kourdistoportocali.comNews DeskΘεόδωρος Δουζόγλου>Ο επενδυτής από τη Βενεζουέλα

Η εξαγορά του Πεντελικόν

Θεόδωρος Δουζόγλου>Ο επενδυτής από τη Βενεζουέλα

Αγόρασαν προς 1 εκατ. ευρώ το κάθε δωμάτιο του ξενοδοχείου ΛΗΤΩ της Μυκόνου

27 Απριλίου 2015. Οι τουρίστες που είχαν καταλύσει στο ιστορικό ξενοδοχείο «Πεντελικόν» στο Κεφαλάρι άκουγαν ότι πρέπει να εγκαταλείψουν τα δωμάτιά τους και να βρουν άλλη στέγη. Δεν πίστευαν στ’ αυτιά τους.

Το μέλλον του «Πεντελικόν» βρίσκεται πλέον στα χέρια της οικογένειας Δουζόγλου και πολλοί είναι αυτοί που ελπίζουν ότι θα λάμψει ξανά…

Το ίδιο και οι 120 εργαζόμενοι οι οποίοι, αν και γνώριζαν τα οικονομικά προβλήματα που βάρυναν την επιχείρηση, δεν περίμεναν ότι θα μπει ξαφνικό λουκέτο σε ένα ξενοδοχείο που λειτουργεί επί 88 χρόνια.

Πλέον, οι ελπίδες όλων για να «λάμψει» ξανά το κόσμημα της Κηφισιάς στρέφονται σε έναν «λευκό ιππότη» που έρχεται από τη Βενεζουέλα. Toν Θεόδωρο Δουζόγλου. Η οικογένεια Δουζόγλου -ομογενείς που πέτυχαν στη ζωή τους χάρη στο επιχειρηματικό δαιμόνιο που κρύβουν οι Ελληνες σε όποιο μέρος του κόσμου κι αν βρίσκονται- εμφανίστηκε διατεθειμένη να αναλάβει την ξενοδοχειακή επιχείρηση αφού προηγουμένως η τράπεζα είχε προχωρήσει στις 22 Απριλίου σε πλειστηριασμό με τίμημα 23 εκατ. ευρώ, αν και οι φήμες έλεγαν ότι η πραγματική τιμή του θα μπορούσε να είναι διπλάσια.

Αν θα ήθελε κάποιος να αναζητήσει πληροφορίες για την οικογένεια Δουζόγλου πέφτει σε τείχος. Ενα πέπλο μυστηρίου καλύπτει τους ομογενείς που διαπρέπουν επιχειρηματικά σε μια χώρα η οποία κυριαρχείται από τον τσαβισμό και σε μια κλειστή αγορά η οποία αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα και σίγουρα δεν υπάρχουν πολλά περιθώρια για επιχειρηματική δράση, ιδίως από ξένους. Ακόμα και στον Τύπο της Βενεζουέλας δεν υπάρχουν πολλά δημοσιεύματα για τους Δουζόγλου.

Ενα από τα ρεπορτάζ όπου εντοπίζεται το όνομά τους, αφορά έναν γάμος το 2009 του Διογένη Δουζόγλου με την δικηγόρο Ζορζέτ Κορονάδο Βαγκόγκνι που «πραγματοποιήθηκε με κάθε μεγαλοπρέπεια» στην Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου στη Φλόριντα της Βενεζουέλας παρουσία και του Θεόδωρου Δουζόγλου.

Επίσης, ο Τύπος της χώρας είχε και αφιερώματα στον πατριάρχη της οικογένειας Διογένη Δουζόγλου-Αντωνιάδη, όταν πέθανε το 2005. Τέλος, η Νταϊάνα Κριστίνα Δουζόγλου, αδελφή του νεότερου Διογένη, που σπούδασε και έζησε ένα διάστημα στη Βοστόνη, έχει το δικό της μπλογκ -πολιτικού περιεχομένου- το οποίο και αντιπολιτεύεται την κυβέρνηση, συχνά με «πύρινα» άρθρα. Ωστόσο, η μυστηριώδης αυτή οικογένεια των επιχειρηματιών, η οποία σημειωτέον δεν έχει κάνει ποτέ ενεργή την παρουσία της στην ελληνική αγορά, φαίνεται ότι τα κατάφερε και τώρα εμφανίζεται έτοιμη να επεκταθεί.

Πάντως, πριν από μια 15ετία, το 2001, είχε προκαλέσει έκπληξη το γεγονός ότι στο κέντρο της Αθήνας, και συγκεκριμένα στην οδό Μιχαλακοπούλου, ξεκίνησε η ανέγερση ενός αγάλματος. Ηταν η προτομή του Φρανσίσκο ντε Μιράντα (1750 -1816) ο οποίος αγωνίστηκε για την ανεξαρτησία της Βενεζουέλας από το ισπανικό στέμμα.

Ακόμη μεγαλύτερη έκπληξη προκάλεσε το γεγονός ότι χορηγοί ήταν Ελληνες, και μάλιστα οι αδερφοί Δουζόγλου, μαζί με την Μπολιβαριανή Δημοκρατία της Βενεζουέλας. Οι παντελώς άγνωστοι στην Ελλάδα, αλλά ιδιαίτερα γνωστοί επιχειρηματίες στη Βενεζουέλα, αδελφοί Δουζόγλου δραστηριοποιούνται στη Νότια Αμερική με εταιρείες στον χώρο του εμπορίου ενώ έχουν κάνει ανοίγματα και στον ξενοδοχειακό κλάδο. Η καταγωγή τους είναι από τη Ρουμανία καθώς εκεί γεννήθηκαν αλλά η οικογένεια μετανάστευσε πριν από 50 και πλέον χρόνια στη Βενεζουέλα όπου και πρόκοψε.

Στο Καράκας βρίσκεται η εταιρεία Indian Especieras Company Limited, η οποία σύμφωνα με τις λιγοστές πληροφορίες που δίνονται σε ιστοσελίδες από τη Βενεζουέλα, ιδρύθηκε το 1955 από τον Διογένη Δουζόγλου-Αντωνιάδη με κύριο στόχο την κατασκευή και συσκευασία ειδών όπως σάλτσες και τσάι, καθώς και την αγορά και την πώληση των άλλων εγχώριων και εισαγόμενων αγαθών. Πριν από μια δεκαετία, ο «πατριάρχης» της οικογένειας μοίρασε τις δραστηριότητες των επιχειρήσεων στα παιδιά του.

Ο Διογένης Δουζόγλου-Αντωνιάδης υπήρξε δραστήριο μέλος της ελληνικής κοινότητας, ιδρυτής της Ορθόδοξης Κοινότητας της Βενεζουέλας, ακούραστος σε ό,τι αφορούσε τη διατήρηση του ελληνικού στοιχείου μεταξύ των ομογενών. Σύμφωνα με πληροφορίες, η οικογένεια σκεφτόταν τον τελευταίο καιρό να διευρύνει τις επιχειρηματικές της δραστηριότητες και στην Ελλάδα, με το «Πεντελικόν» να φαντάζει ως ιδανική ευκαιρία. Τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η Βενεζουέλα οδηγούν τους επιτυχημένους ομογενείς με την ισχυρή κεφαλαιακή βάση να επενδύσουν στον ξενοδοχειακό κλάδο.

Ωστόσο, η αχλύς του μυστηρίου που κρύβει η κίνηση της οικογένειας Δουζόγλου να μπει στην ελληνική αγορά θα φουντώνει μέχρις ότου φανερωθούν οι πραγματικές προθέσεις τους για το «Πεντελικόν». Εχουν σκοπό να ανοίξουν ξανά το ξενοδοχείο; Ποια είναι η κεφαλαιακή τους δυνατότητα και ποια η πείρα που έχουν από ξενοδοχειακές επιχειρήσεις; Θα λειτουργήσει με την ονομασία «Πεντελικόν»; Αγόρασαν τόσο το ακίνητο όσο και την επωνυμία; Και γιατί οδηγήθηκαν στο ξαφνικό λουκέτο προκαλώντας ζημιά στο όνομα της επιχείρησης; Είναι ορισμένα από τα ερωτήματα που θα πρέπει σύντομα να απαντηθούν.

Το ξενοδοχείο-κόσμημα με ιστορία 88 ετών, παρά τα οικονομικά προβλήματα των τελευταίων ετών, παραμένει ένα εντυπωσιακό κτίριο το οποίο σε καμιά περίπτωση δεν προδίδει την κατάσταση που επικρατούσε. Η πλήρης ανακαίνιση που είχε γίνει από το 2002 για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, με μια επένδυση άνω των 17 εκατ. ευρώ, είχε καταστήσει το «Πεντελικόν» συνώνυμο της πολυτέλειας και της αριστοκρατίας.

Τίποτε δεν προμήνυε τα όσα θα συνέβαιναν τα επόμενα χρόνια όταν και η οικονομική κρίση θα έπληττε τον ιδιοκτήτη Χ. Βάρδη, ομογενή από την Αυστραλία, ο οποίος ήρθε στην Ελλάδα και ανέλαβε να αναστήσει το ξενοδοχείο. Τα τελευταία πέντε χρόνια η ιδιοκτήτρια εταιρεία έκανε αγωνιώδεις προσπάθειες να κρατήσει ζωντανή την επιχείρηση, ωστόσο, τα χρέη «γονάτισαν» το ξενοδοχειακό συγκρότημα με τα 4 νεοκλασικά κτίσματα, μέσα στον κατάφυτο κήπο των 3.500 τ.μ. Οι Ξενοδοχειακές Επιχειρήσεις Βάρδη βρήκαν τον δρόμο για το άρθρο 99 και έκτοτε ξεκίνησε η μεγάλη περιπέτεια.

Και ενώ οι εργαζόμενοι αλλά και όσοι ασχολούνται με τον ξενοδοχειακό κλάδο περίμεναν μέχρι τη Δευτέρα την «ανάσταση» του ξενοδοχείου, μετά την εξεύρεση νέου ιδιοκτήτη, ήρθε το ξαφνικό λουκέτο και η εκδίωξη των τουριστών, ένα γεγονός που αποτελεί «μαύρη σελίδα» στην υπέρλαμπρη ιστορία του «Πεντελικόν».

Η πλευρά Βάρδη υποστηρίζει ότι είχε έρθει σε συνεννόηση με τον νέο ιδιοκτήτη για την απρόσκοπτη λειτουργία της επιχείρησεις, μέχρις ότου ολοκληρωθεί η διαδικασία μετάβασης. Αφήνει, όμως, να εννοηθεί ότι υπήρξε ασυμφωνία χαρακτήρων και ότι το ξενοδοχείο θα λειτουργήσει σε άλλο χώρο, εκτός της Κηφισιάς και του νεοκλασικού κτιρίου.

Φήμες που κυκλοφορούν στην αγορά λένε ότι υπήρξε συμφωνία μεταξύ του Χ. Βάρδη και του νέου ιδιοκτήτη Θ. Δουζόγλου για να μην κλείσει το ξενοδοχείο ούτε λεπτό και να συνεχίσει να λειτουργεί με το ίδιο μάνατζμεντ, ωστόσο, η πλευρά του ομογενούς φέρεται να άλλαξε γνώμη και αποφάσισε να κάνει «έξωση» στον παλαιό ιδιοκτήτη. Αλλες πληροφορίες αναφέρουν ότι η πώληση αφορά μόνο το ακίνητο που φιλοξενεί το ξενοδοχείο, ενώ η επιχείρηση και το brand «Πεντελικόν» εξακολουθούν να ανήκουν στους παλαιούς μετόχους.

Ο ομογενής από τη Βενεζουέλα σε μια δύσκολη οικονομικά συγκυρία εξελίσσεται σε μια μοναδική περίπτωση, καθώς είναι ένας σταθερός και επίμονος επενδυτής στον ελληνικό τουρισμό. Μια επιχειρηματική προσωπικότητα που προσπαθεί να κρατηθεί μακριά από τη δημοσιότητα, ενώ την ίδια στιγμή τραβά την προσοχή με θεαματικές επιχειρηματικές κινήσεις που ξεφεύγουν από τον κανόνα.

Τα στελέχη των διαφόρων εταιρειών ακινήτων που συμμετέχουν σε διαγωνισμούς πέφτουν σε μαύρη απογοήτευση αν πληροφορηθούν στον ίδιο διαγωνισμό την επιχειρηματική παρουσία του κ. Δουζόγλου. Γιατί όσο διακριτική και χαμηλών τόνων είναι η κοινωνική του παρουσία, τόσο «εκκωφαντικές» και εκτός συναγωνισμού είναι οι οικονομικές του προσφορές. Ο ελληνικής καταγωγής επιχειρηματίας από τη Βενεζουέλα κινείται ακατάπαυστα, χωρίς να διστάζει να βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη.

Οσοι παρακολουθούν την αγορά ακινήτων είχαν σταματήσει να μετρούν τις αγορές του σε τρία ξενοδοχεία και ένα κτίριο στο κέντρο της Αθήνας. Αλλά είπαμε, ο κ. Δουζόγλου κινείται επιχειρηματικά με ρυθμούς που η ελληνική αγορά έχει ξεχάσει στα αλλεπάλληλα χρόνια της ύφεσης. Αλλωστε, για να είναι ενημερωμένοι πρέπει να προσθέσουν στον κατάλογο τέσσερις ακόμη νέες ιδιοκτησίες που απέκτησε πρόσφατα. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο επιχειρηματίας αγόρασε από την τράπεζα το συγκρότημα των κτιρίων όπου στεγάζονται οι κινηματογράφοι Village στο Φάληρο, όπως και μία από τις ωραιότερες κατοικίες της Φιλοθέης στην οδό Αθανασίου Διάκου, που παλαιότερα ανήκε σε μεγάλη εμπορική οικογένεια της Αθήνας. Κατά πληροφορίες πάντοτε, οι εταιρείες του κ. Δουζόγλου φέρεται να πλήρωσαν 20 εκατ. ευρώ για το συγκρότημα στο Φάληρο και 6 εκατ. για τη βίλα στη Φιλοθέη.

Το επιχειρηματικό ενδιαφέρον του ομογενούς επιχειρηματία έχει φυσικά στραφεί και στο Ελ Ντοράντο του ελληνικού τουρισμού, τη Μύκονο. Εταιρείες συμφερόντων του κ. Δουζόγλου φέρεται να αποκτούν από την οικογένεια Θεόδωρου Αγγελόπουλου το συγκρότημα των οκτώ κατοικιών στην περιοχή Αγιος Λάζαρος, καθώς και μία παραθαλάσσια έκταση στην Ελιά που έχει αδειοδοτηθεί για ξενοδοχειακή μονάδα. Κατά τις ίδιες πηγές, τα διαδικαστικά της αγοραπωλησίας φέρεται να είναι σε εξέλιξη χωρίς ακόμη να έχουν ολοκληρωθεί, ενώ το τίμημα λέγεται ότι ανέρχεται στα 38 εκατ. ευρώ.

Στη Χώρα της Μυκόνου, ο επιχειρηματίας είχε αγοράσει το 2016 και το ξενοδοχείο «Λητώ» μέσω ηλεκτρονικής δημοπρασίας που είχε κάνει το ΤΑΙΠΕΔ. Το ξενοδοχείο έχει μόλις 25 δωμάτια, βρίσκεται σε εξαιρετικά προνομιακή θέση και βγήκε στον διαγωνισμό με τιμή εκκίνησης τα 10 εκατ. ευρώ. Στον διαγωνισμό έλαβαν μέρος πάνω από 15 ενδιαφερόμενοι από την Ελλάδα και το εξωτερικό, μεταξύ των οποίων εταιρείες διαχείρισης ακινήτων, επιχειρηματίες κ.ά. Η εταιρεία Αστέρας 2020 -με υπευθύνους το στέλεχος του κ. Δουζόγλου, Χρήστο Στεφανίτση και τη κυρία Μαρία-Ελενα Δουζόγλου-Ηλιοπούλου- απέκτησε το «Λητώ» προσφέροντας 16.901.123 ευρώ.

Οι υπόλοιποι διαγωνιζόμενοι κινήθηκαν λίγο πάνω από την τιμή εκκίνησης των 10 εκατ. ευρώ. Για παράδειγμα, η προσφορά που υποβλήθηκε από μέλος της οικογένειας Κόκκαλη -που ανοίγεται στον τουριστικό κλάδο- ήταν περίπου στα 12 εκατ. ευρώ.

Τεχνοκράτης μεγάλης εταιρείας που πήρε μέρος στον διαγωνισμό έλεγε ότι «το ξενοδοχείο πουλήθηκε μισθωμένο και ο νέος ιδιοκτήτης πρέπει να αποζημιώσει τον επιχειρηματία που το δουλεύει ώστε να το αδειάσει και να το εκμεταλλευτεί. Χρειάζεται και ανακαίνιση, νέα επίπλωση κ.λπ. Ολα αυτά μαζί, με τα σχεδόν 17 εκατ. του τιμήματος ανεβάζουν το κόστος της επένδυσης ίσως και πάνω από τα 21 εκατ. ευρώ. Μιλάμε για 25 δωμάτια. Είναι σχεδόν ένα εκατ. το δωμάτιο. Ούτε στην 5η Λεωφόρο δεν κάνει ένα εκατ. το δωμάτιο».

Με τον ίδιο επιθετικό τρόπο που αυξάνει τα προσφερόμενα τιμήματα, ο κ. Δουζόγλου κλιμακώνει και τις επιχειρηματικές του κινήσεις. Ο πρώτος στην Ελλάδα που ανακάλυψε την οικογένεια Δουζόγλου ήταν ο maitre των δημοσίων σχέσεων Δημήτρης Αβραμόπουλος. Ως δήμαρχος Αθηναίων το 2001, φυσικά με την οικονομική κάλυψη της οικογένειας, ανέγειρε στην οδό Μιχαλακοπούλου ένα άγαλμα του άγνωστου στο ελληνικό κοινό αγωνιστή για την ανεξαρτησία της Βενεζουέλας από τους Ισπανούς, Φρανσίσκο ντε Μιράντα, ο οποίος εγκατέλειψε τον μάταιο τούτο κόσμο το 1816.

Η οικογένεια θα επανέλθει στο προσκήνιο στις 22 Απριλίου 2015, όταν η τράπεζα έβγαλε σε πλειστηριασμό το ξενοδοχείο «Πεντελικόν». Το ιστορικό ξενοδοχείο της Κηφισιάς, που λειτουργεί από το 1927 και αναπτύσσεται σε έκταση 11 στρεμμάτων στο Κεφαλάρι, περνά στα χέρια του κ. Δουζόγλου αντί 23 εκατ. ευρώ. Από τότε, και ευτυχώς για τη χώρα, ο κ. Δουζόγλου δεν ξανάβαλε το πορτοφόλι του στο σακάκι. Ακολουθεί το 2016 η αγορά του «Λητώ» που λειτουργεί από το 1952 στη Μύκονο και έπεται η αγορά (σε διαγωνισμό του ΟΤΕ) προπολεμικού κτιρίου στην καρδιά της Αθήνας, Σταδίου 15 και Χρήστου Λαδά, ακριβώς δίπλα στην Παλιά Βουλή και απέναντι από την Τράπεζα της Ελλάδος. Χτισμένο στις αρχές της δεκαετίας του ’30, το κτίριο των 1.400 τ.μ. που για χρόνια στέγαζε τις υπηρεσίες του ΟΤΕ, λέγεται ότι θα μετατραπεί σε ξενοδοχείο, προς μεγάλη χαρά των παροικούντων εμπόρων, οι οποίοι παρακολουθούν απογοητευμένοι τον μαρασμό της περιοχής. Για τη συγκεκριμένη αγορά ο κ. Δουζόγλου κατέβαλε ποσό της τάξεως των 13 εκατ. ευρώ.

Ακολούθησε η αγορά του ξενοδοχείου «Mistral» στην περιοχή της Καστέλλας του Πειραιά αντί 5 εκατ. ευρώ, project που λέγεται ότι θα φτάσει τα 10 εκατ. με την αναγκαία ανακαίνιση. Οι αγορές των Village Φαλήρου και της εμβληματικής βίλας στη Φιλοθέη έχουν προχωρήσει, οι αγορές των ακινήτων της οικογένειας Θ. Αγγελόπουλου έχουν δρομολογηθεί και το ενδιαφέρον του κ. Δουζόγλου έχει στραφεί πλέον στο κέντρο της Αθήνας, όπου θέλει να αποκτήσει ξενοδοχειακή μονάδα.

Η άνεση και η ευκολία με την οποία ο κ. Δουζόγλου βάζει τα εκατομμύρια στο τραπέζι προβλημάτισε αρκετούς στην αγορά. Ούτως ή άλλως στην Ελλάδα όποιος εμφανίζεται με πολλά χρήματα ή τον κολακεύουμε εμετικά ή τον βρίζουμε. Η απέχθεια του επιχειρηματία προς τη δημοσιότητα σε συνδυασμό με την επενδυτική κινητικότητα που παρουσιάζει είναι φυσικό να ενισχύει τα ερωτήματα. Ωστόσο, οι απαντήσεις που δόθηκαν είναι όχι μόνο επαρκείς αλλά και ικανοποιητικές και γι’ αυτό άλλωστε συναλλάσσεται με τράπεζες, μεγάλους επιχειρηματίες, Δημόσιο κ.λπ. Οπως χαρακτηριστικά αναφέρει άνθρωπος που συνεργάστηκε μαζί του, «τα χρήματα έρχονται από την UBS, δεν είναι από αυτούς που κυκλοφορούν με τα λεφτά στις σακούλες».

Οπως επισημαίνει άνθρωπος που γνωρίζει προσωπικά τον επιχειρηματία, «το γεγονός ότι στην Ελλάδα δεν γνωρίζαμε την οικογένεια Δουζόγλου δεν σημαίνει ότι πλούτισαν ξαφνικά. Η γιαγιά του ανήκε σε ιστορικά πλούσια ελληνική οικογένεια της Μολδοβλαχίας. Ο πατέρας του έφυγε από τη Ρουμανία λίγο πριν από την έλευση του καθεστώτος Τσαουσέσκου. Ηρθε για λίγο στην Ελλάδα και στη συνέχεια έφυγε για τη Βενεζουέλα, όπου ασχολήθηκε κυρίως με πετρέλαια, αλλά και με γενικότερο εμπόριο. Ο Θόδωρος ασχολήθηκε στη συνέχεια με επιχειρήσεις εφοδιαστικής (logistics) που νομίζω ότι τις έχει ακόμη».

Ο πατέρας του Διογένης Δουζόγλου-Αντωνιάδης ήταν δραστήριο μέλος της ελληνικής ομογένειας και ιδρυτής της Ορθόδοξης Κοινότητας της Βενεζουέλας. Ζούσε στο Καράκας, όπου ανέπτυξε δράση και πήρε πρωτοβουλίες για το ομογενειακό στοιχείο. Η εταιρεία Indian Especieras Company Limited που ίδρυσε το 1955 συνεχίζει τη λειτουργία της στην παραγωγή και συσκευασία τροφίμων καθώς και στην εμπορία εισαγόμενων προϊόντων. Ταυτόχρονα η οικογένεια διατηρούσε και μεγάλη αλυσίδα σούπερ μάρκετ. Ο πατριάρχης της προς το τέλος του βίου του μοίρασε στην οικογένεια την περιουσία του. Οταν πέθανε, το 2005, ο τοπικός Τύπος έκανε μεγάλα αφιερώματα στην προσφορά και στο έργο του.

Η διακλάδωση της ευρύτερης οικογένειας δεν είναι γνωστή, αλλά υπάρχουν στοιχεία στον τοπικό Τύπο για τον εγγονό Διογένη Δουζόγλου και τον κοσμικό γάμο που έκανε με μια δικηγόρο στην ορθόδοξη ελληνική εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου, στη Φλόριντα της Βενεζουέλας, παρουσία και του Θεόδωρου Δουζόγλου. Ο Διογένης έχει μία αδελφή, την Νταϊάνα-Κριστίνα Δουζόγλου, η οποία σπούδασε στη Βοστόνη. Γενικότερα, πηγές θέλουν τον κ. Δουζόγλου να κρατά πολύ χαμηλό προφίλ και στη Βενεζουέλα, καθώς η οικογένεια ήταν υποχρεωμένη να συμβιώνει με τον φόβο των απαγωγών. Αποφεύγει συστηματικά τη φωτογράφηση, ενώ υπάρχει σύγχυση για το αν οι ελάχιστες φωτογραφίες του που κυκλοφορούν απεικονίζουν τον ίδιο ή κάποιον συγγενή του.

Αμέσως μόλις ο Θ. Δουζόγλου αγόρασε το ξενοδοχείο «Πεντελικόν» το έκλεισε. Τότε, οι εφημερίδες έγραφαν ότι θα επαναλειτουργήσει σε έναν χρόνο ανακαινισμένο. Στη συνέχεια κυκλοφορούσε στην αγορά ότι είναι σε συζητήσεις με τη Starwood για να αναλάβει τη διαχείριση του ξενοδοχείου, το οποίο όμως ακόμη παραμένει κλειστό. «Ο κόσμος δεν γνωρίζει και γίνεται καχύποπτος», λέει πηγή που τον γνωρίζει. «Θεωρεί ότι υπάρχουν προβλήματα στις συμφωνίες μικρής κλίμακας για το management ξενοδοχείων και θέλει να ολοκληρώσει τον κύκλο των επενδύσεων και να διαπραγματευτεί από καλύτερη θέση για το σύνολο των μονάδων. Γι’ αυτό βιάζεται και προχωρεί στη μία επένδυση μετά την άλλη».

Ο Θ. Δουζόγλου αποφεύγει συστηματικά τη δημοσιότητα, λέει η ίδια πηγή, ενώ προσθέτει ότι πρόκειται για «ιδιαίτερο χαρακτήρα». Εχει σπουδάσει πολιτικός μηχανικός, κατοικεί με την οικογένειά του στα βόρεια προάστια, ενώ τα γραφεία των επιχειρήσεών του στεγάζονται στο «Πεντελικόν». Τα στελέχη του τηρούν αυστηρά τον κανόνα της σιωπής και εκτός από τον κ. Χρήστο Στεφανίτση και τον κ. Γιώργο Τρεπεκλή δεν είναι γνωστοί άλλοι συνεργάτες του. Οι τυχόν ιδιοτροπίες του επιχειρηματία όμως ελάχιστη σημασία έχουν, καθώς κινείται αντίθετα στο ρεύμα και φέρνει τα χρήματά του σε μια χώρα απ’ όπου οι περισσότεροι προσπαθούν να τα βγάλουν.

 

SHARE
MORE NEWS DESK