Oι εργαζόμενοι στην εστίαση αποτελούν ομάδα υψηλού κινδύνου αλλά δεν περιμένουν από αυτό το φορομπηχτικό πελατειακό κράτους να τους αναγνωρίσει ένσημα βαρέα και ανθυγιεινά.
Γράφει ο Αριστοτέλης Ανδρεάδης
Από μόνη της η ύπαρξη ενός φορομπηχτικού κράτους που αντιμετωπίζει με διαθέσεις αρπακτικού τις μικρές επιχειρήσεις είναι τοξική για το επιχειρείν και τους ανθρώπους του.
Μετά την κατακραυγή (και τα σχόλια του Κουρδιστού Πορτοκαλιού) που προκάλεσε η συνέντευξη του πρωθυπουργού στο Star στη διάρκεια της οποίας ο κ. Μητσοτάκης ανέφερε ότι θα μειώσει μόνο τις εργοδοτικές εισφορές σπεύδουν από νωρίς σήμερα το πρωί οι άνθρωποι του Μαξίμου να ανακοινώσουν και μείωση του φορολογικού συντελεστή από το 24% στο 20%.
Αυτή τη μείωση ο Σταικούρας την τοποθετούσε ως τώρα στο αβέβαιο μέλλον-από το φθινόπωρο και βλέπουμε, λες και είναι γνώστης του μέλλοντος εν μέσω πανδημίας και λοιπών πάσης φύσεως δεινών.
Αίφνης οι άνθρωποι του Μαξίμου ξύπνησαν.
(Εδώ το Κουρδιστό Πορτοκάλι έχει καταλυτικό ρόλο μια και οι υπόλοιποι είτε κολακεύουν την κυβέρνηση (ως γαλάζια παπαγαλάκια) είτε την επικρίνουν (ως παπαγαλάκια του Σύριζα).
Δεν αρκούν όμως αυτά. Το κράτος εδώ και τώρα απαιτεί επαναστατική μεταρρύθμιση και ολοκληρωτική πάταξη της γραφειοκρατίας η οποία αντί να μειωθεί αυξάνεται όπως συμβαίνει με τη χαρτούρα που χρειάζεται για την πώληση ενός ακινήτου.
Η Ελλάδα αντί για χώρα της Τεχνολογίας και της Ερευνας παραμένει το Πακιστάν των Βαλκανίων δύο αιώνες μετά την ίδρυσή του.
Εξακολουθούμε να ζούμε από τον τουρισμό κι εδώ οι άνθρωποι της εστίασης διατηρούν πρωταγωνιστικό ρόλο.
Από τη δική τους επιβίωση θα εξαρτηθεί και η τύχη του τουρισμού. Όχι μόνο το αντίστροφο….
Photos>Nick Paleologos / SOOC
