kourdistoportocali.comRead ThisOταν οι λαοί εκλέγουν ολίγιστους ηγέτες

Γράφει ο Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος

Oταν οι λαοί εκλέγουν ολίγιστους ηγέτες

Η επικίνδυνη δύναμη των αυταπατών

Γράφαμε σε προηγούμενη ανάρτησή μας για τις ευθύνες του γαλλικού λαού ο οποίος μέσα από την επιλογή ολίγιστων ηγετών παρέδωσε στις φλόγες την Παναγία των Παρισίων. Οποιαδήποτε ομοιότητης με την ελληνική πραγματικότητα κάθε άλλο παρά συμπτωματική είναι. Ο κ. Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος εξηγεί το γιατί>

Η χώρα για να ξεφύγει από τον ολισθηρό δρόμο της παρακμής χρειάζεται ένα πραγματικό σόκ που θα ανατρέψει κυρίαρχες αυταπάτες και ιδεοληψίες…

Του Αθ. Χ. Παπανδρόπουλου

Τις τελευταίες εβδομάδες, σε πολλές εκδηλώσεις που παρακολούθησα, άκουσα επωνύμους ομιλητές να ομιλούν για τις προκλήσεις της 4ης βιομηχανικής επανάστασης, για το σημαντικό γεωπολιτικό ρόλο της χώρας και τη γεωγραφική της θέση, για την ανάγκη να αποκτήσουμε εξωστρέφεια και για άλλα πολλά ακόμα.

Ομολογώ ότι άπαντες οι ομιλητές είχαν απόλυτο δίκηο στις επισημάνσεις και παρατηρήσεις τους και χωρίς καμμιά εξαίρεση μίλησαν ανοικτά για μεταρρυθμίσεις και αλλαγές πορείας.

Δυστυχώς όμως, κανένας από αυτούς, δεν προσδιόρισε πως θα γίνουν οι προτεινόμενες αλλαγές, από ποιους, υπό ποιους όρους και σε πόσο χρόνο. Επίσης, τίποτε δεν ειπώθηκε για το κατά πόσον οι Νεοέλληνες είναι πρόθυμοι, προετοιμασμένοι και ενημερωμένοι για την αναγκαιότητα αλλαγής πορείας της χώρας, η οποία δέκα χρόνια τώρα δεν δείχνει να έχει καταλάβει τι της συνέβη και γιατί;

Με πιο απλά λόγια, θέλουμε να υπογραμμίσουμε ότι κρίνοντας από τις δημοσκοπήσεις, δεν σχηματίζουμε την εντύπωση ότι οι Έλληνες ψηφοφόροι έχουν ξεφύγει έστω σε ικανοποιητικό βαθμό από τον κόσμο της αυταπάτης και της επίπεδης ιδεοληψίας.

Για παράδειγμα, ποια διδάγματα άντλησε η ελληνική κοινωνία από το καλοκαίρι 2015;

Άραγε σε ποιο βαθμό ο κοινός πολίτης διαπίστωσε ότι δεν υπάρχουν κάποιοι πιο πατριώτες, πιο «φίλοι του λαού», που θα πολεμήσουν καλύτερα από τους «δοσίλογους και τους γερμανοτσολιάδες»; Πόσοι αντιλήφθηκαν πως δεν υπάρχουν μάγκες που σκίζουν τα μνημόνια, διαγράφουν τα χρέη, χαρίζουν με «σεισάχθεια» τα δάνεια, «δεν πληρώνουν» τίποτα και παίρνουν από πάνω κι άλλα τόσα για γερμανικές αποζημιώσεις από το 1940;

Κρίνονται επίσης από συλλογικές απαντήσεις σε θέματα ψυχολογίας, δεν αποκομίσαμε την αίσθηση ότι «ο λαός» γνωρίζει πώς οι Σώρρες που μοιράζουν λεφτά εκτίουν ποινές.

Σε καμμιά περίπτωση επίσης δεν μας δίνεται η εντύπωση ότι ο μέσος Έλληνας καταλαβαίνει πως μέσα από την υπερφορολόγηση στην ουσία κρατικοποιείται αυτός και η οικογένειά του.

Σπανίως επίσης ακούμε συζητήσεις για το πώς θα μπορούσε να παραχθεί πραγματικός πλούτος στη χώρα, όπως αυτό ήδη συμβαίνει στην Πορτογαλία, στην Κύπρο και στην Ιρλανδία, τρεις χώρες που από καιρό βγήκαν από τα μνημόνια και σήμερα καλπάζουν. Πρόσφατα ακόμα αισθανθήκαμε μεγάλη θλίψη ακούγοντας τον Πορτογάλο πρωθυπουργό να εξηγεί πως η χώρα του έχει αφήσει πίσω της την κρίση και μέσα από σοβαρές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, διεκδικεί τον τίτλο μιας από τις πιο ανταγωνιστικές χώρες της ευρωζώνης.

Την ίδια στιγμή, στην Ελλάδα, ισχύει το «τι είχες Παντελή μου, τι είχες Παντελάκη μου». Το σαθρό και αναποτελεσματικό πελατειακό σύστημα ζει και βασιλεύει, δεν βλέπει καν τα χάλια του και ελπίζει ότι θα επιβιώσει αλώβητο και κραταιό.Ο απλός πολίτης δεν καταλαβαίνει ότι το κράτος δικαίου, πάει περίπατο και σε λίγο θα χρειαζόμαστε ειδικά διαβατήρια για να κυκλοφορούμε στην Αθήνα των συμμοριών.

Άραγε κανείς δεν βλέπει ότι τα πανεπιστήμια μας έχουν γίνει αποθήκες λαθραίων προϊόντων και στέκια αργού θανάτου; Δεν υπάρχουν κάποιοι που να αισθάνονται ντροπή για το χάλι στα κρατικά νοσοκομεία και για το γεγονός ότι υπάρχουν περιπολικά της αστυνομίας που βάζουν βενζίνη με δωρεές ιδιωτών; Οι 100 νεκροί στο Μάτι κανένα δεν έχουν συγκινήσει τελικά;

Κατά τα λοιπά, έως πότε θα έχει η χώρα πάνω από το κεφάλι της διαφόρους χιτλερίσκους και άλλους ψυχολογικά διαταραγμένους τύπους, που θα αποφασίζουν που, πότε, πώς και γιατί θα πρέπει να γίνονται επενδύσεις. Φτάνει πια με τους διάφορους «ειδικούς» που απαγορεύουν και διατάζουν. Ας μας πουν οι αρχαιολόγοι του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου (Κ.Α.Σ.) ποιος τους πληρώνει και που βρίσκει τα ευρώ που τσεπώνουν;

Μήπως από πωλήσεις κοπανιστού αέρα;

Αν η Ελλάδα δεν απαλλαγεί από βαρίδια αυτού του τύπου, τίποτε δεν θα γίνει για το μέλλον της. Αν ο κόσμος δεν ξεσηκωθεί εναντίον του πελατειακού κράτους και των …πραιτωριαν΄ν του, στη νέα εποχή δεν πρόκειται τα παιδιά μας να δουν άσπρη μέρα.

Απλά θα συνεχίσουμε να είμαστε όμηροι αυταπατών και ιδεοληψιών, με τα διάφορα συστήματα εξουσίας να μεταβιβάζουν τους λογαριασμούς το ένα προς το άλλο.

Αυτό δεν επιδιώκει σήμερα και ο κ. Τσίπρας;

SHARE

Περισσότερα

MORE READ THIS