Το Shlomit είναι ένα χωριό στο νότιο Ισραήλ. Βρίσκεται στην έρημο Negev, περίπου 700 μέτρα από τα αιγυπτιακά σύνορα και υπάγεται στη δικαιοδοσία του Περιφερειακού Συμβουλίου Eshkol. Το 2021 είχε πληθυσμό 443 κατοίκους.
Oι άνθρωποι επιστρέφουν στη ζωή την οποία επιχείρησαν-και σε πολλούς στέρησαν-οι ναζί της Hamas.
Οι εκκενωμένοι κάτοικοι του Shlomit επέστρεψαν στο αγαπημένο τους χωριό, που βρίσκεται 6,5 χιλιόμετρα (4 μίλια) από τα σύνορα με τη Λωρίδα της Γάζας.
Πολλοί από αυτούς έσπευσαν να επιστρέψουν από το ξενοδοχείο στην περιοχή της Ιερουσαλήμ όπου έμειναν για πολλές εβδομάδες μετά τη δολοφονική επίθεση της Ηamas στις 7 Οκτωβρίου στις ισραηλινές κοινότητες κοντά στα σύνορα.
Ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη ότι η Ηamas έχει ακόμη περισσότερους από 130 Ισραηλινούς ομήρους και ότι ο πόλεμος ενάντια στην τρομοκρατική ομάδα συνεχίζεται, έκανε «καλύτερα να αναβληθούν οι εορτασμοί», όπως είπε στους Times of Israel ένας από τους παλιννοστούντες, ο Yitzhak Elnekaveh.
Αυτή η συγκρατημένη προσέγγιση αντανακλά ένα μείγμα συναισθημάτων που μοιράζονται ευρέως ο αυξανόμενος αριθμός Ισραηλινών που επιστρέφουν στις κοινότητες που έχουν εκκενωθεί. Η επιστροφή τους στο σπίτι προκαλεί χαρά και ηρεμία, παράλληλα με τη μακροχρόνια ανησυχία και το σοκ για την καταστροφή και την παραμέληση που συναντούν μέσα και γύρω από τις κάποτε ακμάζουσες πόλεις και τα χωριά τους.
«Είμαστε πολύ χαρούμενοι που επιστρέφουμε. Προσευχόμασταν για αυτή τη στιγμή για μήνες», είπε ο Elnekaveh, ένας 38χρονος αγρότης μαρουλιού που έχει πέντε παιδιά με τη σύζυγό του Lorine, η οποία έκανε aliyah (έτσι ονομάζεται η επιστροφή στη Γη του Ισραήλ) από τη Γαλλία.
Αλλά, πρόσθεσε, «επιστρέφουμε με κάποιο τρόμο. Κάποιοι φόβοι, ανησυχίες και βαθύς πόνος για τους νεκρούς και τους ομήρους. Δεν γιορτάζουμε λοιπόν».
Τέσσερις κάτοικοι του Shlomit, ενός θρησκευτικού-σιωνιστικού χωριού που ιδρύθηκε το 2014, σκοτώθηκαν πολεμώντας τους τρομοκράτες της Ηamas στο κοντινό Pri Gan στις 7 Οκτωβρίου.
Οι νεκροί, όλοι άνδρες από την ομάδα ασφαλείας του Shlomit, έσπευσαν να υπερασπιστούν τους γείτονές τους στο Pri Gan, σκοτώνοντας και τραυματίζοντας πολλούς εισβολείς, οι οποίοι υποχώρησαν. Οι τέσσερις πεσόντες του Shlomit άφησαν πίσω τους 15 παιδιά.
Στις 7 Οκτωβρίου, περίπου 3.000 τρομοκράτες της Χαμάς πραγματοποίησαν επιδρομές σε παραμεθόριες κοινότητες, δολοφονώντας περίπου 1.200 ανθρώπους και απήγαγαν άλλους 253, μεταξύ άλλων εγκλημάτων πολέμου και φρικαλεοτήτων. Από τους ομήρους, 134 πιστεύεται ότι βρίσκονται σε αιχμαλωσία σήμερα, καθώς οι αμυντικές δυνάμεις του Ισραήλ προχωρούν σε μια χερσαία επίθεση στη Γάζα που ξεκίνησε στις 27 Οκτωβρίου.
Περισσότεροι από 300 στρατιώτες έχασαν τη ζωή τους στην επίθεση και πολλοί Ισραηλινοί σκοτώθηκαν σε επιθέσεις με ρουκέτες που ξεκίνησαν στις 7 Οκτωβρίου και συνεχίστηκαν έκτοτε, αν και σε μειωμένη ένταση από την έναρξη της χερσαίας επίθεσης.
Κατά την επιστροφή στο Shlomit, οι κάτοικοι παρέλασαν μέσα, κυματίζοντας ισραηλινές σημαίες. Στη συνέχεια παρακολούθησαν μια τελετή κατάθεσης ακρογωνιαίου λίθου για έναν νέο παιδικό σταθμό για τα 350 παιδιά του χωριού.
Για τον Kobi Revivo, έναν 38χρονο πατέρα έξι παιδιών, η πρώτη δουλειά πίσω στο σπίτι ήταν να απολαύσει τα άνθη των δέντρων –μια αμυγδαλιά και ένα νεκταρίνι– στην αυλή του, είπε. Η σύζυγός του, Bat El, ετοιμάζεται να ξαναρχίσει τα καθήκοντά της ως υπάλληλος απορρόφησης του Shlomit – ένας ρόλος στον οποίο βοηθά νέες οικογένειες να μετακομίσουν ως μέρος των σχεδίων ανάπτυξης του Shlomit.
Ο πόλεμος δεν εμπόδισε αυτά τα σχέδια, είπε ο Elnekaveh. Η κατασκευή 50 νέων κατοικιών στο Shlomit βρισκόταν σε εξέλιξη όταν ξέσπασε ο πόλεμος, είπε, προσθέτοντας ότι καμία από τις οικογένειες που εγγράφηκαν για να ζήσουν σε αυτά τα σπίτια –και έχουν πληρώσει μια βαριά προκαταβολή– δεν έχει αποσυρθεί.
Άλλες 150 οικογένειες βρίσκονται σε λίστα αναμονής για το παρακάτω κατασκευαστικό έργο μόλις κατοικηθούν τα 50 σπίτια, σύμφωνα με τον Elnekaveh.
Το Ισραήλ έχει περίπου 120.000 εκτοπισμένους, περίπου ομοιόμορφα χωρισμένους μεταξύ των νότιων και των βορείων πληθυσμών, οι οποίοι εγκατέλειψαν τα σπίτια τους λόγω ρουκετών και πυραύλων από τη Hezbollah σε ένδειξη αλληλεγγύης προς τη Hamas.
Η κυβέρνηση παρουσίασε πρόσφατα ένα σχέδιο που προσφέρει σημαντικές επιχορηγήσεις, οι οποίες μπορούν να φτάσουν τα 62.000 NIS (17.000 $) ανά οικογένεια που επιστρέφει.
Προς το παρόν, οι εκτοπισμένοι ενδέχεται να συνεχίσουν να ζουν σε καταλύματα που παρέχονται από την κυβέρνηση. Ωστόσο, από την 1η Μαρτίου και μετά, η επιχορήγηση επανεγκατάστασης που δικαιούνται θα συρρικνωθεί.
Τουλάχιστον μια άλλη εκκενωμένη κοινότητα επέστρεψε.
Οι κάτοικοι του Shlomit έχουν ιδεολογικά κίνητρα να επιστρέψουν, είπε ο Elnekaveh. Τη Δευτέρα, ολόκληρο το χωριό πήγε στο Δυτικό Τείχος για να προσευχηθεί και να ευχαριστήσει τον Θεό που τους επέτρεψε να επιστρέψουν στο σπίτι, είπε.
Ο Yitzhak και η Lorine Elnekaveh ήταν μεταξύ των 18 ιδρυτικών οικογενειών του χωριού. Οι εκκενωμένοι από τους ισραηλινούς οικισμούς στη Λωρίδα της Γάζας, οι οποίοι εκκενώθηκαν στο αμφιλεγόμενο Σχέδιο Αποδέσμευσης του 2005, μετακόμισαν στο Shlomit όταν ήταν ακόμα μια σειρά από σπίτια με τρέιλερ στους αμμόλοφους της βόρειας ερήμου Negev, υπενθύμισε ο Yitzhak.
Οι κάτοικοι του Shlomit κυματίζουν ισραηλινές σημαίες καθώς επιστρέφουν στην εκκενωμένη κοινότητά τους στις 28 Φεβρουαρίου 2024. (Ευγενική προσφορά της Γενικής Γραμματείας του Σλόμιτ)
Ολόκληρος ο πληθυσμός του Shlomit την Τετάρτη οδήγησε από την περιοχή της Ιερουσαλήμ προς το χωριό τους σε μια μακρά νηοπομπή που περιελάμβανε δεκάδες αυτοκίνητα, μερικά που κυμάτιζαν ειδικά παραγγελθείσες σημαίες με το οικόσημο του χωριού και δύο συνθήματα: «Οι ήρωες του Shlomit είναι δυνατοί μαζί» και «Όταν το πνεύμα χτίζει την άμμο».
Η επίθεση της 7ης Οκτωβρίου δείχνει ότι «μόνο μια μόνιμη παρουσία, στρατιωτική ή άλλη, στη Λωρίδα της Γάζας, μπορεί να διασφαλίσει την ασφάλεια εδώ», είπε ο Elnekaveh. Πρόσθεσε ότι τον ενθαρρύνει η κλίμακα της ισραηλινής χερσαίας επίθεσης στη Γάζα. «Είναι σαν νίκη να επιστρέφουμε στα σπίτια μας».
Ο Elnekaveh ήταν πρόθυμος να μαγειρέψει στο σπίτι, είπε στους Times of Israel. «Σκέφτομαι κουσκούς και ψάρι», ανακοίνωσε.
Γιατί η επιθυμία να μαγειρέψει τις πρώτες του ώρες στο σπίτι;
«Α, αν ζεις σε ξενοδοχείο για τέσσερις μήνες, σίγουρα θα καταλάβεις», είπε. «Δεν έχει να κάνει με το φαγητό. Είναι να νιώσουμε ότι επιστρέφουμε στο σπίτι, επιτέλους».
