Ένας καθυστερημένος ύπνος μετατρέπεται σε μια πιο παραγωγική ώρα της ημέρας
Γράφω αυτή τη στήλη στις 4 π.μ., αλλά πρέπει να μοιραστώ μαζί σας τα εξής: Δεν είναι πουθενά τόσο ρομαντικό όσο ακούγεται. Δεν κάθομαι στο λόμπι ενός ξενοδοχείου, με ξεδιπλωμένο παπιγιόν και σμόκιν, το πούρο να σιγοκαίει σε ένα τασάκι ενώ ραμφίζω μια παλιά γραφομηχανή του Underwood μετά από μια μακρά βραδιά με αστέρες του κινηματογράφου, θεούς της ροκ και άλλους διάφορους υπέροχους ανθρώπους.
By Jason Gay/Τhe Wall Street Journal
Aπόδοση> Κουρδιστό Πορτοκάλι
Η αλήθεια είναι ότι αποκοιμήθηκα χθες το βράδυ αμέσως αφού διάβασα στα παιδιά μου. Λιποθύμησα λίγο πριν τις 9 το βράδυ με ένα αντίγραφο του «Friendship According to Humphrey».
(Το δεύτερο βιβλίο της αγαπημένης και πολυβραβευμένης σειράς σχολικών hamster!
Μετά τις διακοπές, ο Humphrey, το hamster και αγαπημένος μας ήρωας σοκάρεται από μια μεγάλη έκπληξη στο Δωμάτιο 26 – ένα νέο κατοικίδιο, τον Og, τον βάτραχο! Ο Humphrey προσπαθεί να είναι φιλόξενος, αλλά ο Og ο βάτραχος δεν ανταποκρίνεται σε κανένα από τα φιλικά του τριξίματα ή τις επισκέψεις του (θυμηθείτε, έχει μια κλειδαριά που δεν κλειδώνει). Επιπλέον, οι μαθητές ενδιαφέρονται τόσο πολύ για τον Og, που σχεδόν σταματούν να δίνουν προσοχή στον Humphrey εντελώς. Στον Humphrey δεν αρέσουν τα τρελά-κακά-λυπημένα συναισθήματα που είχε από τότε που ήρθε ο Og, αλλά ευτυχώς εξακολουθεί να έχει περιπέτειες με διαφορετικά παιδιά τα Σαββατοκύριακα. Η φιλία μπορεί να είναι δύσκολη, αλλά Humphrey είναι ένας ατρόμητος λύτης προβλημάτων. Αν κάποιο hamster μπορεί να γίνει φίλος με έναν βάτραχο αυτός θα είναι ο Humphrey)
Είμαι ξύπνιος γιατί τα τελευταία δύο χρόνια, μπήκα σε ένα νέο κλαμπ: το κλαμπ του πολύ, πολύ νωρίς το πρωί. Ξέρω ότι πολλοί άνθρωποι έχουν ζωές και δουλειές που απαιτούν να ξυπνούν πολύ νωρίς, αλλά αυτός είναι ένας νέος τρόπος ζωής για μένα. Χρειάστηκαν δύο μικρά παιδιά και μια πανδημία που μας κράτησε όλους στο σπίτι για να καταλάβουμε ότι αν επρόκειτο να συνεχίσω να είμαι παραγωγικός και να γράφω ανόητες στήλες χιούμορ όπως αυτή, θα χρειαζόταν να είμαι παραγωγικός σε μια ασυνήθιστη ώρα, καθισμένος μόνος στο σκοτάδι.
Το να μείνεις ξύπνιος μέχρι αργά αποκλείεται. Σίγουρα, μπορούσα να το κάνω όταν ήμουν νεότερος, να πίνω ένα φλιτζάνι Dunkin στις 9 μ.μ. και να τη βγάζω, αλλά αυτές τις μέρες, ζητώντας μου να μείνω ξύπνιος για να παρακολουθήσω τις 11 μ.μ. τα νέα είναι σαν να μου ζητάνε να ανέβω στο Κ2. Το “Saturday Night Live” πραγματικά ζωντανά, Σάββατο βράδυ; Αυτό είναι κάτι που κάνουν οι hellions.
Υπάρχουν μειονεκτήματα, φυσικά. Το μεσημέρι, είμαι έτοιμος για δείπνο.
Επιπλέον, ο εγκέφαλός μου έχει τηγανιστεί μέχρι το μεσημέρι. Ειλικρινά: Πες μου οτιδήποτε μετά τις 3 μ.μ. και θα πρέπει να με κάνεις να το σκανάρω στο μπράτσο μου για να το θυμηθώ. Όσο για τη γραφή μου, όλα όσα γράφω μετά τη 1 μ.μ. μοιάζει με σημείωμα λύτρων 9(χα,χα,χα) γραμμένο από μικροσκοπικά άλογα. Θέλω να πω, περισσότερο από ό,τι συνήθως.
Αλλά 4 το πρωί; Εκείνη την ώρα, είμαι πιο αιχμηρός. Ποτέ δεν πρόκειται να γίνω ένας από εκείνους τους εκτελεστικούς τύπους που ξυπνούν στις 4 το πρωί για γιόγκα με την ανατολή του ηλίου ή συναντούν έναν προπονητή του squats μετά από ένα sprint 45 λεπτών στο διάδρομο, αλλά μπορώ να επιστρατεύσω την ενέργεια για να περιπλανηθείτε στην κουζίνα. Φτιάχνω καφέ, βολεύομαι σε μια καρέκλα και πληκτρολογώ ουσιαστικά και ρήματα στο πληκτρολόγιο.
Τα οφέλη είναι προφανή: το σπίτι μου είναι πιο ήσυχο, όπως και ο κόσμος, και το κεφάλι μου. Κανείς δεν επικοινωνεί μαζί μου στις 4 π.μ. Το email έχει σταματήσει. Τα κείμενα είναι ανύπαρκτα. Τα επείγοντα περιστατικά περιμένουν μέχρι τις 8 π.μ. Είμαι μόνο εγώ, οι σκέψεις τριγυρίζουν στο μυαλό μου και το χαμηλό βουητό του ψυγείου. Μπορώ πραγματικά να νιώσω τον εγκέφαλό μου να κινείται μέσα στο κεφάλι μου, ενθουσιασμένος. Ή ίσως αυτή είναι η καφεΐνη.
Αυτό το τετράγωνο του χρόνου μου ανήκει. Δεν φτιάχνω PB & Js για μεσημεριανά γεύματα στο σχολείο ή μαζεύω Lego ή δεν φτιάχνω τη μέρα μου από κάποια ανόητη μάχη στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Πρέπει να προσέχω να μην ξυπνήσω κανέναν —δεν μπορώ να τριγυρίζω στους διαδρόμους όπως το τέρας του Frankenstein’—αλλά μπορώ να προλάβω να μείνω μερικές ώρες πριν σηκωθούν τα παιδιά και αρχίσει η τρέλα.
Υπάρχουν μειονεκτήματα, φυσικά. Το σώμα μου έχει επαναρρυθμιστεί πλήρως. Μέχρι το μεσημέρι ψάχνω για μεσημεριανό γεύμα. Μεσημέρι, είμαι έτοιμος για δείπνο. Νιώθω τον εαυτό μου να λαχταρά έναν υπνάκο και δεν είναι τόσο σοκαριστικό για εμένα, τα παιδιά και τον Humphrey να λιποθυμώ συλλογικά μέχρι τις 8 μ.μ. Αν η γυναίκα μου θέλει να προγραμματίσει ένα δείπνο με φίλους, πρέπει να προετοιμάσω το σώμα μου σαν αστροναύτης.
Αξίζει τον κόπο. Τον τελευταίο καιρό, έχω αρχίσει να αναρωτιέμαι: Τολμώ να γίνω μέλος του κλαμπ των 3 π.μ.;
Το πολύ, πολύ νωρίς το πρωί τελειώνει γρήγορα. Στις 7 π.μ., αυτό το σπίτι είναι τυφώνας. Τα παιδιά αποφάσισαν πρόσφατα ότι τους αρέσει να ντύνονται ακούγοντας Dua Lipa και Shawn Mendes, κάτι που πνίγει αμέσως το χαμηλό βουητό του ψυγείου και κάθε όψη ηρεμίας. Πρέπει να ετοιμάσουμε μεσημεριανά γεύματα και να ετοιμάσουμε τσάντες και τουλάχιστον τρία πράγματα που ξεχνάμε και προσπαθούμε να κάνουμε. Η υπόλοιπη μέρα είναι θολή, αλλά είμαι εντάξει με αυτό. Ένα άλλο πολύ πρωί περιμένει.
