kourdistoportocali.comRead ThisΤο τέλος της λογικής και των ιδεολογιών

Γραφει ο Δρ. Κωνσταντινος Κωνσταντινιδης

Το τέλος της λογικής και των ιδεολογιών

Μια κοινωνία σε κρίση γεννά παραλογισμό, ξεχνά το παρελθόν ή ενίοτε το παραμορφώνει για να το βολέψει στο παρόν

«Αυτοί που σε κάνουν να πιστεύεις σε ανοησίες, μπορούν να σε πείσουν να κάνεις φρικαλεότητες» Βολταίρος

Αχ μια μάσκα, αχ μια μάσκα, αχ Μαρία, αχ Μαρία… Σε δελτία των πρωινών είδα τις οδηγίες φαρμακοποιού πως να φοράνε οι κοινοί θνητοί τις μάσκες και τα γάντια και κατάλαβα μπαίνοντας στην τελική ευθεία για τη νίκη του έθνους ενάντια στον αόρατο εχθρό πως θα ήταν πιο πρακτικό να μάθεις τον πολίτη να πιλοτάρει αεροπλάνο, παρά να μάθει να αποστειρώνει τα χέρια και το στόμα του.

Αλλά και οι οδηγίες «Μένουμε Σπίτι» που έγινε εθνικό σύνθημα, ηρωικό, δεν διαχωρίζει το σπίτι στην Εκάλη με τα πεντακόσια τετραγωνικά που οι ένοικοι δεν βλέπουν ο ένας τον άλλο από το δυάρι στο Παγκράτι όπου οι κοινοί θνητοί στοιβάζονται και κολλάνε την ασθένεια λόγω συνωστισμού. Άσε την άλλη σοφή οδηγία: δυο μέτρα απόσταση πως θα τηρηθεί στο μικρό διαμέρισμα των εβδομήντα τετραγωνικών για δυο γονείς, δυο κουτσούβελα, τους κουμπάρους και τα πεθερικά; Και καλά την ημέρα! Το βράδυ πως θα κοιμούνται σε δυο μέτρα συζυγική κλίνη οι πανέλληνες αποφεύγοντας την σωματική επαφή και διαπροσωπικά αλλα και μωαμεθανικά φετίχ;

Άσε την άλλη σοφή οδηγία να μην ακουμπάμε το πρόσωπο μας· η εφαρμογή του μέτρου αυτού απαιτεί ακρωτηριασμό των χεριών από το ύψος της μασχάλης, ούτε καν του αγκώνα, γιατί οι άνθρωποι ακουμπάνε το πρόσωπο τους πιο πολλές φορές από την ψυχή τους. Τέλος πάντων, η επιστήμη, και προς τιμήν της, δεν είναι θρησκεία με δόγματα, έχει μόνο αιρέσεις και καλά κάνει να φωνάζει πως είναι καινούργια νόσος και δεν τη μάθαμε ακόμα και δικαιούται να αναθεωρεί μαθαίνοντας ακόμα και από τα λάθη της.

Αλλά αυτές είναι μικρές αμαρτίες στην κοινωνία που η πληροφορία είναι πιο σημαντική από την γνώση, να μην πω για τη σοφία που πόρρω απέχουμε για να αποκτήσουμε, αφού σήμερα πιο πολύ από ποτέ το μέσο είναι το μήνυμα και όχι το ανάποδο όπως θα ’πρεπε  να είναι. Πιο πολύ από ποτέ όμως μια κοινωνία σε κρίση γεννά παραλογισμό, ξεχνά το παρελθόν ή ενίοτε το παραμορφώνει για να το βολέψει στο παρόν.

Έτσι, αυτή η περίοδος που γεννά φόβο και ανασφάλεια με παράδοξο τρόπο άλλαξε και τις ιδεολογίες που είναι οι ψυχές και τα πάθη των κοινωνιών με αποτέλεσμα να δούμε τους πλούσιους να αγαπάνε τους φτωχούς και τους φιλελεύθερους  να λατρεύουν το δημόσιο σύστημα υγείας. Τραγουδιστάδες και δημοσιογράφοι, όλοι μαζί να γλείφουν εκεί που έφτυναν. Λίγα χρόνια πριν οι γιατροί του Ε.Σ.Υ. ήταν φακελάκηδες και επίορκοι, τώρα έγιναν ήρωες και σταματούν καμιόνια με μουσικούς και τους κάνουν καντάδες στα επείγοντα.

Οι καθαρίστριες και άλλα ταπεινά επαγγέλματα του δημοσίου ανέβηκαν επίσης στο βάθρο των ηρώων και μια κυβέρνηση που τους θεωρούσε πολλούς και περιττούς, να τους εκθειάζει για το έργο τους· άσε που οι καλοπληρωμένοι δημοσιογράφοι του «όλοι μαζί μπορούν και χώρια δεν αντέχουν» να πλέκουν το εγκώμιο ανθρώπων που στην προηγούμενη ζωή τους σιχαινόντουσαν να τους δουν και να τους μιλήσουν.

Λίγα χρόνια πριν οι αριστεροί ήταν κρατιστές και εμπόδια στην ελεύθερη οικονομία της ανάπτυξης και των ιδιωτικών επενδύσεων, τώρα οι φιλελεύθεροι  κλέβουν την δόξα των κομμουνιστών και υποστηρίζουν φανατικά το δημόσιο σύστημα υγείας σε βαθμό που, ενώ μιλά ο Μητσοτάκης, να νομίζεις ότι ακούς τον Τσίπρα.

Το ερώτημα το πως αλλάζουν οι πολίτες συμπεριφορές σε περιόδους κρίσης που τους κάνει να δέχονται ακόμα και τις παράλογες εντολές ως φυσικές  και ηθικές και να αποκτούν ιδιότητες αγέλης (όχι ανοσία αγέλης), έχει απάντηση στα γονίδια μας όπου σε φάσεις κρίσης χάνουν τη μάχη τα εγωιστικά γονίδια και κερδίζουν τα συλλογικά και συμπαθητικά (empathy genes αγγλικά). Για αυτή την αλλαγή μεσολαβούν τα μιμίδια, γονίδια – αντιγραφείς, κάτι όπως τα φωτοτυπικά που η φύση έχει προβλέψει (για λόγους οικονομίας) για την επιβίωση των πολλών που δεν σκέφτονται αλλά θέλουν οι άλλοι να αποφασίζουν για τους ίδιους (οι άνθρωποι πιο πολύ από τον θάνατο, την ελευθερία φοβούνται).

Το παλιό αριστοτελικό τσιτάτο «μίμησις δευτέρα φύσις ανθρώπου» σήμερα αποδεικνύεται και γενετικά. Το γνωστό, επίσης ελληνικής πατέντας, αβερώφειο τσιτάτο «έξω από το μαντρί σε τρώει ο λύκος» ενισχύει την εύκολη οδό που είναι η αντιγραφή και όχι την πρωτότυπη σκέψη που θα πάει κόντρα στο ρεύμα και θα αμφισβητηθεί, θα λοιδωρηθεί  και θα οδηγηθεί και στη γκιλοτίνα ενίοτε (αν ακολουθείς όμως το κοπάδι, θα πέσεις στο ποτάμι έλεγε ο ντα Βίντσι).

Μέσα σε αυτή την τρέλα, όχι των αγελάδων αλλά την κανονική των ανθρώπων, με την επιστήμη να γίνεται καθοδηγητής, οδηγητής και σωτήρας, κλέβοντας ακόμα και την αρχαία των προγόνων δόξα των εκκλησιών, οι κοινοί θνητοί παρακολουθούν αποσβολωμένοι τους μεταφραστές της επιστήμης δημοσιογράφους να εξηγούν τα ανεξήγητα μιας νέας επιδημίας και να καταπίνουν την αμάσητη τροφή της άγνοιας, πως δυναμώνει η άμυνα του ανθρώπου καταπίνοντας τόνους βιταμινών και συμπληρωμάτων διατροφής, η οποία είναι η νέα μεγάλη μπίζνα των φαρμακευτικών βιομηχανιών.

Στην εποχή της παχυσαρκίας και των θανάτων από κλεισμένες από λίπος αρτηρίες (παλιά πέθαιναν από την ασιτία, τώρα από την λαιμαργία), η νέα μόδα ανακάλυψε τις βιταμίνες που σε κάνουν Σούπερμαν ενώ όλοι καλά γνωρίζουν πως μια καθημερινή διατροφή του σύγχρονου καταναλωτή περιέχει περίσσευμα το οποίο ο οργανισμός απλά ουρεί ή αφοδεύει για να μην βαρυστομαχιάζει.

Από την αλόη βέρα, της Κρήτης παρακαλώ γιατί οι άλλες είναι άχρηστες, μέχρι τη γλουτένη που ανακαλύψαμε πως όλοι σχεδόν πάσχουμε, ξεχνώντας πως οι υπέργηροι Ευρωπαίοι δόξα τω λαώ και τω θεώ ζουν ογδόντα χρόνια καλής ζωής ενώ πριν δυο αιώνες ούτε τριάντα δεν έφταναν.

Καταναλώστε για να υπάρχετε και όχι το ανάποδο, αφού η ευτυχία της αστικής ζωής εγκαθίσταται μόνο στην απόσταση από την δυστυχία του άλλου, του ξένου, του φτωχού, του γείτονα. Αν δεν υπήρχαν οι μετανάστες, έπρεπε να τους εφεύρουμε για να εκθειάζουμε τον ασφαλή τρόπο ζωής ακόμα και στο φτωχό δυάρι της Πετρούπολης σε αντίθεση με τα τσαντίρια της Μόριας. Ο αόρατος εχθρός του κορωνοϊού, ανέλπιστος υπηρέτης της ομαδικής χαράς για την ζωή των εκτός μονάδας εντατικής κατοίκων.

Και χειροκροτητής του έθνους, που ομονοεί μπροστά στην απειλή που τον ξεπερνά, σε μια πασαρέλα όπου ξεχειλίζουν τα λόγια τα μεγάλα που πότιζαν τον εγκέφαλο με γάλα μητρικό, άσπρο και χωνευτικό, όχι όπως το μαύρο γάλα του ποιητή Celan που αυτοκτόνησε από την ανούσια ουσία της εξουσίας του παραλόγου στην λογική της υποταγής της ηθικής στα ανήθικα κελεύσματα του αριθμού που δεν θα γίνει ποτέ αληθής στιγμή και δικαιοσύνη…

 

SHARE

Περισσότερα

MORE READ THIS

TOP LINE

EKTAKTO>H κυβέρνηση κατηγορεί βουλευτή της ΝΔ για fake news σχετικά με τον Εβρο!
Ανοίγει (μετά το lockdown) το κράτος που παραμένει θεόκλειστο 2 αιώνες τώρα!
Ετοιμαστείτε για ύφεση-σοκ. Aνοίξτε τα καταστήματα αλλά οι πελάτες δεν θα επιστρέψουν
No memorandum-no money (honey)
Aυτός είναι ο λόγος που το Ισραήλ κάνει υπερήφανους τους πολίτες του
Τουρισμός της Αγέλης. Ξαναμπαίνει η Ελλάδα στον πόλεμο;
Πως η Alpha επιβεβαίωσε το “Πίστεως”
-H Ευρώπη βιώνει μια οικονομική κατάσταση την οποία δεν έχουμε ξαναδεί στην ζωή μας!
Η απόσταση από το ελάχιστο στο λίγο είναι μεγάλη, η απόσταση από τη σοβαρότητα στο γελοίο ελάχιστη
Aνάλυση-Βόμβα του Βαγγέλη Χωραφά για την διαχείριση των Εντάσεων στον Έβρο
500 προγραμματιστές δημιουργούν ένα πιο δίκαιο μέλλον για όσους καταστραφεί από το COVID-19
-Θα μειώσουμε τις εργοδοτικές εισφορές, όχι τους φορολογικούς συντελεστές