Το απόγευμα της 9ης Ιουνίου 2013, ο προσωπικός λογαριασμός Gmail του Jeffrey Epstein ήταν, για περίπου δύο ώρες, το επιχειρησιακό κέντρο ενός μυστικού μηχανισμού εξωτερικής πολιτικής που εξυπηρετούσε το Ίδρυμα Gates.
Στις 1:09 μ.μ., ο πρώην Βοηθός Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Terje Rød-Larsen προώθησε στον Epstein ένα απόρρητο πακέτο πληροφοριών πεδίου σχετικά με τις επικοινωνίες των Ταλιμπάν μέσω καναλιών, τους εργάτες-φαντάσματα και τα παιδιά-φαντάσματα στο πρόγραμμα εμβολιασμού του Πακιστάν.
By Sayer Ji*
Στις 3:39 μ.μ., ο Epstein προώθησε το πακέτο στον επικεφαλής επιστημονικό σύμβουλο του Bill Gates, Boris Nikolic. Ένα λεπτό αργότερα, ο Epstein απάντησε στον Rød-Larsen με μια απάντηση πέντε λέξεων: «η Μεγάλη Βρετανία θα στείλει 5 εκατομμύρια για αρχή».
Δέσμευσε τα χρήματα του Bill Gates σε έναν διπλωμάτη του ΟΗΕ, εκτός οποιασδήποτε επίσημης διαδικασίας επιχορήγησης, έχοντας μόλις μεταφέρει πληροφορίες για τους Ταλιμπάν σε ένα στέλεχος του ιδρύματος, μια Κυριακή, από έναν λογαριασμό Gmail.
EXECUTIVE SUMMARY
Το ερώτημα FCPA. Στις 5 Μαρτίου 2013, ο Jeffrey Epstein ρώτησε τον Boris Nikolic εάν ο Νόμος περί Ξένων Πρακτικών Διαφθοράς-Foreign Corrupt Practices Act [FCPA] ισχύει για το έργο του ιδρύματος στο Αφγανιστάν. Όχι δικηγόρος. Όχι ο νομικός σύμβουλος του Ιδρύματος Gates. Ο Epstein. Αυτή η δρομολόγηση σας λέει πού βρισκόταν στην πραγματικότητα η εξουσία λήψης αποφάσεων.
The Machiavelli position. Την επόμενη μέρα, ο Epstein ρώτησε: αν η πληρωμή των αρχηγών των φυλών είναι ο μόνος τρόπος για να εμβολιαστούν τα παιδιά στην περιοχή των Taliban – ακόμη και γνωρίζοντας ότι τα χρήματα μπορούν να αγοράσουν όπλα – είναι δικαιολογημένο; Ο Nikolic είπε ναι, επικαλούμενος τον Machiavelli ονομαστικά. Το σημείωμά του για τον Gatesς: «Ο Bill είναι πολύ πιο απρόθυμος/αρνητικός σε αυτό». Ο μυστικός μηχανισμός είχε τη δική του ηθική λογική. Ο Gates σύμφωνα με αυτή την αφήγηση, ήταν ο πιο διστακτικός συμμετέχων του – όχι ο αρχιτέκτονάς του.
Rød-Larsen in the room. Την ίδια μέρα, ο Rød-Larsen είχε φύγει από το γραφείο του Epstein είκοσι λεπτά νωρίτερα. Η συζήτηση για την ηθική και η επιχείρηση πληροφοριών δεν ήταν διαδοχικές. Ήταν η ίδια συζήτηση.
«My guys». Την ημέρα πριν ο Rød-Larsen υποβάλει την επίσημη ενημέρωσή του, ο Epstein απάντησε στην προώθηση από τον Nikolic ενός εγγράφου για την πολιομυελίτιδα που είχε προετοιμαστεί για τον «”bin Talal, a friend of Bill»: «οι δικοί μου θα προτιμούσαν συγκεκριμένες ερωτήσεις». Ρώτησε πού θα πήγαιναν τα χρήματα και ποιος ήταν το «σημείο αναφοράς» για την αιτούμενη βοήθεια. Ο Epstein δεν ήταν ελεύθερος επαγγελματίας. Εκπροσωπούσε διευθυντές με επιχειρησιακές προτιμήσεις, ελέγχοντας τις πληροφορίες πριν δεσμεύσει πόρους και συνδέοντας ρητά τις επιχειρήσεις πεδίου με μια πρωτοβουλία για το βραβείο Νόμπελ. Κάποιος σε αυτό το δίκτυο επιδίωκε το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης. Οι επιχειρήσεις πεδίου ήταν μέρος αυτής της στρατηγικής.
The chain confirmed operational. Μία εβδομάδα αργότερα, η εντολή του Rød-Larsen προς τον Epstein άνοιγε: «Φυσικά και θα κάνω ό,τι μου ζητήσετε και θα ακολουθήσω το παράδειγμά σας». Ένας πρώην Βοηθός Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ έδινε αναφορά στον Jeffrey Epstein. Ο Nikolic την προώθησε στον Gates την ίδια ημέρα.
June corroboration. Τρεις μήνες αργότερα, οι πληροφορίες των Taliban μέσω καναλιού ταξίδεψαν από τις φυλετικές επαφές του Rød-Larsen στα εισερχόμενα του Nikolic σε ένα μόνο απόγευμα Κυριακής. Την ίδια εβδομάδα, ο Nikolic συμφώνησε ιδιωτικά ότι το προσωπικό του προγράμματος του Gates ήταν «μια ομάδα γυναικών με καλές προθέσεις και χωρίς πραγματική ικανότητα» – και αναφέρθηκε στην αρχιτεκτονική DAF και στο κανάλι IPI στην ίδια πρόταση. Επειδή ήταν το ίδιο έργο.
bg will send 5 million to start.Ένα λεπτό αφότου διαβίβασε το πακέτο πληροφοριών του Παρισιού στον Nikolic, ο Epstein έστειλε μια ξεχωριστή απάντηση πέντε λέξεων απευθείας στον Rød-Larsen. Ο Gates είχε μιλήσει τηλεφωνικά με τον Αφγανό πρόεδρο Karzai την προηγούμενη μέρα σχετικά με την εξάλειψη της πολιομυελίτιδας. Η απάντηση του Epstein δεν ήταν να σημειώσει την εξέλιξη. Ήταν να δεσμεύσει τα χρήματα. Μέσα σε ένα μόνο απόγευμα Κυριακής, ο Epstein είχε μεταφέρει πληροφορίες πεδίου για τους Taliban στον επιστημονικό σύμβουλο του Gates και είχε δεσμεύσει 5 εκατομμύρια δολάρια από τα κεφάλαια του Gates προς τα κάτω σε έναν διπλωμάτη του ΟΗΕ — και στις δύο κατευθύνσεις, στο ίδιο γραμματοκιβώτιο, στο ίδιο δίωρο παράθυρο. Δεν ήταν σύμβουλος σε αυτήν την επιχείρηση. Την διηύθυνε.
The Foundation’s own internal response — monitored by Epstein. Τον Απρίλιο του 2013, η IPI’s Strasbourg meeting με τον Gates παρήγαγε κάτι που ο Epstein παρακολούθησε σε πραγματικό χρόνο: το Ίδρυμα Gates συγκρότησε μια εσωτερική ομάδα εργασίας για «θέματα γεωπολιτικής ασφάλειας που σχετίζονται με την πολιομυελίτιδα», ειδικά για να αλληλεπιδράσει με το IPI. Ο Rød-Larsen διαβίβασε την εσωτερική οργανωτική απάντηση του Ιδρύματος στον Epstein μέσα σε λίγες ώρες. Δεν λάμβανε απλώς πληροφορίες. Παρακολουθούσε την εγκατάσταση των θεσμικών υδραυλικών εγκαταστάσεων για την αντιμετώπισή τους — πριν πραγματοποιήσει την πρώτη της συνάντηση.
Geographic expansion. Μέχρι τον Οκτώβριο του 2013, το κανάλι είχε επεκταθεί στη Συρία. Μια «εκεχειρία εμβολιασμού» στον συριακό εμφύλιο πόλεμο βρισκόταν σε εξέλιξη στα εισερχόμενα του Gmail ενός εγγεγραμμένου σεξουαλικού παραβάτη.
«No Gates name on it. At all». Στις 4 Σεπτεμβρίου 2013, όταν ο Pfanzelter προώθησε στον Epstein το επίσημο πρότυπο πρότασης επιχορήγησης του Ιδρύματος Gates για τη σχέση IPI – κεφάλαια που είχε ήδη δεσμεύσει ο Gates – ο Epstein απάντησε με δύο οδηγίες. Προσέφερε παράλληλα 1 εκατομμύριο δολάρια ανά περιοχή ετησίως από τους δικούς του πόρους. Και είπε απευθείας στον Rød-Larsen και τον Pfanzelter: το κέντρο ειρήνης που κατασκευάζεται γύρω από αυτήν την επιχείρηση «δεν θα έπρεπε να έχει το όνομα Gates σε αυτό. Καθόλου». Ένας εγγεγραμμένος σεξουαλικός παραβάτης χωρίς επίσημo ρόλο σε οποιοδήποτε από αυτά τα ιδρύματα ήταν o δημιουργός της προστασίας της φήμης υπό την οποία θα λειτουργούσαν. Κύριο μέλημά του ήταν να κρατήσει το πιο διάσημο όνομα στην παγκόσμια υγεία μακριά από τη δομή που έχτιζε γύρω του.
Η Ερώτηση που Κανείς δεν Υποτίθεται ότι Θα Κάνει
Σκεφτείτε τι σημαίνει ότι τον Μάρτιο του 2013, ο Jeffrey Epstein ήταν το άτομο που κάλεσε ο Boris Nikolic όταν χρειάστηκε να σκεφτεί αν οι πληρωμές σε φυλές στο Αφγανιστάν διέσχιζαν ένα ομοσπονδιακό νομικό όριο.
Όχι δικηγόρο. Ούτε γενικό σύμβουλο του Ιδρύματος Gates. Ούτε υπεύθυνο συμμόρφωσης σε κανένα από τα ιδρύματα που επιβλέπουν τυπικά αυτό το έργο. Epstein.
Ο Νόμος περί Ξένων Πρακτικών Διαφθοράς [The Foreign Corrupt Practices Act ] απαγορεύει σε φυσικά και νομικά πρόσωπα των ΗΠΑ να πληρώνουν ξένους αξιωματούχους ή μεσάζοντες για να αποκτήσουν ή να διατηρήσουν επιχειρήσεις. Η εφαρμογή του σε ιδιωτικά ιδρύματα που λειτουργούν σε ζώνες συγκρούσεων δεν αποτελεί πάγια νομοθεσία. Αλλά το ίδιο το ερώτημα είναι η ιστορία. Μέχρι τον Μάρτιο του 2013, ο σχεδιασμός είχε προχωρήσει σε σημείο που κάποιος στο δίκτυο του Epstein εκτελούσε υπολογισμούς έκθεσης FCPA σε πληρωμές σε δρώντες σε περιοχές γειτονικές με τους Ταλιμπάν – και το άτομο που εμπιστεύονταν να το σκεφτεί ήταν ένας καταδικασμένος σεξουαλικός παραβάτης που λειτουργούσε από μια μεζονέτα στο Manhattan. (EFTA01901953) [ (EFTA01901953)]
Η αρχιτεκτονική που καταγράφεται στο Μέρος II αυτής της σειράς — Project Molecule [Part II of this series — Project Molecule], τα «20 εκατομμύρια δολάρια για τη χρηματοδότηση του δικτύου επιτήρησης στο Πακιστάν» — ήταν ένα έγγραφο σχεδιασμού. Μέχρι τον Μάρτιο του 2013, είχε γίνει κάτι αρκετά λειτουργικό ώστε να δημιουργήσει ομοσπονδιακά νομικά ζητήματα. Τα χρήματα κινούνταν ή επρόκειτο να κινηθούν.
The Machiavelli Debate
Την επόμενη μέρα, 6 Μαρτίου, ο Epstein έθεσε το ηθικό πρόβλημα με όρους που αφήνουν ελάχιστα περιθώρια για ευφημισμό.
Εάν η μόνη οδός για εμβολιασμό σε περιοχή που ελέγχεται από τους Taliban περνάει μέσα από πληρωμές προς τους ανθρώπους που κάνουν το μπλοκάρισμα — γνωρίζοντας ότι μέρος αυτών των χρημάτων αγοράζει όπλα, χρηματοδοτεί προσωπικό πλουτισμό, συντηρεί τις ίδιες τις δομές εξουσίας που καθιστούν τον εμβολιασμό αδύνατο εξαρχής — πληρώνετε; (EFTA01901953)[(EFTA01901953)]
Ο Nikolic είπε ναι. Τα αποτελέσματα δικαιολογούν τα μέσα. Επικαλέστηκε τον Machiavelli. Αγοράστε την πρόσβαση.
Έπειτα: «Ο Bill είναι πολύ πιο απρόθυμος/αρνητικός σε αυτό».
Αυτή η μοναδική γραμμή κάνει σημαντική δουλειά. Μας λέει ότι ο Gates γνώριζε, σε κάποιο επίπεδο, τι σκεφτόταν – αρκετά συνειδητοποιημένος για να έχει μια θέση, και μάλιστα πιο προσεκτική από τον δικό του επιστημονικό σύμβουλο. Μας λέει ότι η συζήτηση δεν γινόταν στο κενό, ότι η απροθυμία του Gates είχε παρατηρηθεί και ότι οι άνθρωποι γύρω του προχωρούσαν με ένα πιο επιτρεπτικό πλαίσιο ανεξάρτητα από αυτό. Και μας λέει κάτι για τη δομή της εξουσίας σε αυτή τη λειτουργία: η ηθική αυτοσυγκράτηση, όπως ήταν, ήταν στο πλευρό του δισεκατομμυριούχου του οποίου το όνομα ήταν στα θεμέλια. Η επιχειρησιακή λογική ήταν στο πλευρό του δικτύου που είχε συγκεντρώσει ο Epstein γύρω του.
Τίποτα από αυτά δεν σημαίνει ότι ο Gates ενέκρινε παράνομες πληρωμές. Σημαίνει ότι ήταν «απρόθυμος». Αυτό που συνέβη μετά την καταγραφή της απροθυμίας του δεν έχει τεκμηριωθεί. Αυτό που έχει τεκμηριωθεί είναι ότι ο Nikolic – το σημείο αναμετάδοσης μεταξύ Epstein και Gates – κατείχε τη μακιαβελική θέση και ότι το κανάλι συνέχισε να λειτουργεί για χρόνια μετά.
Το ίδιο το πλαίσιο του Εpstein αξίζει να το παρακολουθήσουμε. Φαντάστηκε ένα σενάριο στο οποίο η δημόσια σύνδεση του Gates με την εξάλειψη της πολιομυελίτιδας τον καθιστούσε στόχο — εχθρικοί παράγοντες θα σφίγγουν τον έλεγχο τους στην πρόσβαση σε εμβόλια ακριβώς λόγω της ορατότητας, επιβάλλοντάς τους να επιλέξουν μεταξύ της πληρωμής ένοπλων ομάδων ή της εγκατάλειψης των παιδιών που είχαν μπλοκάρει. «Ο μόνος τρόπος για να τους κερδίσουμε», έγραψε, «είναι να πληρώσουμε τους κακούς για να επιτρέψουν τα εμβόλια». (EFTA01901953) [ (EFTA01901953)
Αυτό δεν είναι κυνισμός. Μπορεί να είναι μια ακριβής περιγραφή της επιχειρησιακής πραγματικότητας στην υπόθεση FATA του 2013. Αυτό που δεν είναι, είναι μια συζήτηση που θα έπρεπε να είχε λάβει χώρα μεταξύ ενός καταδικασμένου σεξουαλικού παραβάτη και ενός επιστημονικού συμβούλου ιδρύματος, χωρίς δικηγόρους, χωρίς εποπτεία, χωρίς καμία θεσμική δομή λογοδοσίας.
Ο Rød-Larsen στην αίθουσα
Αργότερα την ίδια μέρα, ο Epstein ανέφερε σχεδόν παρεμπιπτόντως ότι ο Rød-Larsen είχε φύγει από το γραφείο του είκοσι λεπτά νωρίτερα.
Αυτή η λεπτομέρεια έχει μεγαλύτερη σημασία από ό,τι φαίνεται. Η ηθική συζήτηση σχετικά με τις πληρωμές των φυλών και τον ομοσπονδιακό νόμο δεν γινόταν σε ξεχωριστό τμήμα από την επιχείρηση πληροφοριών. Ο Rød-Larsen – τότε ενεργός πρόεδρος του IPI, πρώην Αναπληρωτής Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, αγωγός για τις πληροφορίες πεδίου των Ταλιμπάν – ήταν φυσικά παρών στο γραφείο του Epstein ενώ η συνομιλία του FCPA ήταν ζωντανή. (EFTA01901953) (EFTA01901953)
Αναχωρούσε για την Αυστραλία και τη Μέση Ανατολή. Ο Epstein θα τον έβλεπε στο Παρίσι. Θα παρέδιδε «τις πληροφορίες και τα ερωτήματα σχετικά με τη Νιγηρία και το Πακιστάν».
Τα ερωτήματα – τα συγκεκριμένα αιτήματα που ο Epstein ετοιμαζόταν να υποβάλει σε έναν ενεργό διπλωμάτη του ΟΗΕ σχετικά με την πρόσβαση στον εμβολιασμό σε δύο από τα πιο επικίνδυνα λειτουργικά περιβάλλοντα στον κόσμο – συγκεντρώνονταν στην ίδια συνομιλία στην οποία συζητούνταν η νομιμότητα και η ηθική των υποκείμενων πληρωμών.
Την επόμενη μέρα, ο Nikolic επιβεβαίωσε την παραλαβή ενός σχεδίου εγγράφου για το πρόγραμμα πολιομυελίτιδας και το απέρριψε ως πολύ τεχνικό. Δεν ήθελε την εφοδιαστική αλυσίδα εμβολίων. Ήθελε ανάλυση της πρόσβασης των φυλών – γεωγραφική ιδιαιτερότητα, πολιτική νοημοσύνη, το είδος των πληροφοριών που σας λένε ποιος ηγέτης ελέγχει ποια κοιλάδα και πόσο κοστίζει η επικοινωνία μαζί του.(EFTA01901953; EFTA01901811) Αυτή ήταν προμήθεια διαφορετικού είδους. Όχι εμβόλια. Πρόσβαση στους ανθρώπους που τα εμποδίζουν.
Οι Αρχές Πίσω από τα Αιτήματα: 12 Μαρτίου 2013
Την ημέρα πριν ο Rød-Larsen υποβάλει την επίσημη ενημέρωσή του, ήρθε στην επιφάνεια μια λεπτομέρεια που αναδιατυπώνει τον ρόλο του Epstein σε όλα όσα προηγήθηκαν.
Στις 11 Μαρτίου, ο Nikolic διαβίβασε στον Epstein ένα έγγραφο για την πολιομυελίτιδα που είχε προετοιμαστεί για τον «bin Talal» – σχεδόν σίγουρα τον πρίγκιπα Alwaleed bin Talal της Σαουδικής Αραβίας, ο οποίος αναγνωρίστηκε ως «φίλος του Bill» που «προσπαθούσε επίσης να βοηθήσει». Η απάντηση του Epstein το επόμενο πρωί ήταν κατευθυντήρια: «δύο αλληλένδετοι στόχοι. Οι δικοί μου θα προτιμούσαν συγκεκριμένα αιτήματα, δηλαδή, να επιτραπεί η βόρεια Νιγηρία κ.λπ. ή να βρεθούν ειρηνευτικοί συνεργάτες μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν και Ταλιμπάν, αυτό θα βοηθούσε επίσης την πρωτοβουλία για το βραβείο Nobel. Για τα χρήματα που ζητήθηκαν, πού θα πήγαιναν; Και για τη βοήθεια που ζητήθηκε, ποιο είναι το σημείο στροφής της.» (EFTA01900818) (EFTA01900818)
Τρία στοιχεία αυτής της απάντησης απαιτούν προσοχή.
«My guys.» Ο Epstein δεν προσέφερε τις δικές του προτιμήσεις. Εκπροσωπούσε εντολείς – ανώνυμους, άγνωστους στα έγγραφα – που είχαν επιχειρησιακές απαιτήσεις και ανέμεναν συγκεκριμένα παραδοτέα. Ένας καταδικασμένος σεξουαλικός παραβάτης που συντόνιζε την πρόσβαση στον εμβολιασμό σε ζώνες συγκρούσεων ήταν υπόλογος σε κάποιον. Τα έγγραφα δεν καθορίζουν ποιος.
Η αναφορά στο βραβείο Nobel δεν είναι τυχαία. Ο Epstein συνδέει ρητά τις επιχειρήσεις πεδίου – να πείσει τη βόρεια Νιγηρία να επιτρέψει τους εμβολιασμούς, να μεσολαβήσει σε ειρηνευτικούς συνεργάτες μεταξύ Ινδίας, Πακιστάν και Ταλιμπάν – με μια πρωτοβουλία για το βραβείο Nobel. Η ανθρωπιστική διπλωματία είχε ταυτόχρονα μια διάσταση φήμης και πολιτικής. Κάποιος σε αυτό το δίκτυο επιδίωκε το βραβείο Nobel Ειρήνης και οι επιχειρήσεις πρόσβασης στον εμβολιασμό ήταν μέρος της στρατηγικής για την απόκτησή του.
Τα ερωτήματα σχετικά με τις προμήθειες — «για τα χρήματα που ζητούνται, πού θα πηγαίνουν; και για τη βοήθεια που ζητείται, πού είναι το σημείο στροφής τους;» — είναι ερωτήματα δέουσας επιμέλειας πριν από τη δέσμευση πόρων. Ο Epstein εξέταζε τις πληροφορίες του Nikolic, εντοπίζοντας οικονομικούς προορισμούς και αξιοποιώντας βασικά άτομα πριν προχωρήσει. Αυτή δεν είναι η γλώσσα της φιλανθρωπίας. Είναι η γλώσσα κάποιου που διαχειρίζεται μια επιχείρηση για λογαριασμό ανθρώπων που περίμεναν αποτελέσματα.
Αυτό που δεν αποδεικνύει: Tην ταυτότητα των «my guys», τη ταυτότητα του υποψηφίου για το βραβείο Nobel ή το εάν τελικά έγιναν πληρωμές στους υπό συζήτηση παράγοντες.
Η Αλυσίδα Ολοκληρώνεται: 13 Μαρτίου 2013
Μία εβδομάδα μετά την ανταλλαγή FCPA, ο Rød-Larsen έστειλε την εντολή.
Η πρώτη της φράση έχει παρατεθεί στο Μέρος VI αυτής της σειράς, αλλά αξίζει να επιστρέψουμε στο: «Φυσικά και θα κάνω ό,τι μου ζητήσετε και θα ακολουθήσω το παράδειγμά σας. Αν το θεωρείτε σημαντικό, θα διοχετεύσω αμέσως ανθρώπινο δυναμικό σε αυτό». (EFTA00704974) (EFTA00704974)
Διαβάστε το ξανά. Ένας άνδρας που είχε υπηρετήσει ως Ειδικός Συντονιστής των Ηνωμένων Εθνών για την Ειρηνευτική Διαδικασία στη Μέση Ανατολή-United Nations Special Coordinator, ο οποίος εκείνη τη στιγμή προήδρευε ενός ιδρύματος που χρηματοδοτούνταν από το Ίδρυμα Gates, έλεγε στον Jeffrey Epstein ότι θα έκανε οτιδήποτε του ζητούσε ο Epstein. Εκτρέψτε τους πόρους του IPI σύμφωνα με τις οδηγίες του Epstein. Ακολουθήστε το παράδειγμα του Epstein.
Η ίδια η εντολή περιείχε πληροφορίες επικοινωνίας με τις φυλές της FATA, αξιολογήσεις απειλών για την TTP, μια προτεινόμενη μυστική συνάντηση του Κόλπου στο περιθώριο της Παγκόσμιας Συνόδου Κορυφής για τα Εμβόλια στο Abu Dhabi-Global Vaccine Summit in Abu Dhabi, και ένα τελικό σημείωμα: «Θα σας δω στο Παρίσι». Ο Nikolic την προώθησε στον Gates την ίδια μέρα. Ο Gates βρισκόταν στην Ουάσινγκτον, σε διαδοχικές συναντήσεις. Ο Nikolic θα το συζητούσε μαζί του την Παρασκευή. (EFTA00704974)
Αυτή είναι η αρχιτεκτονική της κατακτημένης θεσμικής εξουσίας. Ένας διπλωμάτης του ΟΗΕ υπάκουε στον Epstein. Ένας επιστημονικός σύμβουλος του ιδρύματος μετέφερε τις πληροφορίες του Epstein στον ιδρυτή του ιδρύματος. Ο ιδρυτής ήταν «απρόθυμος» για το πού κατευθυνόταν όλο αυτό. Και τίποτα από αυτά δεν ήταν ορατό σε καμία δημόσια δομή λογοδοσίας εκείνη την εποχή.
Απρίλιος 2013: Το Ίδρυμα Απαντά — Και Epstein Παρακολουθεί
Ο Epstein δεν λάμβανε απλώς πληροφορίες εκτός του Ιδρύματος Gates. Παρακολουθούσε τις εσωτερικές αντιδράσεις του Ιδρύματος στο κανάλι που βοηθούσε να χτιστεί.
Στις 4 Απριλίου, ο Walter Kemp του IPI έγραψε μια συμπληρωματική επιστολή στον Joe Cerrell του Ιδρύματος Gates μετά από μια συνάντηση στο Στρασβούργο μεταξύ του προσωπικού του IPI και της ομάδας του Gates — ο Rød-Larsen δεν μπόρεσε να παραστεί. Ο Kemp διατύπωσε την πρόταση αξίας του IPI γύρω από το «τελευταίο χιλιοστό» της εξάλειψης της πολιομυελίτιδας που απαιτούσε «πολύ συγκεκριμένες συνθήκες ασφαλείας, πολιτικής και κοινωνικής ασφάλειας σε τοπικό επίπεδο» — το ακριβές έδαφος όπου λειτουργούσαν οι φυλετικές επαφές του IPI και το παρακλάδι των Ταλιμπάν.
Σημείωσε ότι πριν προχωρήσουν στην «επιχειρησιακή φάση», και οι δύο οργανισμοί θα έπρεπε να συναντηθούν γύρω από το ίδιο τραπέζι και προέβλεψε ότι ο Rød-Larsen και ο Gates θα συναντηθούν για να «καθορίσουν ένα σχέδιο με προοπτική». Ο Pfanzelter προώθησε την επιστολή στον Epstein την ίδια ημέρα. (EFTA01760351)
Επτά ημέρες αργότερα, έφτασε η εσωτερική απάντηση του Ιδρύματος. Ο Cerrell σύστησε το IPI σε δύο συναδέλφους: τον Michael Galway, Αναπληρωτή Διευθυντή Στρατηγικής Προγράμματος Πολιομυελίτιδας, και την Gabrielle Fitzgerald, η οποία διαχειριζόταν «μια εσωτερική ομάδα εργασίας που έχουμε και εξετάζει ζητήματα γεωπολιτικής ασφάλειας που σχετίζονται με την πολιομυελίτιδα». Ο Galway προσφέρθηκε να συναντηθεί με το IPI στο Λονδίνο στις αρχές Μαΐου πριν κατευθυνθεί στη Νιγηρία για να παρακολουθήσει τις δραστηριότητες της πολιομυελίτιδας. Ο Rød-Larsen προώθησε ολόκληρη την ανταλλαγή στον Epstein μέσα σε λίγες ώρες. (EFTA01993465)
Το Ίδρυμα Gates μόλις είχε συστήσει μια ειδική ομάδα εργασίας εσωτερικής ασφάλειας — και ο Epstein γνώριζε γι’ αυτό πριν πραγματοποιήσει την πρώτη του συνεδρίαση. Δεν παρακολουθούσε εκτός της θεσμικής διαδικασίας. Έλαβε την εσωτερική αλληλογραφία του σε πραγματικό χρόνο, πιο γρήγορα από ό,τι θα την έβλεπαν οι περισσότεροι από το προσωπικό του Ιδρύματος. Το άτυπο κανάλι που επέβλεπε ο Epstein είχε παράγει μια επίσημη θεσμική απάντηση μέσα στο ίδιο το Ίδρυμα Gates. Αυτή η απάντηση αναφερόταν στον Epstein.
Ιούνιος 2013: Διαχείριση Κρίσεων μέσω του Gmail του Epstein
Στις 7 Ιουνίου 2013, η Nasra Hassan έστειλε ένα επείγον μήνυμα στον Rød-Larsen. Κάποιος στο Ίδρυμα Gates – «πιθανώς στο Ίδρυμα», έγραψε – είχε δημοσιοποιήσει μια επιστολή που φέρεται να είχε στείλει ο Gates στον Imran Khan, ζητώντας από τον πρόεδρο του PTI να παρέμβει στους Πακιστανούς Ταλιμπάν για να επιτραπεί ο εμβολιασμός. Η ιστορία είχε διαδοθεί στα πακιστανικά μέσα ενημέρωσης. Η εκτίμηση της Hassan ήταν αμείλικτη: η δημόσια αποκάλυψη θα σκληρύνει τη θέση των Ταλιμπάν και «μπορεί κάλλιστα να θέσει σε κίνδυνο την πολύ διακριτική και πολύ εμπιστευτική επικοινωνία που διεξάγεται». Πρόσθεσε: «Μακάρι ο BG να σας είχε συμβουλευτεί πριν το κάνει αυτό». Μέχρι τις 12:59 μ.μ., ο Rød-Larsen είχε προωθήσει ολόκληρη την ειδοποίηση στο προσωπικό Gmail του Epstein. (EFTA01970863)
Διαβάστε προσεκτικά αυτήν την ανατροπή. Η δημόσια διπλωματία του Ιδρύματος Gates μόλις είχε καταστρέψει μια μυστική επιχείρηση που λειτουργούσε παράλληλα με αυτήν. Και ο αναλυτής πεδίου του IPI πίστευε ότι η αρμόδια αρχή που έπρεπε να είχε ζητηθεί η γνώμη πριν από μια δημόσια διπλωματική κίνηση που αφορούσε τους Πακιστανούς Ταλιμπάν δεν ήταν το προσωπικό κυβερνητικών σχέσεων του Ιδρύματος Gates – αλλά ο Terje Rød-Larsen. Το μυστικό κανάλι είχε de facto εξουσία επί του επίσημου. Όταν το επίσημο κανάλι προκάλεσε ζημιά, η πρώτη κλήση πήγε στον Epstein.
Δύο ημέρες αργότερα, έφτασε η επιχείρηση επισκευής.
Στη 1:09 μ.μ., ο Rød-Larsen διαβίβασε στον Epstein το πλήρες πακέτο σημείων συζήτησης του IPI Paris – έντεκα αριθμημένα σημεία που κάλυπταν τις επικοινωνίες των Ταλιμπάν από το παρασκήνιο που δεν είχαν ακόμη δημοσιοποιηθεί, τεκμηριωμένη διαφθορά στο πρόγραμμα πολιομυελίτιδας που χρηματοδοτήθηκε από τον Gates (φανταστικοί εργάτες, παιδιά-φαντάσματα, οχήματα-φαντάσματα, ιατρικό προσωπικό διπλής εμβάπτισης) και μια στρατηγική σύσταση να καλέσει ο Gates απευθείας τον Αρχηγό του Επιτελείου Στρατού του Πακιστάν. Στις 3:39 μ.μ. – δύο ώρες και τριάντα λεπτά αργότερα – ο Epstein διαβίβασε ολόκληρο το πακέτο στον Nikolic. (EFTA00704974; EFTA01971207)
Η αναμετάδοση δεν ήταν παθητική και δεν ήταν αργή. Ευαίσθητες πληροφορίες πεδίου — συμπεριλαμβανομένης της ιδιωτικής αξιολόγησης των Ταλιμπάν για την «επιστολή» του Gates προς τον Imran Khan, η οποία αποκτήθηκε μέσω των άμεσων φυλετικών επαφών του IPI «μερικών κοντά στους Ταλιμπάν» — μεταφέρθηκαν από το δίκτυο του Rød-Larsen στον επιστημονικό σύμβουλο του Gates μέσα σε ένα απόγευμα Κυριακής. Πέρασαν από τον προσωπικό λογαριασμό Gmail ενός άνδρα που, πέντε χρόνια νωρίτερα, είχε δηλώσει ένοχος για προσέλκυση ανηλίκων για πορνεία.
Ένα λεπτό μετά την προώθηση του πακέτου του Παρισιού στον Nikolic, ο Epstein έστειλε ένα ξεχωριστό μήνυμα απευθείας στον Rød-Larsen. Η Nasra Hassan είχε αναφέρει εκείνο το πρωί ότι ο Gates είχε μιλήσει τηλεφωνικά με τον Αφγανό πρόεδρο Karzai για την εξάλειψη της πολιομυελίτιδας την προηγούμενη μέρα. Η απάντηση του Epstein στον Rød-Larse ήταν πέντε λέξεις: «η Βουλγαρία θα στείλει 5 εκατομμύρια για αρχή». (EFTA01971254) (EFTA01971254)
Αυτή η πρόταση θα πρέπει να τερματίσει οποιαδήποτε ασάφεια που απομένει σχετικά με τον ρόλο του Epstein σε αυτήν την επιχείρηση. Δεν λάμβανε πληροφορίες σχετικά με τις φιλανθρωπικές δεσμεύσεις του Gates. Τις έκανε — διαβιβάζοντας οικονομικές δεσμεύσεις στο όνομα του Gates σε έναν πρώην Βοηθό Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, εκτός οποιασδήποτε επίσημης διαδικασίας επιχορήγησης, το ίδιο απόγευμα Κυριακής που οι πληροφορίες των Ταλιμπάν μέσω του Gmail του μεταφέρονταν στον επιστημονικό σύμβουλο του Gates. Σε διάστημα περίπου δύο ωρών, ο Epstein είχε διαβιβάσει απόρρητες πληροφορίες πεδίου στον Nikolic και είχε δεσμεύσει 5 εκατομμύρια δολάρια προς τα κάτω στον Rød-Larsen. Και στις δύο κατευθύνσεις. Ίδια εισερχόμενα. Ίδιο απόγευμα.
Δεν υπάρχει καμία εκδοχή αυτού που να αποτελεί ιστορία επιτυχίας διακυβέρνησης. Οι πληροφορίες μπορεί να ήταν ακριβείς. Οι προθέσεις μπορεί να ήταν ανθρωπιστικές. Το κανάλι ήταν ακόμα ένας καταδικασμένος σεξουαλικός παραβάτης που διοχέτευε πληροφορίες των Ταλιμπάν σε ένα φιλανθρωπικό ίδρυμα χωρίς άδεια από κανένα ίδρυμα που ήταν τυπικά υπεύθυνο για οποιαδήποτε από τις δύο.
“Μια ομάδα γυναικών με καλές προθέσεις”
Τρεις ημέρες αργότερα, στις 12 Ιουνίου, ο Nikolic έστειλε στον Epstein ένα αποκαλυπτικό μήνυμα.
Προώθησε το αρχικό email του Αυγούστου 2011 με τίτλο «Gates DAF» και υποστήριζε τον χαρακτηρισμό του Epstein για το προσωπικό του προγράμματος του Ιδρύματος Gates. Ο Epstein τους είχε περιγράψει ως «μια ομάδα γυναικών με καλές προθέσεις και χωρίς πραγματικές ικανότητες». Ο Nikolic απάντησε: «Συμφωνώ μαζί σας». (EFTA00691666) (EFTA00691666)
Ας δούμε τι σημαίνει αυτό. Το άτομο που ήταν υπεύθυνο για την παροχή συμβουλών στον Bill Gates σχετικά με την επιστήμη και την τεχνολογία – το άτομο που μόλις είχε περάσει τρεις μήνες μεταδίδοντας πληροφορίες για τους Ταλιμπάν μέσω του Gmail του Epstein, που είχε επικαλεστεί τον Machiavelli για να δικαιολογήσει πιθανές πληρωμές χρηματοδότησης όπλων, που ήταν το ζωντανό καλώδιο μεταξύ του άτυπου δικτύου του Epstein και του Ιδρύματος Gates – θεωρούσε κατ’ ιδίαν το προσωπικό πεδίου του εργοδότη του ως ανίκανο. Και το είπε στον Epstein.
Αυτή δεν είναι μια μικρή λεπτομέρεια. Περιγράφει την λειτουργική ψυχολογία του καναλιού. Ο Nikolic δεν επιλέχθηκε απρόθυμα να χρησιμεύσει ως σημείο αναμετάδοσης του Epstein. Φαίνεται, με βάση τα στοιχεία αυτών των εγγράφων, να πίστευε ότι η προσέγγιση του Epstein – οι φυλετικές επαφές, οι πληροφορίες από το παρασκήνιο, η προθυμία πληρωμής κακών ηθοποιών – ήταν πιο ικανή από το ίδιο το πρόγραμμα του Ιδρύματος Gates. Επέλεγε το πλαίσιο του Epstein έναντι του εργοδότη του.
Στο ίδιο μήνυμα, ο Nikolic ανέφερε ότι δεν μπορούσε ακόμη να ενεργήσει «σχετικά με αυτό ή το IPI» μέχρι την Παρασκευή – επικαλούμενος την οικονομική αρχιτεκτονική της DAF και το κανάλι Rød-Larsen ταυτόχρονα, σαν να ήταν διαστάσεις ενός έργου. (EFTA00691666) (EFTA00691666)
Επειδή, δομικά, ήταν. Το Project Molecule παρείχε το κεφάλαιο-Project Molecule provided the capital. Το κανάλι IPI παρείχε τις πληροφορίες πεδίου για την ανάπτυξή του. Ο Nikolic καθόταν στη συμβολή και των δύο.
Σεπτέμβριος 2013: Σχεδιασμός της κάλυψης
Ένα μήνα πριν από την επέκταση στη Συρία, εμφανίστηκε ένα έγγραφο που αποκαλύπτει την σκόπιμη αρχιτεκτονική της αορατότητας γύρω από όλα όσα τεκμηριώθηκαν παραπάνω.
Στις 4 Σεπτεμβρίου, ο Pfanzelter διαβίβασε στους Epstein και Rød-Larsen το επίσημο πρότυπο πρότασης επιχορήγησης του Ιδρύματος Gates για τη σχέση IPI – μηχανισμός από την Amy Carter, Αναπληρώτρια Διευθύντρια Επιχορηγήσεων Οικογενειακού Συμφέροντος στο Εκτελεστικό Γραφείο, καθορίζοντας τις φόρμες που θα έπρεπε να συμπληρώσει το IPI για να λάβει τα κεφάλαια που είχε ήδη δεσμεύσει ο Gates. Το εύρος της εργασίας ήταν πλήρως καθορισμένο: ανάλυση πολιτικού περιβάλλοντος στο Αφγανιστάν, το Πακιστάν, τη Βόρεια Νιγηρία και τη Σομαλία· εντοπισμός «πιθανών παραγόντων επιρροής/επαφών υψηλού επιπέδου», σύγκληση υπουργών Εξωτερικών στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών. Μια επιχειρησιακή εντολή δύο έως τριών ετών, η οποία διοικείται επίσημα από το Εκτελεστικό Γραφείο του Ιδρύματος. (EFTA00969193)-the Foundation’s Executive Office. (EFTA00969193).
Η απάντηση του Epstein έφτασε σαράντα πέντε λεπτά αργότερα. Δύο προτάσεις: «Θα έκανα ένα εκατομμύριο δολάρια ετησίως για κάθε περιοχή. Το κέντρο ειρήνης δεν θα έπρεπε να έχει το όνομα Gaes. Καθόλου».
Και οι δύο προτάσεις απαιτούν προσοχή.
Η πρώτη αποδεικνύει ότι ο Epstein προσέφερε παράλληλη ιδιωτική χρηματοδότηση — 1 εκατομμύριο δολάρια ανά περιοχή σύγκρουσης ετησίως — ακριβώς τη στιγμή που το Ίδρυμα Gates επισημοποιούσε τη δική του επιχορήγηση στο IPI. Το αν αυτή η προσφορά έγινε δεκτή, απορρίφθηκε ή αντικαταστάθηκε από την επίσημη επιχορήγηση του BMGF [Iδρυμα Gates] δεν αποδεικνύεται από αυτά τα έγγραφα. Αυτό που αποδεικνύεται είναι ότι δύο ροές χρηματοδότησης, με διαφορετικές δομές λογοδοσίας και διαφορετικά προφίλ φήμης, τοποθετούνταν γύρω από την ίδια επιχείρηση την ίδια εβδομάδα.
Η δεύτερη πρόταση είναι η πιο σημαντική. «Το κέντρο ειρήνης δεν θα έπρεπε να έχει το όνομα. Καθόλου-The peace center should not have the Gates name on it. At all». Αυτή δεν ήταν προτίμηση. Ήταν μια οδηγία, που δόθηκε στους Rød-Larsen και Pfanzelter, σχετικά με την θεσμική αρχιτεκτονική του οχήματος που κατασκευάζεται για να στεγάσει την επιχείρηση. Το άτομο που το εξέδωσε δεν είχε επίσημο ρόλο στο Ίδρυμα Gates, κανέναν επίσημο ρόλο στο IPI και καμία νομική εξουσία σε κανένα από τα δύο ιδρύματα. Ήταν εγγεγραμμένος σεξουαλικός παραβάτης που λειτουργούσε από μια μεζονέτα στο Manhattan.
Αυτό που καταλάβαινε – και διαχειριζόταν ενεργά – ήταν η έκθεση της φήμης ολόκληρου του μηχανισμού. Οι πληροφορίες των Ταλιμπάν, τα ερωτήματα του FCPA, η συζήτηση για τις πληρωμές, η στρατηγική για το βραβείο Nobel, η εσωτερική ομάδα εργασίας του Ιδρύματος: όλα αυτά έπρεπε να παραμείνουν αόρατα. Και το πιο σημαντικό πράγμα που έπρεπε να κρατηθεί μακριά από τη δομή ήταν το όνομα του ανθρώπου του οποίου τα χρήματα τη χρηματοδοτούσαν.
Οκτώβριος 2013: Το Κανάλι Επεκτείνεται στη Συρία
Μέχρι τις 30 Οκτωβρίου 2013, ο μηχανισμός είχε ένα νέο θέατρο.
Ο ΠΟΥ είχε επιβεβαιώσει την πολιομυελίτιδα στη Συρία – δέκα παιδιά, μισό εκατομμύριο κάτω των πέντε ετών σε κίνδυνο, μαζική εκτόπιση που απειλούσε την περιφερειακή εξάπλωση. Η υπάλληλος του IPI, Maureen Quinn, έστειλε ένα εσωτερικό σημείωμα που πρότεινε στο IPI να αξιοποιήσει την υπάρχουσα σχέση Gates/IPI – οι υπουργοί Εξωτερικών της περιοχής είχαν συναντηθεί με τον Gates στο IPI τον Σεπτέμβριο – για να μεσολαβήσει σε μια εκεχειρία εμβολιασμού στον συριακό εμφύλιο πόλεμο. Ο Walter Kemp του IPI ενέκρινε την ιδέα: «Μια «ειρήνη για την πολιομυελίτιδα»». Μέχρι τις 3:12 μ.μ., ο Rød-Larsen είχε προωθήσει το νήμα στο προσωπικό Gmail του Epstein. Μέχρι τις 7:12 μ.μ., ο Epstein το είχε προωθήσει στον Nikolic, με συνημμένο το πρωινό γεωπολιτικό αφιέρωμα του IPI για τη Συρία. (EFTA00974227)
Η σημασία εδώ δεν είναι συγκεκριμένα η Συρία. Είναι ο αυτοματισμός. Η αντανακλαστική αντίδραση του Rød-Larsen σε ένα νέο συμβάν ασθένειας σε μια νέα ζώνη σύγκρουσης ήταν να την διοχετεύσει μέσω του Epstein. Όχι μέσω του προσωπικού κυβερνητικών σχέσεων του Ιδρύματος Gates. Όχι μέσω του ΠΟΥ. Μέσω του Epstein. Το κανάλι δεν ήταν μια εξατομικευμένη ρύθμιση στο Πακιστάν. Ήταν ένας μόνιμος μηχανισμός για τη διοχέτευση ευαίσθητων πληροφοριών για την ασφάλεια της υγείας έξω από κάθε επίσημο ίδρυμα που ήταν ονομαστικά υπεύθυνο γι’ αυτό.σε έναν άνθρωπο του οποίου το κύριο προσόν για την παραλαβή τους ήταν ότι είχε χτίσει την οικονομική αρχιτεκτονική που υποτίθεται ότι θα υπηρετούσαν οι πληροφορίες.
Η έννοια της «ειρήνης κατά της πολιομυελίτιδας» — χρησιμοποιώντας την πρόσβαση στον εμβολιασμό ως διπλωματικό μέσο σε έναν ενεργό εμφύλιο πόλεμο, μεσολαβούμενη μέσω των σχέσεων του Gates — επεξεργαζόταν στα εισερχόμενα του Gmail του Jeffrey Epstein.
Πέντε ημέρες αργότερα, ο Rød-Larsen προώθησε ένα άρθρο ειδήσεων στον Epstein: ένας συνασπισμός στη βόρεια Νιγηρία είχε υποβάλει αίτηση στον Πρόεδρο Jonathan να ακυρώσει την προγραμματισμένη επίσκεψη του Gates για την πολιομυελίτιδα, επικαλούμενος τη δολοφονία δεκατριών εργαζομένων εμβολιασμού από την Boko Haram. (EFTA01755599) Το νήμα ασφαλείας της Νιγηρίας, που άνοιξε για πρώτη φορά στην ανταλλαγή δεοντολογίας της 6ης Μαρτίου, ήταν ακόμα ενεργό οκτώ μήνες αργότερα. Το κανάλι δεν έκλεισε όταν πέρασαν οι κρίσεις. Συσσωρεύτηκαν.
Ιανουάριος 2019: Ακόμα Ανοιχτό
Στις 12 Ιανουαρίου 2019, ο Rød-Larsen έστειλε ένα μήνυμα στο προσωπικό Gmail του Epstein από το iPhone του.
Προώθησε μια αλυσίδα που έδειχνε τον επίσημο αποχαιρετισμό της αναλύτριας του IPI, Nasra Hassan, στην ομάδα πολιομυελίτιδας του Ιδρύματος Gates. Η επιχορήγηση του BMGF είχε λήξει στα τέλη του 2018. Το email αποχαιρετισμού της Hassan προς το προσωπικό του Ιδρύματος – που στάλθηκε την ίδια ημέρα, στον Chris Elias, τον Jay Wenger και τους συναδέλφους του – σημείωνε ότι το IPI συνέχισε να παρέχει έρευνα και ρεπορτάζ πέραν της περιόδου της σύμβασης ως «ένδειξη εκτίμησης», μέχρι και το πιο πρόσφατο ταξίδι του Elias στο Πακιστάν. Η επίσημη σχέση είχε τελειώσει. Ο αντιπρόεδρος του IPI, Adam Lupel προώθησε την αλυσίδα αποχαιρετισμού στον Rød-Larsen με μία μόνο γραμμή: «Ενημερώστε με αν καταφέρετε να κανονίσετε μια συνάντηση με τον Βill Gates». (EFTA01008681)
Αυτή η γραμμή είναι ολόκληρη η σημασία του εγγράφου. Τον Ιανουάριο του 2019, έξι χρόνια μετά το άνοιγμα του καναλιού, με την επίσημη λήξη της θεσμικής σχέσης μεταξύ IPI και BMGF, ο μηχανισμός αναβίωσής του παρέμεινε αμετάβλητος. Ο Rød-Larsen θα ρωτούσε τον Epstein. Ο Epstein θα κανόνιζε μια συνάντηση με τον Gates. Η επίσημη επιχορήγηση είχε εξαφανιστεί. Η άτυπη αρχιτεκτονική παρέμεινε άθικτη.
Το ίδιο το αποχαιρετιστήριο email της Hassan είναι ένα τελικό, ακούσιο βιβλίο καταγραφής του τι ήταν το κανάλι. Εξακολουθούσε να παρέχει παρακολούθηση υποφυλών σε βασικές τοποθεσίες περιβαλλοντικής επιτήρησης, ανάλυση διασυνοριακών κινήσεων για τον Οκτώβριο/Νοέμβριο του 2018 και παρακολούθηση απειλών ασφαλείας για την ασφάλεια του προσωπικού του BMGF – μετά τη λήξη της σύμβασης, λόγω επαγγελματικής δέσμευσης στην εργασία που πίστευε ότι είχε σημασία. Τίποτα από αυτά δεν ήταν ονομαστικά ιδιοκτησία του Εpstein. Όλα αυτά είχαν περάσει από το Gmail του για έξι χρόνια.
Επτά μήνες αργότερα, ο Epstein ήταν νεκρός.
Το κανάλι είχε επιβιώσει από κάθε επίσημη συμφωνία που είχε σκοπό να το περιορίσει ή να το νομιμοποιήσει. Είχε επιβιώσει από την επιχορήγηση BMGF, την επιχορήγηση IPI, τη νομική συμφωνία που τεκμηριώνεται στο Μέρος 12 [Part 12 of this series,] αυτής της σειράς, και τις προσπάθειες διαχείρισης της φήμης που είχε σχεδιάσει ο ίδιος ο Epstein. Αυτό που δεν επιβίωσε ήταν ο Epstein. Όταν ο λογαριασμός Gmail έσβησε, η πορεία προς τον Gates – τουλάχιστον μέσω αυτής της συγκεκριμένης άτυπης αρχιτεκτονικής – έφυγε μαζί του.
Αυτό που τoν αντικατέστησε, αν μη τι άλλο, δεν υπάρχει σε αυτά τα έγγραφα.
Τι Αποδεικνύουν τα Έγγραφα
Αυτά τα έγγραφα καθιερώνουν κάτι περισσότερο από ένα κανάλι πληροφοριών. Δημιουργούν έναν ιδιωτικό μηχανισμό λήψης αποφάσεων που είχε εκτοπίσει τους επίσημους θεσμούς που ήταν τυπικά υπεύθυνοι για τις ίδιες αποφάσεις.
Το Ίδρυμα Gates είχε προσωπικό προγράμματος. Είχε νομικό σύμβουλο. Είχε υποδομή κυβερνητικών σχέσεων. Είχε ένα διοικητικό συμβούλιο. Καμία από αυτές τις δομές δεν εμφανίζεται σε αυτά τα έγγραφα ως τα σχετικά όργανα διαβούλευσης όταν επεξεργάζονταν θεμελιώδη ζητήματα νομικής έκθεσης, ηθικής επιτρεπτότητας και στρατηγικής πεδίου. Εμφανίζεται ο Epstein. Εμφανίζεται ο Nikolic. Εμφανίζεται ο Rød-Larsen. Τα ερωτήματα, τα νομικά ερωτήματα, ο ηθικός λογισμός, οι ενημερώσεις των μυστικών υπηρεσιών – όλα αυτά διατρέχουν το προσωπικό Gmail ενός εγγεγραμμένου σεξουαλικού παραβάτη και την ιδιωτική αλληλογραφία του δικτύου του.
Ο Gates γνώριζε τουλάχιστον μερικά από αυτά που εξετάζονταν, όπως τεκμηριώνεται από την αξιοσημείωτη «απροθυμία» του. Αυτό που του ειπώθηκε, με ποιους όρους, και τι ενέκρινε ή αρνήθηκε να εγκρίνει δεν τεκμηριώνεται από αυτά τα έγγραφα. Αυτό που τεκμηριώνεται είναι ότι μέχρι να φτάσει κάτι σε αυτόν, είχε ήδη φιλτραριστεί μέσω του Nikolic – ο οποίος είχε μακιαβελικές απόψεις για τα αποδεκτά μέσα και ο οποίος συμφωνούσε ιδιωτικά ότι το προσωπικό του Ιδρύματος ήταν ανίκανο.
Η οικονομική αρχιτεκτονική σχεδιάστηκε για να αναπτύξει κεφάλαια χωρίς παραδοσιακή λογοδοσία. Το επίπεδο πληροφοριών σχεδιάστηκε για να κάνει αυτή την ανάπτυξη λειτουργικά συνεκτική σε περιβάλλοντα όπου οι επίσημοι θεσμοί είχαν αποτύχει. Το ηθικό εσωτερικό αυτού του επιπέδου πληροφοριών – που τεκμηριώνεται εδώ για πρώτη φορά – αποκαλύπτει ότι οι άνθρωποι που το διοικούσαν είχαν επιλύσει ή βρίσκονταν στη διαδικασία επίλυσης των δύσκολων ερωτημάτων σχετικά με τα μέσα και τους σκοπούς σε μια κατεύθυνση που ο ίδιος ο Gates βρήκε ανησυχητική.
Αυτό που συνέβη μετά την καταγραφή της απροθυμίας του δεν βρίσκεται στα έγγραφα.
Αυτό που δεν αποδεικνύουν αυτά τα έγγραφα: Ότι έγιναν πληρωμές μεταξύ φυλών, ότι παραβιάστηκε ο νόμος FCPA ή ότι ο Gates ενέκρινε τις δραστηριότητες που εξετάζονταν. Δεν αποδεικνύουν ότι η μακιαβελική θέση του Nikolic έγινε πολιτική, ότι οποιαδήποτε «ειρήνη για την πολιομυελίτιδα» επιτεύχθηκε μέσω αυτού του καναλιού ή ότι αξιοποιήθηκαν οι πληροφορίες για τη Νιγηρία και τη Συρία. Αρκετά άτομα που αναφέρονται στο ευρύτερο σύνολο εγγράφων παραμένουν κρυμμένα στην ανακοίνωση της EFTA. Δεν αποδεικνύουν πώς η δέσμευση των 5 εκατομμυρίων δολαρίων που μεταβίβασε ο Epstein στον Rød-Larsen στις 9 Ιουνίου 2013 τελικά δομήθηκε, εκταμιεύτηκε ή καταγράφηκε σε οποιοδήποτε επίσημο χρηματοπιστωτικό σύστημα.
This is Part 13 of the Epstein Files Investigation Series. All claims are grounded in the documentary record as cited. Where individuals are redacted in the original documents, their identities are noted as redacted. The author draws no conclusions beyond what the documents establish.
