Το αντιεμβολιαστικό κίνημα είναι παγκόσμιο και φοβάμαι είναι ιδιαίτερα ισχυρό στην χώρα μας. Το λέω διότι ως κοινή γνώμη είμαστε δυστυχώς ιδιαίτερα επιρρεπείς σε θεωρίες συνωμοσίας. Πιο συγκεκριμένα όταν το 2009 παρουσιάστηκε ο νέος ιός γρίπης Η1Ν1 (ο λεγόμενος “των χοίρων”) το ποσοστό του λαού μας που εμβολιάστηκε ήταν εξαιρετικό χαμηλό (περίπου το 5%).
Από Dianelos Georgoudis
Συγκριτικά στοιχεία με άλλες ευρωπαϊκές χώρες (όπως Σουηδία, Νορβηγία, Ολλανδία) όπου ένα μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού εμβολιάστηκε αποδεικνύουν ότι μόνο εκείνο το έτος χάθηκαν άδικα περίπου 80 ανθρώπινες ζωές στην χώρα μας, και αυτό παρότι ο εκείνος ο ιός είχε πολύ μικρή θνητότητα (αν και δυστυχώς σκότωνε κυρίως νέους).[1]
Η τραγωδία συνεχίστηκε και τα επόμενα έτη καθώς δεν κτίστηκε ανοσία στον πληθυσμό κατά του νέου στελέχους. Αλλά στο μεταξύ τα ελληνικά λαϊκίστικα ΜΜΕ το μόνο που έκαναν ήταν να ασκήσουν κριτική τον τότε υπουργό υγείας Αβραμόπουλο για το ότι τηρώντας τις οδηγίες των οργανισμών υγείας της ΕΕ είχε παραγγείλει ένα μεγάλο αριθμό εμβολίων.[2]
Η σημερινή πανδημία του covid-19 είναι εξαιρετικά πιο θανατηφόρα καθώς ο νέος coronoϊός έχει περίπου 30 φορές μεγαλύτερη θνητότητα και είναι και πιο κολλητικός από τον Η1Ν1 του 2009. Αν λοιπόν δεν εμβολιαστούμε το τίμημα σε θανάτους θα είναι πολύ μεγαλύτερο. Και επιπλέον θα παραμείνει η αναγκαιότητα να παίρνονται μέτρα που πλήττουν την οικονομία αλλά και την κοινωνική μας ζωή. Ευτυχώς η ΕΕ αποφάσισε να παραγγείλει και να διανείμει τα εμβόλια κεντρικά, και έτσι η χώρα μας θα έχει επαρκή πρόσβαση σε αυτά. Τουλάχιστον μέχρι τώρα φαίνεται ότι ο περισσότερος κόσμος που έχει την δυνατότητα εμβολιάζεται. (Αλλά όπως φαίνεται όχι σε επαρκές ποσοστό οι γιατροί και νοσηλευτές – άλλο παράλογο της ελληνικής πραγματικότητας αλλά και εγκληματικά ανεύθυνη συμπεριφορά εκείνων των οποίων το λειτούργημα είναι να προστατεύουν την υγεία.)
Όμως υπάρχουν μια σειρά επιχειρημάτων κατά του εμβολιασμού που σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό μοιάζουν λογικά. Σε αυτή την ανάρτηση θέλω να απαντήσω σε εφτά επιχειρήματα που έχω εντοπίσει. (Μια μέρα αφού έκανα την παρούσα ανάρτηση ανακάλυψα κατά τύχη ότι ο εξέχων γιατρός Dimitris Balatsouras ήδη από τις αρχές Δεκέμβρη είχε κάνει μια παραπλήσια ανάρτηση με απαντήσεις σε συχνές ερωτήσεις.
Με χαρά διαπιστώνω ότι δεν υπάρχει καμία διαφωνία – μόνο που τότε δεν ήταν γνωστές οι νέες παραλλαγές το οποίο έχει επιδεινώσει σημαντικά την σημερινή κατάσταση. Νομίζω δυο αναρτήσεις αλληλοσυμπληρώνονται καθώς η κάθε μια αναφέρει μερικά επιπλέον στοιχεία. Προτρέπω με ενθουσιασμό τον αναγνώστη να διαβάσει την ανάρτηση του κ. Μπαλατσούρα καθώς αυτός είναι ειδικός ενώ εγώ απλώς ένας επιμελής χρήστης αξιόπιστων πηγών του διαδικτύου https://www.facebook.com/dimitris.balatsouras/posts/3539097639538630 )
1. “Οι εμβολιασμοί προκαλούν αυτισμό στα παιδιά”.
Αυτός ο ισχυρισμός είναι ουσιαστικά η αρχή του αντιεμβολιστικού κινήματος είναι σημαντικό να καταλάβουμε γιατί έγινε τόσο πιστευτός: Λοιπόν μόνο στις ΗΠΑ κάθε χρόνο γεννιούνται 4 εκατομμύρια παιδιά. Όπως συμβαίνει σε όλα τα ανεπτυγμένα κράτη η πλειοψηφία αυτών (περίπου το 90% [3]) εμβολιάζεται τα πρώτα χρόνια της ζωής τους.
Ο αυτισμός είναι ένα σύνδρομο που θα διαγνωστεί σε περίπου 2% των παιδιών, και η διάγνωση γίνεται συνήθως στην ηλικία 2-4 ετών. Έτσι στις ΗΠΑ περίπου 80.000 γονείς κάθε χρόνο μαθαίνουν ότι το παιδί τους πάσχει από αυτισμό ακριβώς την εποχή που είδαν το παιδί τους εμβολιάζεται. Είναι αναμενόμενο ότι πολλοί γονείς θα σκεφτούν ότι το ένα προκάλεσε το άλλο. Και δυστυχώς υπάρχουν επιστήμονες που είτε λόγω βλακείας είτε λόγω καιροσκοπισμού γράφουν βιβλία και δίνουν συνεντεύξεις προωθώντας αυτό τον ισχυρισμό.[4]
Όμως είναι σίγουρο ότι τα εμβόλια δεν προκαλούν αυτισμό, και το γνωρίζουμε διότι πολλαπλές στατιστικές μελέτες απέδειξαν ότι δεν υπάρχει διαφορά στα ποσοστά αυτισμού μεταξύ των παιδιών που εμβολιάζονται και αυτών που δεν εμβολιάζονται.[5]
Οι πληθυσμοί παιδιών που χρησιμοποιούν αυτές οι έρευνες είναι τόσο μεγάλοι που ακόμα και ελάχιστα να αύξαιναν τα εμβόλια την πιθανότητα αυτισμού αυτό με μαθηματική ακρίβεια θα εμφανιζόταν στις στατιστικές. Ή ας το δούμε αντίθετα. Αν τα παιδιά που εμβολιάζονται πάθαιναν αυτισμό σε ποσοστό λιγότερο του 2% τότε θα σήμαινε ότι εμβόλια που έχουν παραχθεί για να προστατεύουν από τις ιώσεις με κάποιο μαγικό τρόπο επίσης προστατεύουν τα παιδιά από τον αυτισμό που είναι τελείως διαφορετική περίπτωση. Όμως δεν υπάρχουν μαγικές δυνάμεις και είναι αναμενόμενο τα παιδιά που εμβολιάζονται επίσης να παθαίνουν αυτισμό.
2. “Υπάρχουν αποδείξεις ότι τάδε αριθμός ανθρώπων πέθαναν λίγο αφού έκαναν ένα εμβόλιο.”
Οι εμβολιασμοί είναι από τις πιο συνηθισμένες ιατρικές παρεμβάσεις. Άρχισαν πριν 100 χρόνια, και σήμερα κάθε χρόνο γίνονται περίπου ένα δισεκατομμύριο εμβολιασμοί.[6]
Ο εμβολιασμός είναι μια από τις σπουδαιότερες επιστημονικές ανακαλύψεις καθώς έχει σώσει αμέτρητες ζωές. Π.χ. μόνο στην μικρή Ιρλανδία πάθαιναν ιλαρά 100.000 παιδιά κάθε χρόνο, και καθώς η θνητότητα της ιλαράς είναι 0,2% πέθαιναν περίπου 200 παιδιά κάθε χρόνο. Όταν μετά το 1985 άρχισαν να εμβολιάζονται κατά αυτής της ίωσης ο ετήσιος αριθμός ιλαράς μειώθηκε κατά 99% και δη κάτω από τα 1.000 κάθε χρόνο.[7]
Παγκοσμίως το εμβόλιο κατά της ιλαράς σώζει την ζωή εκατοντάδων χιλιάδων παιδιών κάθε χρόνο. Ο ΠΟΥ υπολογίζει ότι συνολικά οι εμβολιασμοί σώζουν 2,5 εκατομμύρια ζωές κάθε το χρόνο (αν και υπάρχουν επιστήμονες που υπολογίζουν ακόμα και 6 εκατομμύρια ζωές).[8]
Καλά όλα αυτά, όμως πώς εξηγούμε το δεδομένο ότι μερικοί άνθρωποι πεθαίνουν λίγο αφού εμβολιαστούν; Υπάρχουν δυο εξηγήσεις, οι παρενέργειες και η σύμπτωση:
α) Παρενέργειες. Όπως όλα τα φάρμακα έτσι και τα εμβόλια μπορούν να προκαλέσουν παρενέργειες. Σε γενικές γραμμές σοβαρές παρενέργειες που αν δεν αντιμετωπισθούν μπορούν να θέσουν σε κίνδυνο την ζωή παρατηρούνται περίπου μια φορά στους 100.000 εμβολιασμούς. Όμως η πιθανότητα να πεθάνει κάποιος από την αντίστοιχη ίωση είναι τυπικά εκατοντάδες φορές μεγαλύτερη. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το να *μην* εμβολιαστεί κάποιος είναι πολύ πιο επικίνδυνο από το να εμβολιαστεί.
β) Σύμπτωση. Οι εμβολιασμοί γίνονται μαζικά και όχι μόνο σε παιδιά. Έτσι στα περισσότερα κράτη του ανεπτυγμένου κόσμου περίπου το 50% των άνω των 65 εμβολιάζεται κατά της εποχικής γρίπης κάθε χρόνο.[9] Μόνο στα 27 κράτη της ΕΕ ο πληθυσμός των άνω των 65 είναι 92 εκατομμύρια που σημαίνει ότι γίνονται χοντρικά 50 εκατομμύρια εμβολιασμοί γρίπης το χρόνο σε αυτό το πληθυσμό. Και είναι στατιστικά αναμενόμενο ότι κάποιος αριθμός των 65 και άνω θα πεθάνει λίγο αφού κάνει εμβόλιο. Και πάλι, ένα εμβόλιο δεν είναι κάτι το μαγικό που σταματά την πιθανότητα θανάτου για κάποιο χρονικό διάστημα. Κόσμος 65 και άνω πεθαίνει κάθε μέρα είτε κάνει είτε δεν κάνει ένα εμβόλιο, και στην περίπτωση του covid-19 καθώς εμβολιάζουμε με προτεραιότητα τους πολύ μεγάλης ηλικία αναμενόμενο είναι ότι μερικοί από αυτούς θα πεθάνουν το επόμενο διάστημα. Όμως μέχρι σήμερα δεν έχω ακούσει για ούτε μια περίπτωση θανάτου λόγω μη αναμενόμενης επίπτωσης των εμβολίων κατά του covid-19 στην ΕΕ.[10] Όταν κάθε μέρα από covid-19 πεθαίνουν περίπου 3.000 στην ΕΕ.
3. “Τα εμβόλια εισάγουν στον οργανισμό μας χημικές ουσίες όπως συντηρητικά και ανοσοενισχυτικά (adjuvants)”
Είναι αλήθεια ότι μερικές τεχνολογίες εμβολίων χρησιμοποιούν τέτοιες ουσίες, βέβαια σε μικρές ποσότητες και μετά από μεγάλο έλεγχο ως προς την ασφάλειά τους. Και πάλι, αν αυτές οι ουσίες ήταν επικίνδυνες σε κάποιο ανησυχητικό βαθμό, σήμερα μετά από τόσους δισεκατομμύρια εμβολιασμούς θα το γνωρίζαμε. Μπορούμε σκεφτόμαστε για τους κινδύνους όμως όλα τα δεδομένα αποδεικνύουν ότι ο κίνδυνος μη εμβολιασμού είναι εξαιρετικά μεγαλύτερος του όποιου κινδύνου εμβολιασμού. Να δούμε μερικούς αριθμούς.
Λόγω γερασμένου πληθυσμού η θνητότητα του covid-19 στην χώρα μας είναι 1%,[11] που σημαίνει ότι, καθώς χωρίς μέτρα αργά ή γρήγορα όλοι θα προσβληθούμε, χωρίς εμβόλιο θα πέθαιναν συνολικά 1% * 10 εκατομμύρια = 100.000 άνθρωποι μόνο στην Ελλάδα.
Επίσης απ’ ότι καταλαβαίνω και τα δυο εμβόλια κατά του covid-19 που διατίθενται στην χώρα μας (των Pfizer-BioNTech και AstraZeneca-Oxford) δεν χρησιμοποιούν ούτε συντηρητικά ούτε ανοσοενισχυτικά οπότε ακόμα και θεωρητικά δεν υφίσταται λόγος ανησυχίας. Αλλά και να τα χρησιμοποιούσαν και πάλι δεν υπάρχει λόγος να σκεφτεί κανείς ότι θα προκαλούσαν τον θάνατο έστω και ενός. Το λογικό είναι να συγκρίνουμε τα ρίσκα, και δεν μπορεί να φοβόμαστε την πιθανότητα ενός θανάτου και να παραβλέπουμε τους εκατό χιλιάδες. Τέλος όταν πολλοί μεταξύ μας καπνίζουν σαν φουγάρο, και άλλοι πολλοί τρώνε με το κουτάλι συσκευασμένα φαγητά γεμάτα συντηρητικά και άλλες χημικές προσθέσεις, και οι περισσότεροι αναπνέουμε μολυσμένο αέρα – είναι κάπως παράλογο να ανησυχούμε για τις μικροσκοπικές ποσότητες χημικών ουσιών στα σωτήρια εμβόλια.
4. “Τα εμβόλια κατά του covid-19 παρήχθησαν εξαιρετικά γρήγορα και άρα δεν είναι ασφαλή.”
Πράγματι. ιστορικά η παραγωγή ενός εμβολίου διαρκούσε χρόνια.
Όμως, πρώτον, η τεχνολογία προχωράει και στα εμβόλια επιτρέποντας πιο γρήγορη παραγωγή. Η νέα τεχνολογία mRNA επιτρέπει ένα εμβόλιο να παραχθεί σχεδόν άμεσα (εντός ημερών) αν και πάλι θα χρειαστούν μήνες δοκιμών κυρίως της τρίτης φάσης.
Δεύτερον απέναντι στην καταστροφική πανδημία η παγκόσμια κοινότητα επένδυσε δισεκατομμύρια ακριβώς για να υπάρξει πιο γρήγορη πρόοδος. (Π.χ. με τα χρήματα και εγγυήσεις που πήραν από τις κυβερνήσεις, οι εταιρίες άρχισαν να παράγουν τα εμβόλια πριν ολοκληρωθούν οι δοκιμές, κάτι που κανονικά δεν θα είχαν κάνει λόγου του ρίσκου που συνεπάγεται.)
Τρίτον και κυριότερο η ασφάλεια ενός φαρμάκου δεν εξαρτάται από τον χρόνο παραγωγής του αλλά από τις δοκιμές που πέρασε. Όλα τα εμβόλια που έχουν εγκριθεί στην Δύση είχαν κάνει δοκιμές τρίτης φάσης με δεκάδες χιλιάδες άτομα, το οποίο μας δίνει μεγάλη στατιστική βεβαιότητα ως προς την ασφάλειά τους. Οι δε δοκιμές δεν γίνονται από τις ίδιες τις εταιρίες που παράγουν τα εμβόλια αλλά που ανεξάρτητες, και υπάρχει και η τελική ανεξάρτητη αξιολόγηση από τους εθνικούς οργανισμούς φαρμάκων.
Αλλά δεν είναι μόνο οι δοκιμές. Σήμερα που μιλάμε έχουν ήδη γίνει παγκοσμίως πολλά εκατομμύρια εμβολιασμοί με τα δυο εμβόλια που διατίθενται στην χώρα μας. Ήδη πριν από ένα μήνα είχαν γίνει εκατομμύρια εμβολιασμοί με αυτά τα νέα εμβόλια.
Το τελευταίο είναι σημαντικό διότι και τα δυο εμβόλια είναι τέτοια που τα σωματίδια που τα απαρτίζουν εξαφανίζονται από τον οργανισμό μας μέσα σε λίγες μέρες – δηλαδή πρακτικά έχει πλέον εξαφανιστεί η όποια ελάχιστη πιθανότητα να υπάρχει κάποιο πρόβλημα που οι δοκιμές τρίτης φάσης δεν εντόπισαν. Το να ανησυχεί λοιπόν κάποιος σήμερα για την ασφάλεια των εμβολίων δεν έχει νόημα.
5. “Τα εμβόλια κατά του covid-19 χρησιμοποιούν καινούργιες τεχνολογίες που δεν έχουν δοκιμαστεί.”
Η τεχνολογία του εμβολίου AstraZeneca-Oxford (με το οποίο αυτή την στιγμή εμβολιάζονται οι 60-64 ετών [12] χρησιμοποιείται εδώ και δεκαετίες. Η τεχνολογία του εμβολίου της Pfizer-BioNTech (mRNA) είναι πράγματι άκρως καινοτόμα. Όμως τουλάχιστον η μέχρι σήμερα εμπειρία με αυτή την νέα τεχνολογία (που χρησιμοποιεί και το εμβόλιο της Moderna) δεν θα μπορούσε να ήταν καλύτερη, και σύμφωνα με αυτό που γνωρίζουμε για τον τρόπο που λειτουργεί η τεχνολογία είναι εκ φύσης της πιο ασφαλής από τις παλαιότερες (π.χ. δεν επιδρά στους πυρήνες των κυττάρων του ανθρώπινου οργανισμού). Πιστεύω είναι χρήσιμο να μάθουμε καλύτερα και πως λειτουργούν οι ιοί και πως λειτουργούν τα εμβόλια και προτίθεμαι να αναρτήσω προσεχώς ένα επί τούτου κείμενο.
Μπορεί όμως κάποιος να ρωτήσει: Καθώς η τεχνολογία της Pfizer-BioNTech είναι καινούργια και δεν έχουμε εμπειρία δεκαετιών όπως με τις τεχνολογίες άλλων εμβολίων, δεν υπάρχει η πιθανότητα κάποιας μη προβλέψιμης επικίνδυνης παρενέργειας σε βάθος χρόνου;
Η ερώτηση είναι εύλογη και η απάντηση σαφής: Από την μια ισχύει ότι τα τελευταία 100 χρόνια έχουν γίνει πολλά δισεκατομμύρια εμβολιασμοί και ανεπιθύμητες περανέργειες παρατηρήθηκαν μόνο πολύ γρήγορα μετά τον εμβολιασμό και όχι μετά από μήνες (και πολύ λιγότερο μετά από χρόνια). Και σήμερα ήδη υπάρχουν τουλάχιστον εκατοντάδες χιλιάδες που εμβολιάστηκαν πριν ένα ή δυο μήνες με το εμβόλιο της Pfizer-BioNTech (στις ΗΠΑ γίνονται περίπου ένα εκατομμύριο εμβολιασμοί την ημέρα). Παρόλα αυτά, καθώς πρόκεται για τελείως καινούργια τεχνολογία είναι αδύνατο να αποκλείσουμε απολύτως την πιθανότητα το νέο εμβόλιο να παρουσιάσει κάποια ανεπιθύμητη παρενέργια μετά από πολλούς μήνες ή χρόνια, και ας είναι δύσκολο να φανταστεί κάποιος τον μηχανισμό της. Όμως μιλάμε για απεριοελάχιστη πιθανότητα.
Συγκριτικά πολύ μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα ενός παγκόσμιου πυρηνικού πολέμου που θα καταστρέψει το ανθρώπινο πολιτισμό και ίσως το ανθρώπινο είδος – και εδώ γνωρίζουμε πως θα μπορούσε να συμβεί μια τέτοια καταστροφή. Το “παν μετρον αριστον” που έλεγαν οι πρόγονοί μας δεν σημαίνει μόνο ότι πρέπει να έχουμε μέτρο στον τρόπο που ζούμε, αλλά επίσης ότι πρέπει να χρησιμοποιούμε το ορθό μέτρο στην σκέψη μας. Αν είναι να συζητήσουμε για υποθετικούς κινδύνους πρέπει να το κάνουμε σε αντιδιαστολή με άλλους. Δηλαδή δεν είναι λογικό να ανησυχούμε για τον εξαιρετικά απίθανο κίνδυνο Δ όταν εκ των πραγμάτων δεν ανησυχούμε για τους μικρούς αλλά συγκριτικά πολύ πιο πιθανούς κινδύνους Α, Β, Γ. Είναι σαν κάποιος που καπνίζει σαν φουγάρο να ανησυχεί και τα καυσαέρια των αυτοκινήτων που περνάν μπροστά στο σπίτι του, ή σαν κάποιος που τρώει ζωϊκά λίπη με το κιλό να αγοράζει μόνο βιολογικές μπανάνες.
Σε αυτό το πλαίσιο συζήτησης μπορεί κάποιος να αναρωτηθεί ποιο από τα δυο εμβόλια που διατίθενται στην χώρα μας είναι “καλύτερο”. Όμως η ερώτηση δεν έχει πολύ νόημα πρώτον διότι και τα δυο παρέχουν μεγάλη προστασία ως προς βαριά νόσο και θάνατο, και δεύτερον διότι οι πολίτες δεν έχουμε το δικαίωμα επιλογής. Όμως για την αλήθεια του θέματος οι βασικές συγκριτικές παράμετροι είναι οι εξής: To εμβόλιο της Pfizer-BioNTech φαίνεται να είναι σημαντικά πιο αποτελεσματικό στο να αποτρέψει και ελαφρά νόσο (και άρα πιθανώς πιο αποτελεσματικό στο να αποτρέψει και βαριά νόσο ή θάνατο), όμως χρησιμοποιεί νέα τεχνολογία και παρότι δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας επίσης δεν έχουμε δεδομένα για παρενέργειες σε βάθος χρόνου. Πολύ πρόσφατα έγιναν έχουν γίνει μελέτες που μοιάζει να δείχνουν ότι προστατεύει καλύτερα από το νέο στέλεχος της Νότια Αφρικής σε σύγκριση με το εμβόλιο της AstraZeneca-Oxford, όμως οι μελέτες δεν είναι συγκρίσιμες οπότε και το αποτέλεσμα είναι προς το παρόν αμφισβητήσιμο
6. “Είμαι γυναίκα 40 ετών και στον πίνακα του σημειώματος που συνοδεύει την ανάρτηση βλέπω ότι η πιθανότητα να πεθάνω αν κολλήσω covid-19 είναι μόλις 0,04% δηλαδή 1 / 2500. Παρά όλα τα επιχειρήματα για την ασφάλεια των εμβολίων έχω αμφιβολίες και επιλέγω συνειδητά να μην εμβολιαστώ”.
Εδώ υπάρχουν πολλαπλές απαντήσεις:
a) Εμβολιαζόμαστε όχι μόνο για να προστατεύσουμε την δική μας ζωή αλλά και των γύρω μας των οποίων η θνητότητα μπορεί να είναι σημαντικά υψηλότερη. Καθώς όποιος εμβολιάζεται αν και όταν κολλήσει θα διασπείρει λιγότερο τον ιό στο περιβάλλον του. Και εμβολιαζόμαστε για να βοηθήσουμε στο να σταματήσει η πανδημία και για να γυρίσει η χώρα στην οικονομική και κοινωνική ομαλότητα. Τέλος εμβολιαζόμαστε για να μειωθεί η πιθανότητα μεταλλαγών του ιού που μπορούν να σύρουν την παγκόσμια κοινότητα σε νέες περιπέτειες. Οι επικίνδυνες μεταλλαγές (ιδίως της Βρετανίας και Νότιας Αφρικής) παρουσιάστηκαν ακριβώς διότι παγκόσμια κοινότητα απέτυχε στο να ελέγξει την διασπορά του ιού με αποτέλεσμα να έχουν μολυνθεί μέχρι σήμερα ίσως και μισό δισεκατομμύριο άνθρωποι δίνοντας στον ιό άφθονες ευκαιρίες για μεταλλαγές.
β) Παρότι η θνητότητα IFR (δηλαδή να πεθάνει κανείς αν κολλήσει) αποτυπώνεται κυρίως ως προς την ηλικία, εξαρτάται από πολλούς άλλους παραμέτρους (από την κατάσταση του ανοσοποιητικού μας συστήματος, από χρόνιες παθήσεις όπως υψηλή πίεση, αλλεργικά, παχυσαρκία κοκ, από την πρόσβαση σε αποτελεσματικό ΕΣΥ αν τα πράγματα πάνε άσχημα). Με άλλα λόγια η θνητότητα που βλέπουμε αφορά τον μέσο παγκόσμιο όρο και δεν αποτυπώνει με ακρίβεια την πιθανότητα θανάτου στην προσωπική μας περίπτωση, και η οποία μπορεί να είναι και σημαντικά υψηλότερη ή σημαντικά χαμηλότερη. Όποιος λοιπόν δεν εμβολιάζεται στην ουσία παίζει ρώσικη ρουλέτα.
γ) Ο κίνδυνος του covid-19 δεν αφορά μόνο την πιθανότητα θανάτου αλλά και την πιθανότητα να μείνει κάποιο κουσούρι στην υγεία μας. Το λεγόμενο long-covid είναι συμβαίνει ιδιαίτερα συχνά ακόμα σε ανθρώπους που περνάν την ασθένεια χωρίς συμπτώματα.[13] Και παρότι ακόμα είναι νωρίς για να έχουμε δεδομένα ως προς το κατά πόσο ο εμβολιασμός προστατεύει από το long-covid η κοινή λογική λέει ότι πιθανώς το κάνει (ο εμβολιασμός μειώνει σημαντικά το ιικό φορτίο που θα αναπτυχθεί στον οργανισμό μας αν κολλήσουμε, και άρα λογικά μειώνει και τις όποιες επιπτώσεις της ασθένειας).
δ) Από την αρχή της κρίσης έχει δημιουργηθεί η εντύπωση ότι ουσιαστικά μόνο οι πολύ γέροι κινδυνεύουν από την πανδημία. Αυτό δεν ισχύει. Παρότι είναι αλήθεια ότι η διάμεση ηλικία αυτών που πεθαίνουν είναι υψηλή, και πριν την πανδημία η διάμεση ηλικία αυτών που πέθαιναν ήταν υψηλή. Στατιστικά στοιχεία θανάτων στην ΕΕ τον καιρό της πανδημίας αποδεικνύουν πρώτον ότι ο κίνδυνος θανάτου αυξήθηκε σημαντικά σε όλες τις ηλικίες, και δεύτερον ότι *δεν* αυξήθηκε σημαντικά περισσότερο σε έναν 90χρονο σε σύγκριση με έναν 40χρονο.[14] Επίσης η τραγωδία δεν μετριέται αποκλειστικά με τον γεγονός του θανάτου: Όταν πεθαίνει από covid-19 μια 90χρονη χάνει περίπου πέντε χρόνια προσδόκιμου ζωής, όταν πεθαίνει από covid-19 με 40χρόνη χάνει περίπου 45 χρόνια προσδόκιμου ζωής.
Εν κατακλείδι ακόμα και όταν δεν είμαστε γέροι το να έχουμε την δυνατότητα να εμβολιαστούμε κατά του ιού της καταστροφικής πανδημίας και να επιλέξουμε να μην το κάνουμε είναι και ανεύθυνο και ανόητο.
7. “Αν η τεχνολογία mRNA του εμβολίου της Pfizer-BioNTech δουλεύει τότε γιατί απέτυχε στην περίπτωση του AIDS;”
Πρόκειται για ένα περίεργο επιχείρημα καθώς, προφανώς, κανείς ποτέ δεν έχει υποστηρίξει ότι μια τεχνολογία εμβολίων για είναι αποτελεσματική πρέπει να είναι αποτελεσματική για όλες τις ιώσεις. Ο ιός του AIDS έχει μερικές σπάνιες ιδιότητες (προσβάλει τα κύτταρα του ανοσοποιητικού, μεταλλάσσεται πάρα πολύ γρήγορα) και πράγματι μέχρι σήμερα καμία τεχνολογία εμβολίων έχει πετύχει. Δεύτερον η τεχνολογία mRNA (παρότι η ιδέα είναι παλιά και έχει γίνει προσπάθεια δεκαετιών) ωρίμασε μόνο το 2020 μετά από τεράστια προσπάθεια και επένδυση δισεκατομμυρίων λόγω της πανδημίας. Δηλαδή αυτή η τεχνολογία δεν έχει δοκιμαστεί ακόμα για κανένα ιό εκτός του ιού του covid-19, οπότε το “απέτυχε στην περίπτωση του AIDS” δεν ισχύει. Το ενδιαφέρον είναι ότι μόλις τον περασμένο Ιανουάριο ανακοινώθηκε ότι οι εταιρίες θα αρχίσουν την προσπάθεια να παράξουν εμβόλιο mRNA κατά του AIDS.[15] Ας ελπίσουμε όλοι ότι θα πετύχουν. Παρεμπιπτόντως υπάρχει η πιθανότητα η ίδια τεχνολογία να χρησιμοποιηθεί και στην θεραπεία του καρκίνου, καταλαβαίνω δημιουργώντας ένα νέο εμβόλιο για κάθε ασθενή (εμβόλιο που θα προκαλεί το ανοσοποιητικό του να επιτεθεί ειδικά στα δικά καρκινικά κύτταρα).
Σημειώσεις και παραπομπές:
[1] Εδώ η ανάλυση https://www.facebook.com/antiantimnimonio/photos/2311390608886443/
[2] Δεν υπερασπίζομαι τον Αβραμόπουλο τον οποίο κρίνω χειρότερο ακόμα από τον μέσο όρο του πολιτικού κατεστημένου στην χώρα, αλλά αναφέρομαι μόνο στην αυτονόητη απόφασή του εκείνη την χρονική στιγμή. Στο κάτω κάτω της γραφής ποια θα ήταν η εναλλακτική, να αδιαφορήσει για την συμβουλή όλων των μεγάλων εθνικών και υπερεθνικών οργανισμών υγείας και να παίξει κορώνα γράμματα με την ζωή των ελληνικού λαού;
[3] https://www.cdc.gov/nchs/fastats/immunize.htm
[4] Ο αναγνώστης μπορεί να απορήσει πως ένας καλός επιστήμονας μπορεί να κερδίσει διαδίδοντας κάτι που δεν ισχύει. Πάντα υπάρχει ένα κοινό που αμφισβητώντας μια αλήθεια θα ψάξει έναν επιστήμονα που θα υποστηρίξει το ψέμα. Καθώς ως ομάδα οι καλοί επιστήμονες μαθαίνουν να εκτιμούν την αλήθεια μόνο λίγοι θα είναι διατεθημένοι να πουν ψέματα για προσωπικό όφελος. Αλλά καθώς είναι λίγοι θα εισπράξουν μεγάλο μερίδιο του κέρδους από το κοινό που ζητά λόγο για να πιστέψει στο ψέμα – κέρδος σε φήμη ή και χρηματικό κέρδος από την πώληση βιβλίων ή ομιλιών. Και βέβαια δίπλα στους καλούς επιστήμονες πάντα θα υπάρχουν και οι μετριότητες που μπορεί να πιστέψουν οι ίδιοι σε κάποιο ψέμα.
[5] https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2908388/
[6] Την τελευταία δεκαετία έχουν εμβολιαστεί ένα δισεκατομμύριο παιδιά, και καθώς κάθε παιδί εμβολιάζεται για διάφορες ιώσεις μόνο ο αριθμός ετήσιων εμβολιασμών παιδιών πλησιάζει το ένα δις. https://www.who.int/…/fact…/detail/immunization-coverage
[7] https://en.wikipedia.org/wiki/Epidemiology_of_measles…
[8] https://www.who.int/publications/10-year-review/vaccines/en/
[9] Δείτε το γράφημα εδώ https://www.oecd-ilibrary.org/content/data/e452582e-en
[10] Όπως συμβαίνει μερικές φορές τα πράγματα είναι πιο σύνθετα, όμως δεν προκύπτει ανησυχία αν καταλάβει κανείς τι συνέβη. Αναφέρομαι στο πρόσφατο δεδομένο ότι στην Νορβηγία πέθαναν περίπου 30 άνθρωποι λίγο αφού είχαν κάνει το εμβόλιο της Pfizer-BioNTech. Όπως είναι λογικό η Νορβηγία εμβολιάζει με προτεραιότητα τους πολύ γέρους και ευπαθείς, και όπως όλα τα σοβαρά κράτη κρατά και δημοσιοποιεί στατιστικές. Εδώ λοιπόν τι συνέβη: Το εμβόλιο ζορίζει τον οργανισμό και στην περίπτωση ενός γέρου με πολύ αδύναμο οργανισμό αυτό το ζόρι μπορεί σε μερικές περιπτώσεις να οδηγήσει και στον θάνατο (ακόμα και ως συνέπεια ενός απλού εμετού – δείτε https://www.euronews.com/…/norway-no-link-established… και https://www.bloomberg.com/…/norway-vaccine-fatalities… ). Αλλά εμβολιάζουμε τους πολύ γέρους ή με πολύ αδύναμο οργανισμό ακριβώς διότι αν προσβληθούν από τον κορονοϊό τότε θα υποφέρουν εξαιρετικά μεγαλύτερο ζόρι και οι πιθανότητες να πεθάνουν είναι τεράστιες (άνω του 10%). Παρεμπιπτόντως εδώ μπαίνουμε στα χωράφια της φιλοσοφίας της ηθικής όπου συζητείται το φαινόμενο πολύς κόσμος να προτιμά την απραξία που μπορεί να οδηγήσει σε ένα μεγάλο κακό παρά την πρωτοβουλία που μπορεί να οδηγήσει σε ένα μικρότερο κακό. Στην Νορβηγία που έχει πολύ καλές επιδώσεις στο δεύτερο κύμα (10 φορές λιγότερους θανάτους απ’ ότι στην Ελλάδα) ίσως έχει νόημα η συζήτηση να μην εμβολιάζονται οι πολύ γέροι και αδύναμοι.
[11] Δείτε το γράφημα που συνοδεύει την ανάρτηση και βασίζεται σε μια μετα-μελέτη (δηλαδή μελέτη που πήρε υπόψη τα αποτελέσματα πολλών μελετών για την θνητότητα του covid-19) που πρόσφατο δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο πολύ υψηλής εγκυρότητας επιστημονικό περιοδικό Nature. Όπως βλέπουμε στο κάτω μέρος του γραφήματος η Ελλάδα έχει την τρίτη υψηλότερη θνητότητα μεταξύ όλων των κρατών της μελέτης – περίπου 0,95%. https://www.nature.com/articles/s41586-020-2918-0
[12] Σε προηγούμενη ανάρτηση έχω εξηγήσει γιατί στην ΕΕ το εμβόλιο της AstraZeneca-Oxford δεν δίνεται στου άνω των 65 (εδώ https://www.facebook.com/antiantimnimonio/posts/5713656351993168). Παρεμπιπτόντως παρότι η Εθνική Επιτροπή Εμβολιασμών αποφάσισε να ανήξει ο εμβολιασμός των μεταξύ 60-64 το ηλεκτρονικό σύστημα κλείνει ραντεβού στους 59-63 αφήνοντας περίπου 100.000 64χρονους εκτός. Πρόκειται για άλλο απίστευτο μπάχαλο του ελληνικού κράτους. Επικοινώνησα αμέσως την Επιτροπή αλλά δεν κατάφερα να διορθωθεί το αδικαιολόγητο λάθος που θα κοστίσει περισσότερος θανάτους. Θα το συζητήσω το θέμα στην επόμενη ανάρτησή μου.
[13] Το ότι το covid-19 συχνά αφήνει κουσούρια είναι γνωστό. Αυτό που δεν είναι γνωστό είναι σε πόσες περιπτώσεις αυτά θα είναι μόνιμα καθώς δεν έχουν περάσει χρόνια ώστε να μπορούμε να γνωρίζουμε. Πάντως τα μέχρι σήμερα δεδομένα είναι ιδιαίτερα ανησυχητικά https://www.nature.com/articles/d41586-020-02598-6
[14] Μετά από όλα όσα έχουμε ακούσει ακούγεται παράδοξο ότι η πανδημία αύξησε τον κίνδυνο θανάτου ενός 40χρονου περίπου ο ίδιο όσο σε έναν 90χρονο. Και όμως οι αριθμοί το αποδεικνύουν, δείτε μια επί τούτου ανάρτηση εδώ https://www.facebook.com/antiantimnimonio/posts/5460657943959678
[15] https://investors.modernatx.com/…/moderna-provides…
Διανέλος Γεωργούδης, 17 Φεβρουαρίου 2021
