kourdistoportocali.comNews Desk-Ζωή δεν είναι αυτά που νομίζεις ότι θα έρθουν, αλλά αυτό που συμβαίνει!

Συνέντευξη στον Σταμάτη Νικηταρά

-Ζωή δεν είναι αυτά που νομίζεις ότι θα έρθουν, αλλά αυτό που συμβαίνει!

Ο Αντώνης Καφετζόπουλος στο "Κουρδιστό Πορτοκάλι"

Photo>Ίωνας Παπαϊωάννου (https://www.facebook.com/giannis.papaioannoy?fref=ts&ref=br_tf)

 

Από σήμερα εγκαινιάζουμε έναν κύκλο συνεντεύξεων αποκλειστικά για το “Koυρδιστό Πορτοκάλι” και τους αναγνώστες του!

Σταμάτης Νικηταράς, η ημετέρα εξοχότης παρακαλώ, και θα είμαστε εδώ όσο με αντέχετε εσείς και μόνο εσείς!

Το μενού έχει συνεντεύξεις με ανθρώπους της τέχνης, της οικονομίας, του αθλητισμού, της πολιτικής, συνεντεύξεις από ανθρώπους απ’ όλο –να δεις πώς το λένε οι μορφωμένοι– απ’ όλο το κοινωνικό γίγνεσθαι (ουφ)!

Την αρχή κάνουμε με τον γνωστό σε όλους Αντώνη Καφετζόπουλο, σε μια συνέντευξη όπου μιλάει χωρίς τουπέ, χωρίς συμπλέγματα, χωρίς αφ’ υψηλού κορόνες…

Γεννήθηκες στην Κωνσταντινούπολη. Τι στοιχεία Ανατολής έχουν ενσωματωθεί στην προσωπικότητά σου;

Δύσκολη η αυτοψία, αλλά… θα προσπαθήσω! Πολίτικη κουζίνα, ήχοι, μουσικές. Κατά τα άλλα νομίζω πως είμαι δυτικής νοοτροπίας.

 

Πριν ξεκινήσουμε τη συνέντευξη, μου ’λεγες πως πριν από το θέατρο έκανες δουλειές, κατά το κοινώς λεγόμενο, «του ποδαριού». Ορισμένες από αυτές;

Πολλές! Για παράδειγμα, έχω πουλήσει βιβλία σε πάγκο· τι άλλο να πω, αυτό νομίζω περιγράφει σχεδόν στην κυριολεξία μια δουλειά «του ποδαριού».

Τέτοιου είδους δουλειές αφήνουν κάποιες ιδιαίτερες δεξιότητες, που μας ακολουθούν στη μετέπειτα πορεία μας;

Όχι ακριβώς. Μάλλον αφήνουν μία αντίληψη της πραγματικότητας και των ανθρώπων γύρω μας. Γνωρίζεις πολλούς ανθρώπους και πράγματα την ώρα που συμβαίνουν…

Τι σε έκανε να μπεις στο χώρο της Τέχνης;

Δεν έχω ιδέα! Όπως όλα τα παιδιά της ηλικίας μου ήθελα να γίνω αστροναύτης, αεροπόρος, αστροφυσικός, μαθηματικός, καλλιτέχνης… Μετά, σε ηλικία 14 και 15 ετών κατάλαβα πως ήθελα να γίνω καλλιτέχνης.

To θέατρο θα έλεγες ότι σε κέρδισε, ότι σε μάγεψε… ή κάτι άλλο;

Κάτι άλλο! Το ξεκίνησα δοκιμαστικά, μετά έκανα ταινίες και είχα πει να το αφήσω. Έπειτα, γύρω στο 1983, κατάλαβα ότι μου έλειπε, επέστρεψα και έκτοτε δεν μου πέρασε από το μυαλό να το εγκαταλείψω ξανά.

Η πρώτη επαγγελματική σου εμφάνιση στο θέατρο έγινε, αν δεν κάνω λάθος, κοντά στην Έλλη Λαμπέτη. Τι άφησε αυτή η συνεργασία;

Τη Λαμπέτη ως προσωπικότητα. Όχι σε φιλικό επίπεδο, άλλωστε δεν γίναμε κολλητοί… Την επιμονή της στο πώς ένας ηθοποιός πρέπει να προσεγγίζει το ρόλο. Κάθε λέξη οφείλει να έχει μια βαθύτερη σημασία, αλλιώς καλύτερα να μην την πεις.

To θέατρο βοήθησε με κάποιο τρόπο τις διαπροσωπικές σου σχέσεις;

Όχι· άσχετοι χώροι τελείως. Απέκτησα φίλους από το θέατρο, αλλά είναι άνθρωποι που, σε οποιονδήποτε χώρο κι αν τους γνώριζα, θα γινόμασταν φίλοι.

Θέατρο, κινηματογράφος, τηλεόραση. Τι προτιμάς;

Κινηματογράφο. Διασκεδάζω πολύ.

Κάτι από τα παραπάνω που το θεωρείς αγγαρεία ή «αναγκαίο κακό»;

Τις πρόβες στο θέατρο!

Εκτός από ηθοποιός έχεις υπάρξει σκηνοθέτης αλλά και σεναριογράφος. Ποια από τις τρεις ιδιότητες κρατάει τελικά το «κλειδί της επιτυχίας»;

Αν και έκανα χρόνια να το παραδεχτώ, ο ηθοποιός.

Τηλεόραση. Πλανεύτρα; Ή η μόνη διέξοδος δημοσιότητας;

Τίποτε από τα δυο. Η τηλεόραση είναι ένα ακόμα πεδίο στο οποίο κάποιος μπορεί να είναι δημιουργικός. Με δυο προϋποθέσεις: να το επιθυμεί ο ίδιος να είναι δημιουργικός, αλλά και να υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες.

Ποιες είναι οι κατάλληλες συνθήκες για να είναι κάποιος δημιουργικός;

Να μην σε ξενερώνει η παρέα και το κείμενο!

«Αστροφεγγιά». Η πρώτη τηλεοπτική επιτυχία. Σωστά;

Ναι, και η πρώτη φορά που έπαιξα στην τηλεόραση.

Πως τη βίωσες;

Εκείνη την εποχή δεν είχα αποφασίσει αν θα είμαι καν ηθοποιός. Ήμουν και ηθοποιός και ηχολήπτης. Ήμουν πολύ επιφυλακτικός σχετικά με το πώς θα αποδεχόταν η «πιάτσα» τον τρόπο με τον οποίο θα έπαιζα στην τηλεόραση. Τελικώς φάνηκε πως το κοινό ήταν έτοιμο. Ανήκω στη γενιά που μεγάλωσε με σινεμά και η φιλοδοξία μου είναι να παίζω όπως οι ξένοι συνάδελφοι.

«Και οι παντρεμένοι έχουν ψυχή» και ο ρόλος του θρυλικού «Ακάλυπτου», μια από τις μεγαλύτερες τηλεοπτικές επιτυχίες, που δεν θα γινόταν ποτέ χωρίς την ερμηνεία σου. Πώς βίωσες αυτό το ρόλο;

Κανένας από όσους ασχοληθήκαμε δεν είχε στο μυαλό του ότι βαδίζαμε σε μια τεράστια επιτυχία. Αλλά από εκεί και πέρα… ζωή δεν είναι αυτά που νομίζεις ότι θα έρθουν, αλλά αυτό που συμβαίνει!

Ο ρόλος αυτός φαινόταν σαν να είναι κομμένος και ραμμένος στα μέτρα σου.

Η αλήθεια είναι ότι αρχικά μου είχαν προτείνει τον ρόλο του οδοντογιατρού. Εγώ επέμενα ότι πρέπει να το πάμε ανάποδα. Ο Παρτσαλάκης να είναι ο ρομαντικός κι εγώ, που μέχρι τότε δεν είχα παίξει κωμωδία, να είμαι αυτό το εξωγήινο ον. Ο ρόλος δεν είχε γραφτεί εξαρχής για εμένα.

Γιατί αγαπήθηκε τόσο αυτός ο ήρωας;

Συνήθως, στην κωμωδία αγαπάμε πράγματα που είναι τραβηγμένα στα άκρα. Στην πραγματική ζωή τέτοιους ανθρώπους τους αποφεύγουν όλοι. Υπάρχει ο φιλάργυρος του Μολιέρου: στην πραγματικότητα, κανείς δεν θέλει να κάνει παρέα μαζί του, αλλά θεατρικά είναι γοητευτικός. Ο «Ακάλυπτος» αγαπούσε και ζήλευε τρομερά τη γυναίκα του, ενώ ταυτόχρονα την κεράτωνε πριν καν του εμφανιστεί η ευκαιρία και ζούσε στην τράκα!

Έχεις κάποια από τα στοιχεία του ή όλα προέκυψαν σε υποκριτικό επίπεδο;

Καθόλου, καμία σχέση!

Γράφτηκε πρόσφατα ότι ο ΑΝΤ1 σκέφτεται την αναβίωση του «Ακάλυπτου». Ισχύει;

Δεν έχω ιδέα!

Έχεις υπάρξει και παραγωγός. Είδες να αλλάζουν οι προτεραιότητές σου (λογουχάρη, το κέρδος ή κάτι άλλο) σε σχέση με όταν είσαι απλώς ηθοποιός;

Όχι, γιατί πάντα, ακόμη και ως ηθοποιός, έπαιρνα υπόψη μου το δίκαιο κίνητρο του παραγωγού να βγάλει κέρδος. Δουλειά του παραγωγού είναι όχι να βάζει χρήματα, όπως θεωρούν οι περισσότεροι, αλλά να συγκεντρώνει χρήματα από διάφορες πηγές και να φροντίζει όλο αυτό το εγχείρημα να είναι βιώσιμο οικονομικά. Αν το καταφέρει αυτό, έχει κάθε δικαίωμα να προσδοκά κέρδος. Η δουλειά του παραγωγού είναι δημιουργική.

Έχω διακρίνει μια έλλειψη κουλτούρας μάρκετινγκ και ενοχικής προκατάληψης απέναντι στο κέρδος στο χώρο της Τέχνης. Συμφωνείς;

Και ναι και όχι. Γενικώς υπάρχει η αντίληψη ότι Τέχνη είναι κάτι όπου πρέπει να ρέουν χρήματα εξορισμού, επειδή είναι Τέχνη. Δεν είναι αλήθεια αυτό. Η Τέχνη είναι μια διαδικασία κοινωνική και, όταν εμπλέκονται χρήματα, οφείλει κανείς να παίρνει υπόψη του από πού προέρχονται και ποιο είναι το αντάλλαγμα. Σε όλα τα πράγματα υπάρχει ένα αντάλλαγμα.

Έχεις υπάρξει στέλεχος δισκογραφικής εταιρίας. Νιώθεις μια καθίζηση στη μουσική βιομηχανία;

Έχουν περάσει τόσα πολλά χρόνια από τότε που ήμουν στη δισκογραφία και είναι δύσκολο να πω τι άλλαξε από τότε. Άλλαξε η κοινωνία κατ’ αρχάς…

Οι σύγχρονοι συνθέτες είναι «ριγμένοι» σε σχέση με τα χρόνια των συνθετών-«ιερών τεράτων»;

Όχι, δεν το νομίζω. Εκτός από τα «ιερά τέρατα» υπήρχε ένας στρατός από εξαιρετικά ταλαντούχους ανθρώπους, όπως λογουχάρη η Ευτυχία (Παπαγιαννοπούλου), που πουλούσαν τη δουλειά τους για ένα κομμάτι ψωμί. Δε νομίζω ότι αυτό ισχύει πια. Πάντα υπήρχε η διαφορά ανάμεσα στον άνθρωπο που φαίνεται, που εισπράττει και παίρνει τη μερίδα του λέοντος, και στον άνθρωπο που βρίσκεται πίσω από τη σκηνή. Ο Άκης Πάνου αποσύρθηκε, για παράδειγμα, από τη δισκογραφία γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο.

Είσαι δημοτικός σύμβουλος στο δήμο της Αθήνας και αντιδήμαρχος Δημοτικής Αστυνομίας και Βιώσιμης Κινητικότητας. Υπάρχει ελπίδα για το χάος της Αθήνας;

Ναι, βέβαια! Αλλά δεν είναι θέμα μόνο της Αρχής. Χωρίς τη συνεργασία των πολιτών δεν γίνεται τίποτε.

Ποια είναι η εικόνα σου για τη νοοτροπία του μέσου Αθηναίου πολίτη;

Ατομισμός, μηδενική αισιοδοξία ότι κάτι μπορεί ν’ αλλάξει και μια βαθύτερη αγάπη για την Αθήνα.

Πέργκολες παντού, πινακίδες αυθαίρετες, τραπεζάκια… Θ’ αλλάξει κάτι;

Θ’ αλλάξουν δυο πράγματα: πρώτον, θα υπάρχει έλεγχος και επιβολή κανόνων, που δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή, και, δεύτερον, μελετάμε αλλαγή στους κανόνες, έτσι ώστε να είναι εφαρμόσιμοι. Για παράδειγμα, υπάρχουν παραδοσιακά δρόμοι με μαγαζιά που με το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο πρέπει να κλείσουν. Δεν θέλουμε να κλείσουν. Θέλουμε να λειτουργούν τα μαγαζιά, αλλά με όριο. Το «άσε με να κάνω τη δουλειά μου, γιατί έχουμε κρίση» τελειώνει…

Παράνομα παρκαρισμένα αυτοκίνητα και μηχανές παντού. Ευθύνεται η έλλειψη χώρων στάθμευσης ή η κουλτούρα μας;

Ο μεγάλος στόχος της Αντιδημαρχίας –και οι μεγάλοι στόχοι είναι μακροχρόνιοι, όχι για αύριο– είναι η απελευθέρωση του δημόσιου χώρου για τους πεζούς, για τους ποδηλάτες και για τα εμποδιζόμενα άτομα. Ο Δήμος οφείλει να δημιουργήσει χώρους για όσους είναι υποχρεωμένοι να κινούνται στην πόλη, αλλά ταυτόχρονα έχει τη στρατηγική να αναπτυχθεί σε μια πόλη κυρίως για πεζούς, ποδηλάτες και Μέσα Μαζικής Μεταφοράς.

Χρονική εκτίμηση;

2019.

Αθήνα και αισθητική…

Υπάρχουν όψεις της Αθήνας που είναι εξοργιστικές, αλλά δεν είναι η πρώτη προτεραιότητα. Προτεραιότητα είναι η απελευθέρωση του δημόσιου χώρου.

Αγαπημένο σου σημείο στην Αθήνα;

Ο αρχαιολογικός χώρος του Κεραμεικού και το παγκάκι έξω ακριβώς…

Πώς προέκυψε η ενασχόληση με την πολιτική;

Είχα το μικρόβιο από πολύ παλιά.

Με την παράταξη του Γιώργου Καμίνη, σωστά;

Ναι.

Έχει αλλάξει κάτι σε ουσιαστικό επίπεδο επί δημαρχίας του;

Νομίζω, στην πρώτη τετραετία ο Καμίνης απέδειξε ότι μπορεί να νοικοκυρέψει τα πράγματα και μπορεί να το κάνει με διαφάνεια και ακεραιότητα. Αυτό όμως δεν αρκεί, και πρέπει να πάμε παρακάτω.

Σε ποιο πολιτικό χώρο ανήκεις;

Είμαι της άποψης ότι δεν υπάρχουν πολιτικοί χώροι. Καθένας από εμάς ανήκει στο κόμμα του εαυτού του, οπότε ό,τι θεωρώ χρήσιμο στην τρέχουσα πολιτική το υποστηρίζω.

Κι επειδή βάρυνε η συζήτηση… Ένας γάμος χωρίς παιδί, ένας με παιδί και ένα παιδί χωρίς γάμο… Τι δεν πήγε καλά;

Τίποτε! Όλα καλά πήγαν. Και τα παιδιά μεγαλώσανε και όλοι είμαστε μια οικογένεια. Απλά, έτσι είναι η ζωή…

Το πρόγραμμά σου φέτος τι έχει;

Το πρόγραμμα έχει 90% Δήμο Αθηναίων και μια παράσταση περιορισμένου χρόνου στο θέατρο Επί Κολωνώ. Είναι το τελευταίο καινούργιο έργο του Ντέιβιντ Μάμετ, που θα κάνει πρεμιέρα στη Νέα Υόρκη με τον Αλ Πατσίνο. Τον Οκτώβρη στη Νέα Υόρκη, τον Γενάρη στην Αθήνα…

 

Η συζήτηση έκλεισε με τον δότη και τον λήπτη της συνέντευξης να καμαρώνουν ενώπιον του φωτογράφου για τα t-shirts τους. To tshirt του Αντώνη Καφετζόπουλου ήταν συλλεκτικό από το συγκρότημα «Τρύπες».

 

 

SHARE

Περισσότερα

MORE NEWS DESK