Η ιστορία του ξενοδοχείου Roosevelt – ένα ορόσημο εκατονταετούς ιστορίας στο Midtown, μια οικονομικά αδύναμη πακιστανική κρατική αεροπορική εταιρεία και η πιο ισχυρή τράπεζα της Wall Street – έχει πάρει μια τροπή που κανείς στη Madison Avenue δεν περίμενε.
Το Πακιστάν Αποτρέπει τις Προσπάθειες της JPMorgan να Αγοράσει Ιστορικό Ξενοδοχείο στη Νέα Υόρκη
Η ιστορία του ξενοδοχείου Roosevelt – ένα ορόσημο αιώνα στο Midtown, μια πακιστανική κρατική αεροπορική εταιρεία με οικονομικά προβλήματα και η πιο ισχυρή τράπεζα της Wall Street – έχει πάρει μια τροπή που κανείς στη Madison Avenue δεν περίμενε.
By Abdul Rahman/economy.com
Περπατήστε στην 45th Street ένα χειμωνιάτικο πρωινό του 2026 και θα βρείτε ένα κτίριο που κάποτε καθόριζε την αίγλη του Midtown Manhattan να στέκεται εγκαταλελειμμένο και σκοτεινό.
Το ξενοδοχείο Roosevelt – ένας κολοσσός Beaux-Arts 22 ορόφων σχεδιασμένος από τον George B. Post και άνοιξε το 1924, που πήρε το όνομά του από τον Πρόεδρο Theodore Roosevelt – κάποτε φιλοξένησε τις εκστρατείες του Fiorello LaGuardia για την δημαρχία στις αίθουσες χορού του, είδε τον Guy Lombardo να υποδέχεται την Πρωτοχρονιά από το βήμα του για τρεις δεκαετίες και εμφανίστηκε στην ασημένια οθόνη στις ταινίες The French Connection και Wall Street.
Σήμερα, το lobby του είναι σιωπηλό, τα 1.025 δωμάτιά του έχουν απογυμνωθεί από τους επισκέπτες και η μοίρα του αποτελεί το θέμα μιας από τις πιο περίπλοκες γεωπολιτικές ιστορίες ακινήτων στην ιστορία της Νέας Υόρκης.
Στο επίκεντρο αυτού του δράματος: η Pakistan International Airlines, ο κρατικός αερομεταφορέας που κατέχει το Roosevelt από το 2000, η JPMorgan Chase, η πιο ισχυρή τράπεζα στη γη, της οποίας τα λαμπερά νέα κεντρικά γραφεία στην οδό Park Avenue 270 διακρίνονται μόλις δύο τετράγωνα μακριά και, το πιο απίθανο, ο Λευκός Οίκος του Τrump, ο οποίος τώρα έχει εισέλθει ως ο απίθανος αναπτυξιακός εταίρος του Islamabad.
Το Πακιστάν έχει ουσιαστικά ματαιώσει τις σοβαρές προσπάθειες της JPMorgan να αποκτήσει την τοποθεσία – όχι μέσω επίσημης ρυθμιστικής δράσης, αλλά μέσω μιας στρατηγικής στροφής που απέκλεισε τη Wall Street και προσκάλεσε την Ουάσινγκτον.
Το παιχνίδι Midtown Empire της JPMorgan
Για να καταλάβετε γιατί η JPMorgan ήθελε το Roosevelt, κοιτάξτε βόρεια από τον τερματικό σταθμό Grand Central. Η τράπεζα έχει περάσει χρόνια συναρμολογώντας μια από τις πιο εντυπωσιακές εταιρικές πανεπιστημιουπόλεις στην αμερικανική ιστορία. Τα υπερσύγχρονα κεντρικά της γραφεία στην οδό 270 Park Avenue — χτισμένα μετά την απόκτηση δικαιωμάτων μετάδοσης από γειτονικές εκκλησίες — υψώνονται 60 ορόφους πάνω από το Midtown.
Το παρακείμενο ακίνητο στην οδό 383 Madison Avenue, που αποκτήθηκε μετά την κατάρρευση του Bear Stearns, ανακαινίζεται αυτή τη στιγμή με μια αντίστοιχη χάλκινη πρόσοψη.
Το οικόπεδο Roosevelt βρίσκεται ακριβώς στο κενό μεταξύ αυτών των δύο πύργων, εκτείνεται σε ολόκληρο το οικοδομικό τετράγωνο μεταξύ των λεωφόρων Madison και Vanderbilt και των οδών East 44th και 45th. Για την τράπεζα του Jamie Dimon, η απόκτησή του δεν θα ήταν απλώς μια επένδυση σε ακίνητα — θα ήταν μια ενοποίηση γενεών στην πανεπιστημιούπολη, δίνοντας ενδεχομένως στην JPMorgan τον έλεγχο περίπου 7 εκατομμυρίων τετραγωνικών ποδιών προνομιακού χώρου στο Midtown.
Η JPMorgan αναδείχθηκε ως ένας από τους προχωρημένους πλειοδότες για το οικόπεδο Roosevelt, υποβάλλοντας πρόταση για μίσθωση του ακινήτου για 99 χρόνια. Η Promote — μια δομή που θα επέτρεπε στο Πακιστάν να διατηρήσει την ονομαστική κυριότητα της γης, ενώ ουσιαστικά θα παραχωρούσε τον έλεγχο για έναν αιώνα. Σύμφωνα με ρεπορτάζ πηγές του κλάδου περιέγραψαν την JPMorgan ως έναν από τους πιο σοβαρούς υποψηφίους, με μια πρόταση που θα μπορούσε να είχε δημιουργήσει «μία από τις πιο εντυπωσιακές εταιρικές εγκαταστάσεις στην πρόσφατη ιστορία της Νέας Υόρκης».
Ένας αναλυτής της JPMorgan είχε σημειώσει ξεχωριστά ότι το Roosevelt «ουσιαστικά αποτελεί θέση για έναν μεγάλο πύργο γραφείων εδώ και πολλά χρόνια» το Crain’s New York Business – μια αναγνώριση ότι η αξία του χώρου δεν έγκειται στα οστά φιλοξενίας του, αλλά στον πύργο από χάλυβα και γυαλί που θα μπορούσε να τα αντικαταστήσει.
Η τράπεζα δεν ήταν η μόνη. Η JPMorgan έδωσε τα ηνία μαζί με την Burkhan World Investments του Shahal Khan, η οποία παρουσίασε ένα σχέδιο για την από κοινού ανάπτυξη του χώρου The Real Deal, ενώ ονόματα όπως οι SL Green, Tishman Speyer, Related και Vornado αναφέρθηκαν ποικιλοτρόπως ότι κυκλοφορούσαν.
Η μακρά ιστορία της αναποφασιστικότητας του Πακιστάν
Το γεγονός ότι τόσοι πολλοί σοβαροί αγοραστές υλοποιήθηκαν – και ότι κανένας δεν έκλεισε συμφωνία – μιλάει για μια δυσλειτουργία στην καρδιά της ιδιοκτησίας της PIA που έχει απογοητεύσει την αναπτυξιακή κοινότητα της Νέας Υόρκης εδώ και χρόνια.
Η PIA έχει μισθώσει ή κατέχει το ξενοδοχείο Roosevelt από το 1979 και έκτοτε έχει προσπαθήσει αρκετές φορές να το ξεφορτωθεί.
Ήδη από το 2007, η αεροπορική εταιρεία έβαλε το ξενοδοχείο στην αγορά ζητώντας 1 δισεκατομμύριο δολάρια. Το 2018, ένας Πακιστανός πρωθυπουργός μπλόκαρε προσωπικά ένα σχέδιο πώλησης, δηλώνοντας ότι «εκτός από το ότι είναι ένα πολύτιμο ακίνητο, το ξενοδοχείο έχει επίσης πολιτιστική σημασία για το Πακιστάν». Εν τω μεταξύ, η PIA αναχρηματοδότησε το χρέος του ξενοδοχείου την ίδια χρονιά – κυρίως με ένα δάνειο 105 εκατομμυρίων δολαρίων από την ίδια την JPMorgan Chase, μια λεπτομέρεια που δίνει στην επακόλουθη προσφορά εξαγοράς της τράπεζας μια ιδιαίτερα πολυεπίπεδη ποιότητα.
Το 2024, το Πακιστάν προσέλαβε την JLL για να προωθήσει το ακίνητο είτε για άμεση πώληση είτε για συνεργασία ανάπτυξης κοινής επιχείρησης – αλλά αφού η JPMorgan το έβαλε κάτω, η JLL παραιτήθηκε τον Ιούλιο, επικαλούμενη σύγκρουση συμφερόντων από πελάτες που ενδιαφέρονταν να υποβάλουν προσφορά για τον χώρο. Η εξήγηση θεωρήθηκε ευρέως στον κλάδο ως μια ευγενική έξοδος από μια μπερδεμένη κατάσταση. Ανακαλύψτε περισσότερα
Η επιτροπή ιδιωτικοποιήσεων του Πακιστάν προσπαθούσε για άλλη μια φορά να απευθύνει πρόσκληση για μεσίτες και οικονομικούς συμβούλους με «αποδεδειγμένη εμπειρία στην επιτυχή ολοκλήρωση παρόμοιων συναλλαγών» στην μητροπολιτική περιοχή της Νέας Υόρκης. Η Πραγματική Συμφωνία Πέντε από τις επτά επόμενες προτάσεις απορρίφθηκαν λόγω μη συμμόρφωσης. Η επαναφορά είχε ξεκινήσει.
Ο Στρατηγικός Στρίβος: Καμία Πώληση, Μόνο Κοινοπραξία
Το αποφασιστικό πλήγμα στις φιλοδοξίες της JPMorgan δεν προήλθε από μια ρυθμιστική αρχή, ένα δικαστήριο ή έναν αντίπαλο πλειοδότη – αλλά από την αλλαγή στρατηγικής της ίδιας της Islamabad.
Η κυβέρνηση του Πακιστάν ενέκρινε μια «δομή συναλλαγής για το ξενοδοχείο Roosevelt», λέγοντας ότι δεν θα προβεί σε άμεση πώληση, αλλά αποφάσισε να υιοθετήσει ένα μοντέλο κοινοπραξίας για τη μεγιστοποίηση της μακροπρόθεσμης αξίας. Η θέση της κυβέρνησης: θα συνεισέφερε τη γη, ενώ ένας εταίρος ανάπτυξης θα εισέφερε περίπου 1 δισεκατομμύριο δολάρια σε ίδια κεφάλαια. Το Πακιστάν ανέμενε μια αρχική πληρωμή 100 εκατομμυρίων δολαρίων από οποιονδήποτε εταίρο κοινοπραξίας έως τον Ιούνιο του 2026. Ο σύμβουλος ιδιωτικοποιήσεων της χώρας, Muhammad Ali, ήταν εμφατικός – η γη δεν ήταν προς πώληση.
Αυτή η μοναδική απόφαση ουσιαστικά ακύρωσε την πρόταση μίσθωσης γης για 99 χρόνια της JPMorgan. Μια μίσθωση γης για έναν αιώνα είναι ένα ασυνήθιστο μέσο, αλλά δεν είναι ιδιοκτησία. Εάν το Πακιστάν δεν πουλήσει πλήρως, δεν δεχτεί μια μίσθωση για έναν αιώνα και επιμείνει σε μια κοινοπραξία όπου διατηρεί τον στρατηγικό έλεγχο, τότε η δομή της συμφωνίας που είχε στο μυαλό της η JPMorgan απλώς έπαψε να υπάρχει.
Οι αναλυτές εκτίμησαν ότι το ακίνητο θα μπορούσε να αποφέρει τουλάχιστον 1 δισεκατομμύριο δολάρια σε μια πλήρη πώληση ανοιχτής αγοράς στην AOL, και το οικόπεδο μπορεί να κατασκευαστεί έως και σχεδόν 2 εκατομμύρια τετραγωνικά πόδια εάν ένας κατασκευαστής εκμεταλλευτεί τα μπόνους χωροταξίας που συνδέονται με τις συγκοινωνίες και τις δημόσιες παροχές. Το έπαθλο παραμένει τεράστιο. Η άρνηση του Πακιστάν να το πουλήσει αντανακλά τόσο τον στρατηγικό υπολογισμό όσο και τη χρόνια αδυναμία της γραφειοκρατίας του Islamabad να λάβει μια τελική απόφαση.
Ο Trump μπαίνει στο κτίριο
Στη συνέχεια ήρθε η ανατροπή που κανένας ισχυρός μεσίτης του Manhattan δεν περίμενε.
Η πακιστανική κυβέρνηση υπέγραψε συμφωνία συνεργασίας με την ομοσπονδιακή κυβέρνηση των ΗΠΑ για την ανακατασκευή και τη λειτουργία του ακινήτου. Η Πραγματική Συμφωνία — την οποία διαπραγματεύτηκε ο ειδικός απεσταλμένος του Τrump, Steve Witkoff, ο κατασκευαστής της Νέας Υόρκης που έχει γίνει ένας απίθανος παγκόσμιος διπλωμάτης — επισημοποιήθηκε με Μνημόνιο Συνεργασίας μεταξύ της Διοίκησης Γενικών Υπηρεσιών των ΗΠΑ και του Υπουργείου Οικονομικών του Πακιστάν.
Τα δύο μέρη «ξεκίνησαν επίσημα μια στρατηγική οικονομική πρωτοβουλία, συμπεριλαμβανομένης της συνεργασίας με τη Διοίκηση Γενικών Υπηρεσιών των ΗΠΑ σχετικά με τη λειτουργία, τη συντήρηση, την ανακαίνιση και την ανακατασκευή του ξενοδοχείου Roosevelt στη Νέα Υόρκη», ανακοίνωσε το τμήμα οικονομικών του Πακιστάν. Ο δηλωμένος στόχος: να «εξασφαλιστεί η μέγιστη αξία για αυτό το ακίνητο, ενισχύοντας παράλληλα τους οικονομικούς δεσμούς Πακιστάν-Ηνωμένων Πολιτειών».
Το Μνημόνιο Συνεργασίας δεν είναι δεσμευτικό. Δεν αναφέρει τίποτα για τις διαιρέσεις μετοχών, τις οικονομικές συνεισφορές ή ποια πλευρά ελέγχει την περιγραφή του σχεδιασμού. Ο ρόλος της GSA, η οποία συνήθως διαχειρίζεται μόνο ομοσπονδιακά ακίνητα, παραμένει ασαφής. Επαγγελματίες ακινήτων 6 τετραγωνικών ποδιών αντέδρασαν με αμηχανία — «Απίστευτο», είπε ένας ισχυρός μεσίτης του Manhattan. Άλλοι εικάζουν ότι ο Witkoff, ο οποίος έχτισε την καριέρα του χρηματοδοτώντας ξενοδοχεία στο Manhattan, συμπεριλαμβανομένης της Times Square Edition, βλέπει μακροπρόθεσμες ευκαιρίες εδώ.
Αυτό που είναι σαφές: με την κυβέρνηση των ΗΠΑ να εμφανίζεται πλέον επίσημα ως «εταίρος», μια άμεση πώληση σε οποιονδήποτε ιδιώτη αγοραστή – συμπεριλαμβανομένης της JPMorgan – γίνεται πολιτικά και πρακτικά πολύ πιο περίπλοκη.
Η οικονομική πίεση πίσω από τις κινήσεις του Πακιστάν
Η στάση του Islamabad σε όλη αυτή τη διαδικασία είναι αδύνατο να κατανοηθεί χωρίς το πλαίσιο της κρίσης χρέους του Πακιστάν.
Η πακιστανική κυβέρνηση έχει 7 δισεκατομμύρια δολάρια ως δεσμό με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και είναι απεγνωσμένη να πουλήσει περιουσιακά στοιχεία για να αποπληρώσει το χρέος. Αυτή η απελπισία εξηγεί γιατί μια συμφωνία ήταν πάντα θεωρητικά εφικτή. Η παρεμπόδιση προέρχεται από την αντισταθμιστική δύναμη της πολιτικής ευαισθησίας – το Roosevelt Hotel είναι ένα από τα πιο ορατά ξένα περιουσιακά στοιχεία του Πακιστάν και κάθε πώληση ενέχει εγχώριο πολιτικό κίνδυνο.
Επιδεινώνοντας την ειρωνεία: το ξενοδοχείο Roosevelt, ιδιοκτησίας της πακιστανικής κυβέρνησης, έβαλε στην τσέπη του 146,6 εκατομμύρια δολάρια για να στεγάσει μετανάστες για δύο χρόνια, αλλά τώρα οφείλει 13,6 εκατομμύρια δολάρια σε οφειλόμενους φόρους ακίνητης περιουσίας και σχεδόν 1 εκατομμύριο δολάρια σε απλήρωτους λογαριασμούς νερού.
Μια πιθανή ομοσπονδιακή κοινοπραξία θα μπορούσε να προκαλέσει φορολογική απαλλαγή, εξοργίζοντας περαιτέρω τους αξιωματούχους της πόλης της Νέας Υόρκης που είναι ήδη απογοητευμένοι από την κατάσταση.
Ο ετήσιος λογαριασμός φόρου ακίνητης περιουσίας του ξενοδοχείου είναι 7,7 εκατομμύρια δολάρια και μια πιθανή κοινοπραξία μεταξύ του Πακιστάν και της κυβέρνησης των ΗΠΑ για την κατεδάφιση και την ανακατασκευή του Roosevelt θα μπορούσε να προκαλέσει ομοσπονδιακή φορολογική απαλλαγή, που ενδεχομένως θα κοστίσει στην πόλη δεκάδες εκατομμύρια ετησίως.
Το έπος του ξενοδοχείου Roosevelt έχει γίνει μια μικρογραφία της ευρύτερης διμερούς σχέσης ΗΠΑ-Πακιστάν – συναλλακτική, απογοητευτική και διαρκώς άλυτη. Το Μνημόνιο Συνεργασίας Witkoff είναι, με μια ανάγνωση, μια διπλωματική χειρονομία: Το Πακιστάν πιο κοντά στην Ουάσινγκτον σε μια στιγμή που οι γεωπολιτικές ευθυγραμμίσεις στη Νότια Ασία έχουν τεράστια σημασία. Σε μια άλλη ανάγνωση, αυτό αποτελεί ένδειξη της άνεσης της κυβέρνησης Τrump με την εμπλοκή της ομοσπονδιακής κυβέρνησης σε ασυνήθιστα παιχνίδια ακινήτων, ιδιαίτερα στη Νέα Υόρκη.
Σε κάθε περίπτωση, η JPMorgan – ένας θεσμός που λειτουργεί με βάση την αρχή ότι οι σχέσεις και η εγγύτητα με την εξουσία έχουν σημασία – βρίσκεται τώρα εκτός μιας συμφωνίας που περιλαμβάνει δύο κυβερνήσεις και όχι μία.
Το οικόπεδο του Roosevelt παραμένει ένα από τα πιο σημαντικά μη αναπτυγμένα οικόπεδα στο Midtown. Η αγορά γραφείων γύρω από τον τερματικό σταθμό Grand Central – αυτό που οι αναλυτές αποκαλούν Plaza District – συνεχίζει να περιορίζεται, ακόμη και καθώς η ευρύτερη αγορά του Manhattan παλεύει με αντιξοότητες στην τηλεργασία. Το ξενοδοχείο βρίσκεται κοντά σε κορυφαίους προορισμούς της Νέας Υόρκης, όπως ο τερματικός σταθμός Grand Central, το One Vanderbilt και τα κεντρικά γραφεία της JPMorgan Chase, τοποθετώντας το σε μια από τις πιο πολύτιμες εμπορικές ζώνες του Manhattan.
Ό,τι και αν προκύψει τελικά στην τοποθεσία — είτε στο πλαίσιο μιας κοινοπραξίας ΗΠΑ-Πακιστάν, μιας ανασυσταθείσας ιδιωτικής συμφωνίας ή κάποιας υβριδικής δομής — θα είναι μεταξύ των καθοριστικών πύργων της επόμενης δεκαετίας του Manhattan. Το ερώτημα είναι εάν η κυβέρνηση του Πακιστάν μπορεί να λάβει μια τελική, δεσμευτική απόφαση πριν η αγορά προχωρήσει.
Η άρνηση του Πακιστάν να πουλήσει δεν είναι παράλογη. Η θεωρία του κυρίαρχου πλούτου υποστηρίζει ότι τα περιουσιακά στοιχεία που δημιουργούν έσοδα ή υπερτιμώνται δεν πρέπει να ρευστοποιούνται υπό συνθήκες κινδύνου. Θα πρέπει να αξιοποιούνται. Διατηρώντας τη γη και αναζητώντας μετοχικούς εταίρους, το Πακιστάν θεωρητικά αποκομίζει κέρδη διατηρώντας παράλληλα ένα στρατηγικό περιουσιακό στοιχείο.
Το πρόβλημα είναι η εκτέλεση: το Πακιστάν «αμφιταλαντεύεται για το τι θα κάνει με το ξενοδοχείο από τότε που το απέκτησε το 2000», όπως σημείωσε πρόσφατα το The Real Deal, και κάθε έτος αναποφασιστικότητας είναι ένα έτος 7,7 εκατομμυρίων δολαρίων σε φόρους ακίνητης περιουσίας, κόστος συντήρησης σε ένα κτίριο που έχει κλείσει και κόστος ευκαιρίας σε μια τοποθεσία δισεκατομμυρίων δολαρίων που δεν κερδίζει τίποτα.
Για τους αναλυτές κρατικών κεφαλαίων που παρακολουθούν από το Abu Dhabi, τη Σιγκαπούρη ή το Όσλο, η διαχείριση του ξενοδοχείου Roosevelt στο Πακιστάν αποτελεί μια προειδοποιητική ιστορία – όχι κακής στρατηγικής, αλλά θεσμικής δυσλειτουργίας που μεταμφιέζεται σε στρατηγική.
Κοιτάζοντας μπροστά: 2026 και μετά
Το Μνημόνιο Συνεργασίας-MOU που υπογράφηκε μεταξύ Washington και Islamabad είναι μη δεσμευτικό και χρονικά περιορισμένο, και η επιτροπή ιδιωτικοποιήσεων του Πακιστάν έχει ήδη επιδείξει την ικανότητα επανεκκίνησης των διαδικασιών από την αρχή. Είναι απολύτως πιθανό η εταιρική σχέση της κυβέρνησης των ΗΠΑ να διαλυθεί, η JPMorgan – ή κάποιος άλλος παίκτης της Wall Street – να επανέλθει με αναθεωρημένη δομή ή το Πακιστάν να ορίσει τελικά έναν εταίρο κοινοπραξίας μεταξύ των αρκετών σοβαρών πλειοδοτών που έχουν περικυκλώσει τον χώρο.
Η κυβέρνηση του Πακιστάν εκτιμά ότι η ανακατασκευή θα διαρκέσει τέσσερα έως πέντε χρόνια, με το «επίπεδο ενδιαφέροντος εξαιρετικά υψηλό» μεταξύ των πιθανών εταίρων.
Αυτό που δεν αμφισβητείται: το ξενοδοχείο Roosevelt θα κατεδαφιστεί. Τα οικονομικά στοιχεία της αγοράς γραφείων του Manhattan είναι υπερβολικά συναρπαστικά και η δομική κατάσταση ενός ακινήτου ενός αιώνα που έχει κλείσει από το 2020 επιδεινώθηκε υπερβολικά, για οποιοδήποτε άλλο αποτέλεσμα. Το μόνο ερώτημα – όπως συμβαίνει εδώ και ένα τέταρτο του αιώνα – είναι ποιος θα ελέγχει τι θα υψωθεί στη θέση του και αν το Πακιστάν μπορεί τελικά να απαντήσει σε αυτό το ερώτημα.
Προς το παρόν, η JPMorgan θα πρέπει να αρκεστεί στη θέα του άδειου κτιρίου από τον γυάλινο στύλο της οδού Park Avenue 270.
Βασικά Στοιχεία με μια Ματιά/ Λεπτομερείς Πληροφορίες
Ακίνητο Ξενοδοχείο Roosevelt, 45 East 45th Street, Manhattan.
Έτος Κατασκευής 1924, σχεδιασμένο από τον George B. Post (Beaux-Arts)
Τρέχων Ιδιοκτήτης Pakistan International Airlines (κρατικός έλεγχος)
Ιδιοκτησία από το 2000
Εκτιμώμενη Αξία Οικοπέδου 1 δισεκατομμύριο δολάρια+
Μέγιστη Οικοδομήσιμη Επιφάνεια ~2 εκατομμύρια τετραγωνικά πόδια (με μπόνους χωροταξίας)
Πρόταση JPMorgan 99ετής μίσθωση γης
Χρέος του Πακιστάν προς το ΔΝΤ 7 δισεκατομμύρια δολάρια
Οφειλόμενοι Φόροι Roosevelt 13,6 εκατομμύρια δολάρια
Έσοδα από Στέγαση Μεταναστών 146,6 εκατομμύρια δολάρια (2023–2025)
Μνημόνιο Συνεργασίας με την Κυβέρνηση των ΗΠΑ μέσω GSA / Steve Witkoff (Φεβρουάριος 2026)
Απόφαση του Πακιστάν Δεν γίνεται άμεση πώληση. Μόνο κοινοπραξία.
Συχνές Ερωτήσεις
Ε1: Γιατί το Πακιστάν εμπόδισε την JPMorgan να αγοράσει το Ξενοδοχείο Roosevelt; Το Πακιστάν δεν μπλόκαρε την JPMorgan μέσω κανονιστικής εντολής, αλλά η απόφασή του να αποκλείσει μια άμεση πώληση και να επιδιώξει μόνο ένα μοντέλο κοινοπραξίας ουσιαστικά τερμάτισε την πρόταση μίσθωσης γης της JPMorgan για 99 χρόνια. Η κυβέρνηση του Πακιστάν επιμένει να διατηρήσει την κυριότητα της γης, ενώ παράλληλα αναζητά έναν εταίρο ανάπτυξης μετοχικού κεφαλαίου.
Ε2: Τι είναι το ξενοδοχείο Roosevelt στη Νέα Υόρκη; Το ξενοδοχείο Roosevelt είναι ένα εμβληματικό 22όροφο ξενοδοχείο Beaux-Arts στην οδό 45 East 45th Street στο Midtown Manhattan, χτισμένο το 1924 και πήρε το όνομά του από τον Πρόεδρο Theodore Roosevelt. Ανήκει στην Pakistan International Airlines από το 2000 και έκλεισε το 2020.
Ε3: Ποιο είναι το ενδιαφέρον της JPMorgan για την τοποθεσία του ξενοδοχείου Roosevelt; Η JPMorgan υπέβαλε πρόταση για μίσθωση της τοποθεσίας Roosevelt για 99 χρόνια, η οποία θα είχε επεκτείνει την αναπτυσσόμενη πανεπιστημιούπολη Midtown που περιβάλλεται από την οδό Park Avenue 270 και την οδό Madison 383 — σε ένα πιθανό εταιρικό συγκρότημα 7 εκατομμυρίων τετραγωνικών ποδιών κοντά στον τερματικό σταθμό Grand Central.
Ε4: Ποια συμφωνία υπέγραψε η κυβέρνηση των ΗΠΑ με το Πακιστάν για το ξενοδοχείο Roosevelt; Τον Φεβρουάριο του 2026, η Γενική Διοίκηση Υπηρεσιών της κυβέρνησης Τrump υπέγραψε ένα μη δεσμευτικό Μνημόνιο Συνεργασίας με την κυβέρνηση του Πακιστάν για την από κοινού ανακατασκευή, ανακαίνιση και συντήρηση του χώρου του ξενοδοχείου Roosevelt. Η συμφωνία διαπραγματεύτηκε από τον ειδικό απεσταλμένο του Trump, Steve Witkoff.
Ε5: Πόσο αξίζει το οικόπεδο του ξενοδοχείου Roosevelt; Οι αναλυτές ακινήτων εκτιμούν ότι το οικόπεδο αξίζει τουλάχιστον 1 δισεκατομμύριο δολάρια για τις αναπτυξιακές του δυνατότητες, δεδομένης της τοποθεσίας του στην περιοχή Plaza District του Midtown Manhattan κοντά στον τερματικό σταθμό Grand Central. Με τα μπόνους χωροταξίας, το οικόπεδο θα μπορούσε να φιλοξενήσει σχεδόν 2 εκατομμύρια τετραγωνικά πόδια νέων κατασκευών.
Ε6: Τι συνέβη με το καταφύγιο μεταναστών του ξενοδοχείου Roosevelt; Η πόλη της Νέας Υόρκης μίσθωσε το ξενοδοχείο Roosevelt από την PIA για περίπου 220 εκατομμύρια δολάρια για να χρησιμεύσει ως το κύριο κέντρο υποδοχής μεταναστών της πόλης από το 2023 έως τις αρχές του 2025. Η μίσθωση τερματίστηκε όταν υποχώρησε η μεταναστευτική κρίση και το Πακιστάν έκτοτε επιδιώκει την ανάπλαση.
Ε7: Ποια είναι η οικονομική κατάσταση του Πακιστάν με το ξενοδοχείο Roosevelt; Το Πακιστάν οφείλει 13,6 εκατομμύρια δολάρια σε οφειλόμενους φόρους ακίνητης περιουσίας και σχεδόν 1 εκατομμύριο δολάρια σε απλήρωτους λογαριασμούς νερού στο ξενοδοχείο Roosevelt, παρά το γεγονός ότι κέρδισε 146,6 εκατομμύρια δολάρια από τη σύμβαση στέγασης μεταναστών της πόλης. Το Πακιστάν έχει επίσης 7 δισεκατομμύρια δολάρια σε χρέος προς το ΔΝΤ, καθιστώντας το Roosevelt ένα από τα πιο στρατηγικά σημαντικά ξένα περιουσιακά του στοιχεία.
The Roosevelt Hotel saga — a century-old Midtown landmark, a cash-strapped Pakistani state airline, and Wall Street’s most powerful bank — has taken a turn that no one on Madison Avenue saw coming.
