kourdistoportocali.comRead ThisΟ κ. Δασκαλάκης έμεινε σπίτι του. Ο Μπάμπης και η Σούλα πήγαν παραλία

Ανάλυση τώρα

Ο κ. Δασκαλάκης έμεινε σπίτι του. Ο Μπάμπης και η Σούλα πήγαν παραλία

Η εκθετική αύξηση είναι ύπουλο πράγμα. Το σκέφτεσαι λίγο και τα νούμερα φαίνονται μικρά. Αλλά τελικά θα σου τη φέρει. Όσο μεγάλος και να είσαι θα σου τη φέρει

Ισως η παρουσία στη ζωή εκατομμυρίων ανοήτων Ελλήνων να δικαιολογεί την γέννηση φωτεινών μυαλών όπως ο κ. Κωνσταντίνος Δασκαλάκης, Καθηγητής του Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Επιστήμης Υπολογιστών του ΜΙΤ. Ο κ. Δασκαλάκης επέλεξε να μείνει σπίτι του. Να μην πάει για μπάνιο στην Ωκεανίδα ή στην παραλία της Βουλιαγμένης. Να μην περπατήσει καν στο Καβούρι ή τους καταπράσινους δρόμους της Εκάλης, του Λυκαβηττού, του Χαιδαρίου. Απλά σεβόμενος τους συνανθρώπους του επέλεξε να παραμείνει και να δουλέψει από το σπίτι του. Σε αντίθεση με χιλιάδες οξυδερκείς συμπολίτες μας που πήραν τους δρόμους, τις παραλίες και τα πάρκα-χωρίς ουδεμία αίσθηση κοινωνικής ευθύνης.

Στο σπίτι του βρήκε το χρόνο να κάνει μία ανάρτηση για την επιθετικότητα του Coronavirus η οποία κόβει την ανάσα:

Αναλυτικά η ανάρτηση του κ. Δασκαλάκη>

Ο μύθος μιλάει για ένα βασιλιά στην μακρινή Ινδία που ήταν καλός στο σκάκι και είχε τη συνήθεια να καλεί τους περαστικούς να παίξουνε παρτίδες. Μια μέρα προσκάλεσε ένα σοφό περαστικό, λέγοντας του ότι αν χάσει θα του χάριζε ό,τι ζητούσε. Ο σοφός του ζήτησε να πληρωθεί σε ρύζι με τον εξής τρόπο: δύο κόκκους ρύζι για το πρώτο τετράγωνο της σκακιέρας, τέσσερις για το δεύτερο, οχτώ για το τρίτο, και ούτω καθεξής, βάζοντας σε κάθε τετράγωνο της σκακιέρας δύο φορές τον αριθμό από κόκκους του γειτονικού τετραγώνου. Ο βασιλιάς δέχτηκε και έπαιξαν.

Ο περαστικός ήταν βιρτουόζος στο σκάκι, και προς έκπληξη όλων κέρδισε τον βασιλιά. Ο βασιλιάς ζήτησε να φέρουν ένα σακί με ρύζι για να πληρώσει τον περαστικό. Και άρχισε να βάζει τους κόκκους στη σκακιέρα. Όμως σύντομα κατάλαβε ότι ακόμα και η αμύθητη περιουσία του δεν αρκούσε για να πληρώσει τον περαστικό. Συνειδητοποίησε ότι όταν έφτανε στο εικοστό τετράγωνο θα χρειαζόταν περίπου 1 εκατομμύριο κόκκους ρυζιού, σ το τριακοστό 1 δισεκατομμύριο κόκκους, στο τεσσαρακοστό 1 τρισεκατομμύριο, και πάει λέγοντας. Για να πληρώσει τον περαστικό θα χρειαζόταν περίπου 1 τρισεκατομμύριο τόνους ρυζιού, δηλαδή περισσότερους τόνους από όσο ρύζι παράγει η Κίνα σε 7000 χρόνια, με βάση την περσινή της παραγωγή!

Ποιο είναι το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας; Ότι η εκθετική αύξηση είναι ύπουλο πράγμα. Το σκέφτεσαι λίγο και τα νούμερα φαίνονται μικρά. Αλλά τελικά θα σου τη φέρει. Όσο μεγάλος και να είσαι θα σου τη φέρει. Μετά από λίγα μόλις βήματα έχει γίνει τόσο μεγάλη που δεν το χωράει ο νους σου. Ο αριθμός γίνεται τόσο εξωφρενικά μεγάλος που είναι μεγαλύτερος από τα μόρια του σύμπαντος.

Δεν είμαι γιατρός, βιολόγος ή επιδημιολόγος, αλλά η δουλειά μου στην επιστήμη των υπολογιστών είναι να δαμάζω τις εκθετικές αυξήσεις.
Η εξάπλωση του κοροναϊού είναι μια ύπουλη εκθετική αύξηση. Αρχίζει με 1 κρούσμα. Μετά από δύο-τρεις μέρες τα κρούσματα γίνονται 2. Μετά από άλλες δύο-τρεις μέρες γίνονται 4. Έχει περάσει μια βδομάδα και φαίνεται υπό έλεγχο. Έλα όμως που αν περάσουν άλλες δύο βδομάδες τα κρούσματα θα γίνουν περίπου 1000, και αν περάσουν άλλες δύο-τρεις βδομάδες θα γίνουν πάνω από εκατό χιλιάδες!

Και το ακόμα πιο ύπουλο είναι το εξής. Όταν τα επιβεβαιωμένα κρούσματα είναι 1000, ακόμα και εκείνη την μέρα να καθόμαστε όλοι σπίτι μας για 10 μέρες χωρίς καμιά ανθρώπινη επαφή, παρόλα αυτά τα κρούσματα θα γίνονταν αρκετές χιλιάδες. Μα πώς; Ο λόγος είναι ότι όταν τα 1000 έδειξαν συμπτώματα, είχαν ήδη μεταδώσει τον ιό σε άλλους.

Στην Ελλάδα τα κρούσματα είναι τώρα περίπου 200. Αν καθόμαστε όλοι κλεισμένοι σπίτια μας, τότε σε ένα καλό σενάριο μετά από πέντε-έξι-εφτά μέρες τα κρούσματα θα έφταναν περίπου τα 1000 μεγαλώνοντας εκθετικά μέχρι τότε, ΑΛΛΑ μετά θα βλέπαμε τον αριθμό νέων κρουσμάτων να πέφτει, αν ΣΥΝΕΧΙΖΑΜΕ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΜΕ στα σπίτια μας. Μετά από ακόμα δύο-τρεις βδομάδες, δηλαδή σε ένα μήνα από τώρα ίσως και να είχαμε 0 καινούρια κρούσματα.
Γι’αυτό προτρέπω όλον τον κόσμο να μείνει μέσα, εκτός αν η φύση της δουλειάς του ή ανωτέρα βία δεν το επιτρέπει. Προτρέπω τους εργοδότες να δώσουν ευελιξία στους εργαζομένους. Και προτρέπω το κράτος να τους βοηθήσει με τη σειρά του.

Αν είσαι νέος και ωραίος, χωρίς συμπτώματα, πρέπει να μείνεις και εσύ σπίτι σου. Και να τη γλιτώσεις, με το να μην μείνεις μέσα συνεισφέρεις στην εξάπλωση του ιού, συνεισφέρεις να φτάσει και να σκοτώσει άλλους, ίσως τους γονείς σου, ίσως τους παππούδες σου. Αλλά και η πιθανότητα να πεθάνεις είναι μη τετριμμένη, και η πιθανότητα να ταλαιπωρηθείς πολύ ακόμα μεγαλύτερη.

Στέλνω πολλούς χαιρετισμούς από τον καναπέ μου σε εσάς στον καναπέ σας (ελπίζω!) και απέραντη ευγνωμοσύνη στους γιατρούς και τις νοσοκόμες που παλεύουν και μέχρι να παρέλθει αυτή η λαίλαπα θα συνεχίσουν να παλεύουν για τη ζωή όλων μας!

ΥΓ: Οι υπολογισμοί και οι προβλέψεις παραπάνω βασίζονται σε εκτιμήσεις ρυθμών για το πως εξαπλώνεται ο ιός και ποια είναι η επίδραση δρακόντειων μέτρων από άλλες χώρες. Είναι οι καλύτερες όμως εκτιμήσεις που διαθέτουμε αυτή τη στιγμή.

Όταν ο Μπάμπης και η Σούλα παντρεύονται και αποκτούν απογόνους

Αυτά γράφει ο κ. Δασκαλάκης. Αυτά πασχίζει να εξηγήσει ο κ. Τσιόδρας.

Μόνο που αμφότεροι είναι άτυχοι καθότι το ακροατήριό τους είναι ο Μπάμπης και η Σούλα. Έχουμε εξηγήσει κατ΄επανάληψη το γιατί>

Ολα ξεκινούν από την στιγμή που ένα νιόπαντρο ζευγάρι ακούει τις προτροπές του περιβάλλοντος:

-Τι γίνεται; Δεν θα κάνετε ένα παιδάκι; Γιατί καθυστερείτε;

Ολοι σχεδόν από όσους προτρέπουν το ζευγάρι χρησιμοποιούν αυτή τη φράση και θα σας εξηγήσουμε το γιατί.

Γιατί ακόμη και οι ίδιοι που προτρέπουν το ζεύγος να φέρει στον κόσμο έναν άνθρωπο τρέμουν στην ιδέα της συμβουλής τους. Ετσι λένε:

-Δεν θα κάνετε ένα παιδάκι;

Μα δεν πρόκειται απλά για ένα παιδάκι. Αλλά για έναν άνθρωπο. Απλά η λέξη παιδάκι ακούγεται χαριτωμένη και ανώδυνη. Κάτι σαν την λέξη “τιμούλα” που χρησιμοποιούν οι πωλήτριες όταν έρχεται η ώρα να πληρώσει η πελάτισσα τα πανάκριβα παπούτσια της.

Δεν πρόκειται λοιπόν απλά για ένα “παιδάκι” αλλά για έναν άνθρωπο. Αν για να εξηγήσουμε την δημιουργία του ανθρώπου κάποιοι χρειάστηκε να εφεύρουν τον Θεό αντιλαμβάνεστε ότι το να φέρεις στον κόσμο έναν άνθρωπο προυποθέτει μια θεική διάσταση που δεν έχουμε πεισθεί ότι την διαθέτει το νιόπαντρο ζεύγος Μπάμπης-Σούλα.

Ο Μπάμπης-Σούλα λοιπόν με τις προτροπές του περιβάλλοντος φέρνουν στην Ελλάδα έναν άνθρωπο, ο οποίος με το καλημέρα σχεδόν περνάει την οδυνηρή παγανιστική διαδικασία της βάπτισης στον ωκεανό της ηλιθιότητας, της ανοησίας, και της αφασίας ενός καθυστερημένου λαού.

Χωρίς να δίνουμε δεκάρα για το γεγονός ότι και κάποιοι άλλοι βλαμμένοι λαοί βαπτίζουν τα παιδιά τους με παρόμοιο τελετουργικό θα σταθούμε στο γεγονός της ύπαρξης της Εκκλησίας.

Πόσο βλαμμένος πρέπει να είναι ένας λαός που επιτρέπει να κυκλοφορούν ανάμεσά τους μαυροφορεμένα σκιάχτρα (παπάδες, αρχιεπίσκοποι, κλπ) που υποδύονται τους διαμεσολαβητές του Θεού χωρίς ο Θεός (εάν υπάρχει) να τους έχει δώσει καμμία άδεια ή εξουσιοδότηση γι΄αυτό.

Κάθε άλλο παρά τυχαίο είναι το γεγονός ότι στις περισσότερες Εκκλησίες του κόσμου τα οικονομικά και σεξουαλικά σκάνδαλα είναι η 2η φύση τους για να μην πούμε η κυρίαρχη.

Οι Μπάμπης-Σούλα λοιπόν φέρνουν έναν άνθρωπο στην Ελλάδα για τον οποίο μία από τις πρώτες παραστάσεις θα είναι οι ιερείς. Καθώς ο άτυχος απόγονος του Μπάμπης-Σούλα μεγαλώνει τίποτε γύρω του δεν του διδάσκει την αξία της πειθαρχίας, της χρήσιμης γνώσης, της επιμονής, της αέανης προσπάθειας, της αξιοποίησης του μυαλού αλλά και του σώματος.

Καθώς ο απόγονος Μπάμπη-Σούλας μεγαλώνει διαπιστώνει ότι κάποιες από τις κυρίαρχες “ιδεολογίες” της κοινωνίας στην οποία μεγαλώνει είναι το αούα, το αραλίκι με τους κολλητούς στα καφέ, το ότι από την στιγμή που τον έφεραν στον κόσμο οι πάνσοφοι Μπάμπης-Σούλα οφείλει το κράτος και η κοινωνία να του βρουν δουλειά, να τον προικίσουν με μόνιμο μισθό και πάει λέγοντας.

Από τα μπαλκόνια των δημαγωγών πολιτικών αρχίζει πολύ νωρίς να ακούει υποσχέσεις για δουλειές, αυξήσεις μισθών, συντάξεων και πάει λέγοντας.

Αποτέλεσμα οι απόγονοι του Μπάμπης-Σούλα να εκπαιδεύονται στην κυρίαρχη ιδεολογία του αούα που χαρακτηρίζει την ελληνική κοινωνία.

Δηλαδή επειδή ο Μπάμπης-Σούλα έκαναν την μαλακία να φέρουν εξίσου οξυδερκείς με τους ίδιους απογόνους θα πρέπει το κράτος (δηλαδή οι υπόλοιποι βλαμμένοι φορολογούμενοι) να αναλάβουν να τους εξασφαλίσουν τα προς το ζειν.

Επειδή όσο πιο βλαμμένοι είναι δύο νιόπαντροι στην Ελλάδα με τόση μεγαλύτερη ευκολία φέρνουν στον κόσμο οξυδερκείς ανθρώπους σαν και δαύτους μπορείτε να αντιληφθείτε γιατί μιλάμε για έναν βλαμμένο, ανοργάνωτο, απείθαρχο και κατσιαπλιά λαό.

Αυτό δεν σημαίνει ότι οι άλλοι λαοί είναι καλύτερης ποιότητας. Δεν αναλύουμε αυτό στο άρθρο που διαβάζεις αλλά τα χαρακτηριστικά της ελληνικής κοινωνίας.

Μα καλά θα μας πείτε, εάν δεν κάνει κανείς παιδιά πως θα συνεχίσει να υπάρχει ο κόσμος;

Κατ΄αρχήν ο κόσμος είναι ένα μεγάλο εμπόλεμο μπουρδέλο οπότε και να χαθεί δεν θα νιώσει μοναξιά ο μεγαλοδύναμος.

Το να κάνει παιδιά το κάθε ηλίθιο ζεύγος του πλανήτη είναι ρυπογόνο και επιβαρυντικό για την ατμόσφαιρα. Πόσο μάλλον όταν γεννάνε ανθρώπους στην Ελλάδα που πρόκειται για ένα καθυστερημένο κράτος-αούα.

Πάμε παρακάτω. Κατά τη γνώμη μας δικαίωμα στην απόκτηση των παιδιών θα πρέπει να έχουν οι άριστοι-όχι οι πλούσιοι για να μην μας κατηγορήσετε για ρατσισμό. Οι άριστοι ανάμεσά μας θα πρέπει να “παίρνουν” την άδεια να αποκτούν παιδιά. Εκείνοι οι γονείς που μέσα στο περιβάλλον του γενικότερου αούα και λαικισμού που χαρακτηρίζει την ελληνική κοινωνία (στην προκειμένη περίπτωση), έχουν την δυνατότητα να διδάξουν τα παιδιά τους την σημασία της πειθαρχίας, της προσπάθειας, της αξίας της γνώσης, της φροντίδας του μυαλού και του σώματος.

Επειδή μάλιστα η Κολομβία των Βαλκανίων δεν πρόκειται να πάψει ποτέ να είναι ένα μπουρδέλο θερινής αφόδευσης των υπολοίπων λαών του πλανήτη, καλό είναι να αποκτούν παιδιά εκείνοι που έχουν συγγενείς ή τη δυνατότητα να τα στείλουν να σπουδάσουν και να μεγαλώσουν σε πιο πειθαρχημένες και σοβαρές κοινωνίες.

Διαβάστε εδώ πως τα κατάφερε για παράδειγμα η γιατρός κ. Ολγα Οικονομίδου που εργάζεται στο Εδιμβούργο της Σκωτίας.

Τι θέλουμε να πούμε με όλα αυτά; Θέλουμε να πούμε πως αν αυτός ο λαός (από τον “τελευταίο” πολίτη ως τον πρωθυπουργό) είχε διδαχθεί την αξία της πειθαρχίας, της οργάνωσης, της αέναης προσπάθειας, την αξία της γνώσης, της φροντίδας του μυαλού και του σώματος κατά την γνώμη μας ο Αγγελος και ο Δημήτρης δεν θα έπεφταν στην Ενέδρα των Τούρκων.

Δεν μας κάνει εντύπωση το γεγονός ότι μετά την αιχμαλωσία των παιδιών υπήρξε διαταγή ώστε τα περίπολα να αποτελούνται από τουλάχιστο 6 άνδρες.

Παρότι η αιματοβαμμένη ιστορία του προβληματικού λαού είναι γεμάτη με διδάγματα που ποτέ δεν τα λάβαμε υπόψη μας δεν θα ανατρέξουμε στο βαθύ παρελθόν: Οταν οι Τούρκοι επιχείρησαν να σου βουλιάξουν ένα σκάφος του Λιμενικού στα Ιμια, όταν προκάλεσαν ένα ακόμη αντίστοιχο περιστατικό, όταν στην επέτειο των Ιμίων απέκλεισαν τον Ελληνα υπουργό Αμυνας από το να πετάξει στεφάνι στη  περιοχή, δεν είναι δυνατόν στον Εβρο που Ελληνες και Τούρκοι στρατιώτες βρίκονται σε απόσταση αναπνοής, να υπάρχουν περίπολα δύο ανδρών-λιγότεροι δηλαδή από όσους μαζεύονται για να πάνε σε καφετερία στο Μπουρνάζι.

Δεν είναι δυνατόν να μην έχεις την γνώση και την πειθαρχία να αντιληφθείς να σημάδια και τα μηνύματα. Δεν είναι δυνατόν σαν λαός να είμαστε σε τόση αφασία.

Γι΄ αυτό κατά τη γνώμη μας ευθύνεται το γεγονός ότι ο πάσα ένας βλαμμένος Μπάμπης-Σούλα φέρνουν παιδιά στην Ελλάδα που δύσκολα θα καταφέρουν-μέσα σε τέτοιο περιβάλλον- να μην είναι βλαμμένα. Φυσικά δεν θα μιλήσουμε για τις πολλές πιθανότητες (σύμφωνα και με τα στατιστικά στοιχεία) που έχει ένας άνθρωπος να νοσήσει από σοβαρές ασθένειες (καρκίνο, καρδιά, κλπ) πριν καταλήξει με αλτσχάιμερ στα γεράματα.

Μα θα μας πείτε, πως εάν δεν γεννάνε οι Μπάμπης-Σούλα θα μικρύνει η Ελλάδα και θα εξαφανισθεί από το χάρτη.

Το αντίθετο, θα σας απαντήσουμε. Οπως αποδεικνύεται δεν υπάρχει τίποτε πιο επικίνδυνο για τη χώρα από το να έχουν δικαίωμα να φέρνουν ανθρώπους στη χώρα αυτή εδώ, οι Μπάμπης-Σούλα των οποίων οι απόγονοι είναι οι κατσιαπλιάδες που μας κυβερνάνε σήμερα, χθες και από τότε που δημιουργήθηκε το κράτος των κατσιαπλιάδων.

Το Ισραήλ που έχει το μέγεθος της Πελοποννήσου είναι πανίσχυρο και κανείς δεν τολμά- χωρίς κόστος- να στήσει ενέδρα τους πολίτες του.

Μόνο που εδώ, στην Κολομβία των Βαλκανίων, με το που γεννιέται κανείς έχει πέσει ήδη στην Ενέδρα…

SHARE

Περισσότερα

MORE READ THIS