Κατήργησα αποφασιστικά την καταμέτρηση των ημερών που περνάω εθελοντικά εσώκλειστος, γιατί ήταν κι αυτή αόρατος αγχοποιητικός εχθρός.
Ο Ιός έχει πολλά παρακλάδια, το πιο ύπουλο από αυτά είναι η αγωνιώδης προσμονή μας για το τέλος.
Γράφει ο Νίκος Μαστοράκης
Κατήργησα τη θερμομέτρηση, γιατί κι εκεί ανακάλυψα αγχοποιητικά στοιχεία, έτσι και το θερμόμετρο εδειχνε 36. 8, άσε δε την επιθετική μου στάση απέναντι στο 37. 2.
Δεν παίρνω κανένα γιατρό τηλέφωνο, γιατί η διάγνωσή τους είναι λούπα αυτόματου τηλεφωνητή, σαν το παλιό “πάρε μια ασπιρίνη κι έλα να σε δω αύριο.”
Αφαιρώντας από την καθημερινότητά μου (τηλεφωνική και ηλεκτρονική) κάθε συζήτηση για τον Ιό, τον έχω βάλει σε μια θέση, κοντά σε εκείνη που έχω δώσει στον Διάβολο. Αποδέχομαι την ύπαρξή τους, αλλά δεν τους αφήνω να διεισδύσουν στο πολυτιμότερο που έχω — το υποσυνείδητό μου.
Block δεξιά κι αριστερά στην υπερπληροφόρηση, για να μην τρέχω σαν ηλίθιος να βρω ντεπόν επειδή άλλοι ηλίθιοι κατάλαβαν λάθος.
Όχι, δεν είναι ο Τσιόδρας βοηθός του Θεού, αλλά ο Μητσοτάκης είναι πια επιβεβαιωμένος Μικρός Θεός της πολιτικής μας αθεϊας. Αν του έδινα ένα τίτλο, θα ήταν “Ο Απροσδόκητος Ηγέτης.”
Περνάω την ημέρα μου σαν να μην υπήρχε ούτε Ιός, ούτε Διάβολος.
Δεν έχουμε χειρότερο φόβο από τον ίδιο τον φόβο.
Ενδιαφέρομαι για τους αγαπημένους μου εδώ, στην Καλιφόρνια και στο Λονδίνο, αλλά δεν κάνω σενάρια φρίκης για την τύχη τους. Προσδοκώ το καλύτερο και προετοιμάζομαι για το χειρότερο.
Και κάπου-καπου ρίχνω και μια βάρβαρη, χοντρή και απρεπή βρισιά για εκείνους τους “αντιστασιομαλάκες” που υπερτονίζουν την ανυπαρξία προσωπικότητας που τους δέρνει χρόνια, με το να βγαίνουν επιδεικτικά από το σπίτι και να αγκαλιάζονται στις παραλίες. Το βρίσιμο είναι αναλγητικό, περνάει έτσι κι ο πονοκέφαλος. Καλή ηλιόλουστη μέρα σας.
