Tι συμβαίνει στον πλανήτη και ιδιαίτερα σε ΗΠΑ και Ευρώπη; Γιατί όλο αυτό που βιώνουμε δεν είναι μία φυσιολογική πανδημία αλλά μία δυστοπική επιχείρηση βίαιης αλλαγής του τρόπου ζωής των ανθρώπων και όχι μόνο.
Στο μεταξύ ο αμφιλεγόμενος Fauci βάζει τώρα στο κάδρο και τον εμβολιασμό των παιδιών κάτω των 5 ετών!
Ο Αμερικανός αξιωματούχος των μολυσματικών ασθενειών Dr. Anthony Fauci δήλωσε στο CNN την Τετάρτη ότι θα περάσουν «τουλάχιστον μερικοί μήνες» έως ότου εγκριθεί ένα εμβόλιο για τον COVID-19 για παιδιά κάτω των πέντε ετών.
Tην ίδια στιγμή στις Ηνωμένες Πολιτείες, σε πολλές περιπτώσεις, νοσηλευόμενοι ασθενείς με COVID-19 ζητούν να τους χορηγηθεί το αντιπαρασιτικό φάρμακο Ivermectin, αλλά τους το αρνούνται και στη συνέχεια οι ίδιοι απαιτούν δικαστική συνδρομή που να αναγκάζει τα νοσοκομεία να τους παράσχει τη συγκεκριμένη θεραπεία. Η ιβερμεκτίνη, η οποία χρησιμοποιείται με ασφάλεια στους ανθρώπους από το 1985, έχει αποδειχθεί πολλά υποσχόμενη στη θεραπεία κατά του ιού, ειδικά όταν λαμβάνεται έγκαιρα.
Αν και είναι εκτός ιατρικού πρωτοκόλλου και η χρήση της δεν εγγυάται ότι θα λειτουργεί κάθε φορά, είναι νόμιμο για τους γιατρούς να συνταγογραφούν το Ivermectin κατά της COVID-19 και πολλοί ασθενείς, ορισμένοι απελπισμένοι και ετοιμοθάνατοι, θέλουν να το δοκιμάσουν.
Το ερώτημα είναι, γιατί τόσα πολλά νοσοκομεία αντιτίθενται στο να παράσχουν την ασφαλή, φθηνή Ιβερμεκτίνη; Η απάντηση συνδέεται με το περίπλοκο ασφαλιστικό σύστημα που καλύπτει ολόκληρο το σύστημα υγείας των ΗΠΑ.
Το θέμα εδώ δεν είναι η Ιβερμεκτίνη. Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση, οι φαρμακευτικές και οι ασφαλιστικές εταιρείες έχουν τα ηνία για τη φροντίδα που μπορούν να προσφέρουν οι γιατροί των νοσοκομείων. Οι ίδιοι, δεν μελετούν τα προσωπικά ιατρικά στοιχεία, ωστόσο έχουν λόγο στη θεραπεία και οι γιατροί που ξεφεύγουν από το διοικητικό πρωτόκολλο μπορούν να αποχαιρετήσουν για πάντα την καριέρα τους.
Με έδρα την Indiana, ο Dr. Dan Stock είναι ένας οικογενειακός γιατρός που συνδέεται με τους America’s Frontline Doctors (Γιατροί πρώτης γραμμής), έναν οργανισμό για την ελευθερία της ιατρικής που προωθεί θεραπείες όπως το Ivermectin κατά της COVID-19. Αναφέρει, ότι τα οικονομικά μεγέθη καθοδηγούν μεγάλο μέρος του σημερινού τοπίου της υγειονομικής περίθαλψης των ΗΠΑ. «Σχεδόν κανείς δεν πληρώνει πλέον για άμεση ιατρική φροντίδα», δηλώνει ο Stock στους The Epoch Times. «Πληρώνετε για τη φροντίδα σας καθώς δίνετε τα χρήματά σας στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση μέσω φόρων ή σε μια ασφαλιστική εταιρεία μέσω των ασφαλίστρων».
Η ασφαλιστική εταιρεία ή το δημόσιο αγοράζει την υπηρεσία για εσάς ως τρίτο μέρος. Αυτό είναι ένα πρόβλημα, λέει ο Stock, γιατί «Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση δεν έχει πληρώσει ποτέ τους λογαριασμούς της. Κάθε γιατρός και κάθε νοσοκομείο χάνει χρήματα για κάθε ασθενή που υπάγεται στο δημόσιο σύστημα υγείας». Και για να αναπληρωθεί η απώλεια, λέει, το κόστος της υγειονομικής περίθαλψης είναι διογκωμένο για όσους έχουν ιδιωτική ασφάλιση.
Ένα ενημερωτικό δελτίο του 2017 που παρήγαγε η Αμερικανική Ένωση Νοσοκομείων ανέφερε ότι το ετήσιο έλλειμμα που βαρύνει τα νοσοκομεία είναι 57,8 δισεκατομμύρια δολάρια και οι ασθενείς με ιδιωτική ασφάλιση και άλλοι πληρώνουν τη διαφορά. Τα μη κερδοσκοπικά νοσοκομεία, τα δημόσια, υποχρεούνται να δέχονται ασθενείς ασφαλισμένους στο Medicare (εθνικό πρόγραμμα ασφάλισης υγείας) και το Medicaid (ομοσπονδιακό και κρατικό πρόγραμμα που βοηθά με το κόστος υγειονομικής περίθαλψης άτομα με περιορισμένο εισόδημα και πόρους), ασφαλισμένους στρατιωτικούς αλλά και ασθενείς από όλα τα ομοσπονδιακά προγράμματα ασφάλισης. Αυτή η μετατόπιση του κόστους προκαλεί πληθωρισμό των τιμών των ιατρικών προϊόντων και αυτό πυροδοτεί αυξήσεις στα ασφάλιστρα ιδιωτικής ασφάλισης υγείας.
«Οι εργοδότες ξεκίνσαν να διαμαρτύρονται για αυτή την κατάσταση και οι άνθρωποι άρχισαν να εγκαταλείπουν την ιδιωτική τους ασφάλιση επειδή απλώς δεν άξιζε πια τα χρήματα. Γι’ αυτό ψηφίστηκε ο νόμος για την προσιτή φροντίδα (Affordable Care Act)», είπε ο Stock. «Η ιδέα ήταν, κοιτάξτε, οι δυνάμεις της αγοράς δεν θα σας αναγκάσουν να συμμετάσχετε και να αγοράσετε μέσω του συστήματος πληρωμών τρίτων για να διατηρήσετε τo Medicare και τo Medicaid. Τα νοσοκομεία ουρλιάζουν “θα χρεοκοπήσουμε”». Έτσι, έγινε ο νόμος για την προσιτή περίθαλψη (Affordable Care Act), ο οποίος λέει ότι όλοι στη χώρα πρέπει να αγοράσουν την ασφάλιση τους, και αν είσαι εργοδότης, πρέπει να την αγοράσεις για τον υπάλληλο σου. Δεν επιτρέπεται να πεις όχι. Αν το κάνεις, θα σε αναγκάσουμε να πληρώσεις μεγάλο φόρο».
Αυτό κράτησε το Medicare και το Medicaid ζωντανά, λέει ο Stock.
«Αλλά υπήρχε ένα πρόβλημα με τον νόμο για την προσιτή φροντίδα. Έχουν αυτό τον όρο που ονομάζεται Αναλογία Ιατρικής Απώλειας», αναφέρει ο Stock. «Κάποιος μίλησε με αυτούς τους ηλίθιους στην ομοσπονδιακή μας κυβέρνηση λέγοντας “γεια σου, αν είσαι ιδιωτική ασφαλιστική εταιρεία, πρέπει να ξοδέψεις το 80-85% των ασφαλίστρων που παίρνεις σε ιατρικές προμήθειες και υπηρεσίες”. Μόνο το 15-20% από αυτό μπορεί να δοθεί στους μετόχους ή να χρησιμοποιηθεί για την πληρωμή διοικητικών τελών». Με αυτόν τον κανόνα, οι ασφαλιστικές εταιρείες έχουν μεγαλύτερο κέρδος όταν οι ασθενείς παραμένουν άρρωστοι.
Για παράδειγμα, ας υποθέσουμε ότι η ασφαλιστική εταιρεία σχεδιάζει να καλύψει 100 ασθενείς με υψηλή αρτηριακή πίεση και σχεδιάζει να αγοράσει ένα συγκεκριμένο φάρμακο για την αρτηριακή πίεση. Υπολογίζει τη δόση που θα χρησιμοποιήσουν αυτοί οι ασθενείς και διαπραγματεύεται μια τιμή με την εταιρεία φαρμάκων.
«Δεν θα προσπαθήσω να διαπραγματευτώ μια χαμηλή τιμή. Θέλω η τιμή να είναι υψηλή γιατί θα κρατήσω το 20%», είπε ο Stock. «Η φαρμακευτική εταιρεία είναι σαν, “εντάξει, θα σου πουλήσω στην υψηλή τιμή”. Ας υποθέσουμε τώρα ότι δύο από αυτούς τους 100 ασθενείς αρχίζουν να ακολουθούν υγιεινή ζωή και απαλάσσονται με τον καιρό από την υψηλή αρτηριακή τους πίεση. Δεν χρειάζονται πια το φάρμακο». Η ασφαλιστική εταιρεία είχε προϋπολογισμό για να κερδίσει με βάση το ότι όλοι θα παραμείνουν άρρωστοι. Με δύο άτομα εκτός του φαρμάκου, η εταιρεία χάνει το 2% των αναμενόμενων κερδών της.
«Έτσι, ο ασφαλιστικός κλάδος έχει γίνει ένα σύστημα προπληρωμής για υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης και ο τρόπος με τον οποίο μεγιστοποιούν το εισόδημά τους είναι, “μην αγοράζετε σε χαμηλές τιμές, αγοράζετε σε υψηλές τιμές και στη συνέχεια αναγκάστε τους πάντες να παραμείνουν στον προϋπολογισμό τους”».
Συστήματα και Κώδικες Υγείας
Τα ηλεκτρονικά αρχεία, που αναπτύχθηκαν πριν από περίπου 20 χρόνια, βοήθησαν τους γιατρούς να παρακολουθούν δεδομένα ασθενών όπως το επίπεδο νατρίου, το σάκχαρο στο αίμα και τη λειτουργία των νεφρών. Περίπου πέντε χρόνια αργότερα, η κυβέρνηση συνειδητοποίησε ότι νοσοκομεία και ανεξάρτητοι γιατροί παρακολουθούσαν αυτές τις πληροφορίες, αλλά δεν μπορούσαν να μοιραστούν δεδομένα μεταξύ τους λόγω των κανόνων απορρήτου που σχετίζονται με τον νόμο HIPAA. Γι’ αυτό, το 2012, ιδρύθηκαν οι Υπεύθυνοι Οργανισμοί Φροντίδας (ACO). Οι γιατροί και τα νοσοκομεία που εντάσσονται σε μια ACO εργάζονται τώρα για έναν μεγάλο εργοδότη.
Η Medicare και η Medicaid είπαν ότι οποιοσδήποτε δεν είναι μέλος μιας ACO θα τους περικοπεί η αποζημίωση κατά 3%. Προσέφερε επίσης αύξηση 2% σε όσους εντάχθηκαν σε ACO, είπε ο Stock. «Πρέπει να ξέρετε ότι τα περιθώρια στην ιατρική είναι πολύ στενά. Τα περισσότερα νοσοκομεία έχουν ένα ή δύο% περιθώριο», ανέφερε ο Stock. «Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση είπε τότε, “για να λάβετε αυτό το 2% και να διατηρήσετε την αποζημίωση σας, υπάρχουν δύο άλλα πράγματα που πρέπει να κάνετε».
Πρώτον, οι Υπεύθυνοι Οργανισμοί Φροντίδας υποχρεώθηκαν να χρησιμοποιούν ένα ηλεκτρονικό σύστημα ιατρικών αρχείων και να αναφέρουν δεδομένα στις ομοσπονδίες και τις ασφαλιστικές εταιρείες. Τα δεδομένα δεν φτάνουν στο επίπεδο του «Ο Τζον Σμιθ έχει άσθμα», αλλά δείχνουν ποιο ποσοστό των ασθενών με στεφανιαία νόσο λαμβάνουν φάρμακο στατίνης ή ποιο ποσοστό των ατόμων με COVID-19 λαμβάνουν θεραπεία με αναπνευστήρες.
Για να εισάγουν τις πληροφορίες στο σύστημα, οι γιατροί πρέπει να συνδέσουν μια θεραπεία με μια διάγνωση. Πρέπει να συνδέονται με την τρέχουσα διαδικαστική ορολογία (κωδικός CPT) με μια διεθνή ταξινόμηση ασθενειών (κωδικός διάγνωσης ICD). «Για παράδειγμα», είπε ο Stock. «Δεν επιτρέπεται να πάω να γράψω σε κάποιον συνταγή για τη Λοσαρτάνη. Πρέπει να γράψω μια συνταγή για τη λοσαρτάνη και να τη συνδέσω με μια διάγνωση, σε αυτήν την περίπτωση την αρτηριακή πίεση, ώστε να μπορούν να δουν τι έκανα».
Εάν ένας γιατρός συνέδεε μια θεραπεία όπως το Ivermectin με μια διάγνωση εκτός πρωτοκόλλου, όπως την COVID-19, οι Υπεύθυνοι Οργανισμοί Φροντίδας θα τιμωρούνταν οικονομικά και ο γιατρός θα αντιμετώπιζε συνέπειες, ανέφερε ο Stock. Η αλλαγή του κωδικού διάγνωσης σε έναν κωδικό αποδεκτό από την κυβέρνηση αλλά η χρήση του φαρμάκου για κάτι άλλο θα ήταν σαν απάτη. Η συνταγή πρέπει να ταιριάζει με τη διάγνωση στο πρωτόκολλο.
Δεύτερον, η κυβέρνηση και οι ασφαλιστικές εταιρείες κατέληξαν σε ένα σχέδιο Pay for Performance, γνωστό και ως προγράμματα που βασίζονται στην αξία. «Αυτά τα προγράμματα ανταμείβουν τους παρόχους υγειονομικής περίθαλψης με πληρωμές κινήτρων για την ποιότητα της περίθαλψης που παρέχουν σε άτομα με ασφάλιση δημοσίου», αναφέρει ο ιστότοπος Cents for Medicare and Medicaid Services (CMS). «Τα προγράμματά μας που βασίζονται στην αξία είναι σημαντικά γιατί μας βοηθούν να προχωρήσουμε προς τους παρόχους που πληρώνουν με βάση την ποιότητα και όχι την ποσότητα της περίθαλψης που παρέχουν στους ασθενείς».
Ο ιστότοπος CMS παραθέτει «οργανισμούς βελτίωσης της ποιότητας» που αναπτύσσουν και εφαρμόζουν αυτά τα προγράμματα, συμπεριλαμβανομένου του Εθνικού Φόρουμ Ποιότητας, της Μικτής Επιτροπής για τη Διαπίστευση Οργανισμών Υγείας, την Εθνική Επιτροπή Διασφάλισης Ποιότητας, τον Οργανισμό για την Έρευνα και την Ποιότητα της Υγείας και την Αμερικανική Ιατρική Ένωση. Ορισμένες από αυτές τις ομάδες διευθύνονται από πρώην στελέχη ασφαλιστικών, φαρμακευτικών ή CMS. Τώρα, η κυβέρνηση, με συμβουλές από ασφαλιστικές και φαρμακευτικές εταιρείες, ορίζει ποιο είναι το καλό φάρμακο, λέει ο Stock. Οι γιατροί πρέπει να κάνουν διάγνωση και να παρέχουν τον κωδικό πρωτοκόλλου περίθαλψης.
Το CMS βασίζει τις αποζημιώσεις στο πόσο καλά τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης πληρούν αυτές τις οδηγίες. Έτσι, οι μεμονωμένοι πάροχοι υγειονομικής περίθαλψης βαθμολογούνται από την απόδοσή τους.
«Κάθε γιατρός, νοσηλευτής και φυσικοθεραπευτής είναι μία μονάδα κόστους για το νοσοκομείο και οι Υπεύθυνοι Οργανισμοί Φροντίδας γνωρίζουν ακριβώς πόσες παραπομπές και σε πόσες εργαστηριακές εξετάσεις υπέβαλαν ασθενείς. Γνωρίζουν επίσης πόσο κέρδος έχουν από την ασφαλιστική εταιρεία», δήλωσε ο Stock . «Θα έρθουν και θα σας πουν προφορικά, δεν θα το γράψουν στα χαρτιά, αλλά οι διοικητές θα σας δείξουν ακριβώς πόσα χρήματα βγάζει η ACO από εσάς, πόσα έξοδα κάνετε και αν δεν είστε κερδοφόροι θα σας… ξεφορτωθούν».
Οι νέοι γιατροί βγαίνουν από τα κολλέγια με χρέη 350.000 δολαρίων. Οι μεγαλύτεροι γιατροί μπορεί να έχουν παιδιά στο κολέγιο. Υπογράφουν συμβόλαια με περιορισμένη ρήτρα που λέει ότι εάν τους απολύσουν οι Υπεύθυνοι Οργανισμοί Φροντίδας (ACO), πρέπει να απομακρυνθούν 10-15 μίλια από το ιατρείο τους ή από όλα τα ακίνητα που ανήκουν σε εκείνους.
«Πρέπει να μείνετε μακριά για ένα χρόνο, μερικές φορές δύο χρόνια, δεν επιτρέπεται να διαφημίζεστε σε αυτήν την περιοχή αποκλεισμού, δεν επιτρέπεται να πείτε στους ασθενείς σας πού πηγαίνετε, δεν επιτρέπεται να πάρετε αντίγραφο των ιατρικών δεδομένων μαζί σας. «Και αν σε απολύσουν επειδή δεν φέρνεις κέρδη, κανένας άλλος Υπεύθυνος Οργανισμός Φροντίδας δεν θα σας θέλει γιατί ξέρει ότι δεν είστε κερδοφόρος».
Εκπαίδευση της Επόμενης Γενιάς
Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση έχει ένα πρόγραμμα για νέους γιατρούς με χρέη κολεγίων το οποίο λέει, «Εργαστείτε 10 χρόνια σε μια μη κερδοσκοπική ACO και τα δάνειά σας σβήνονται». Αυτό σημαίνει 10 χρόνια τήρησης των πρωτοκόλλων.
«Αν οι γιατροί δεν ακολουθήσουν το πρόγραμμα, το νοσοκομείο και οι Υπεύθυνοι Οργανισμοί Φροντίδας δέχονται οικονομικό πλήγμα. Ένας Οργανισμός Φροντίδας μπορεί να χρεοκοπήσει εύκολα επειδή τα περιθώρια είναι μικρά», αναφέρει ο Stock. «Ο γιατρός έρχεται στη δουλειά κάθε μέρα με ένα οικονομικό όπλο στο κεφάλι του. Είναι σαν να λέι, “Αν δεν ακολουθήσω αυτά τα πρωτόκολλα της ομοσπονδιακής κυβέρνησης και των ασφαλιστικών εταιρειών, μπορεί να καταλήξω να απολυθώ, τότε η οικογένειά μου δεν βγάζει χρήματα. Πρέπει να πάω να μελετήσω αυτό που μου λέει η κυβέρνηση και η ασφαλιστική εταιρεία. Δεν έχω χρόνο να σκέφτομαι μόνος μου”. Αυτό κάνουν εδώ και 15 χρόνια. Αυτοί οι γιατροί δεν μπορούν να σκεφτούν μόνοι τους. Οι γιατροί δεν μπορούν να αμφισβητήσουν την ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Έτσι λειτουργεί η υγειονομική περίθαλψη στις Ηνωμένες Πολιτείες αυτή τη στιγμή».
