε στην ομιλία του ότι οι σημερινοί αρχηγοί κυβερνήσεων της Βόρειας Μακεδονίας και της Ελλάδας πέτυχαν κάτι που ήταν άπιαστο στους προκατόχους τους για σχεδόν 30 χρόνια.
-Το βραβείο «Ewald von Kleist» δεν μπορεί να έχει πιο άξιους βραβευθέντες από τον Ζάεφ και τον Τσίπρα.
Στην ομιλία του, ο Zaev τόνισε ότι η επίλυση μιας διαφοράς μεταξύ δύο χωρών της Ευρώπης και των Βαλκανίων δείχνει ότι η περιοχή είναι ένας νέος τόπος ελπίδας, διαλόγου και ενότητας, τόπος σταθερότητας και συνεργασίας. Το βραβείο το αφιέρωσε στους νέους των Βαλκανίων.
Ο πρωθυπουργός Τσίπρας δήλωσε ότι η συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Βόρειας Μακεδονίας αποτελεί θεμέλιο για το κοινό μέλλον των πολιτών των δύο χωρών ως συμμάχων και κρατών μελών του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.
Οι δύο Πρωθυπουργοί συμμετείχαν επίσης σε μια συζήτηση αφιερωμένη στο μέλλον των Βαλκανίων.
(Ακολουθούν τα σχετικά φωτογραφήματα)
Βλέπετε τι είδους παίγνια παίζουν οι χειριστές της Ιστορίας βοηθούσης της άγνοιας;
Την ώρα λοιπόν που ο Κυριάκος από το Μόναχο αφιέρωνε χρόνο στην απαξίωση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ο Νίκος Δένδιας με τον καλό του φίλο Sergey Viktorovich Lavrov πότιζε το πολιτικό του εκτόπισμα.
Στο instagram μάλιστα ο Ελληνας ΥΠΕΞ θα ανέβαζε σχετικές φωτό και video με το εξής σχόλιο>
Επισκέφτηκα σήμερα τη Ρωσική Ομοσπονδία, όπου σε μία κρίσιμη λόγω των εξελίξεων συγκυρία είχα συνομιλίες με τον Ρώσο ομόλογό μου S. Lavrov, στην 5η συνάντησή μας τα τελευταία 2,5 χρόνια.
Υπενθύμισα τους ιστορικούς δεσμούς Ελλάδας – Ρωσίας, την καθοριστική συμβολή της Ρωσίας στην Ελληνική ανεξαρτησία και το γεγονός ότι πολεμήσαμε στο ίδιο πλευρό ενάντια στον ναζισμό, με βαρύτατο φόρο αίματος των λαών μας.
Συζητήσαμε αναλυτικά την κατάσταση ασφαλείας στην Ευρώπη και την Ουκρανία, για την οποία εξέφρασα την ελληνική θέση για την ανάγκη άμεσης αποκλιμάκωσης, καθώς από μία σύγκρουση στη χώρα δε θα υπάρξει ουσιαστικά νικητής και θα βγούμε όλοι χαμένοι.
Αναφέρθηκα και στην ελληνική ομογένεια στην ευρύτερη περιοχή της Μαριούπολης, που βρίσκεται σε αυτά τα μέρη εδώ και πάρα πολλούς αιώνες, για την οποία η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεσμεύεται να πράξει ό,τι χρειάζεται για να την προστατέψει.
Είχα την ευκαιρία να τονίσω ότι η ελληνική εξωτερική πολιτική βασίζεται σε θεμελιώδεις αρχές και αξίες που έχουν κατοχυρωθεί στον Καταστατικό Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών: Σεβασμός στο Διεθνές Δίκαιο, συμπεριλαμβανομένου του Δικαίου της Θάλασσας, απαγόρευση της χρήσης ή της απειλής χρήσης βίας εναντίον της εδαφικής ακεραιότητας και της ανεξαρτησίας οιουδήποτε κράτους, σεβασμός της εθνικής κυριαρχίας, προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τήρηση των δεσμεύσεων που η κάθε χώρα έχει αναλάβει.
Υπογράμμισα επίσης την ενότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη συνεισφορά της Ελλάδας σε αυτήν. Είναι γνωστό σε ποια συμμαχία η Ελλάδα ανήκει, εδώ και 70 χρόνια, αλλά αυτό δε στάθηκε εμπόδιο στην ενίσχυση των διμερών δεσμών μας με την Ρωσία. Τασσόμαστε πάντα υπέρ ενός ανοιχτού και ειλικρινούς διαλόγου με τη Μόσχα σε όλα τα διμερή και πολυμερή σχήματα, προκειμένου να αντιμετωπισθούν όλες οι διαφορετικές προσεγγίσεις και να δοθούν οι κατάλληλες εγγυήσεις για την ειρήνη και την ασφάλεια.
Ενημέρωσα ακόμη για τις ανυπόστατες και παράνομες αξιώσεις της Τουρκίας επί της ελληνικής κυριαρχίας, τη θέση μας υπέρ ενός διαλόγου στη βάση του Διεθνούς Δικαίου αλλά και τη βούλησή μας να υπερασπιστούμε την κυριαρχία και τα συμφέροντα της Ελλάδας έναντι πάσας απειλής.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
