Όταν η 28χρονη Ελληνοαμερικανίδα Amber Escudero-Kontostatthis κοιμάται ελαφρά, ξυπνά συχνά με ένα συναίσθημα παρόμοιο με εκείνο που βλέπεις σε ένα όνειρο ότι πέφτεις, μόνο που στην περίπτωση της αυτό που την τραντάζει είναι μία τεράστια λαμπερή μπάλα φωτός που επιταχύνει προς το πρόσωπό της…
Από την Amanda Holpuch/New York Times
Δεν είναι σίγουρη αν αποτελεί ανάμνηση της στιγμής που χτυπήθηκε από κεραυνό, πριν από δύο εβδομάδες, σε ένα πάρκο κοντά στον Λευκό Οίκο, ή αν ο εγκέφαλός της προσπαθεί να επεξεργαστεί τις εξαιρετικές συνθήκες της επιβίωσής της.
Η Κοντοστάθη δεν είναι μόνο ένας από τους λίγους ανθρώπους στις Ηνωμένες Πολιτείες που χτυπήθηκαν φέτος από κεραυνό, είναι η μοναδική από τους τέσσερις που επέζησε αφού χτυπήθηκαν όλοι ταυτόχρονα στις 4 Αυγούστου στην πλατεία Λαφαγιέτ της Ουάσιγκτον. Ο χτύπος της καρδιάς της σταμάτησε δύο φορές. Τη δεύτερη χρειάστηκε να περάσουν δέκα λεπτά για να ξαναχτυπήσει. Δύο νοσοκόμες που τη βοήθησαν της είπαν ότι δεν μπορούν να καταλάβουν πώς επέζησε.
Κάποιοι μπορεί να αποκαλούν θαύμα την επιβίωσή της, αλλά εκείνη πιστώνει στους ιατρούς έκτακτης ανάγκης το γεγονός και αναρωτιέται γιατί το «θαύμα» συνέβη μόνο σε εκείνη. «Το θαύμα άγγιξε μόνο εμένα και δεν είναι δίκαιο», λέει. «Δεν νιώθω πραγματικά άνετα να είμαι η μοναδική που επιβίωσα, ωστόσο, είμαι ευγνώμων γι’ αυτό και θα φροντίσω να μην απογοητεύσω αυτούς τους τρεις ανθρώπους που χάθηκαν. Τους κουβαλάω μαζί μου στη σκέψη και στην καθημερινότητα κάθε μέρα» προσθέτει.
Οι τρεις που έχασαν τη ζωή τους ήταν η 75χρονη Donna Mueller, και ο 76χρονος σύζυγός της, James Mueller, από το Janesville του Wisconsin και ο 29χρονος Brooks A. Lambertson από το Λος Άντζελες. Οι Muellers ήταν συνταξιούχοι και γιόρταζαν την 56η επέτειο του γάμου τους. Ο Lambertson, αντιπρόεδρος της City National Bank, είχε πάει στην πόλη για δουλειά.
Οι τέσσερις βρίσκονταν στην πλατεία Λαφαγιέτ, απέναντι από τη Λεωφόρο Πενσυλβάνια, στο Λευκό Οίκο, γύρω στις 6:50 μ.μ. όταν κεραυνός χτύπησε το σημείο που βρίσκονταν, δήλωσαν αξιωματούχοι. Οι πράκτορες της μυστικής υπηρεσίας, οι αστυνομικοί του πάρκου και οι δύο νοσοκόμες ξεκίνησαν αμέσως να τους παρέχουν βοήθεια. Η Κοντοστάθη, που ζει στην Ουάσιγκτον, βρισκόταν στο πάρκο στα πλαίσια εκστρατείας για δωρεές στη Διεθνή Επιτροπή Διάσωσης, μια μη κερδοσκοπική ανθρωπιστική ομάδα που βοηθά τους ανθρώπους σε ζώνες κρίσης. Ήταν έτοιμη να φύγει για το δείπνο των γενεθλίων της σε ένα κοντινό εστιατόριο όταν έπεσε ο κεραυνός.
Είπε ότι δεν είχε καρδιακό παλμό όταν έφτασαν για πρώτη φορά οι διασώστες, αλλά κατάφεραν να την επαναφέρουν στη ζωή για περίπου 12 λεπτά προτού ο παλμός της σταματήσει ξανά για περίπου 11 έως 13 λεπτά. Οι νοσοκόμες της είπαν αργότερα ότι το σώμα της ήταν γκρίζο από το στομάχι και κάτω, και το υπόλοιπο ήταν μοβ Η ίδια, θεωρεί ότι η 4η Αυγούστου 2022 είναι τα νέα γενέθλια της.
Οι άνθρωποι που της έσωσαν τη ζωή
Η Κοντοστάθη θέλει απελπισμένα να επιστρέψει στη δουλειά της, στη Διεθνή Επιτροπή Διάσωσης, αλλά οι γιατροί της είπαν ότι χρειάζεται ξεκούραση. Ωστόσο, την άφησαν να ξεκινήσει το μεταπτυχιακό της την επόμενη εβδομάδα, με μικρότερο φόρτο μαθημάτων από αυτό που είχε αρχικά σχεδιάσει.
Ο ενθουσιασμός της για τη δουλειά και τη σχολή κρύβει το γεγονός ότι συχνά πονάει απίστευτα. Κάθε ημέρα, πρέπει να φροντίζει τα εγκαύματα στην αριστερή πλευρά του σώματός της, τα οποία εκτείνονται από τη μέση του μηρού μέχρι τον κορμό και το χέρι της. Το πόδι της μερικές φορές αισθάνεται σαν να είναι γυμνό στο χιόνι, ενώ τις χειρότερες ημέρες νιώθει ότι «10.000 κόκκοι αλατιού κινούνται σε κάθε πόρο» των άκρων της.
Αυτές τις στιγμές, όταν σκέφτεται το πως γλίτωσε από το θάνατο, λέει ότι φωνάζει με ενθουσιασμό: «Είμαι ευγνώμων, είμαι ευγνώμων». Είπε ότι έμαθε πριν από χρόνια να εστιάζει στην ευγνωμοσύνη από τα παραδείγματα της θείας της Μελίντα, η οποία είχε επαναλαμβανόμενα κρούσματα καρκίνου για 12 χρόνια, και του θείου της, Λες, ο οποίος είχε καρκίνο για εννέα χρόνια. Και οι δύο πέθαναν από τις ασθένειές τους, αλλά κατά τη διάρκεια της θεραπείας τους μιλούσαν πάντα για το πόσο ευγνώμονες ένιωθαν που ήταν ακόμα ζωντανοί. «Πάντα είχα αυτό το συναίσθημα από εκείνους, αλλά από τότε που μου συνέβη αυτό, έμαθα να απολαμβάνω απλά τη ζωή χωρίς το φόβο της αποτυχίας», είπε.
Σύμφωνα με την ίδια, το γεγονός ότι χτυπήθηκε από κεραυνό παραμένει εξαιρετικά δύσκολο να κατανοηθεί, τόσο από επιστήμονες όσο και από τους γιατρούς της. Οι πιθανότητες να χτυπηθεί κάποιος από κεραυνό στις ΗΠΑ είναι λιγότερες ετησίως από μία στο εκατομμύριο, αλλά και αυτό εξακολουθεί να είναι εξαιρετικά σπάνιο. Από το 2006 έως το 2021, υπήρξαν 444 θάνατοι από κεραυνούς στις Ηνωμένες Πολιτείες, σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων. Εκτός από τους Muellers και τον Lambertson, άλλοι 11 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους από κεραυνούς φέτος μέχρι στιγμής, σύμφωνα με την Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία των ΗΠΑ.
Η Κοντοστάθη είπε ότι μετά βίας θυμάται μία περίοδο περίπου επτά ωρών από εκείνη την ημέρα και πως δεν έχει ιδέα πώς κατέληξαν οι τέσσερις τους κοντά σε ένα δέντρο κατά τη διάρκεια της καταιγίδας. «Δεν θυμάμαι καν να βρέχει», είπε. Αφού είδε μια φωτογραφία των Muellers στο Διαδίκτυο, θυμήθηκε ότι είχαν ανταλλάξει συμβουλές για τα καλύτερα μέρη για επίσκεψη στο Wisconsin και την D.C. «Ήταν τόσο υπέροχοι, χαρούμενοι άνθρωποι, πήγαιναν προς τον Λευκό Οίκο και θα συνέχιζαν με άλλους την ημέρα τους», είπε.
Η ίδια, δεν θυμάται να γνώρισε τον Lambertson, αν και έκτοτε έμαθε ότι είχαν έναν κοινό φίλο. «Μου δόθηκαν ξανά αυτές οι πολλαπλές ευκαιρίες ζωής, κάτι που δεν δόθηκε στους άλλους που έπεσαν θύματα του κεραυνού εκείνη την ημέρα», λέει. «Αισθάνομαι ότι το χρωστάω στον εαυτό μου, οφείλω σε όλους γύρω μου που με βοηθούν, αλλά ειδικά στους τρεις που έφυγαν, να μην συγκρατηθώ, να μην τεμπελιάσω ή να τα παρατήσω πολύ εύκολα. Πάντα θα σηκώνομαι ξανά και θα δίνω τα πάντα».
