Ο εκδότης Αντώνης Λυμπέρης αποχαιρετά τον Πέτρο Μπουροβίλη που υπήρξε στενός συνεργάτης του, για την ακρίβεια: “Ο Πέτρος δεν ήταν φίλος, ήταν αδελφός, ο αδελφός μου εκδότης”, για σχεδόν μία ολόκληρη ζωή.
Θα γράψει λοιπόν στην προσωπική του σελίδα στα social media όσα βίωσε από τη πρώτη στιγμή της γνωριμίας τους>
Το 1983 κάποιο βράδυ βρέθηκα μετά από μια κουραστική μέρα γραφείου, στο μπαρ FUNOMANIA του κολλητού μου φίλου Παύλου Εμμανουήλ, Σπευσίππου 11 στο Κολωνάκι. Ήταν το στέκι μας τότε, για όλους εμάς τους λάτρεις του Γουιντσέρφινγκ.
Ξαφνικά, μου την λέει ένας άγνωστος, που καθόταν απέναντι μου στο μπαρ:
–Ωραίο το SURF & SKΙ, αλλά αργείτε να το βγάλετε
-Άσε μας ρε φίλε βραδιάτικα, έλα βγάλτο εσύ.
Την επόμενη μέρα ήρθε στο γραφείο. Ήρθε κι έμεινε για πάντα. Δούλεψε στις εκδόσεις και στα περιοδικά από την 1η μέχρι την τελευταία μέρα που έκλεισε τα μάτια του. Με συνέπεια, ακεραιότητα, υπευθυνότητα και κυρίως ταλέντο, ευρηματικότητα. Ερωτεύτηκε και αγάπησε τα περιοδικά και από ΧΗΜΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ εξελίχθηκε σε έναν μοναδικό Δημοσιογράφο, γρήγορα σε Διευθυντή και αργότερα σε έναν εξαιρετικό Εκδότη.
Ο Πέτρος ήταν μέρος της ιστορίας των ΕΚΔΟΣΕΩΝ ΛΥΜΠΕΡΗ. Δεν γίναμε ποτέ φίλοι κολλητοί. Έτσι συμβαίνει στις Οικογένειες. Ο Πέτρος δεν ήταν φίλος, ήταν αδελφός, ο αδελφός μου εκδότης. Ήταν οικογένεια και πιστεύω ότι οι ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΛΥΜΠΕΡΗ ήταν η οικογένεια του από κάθε άποψη. Εκεί ξεκίνησε όταν ακόμη υπηρετούσε τη θητεία του στην ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ, εκεί μεγάλωσε, εκεί γνώρισε την γυναίκα, που παντρεύτηκε, τη δυναμική Μαριάννα Μίληση, Art Director στο STATUS, εκεί απέκτησε τον γιο του Παναγιώτη, εκεί χώρισε, εκεί ξαναερωτεύτηκε, αυτή τη φορά την ταλαντούχα Αγγελική Γουρνή, με την οποία έζησε μέχρι το τέλος. Οι περισσότεροι συνεργάτες έγιναν φίλοι του και κάποιοι κολλητοί του μέχρι το τέλος. Τον αγάπησαν οι περισσότεροι ειλικρινά και ανιδιοτελώς. Είχε μόνο φίλους.
Ο Πέτρος δεν ήταν εύκολος, ήμασταν σε συνεχή αντιπαράθεση. Ήταν ιδιόρρυθμος, ιδιαίτερος και πολλές φορές ξεροκέφαλος. Οποιαδήποτε νέα ιδέα μοιραζόμουν μαζί του την έβλεπε πρώτα αρνητικά και ξεκίναγε πάντα με ένα ΟΧΙ. Ήταν πνεύμα αντιλογίας, το οποίο είχε το χάρισμα να το μετατρέπει σε αστείρευτη δημιουργικότητα. Στη συνέχεια γοητευόταν, αγκάλιαζε τη νέα πρόκληση και την εκτελούσε όπως κανένας άλλος και με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Την έκανε δική του, αφοσιωνόταν. Ήταν τελειομανής και αυτό ήταν το στοιχείο που μας ένωνε πιο πολύ απ’ όλα!
Ήταν παρών σε όλες τις προκλήσεις. Ήταν ο καμικάζι των Εκδόσεων Λυμπέρη, ο Τομ Κρουζ των Εκδόσεων.
Κάθε φορά που τον καλούσα στο γραφείο μου για κάτι καινούργιο ήταν εκεί έτοιμος να αναλάβει τη νέα αποστολή. Πιστός και έντιμος! SURF&SKI,ο «Κόσμος του VIDEO», STATUS, THE GAMES 2004, Men’s Health ,CONDE NAST TRAVELLER, Mykonos Confidential είναι μερικές από τις αποστολές εξετέλεσε με επιτυχία με αποκορύφωμα βέβαια το STATUS MILLENNIUM, το μεγαλύτερο περιοδικό που εκδόθηκε ποτέ παγκοσμίως και κατά τη γνώμη μου το καλύτερο. Έναν ολόκληρο χρόνο ο Πέτρος ήταν αφοσιωμένος μόνο στο STATUS MILLENNIUM, το οποίο εκδόθηκε τον Δεκέμβριο του 1999 με 1052 σελίδες περιεχόμενο, το οποίο υποδέχτηκε τόσο το κοινό, όσο και σύσσωμος ο δημοσιογραφικός κόσμος με δέος.
Tέλος, αλλά όχι τελευταίο το 2Board, το περιοδικό του οποίου την έκδοση αναλάβαμε κατ’ εντολή του ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ και σχεδίασε ο Πέτρος εντελώς μόνος του! Το 2010 το 2Board βραβεύτηκε ως το καλύτερο περιοδικό Αεροδρομίου στον κόσμο! Αυτός ήταν ο Πέτρος!
Ναι Πέτρο μου. Έσύ ήσουν αυτός και είμαι περήφανος για σένα. Ήξερα πάντα ότι σε κάθε τι νέο είχα εσένα τον μοναδικό αδελφό εκδότη για να αναλάβει. Κι όσο πιο δύσκολη ήταν τόσο ως μεγαλύτερη πρόκληση το έβλεπες. Τώρα δεν είσαι πια κοντά μας, ίσως να το επέλεξες για να μην ζήσεις άλλο την απαξίωση των περιοδικών που τόσο αγάπησες.
Θα θυμάμαι πάντα ότι έφυγες την ίδια μέρα με το αγαπημένο μας και παντοτινό σύμβολο του STATUS μας, τον ένα και μοναδικό 007.
Καλό σου ταξίδι!
