kourdistoportocali.comNews DeskΠιο μυστήριο από την εξαφάνιση Λιαντίνη

Ιωάννα Τριανταφυλλίδου

Πιο μυστήριο από την εξαφάνιση Λιαντίνη

Πως είναι δυνατόν ένα τόσο ωραίο κορίτσι να είναι με έναν ανύπαρκτο γκόμενο

Aυτό που συμβαίνει με την Ιωάννα Τριανταφυλλίδου είναι πιο δισεπίλυτο μυστήριο ακόμη και από την εξαφάνιση του Λιαντίνη. Πως είναι δυνατόν ένα τόσο ωραίο κορίτσι να είναι με έναν ανύπαρκτο γκόμενο όλα αυτά τα χρόνια. Προφανώς τη ψεκάζουν. Σε λίγο θ΄αρχίσει να κάνει και πλαστικές για να μη χάσει το τεφαρίκι. Ακόμη και ο εξαίρετος Γιώργος Πράτανος που την συνάντησε για λογαριασμό του Peoplegreece δεν μπορεί να δώσει απάντηση στο μυστήριο που θέλει την Ιωάννα αιχμάλωτη ενός αδιάφορου συνοδού. Τι είναι αυτό που προκαλεί ανάφλεξη στην ανασφάλεια των ωραίων κοριτσιών; Τι σου συμβαίνει Ιωάννα;

Άφησε τη Hollywood Boulevard και τις ακροάσεις-εισιτήριο για τα πιο τρελά όνειρα ενός ηθοποιού, για να δοκιμάσει τον εαυτό της στο ρόλο της παρουσιάστριας του Bake οff Greece (σημ. Κουρδιστού: Δεν πάει καλά το κορίτσι…)

Μετά από δύο χρόνια σιωπής, εκατοντάδες δημοσιεύματα, χιλιάδες σχόλια στο Instagram, ήρθε η ώρα να απαντήσει.

Παρά το 1,82 ύψος της, τα τακούνια και τη βιασύνη της, διασχίζει με χάρη την κεντρική οδό του Ψυχικού. Έχει αργήσει πέντε λεπτά στο ραντεβού μας, που ήταν στις 16.30, αλλά με πληροφόρησε πως θα καθυστερήσει ήδη από τις 16.15. Μετά από τέσσερις ή πέντε συγγνώμες, ξεκινάμε την κουβέντα. Δεν μπορώ να κρύψω πως είμαι ενθουσιασμένος που αποφάσισε να μην καθίσει στα χρυσά αυγά της επιτυχίας της Μουρμούρας, που επέλεξε να μην είναι πρώτη στο χωριό. Δεν ξέρω πολλούς που να το έχουν κάνει άλλωστε, για αυτό και με δικαιολογώ. Και παρόλο που εκείνη διασχίζει πλέον τη Melrose Avenue και τη Mulholland Drive, τα «ρεπορτάζ» που αφορούν τη σχέση της με τον Πάνο Βλάχο συνεχίζουν να φιγουράρουν στα ελληνικά ταμπλόιντ. Δείγμα πως πλέον θεωρείται σταρ; Η Ιωάννα αδιαφορεί.

 Welcome home!

Καλώς σας βρήκα. Ακόμη δεν έχω μάθει να υπολογίζω την κίνηση, για αυτό και άργησα.

Μα δεν άργησες. Ποια ήταν η πρόκληση που είδες στην πρόταση του Alpha και σε έκανε να αφήσεις τις ΗΠΑ και να επιστρέψεις;

Στα χρόνια που λείπω διατηρούμε μια πολύ καλή σχέση με τους ανθρώπους του Alpha. Ποτέ δεν έκλεισα τις πόρτες με την Ελλάδα, είμαι πάντοτε ανοιχτή σε projects που μου αρέσουν. Δεν έφυγα με την προοπτική να μην κάνω τίποτε ξανά εδώ. Απλά, δεν θέλω να λείπω για καιρό από τις ΗΠΑ, από τη στιγμή που αποφάσισα να επικεντρώσω τις προσπάθειές μου εκεί. Όταν κάνεις ένα νέο ξεκίνημα, θα πρέπει να αφιερώσεις όλες τις δυνάμεις και το χρόνο σου. Δεν θα είχε νόημα να φύγω και επί της ουσίας να βρίσκομαι οκτώ μήνες το χρόνο στην Ελλάδα.

Παρόλο που δεν έχω ιδιαίτερη σχέση με την κουζίνα, ως τηλεθεατής κολλάω με εκπομπές όπως το Bake Off, ειδικά εκείνες που έχουν να κάνουν με γλυκά. Ίσως λόγω της αισθητικής τους, αφού έχουν όλα αυτά τα χρώματα, τα σχέδια…

Έτσι, υπήρχε ένας συνδυασμός λόγων για να αποδεχτώ την πρόταση του Alpha: συνεργάτες που εμπιστεύομαι, θεματολογία που μου αρέσει ως τηλεθεάτρια και επιπλέον μια δουλειά που ολοκληρώνεται σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Πώς βλέπεις το νέο σου ρόλο, αυτόν της παρουσιάστριας;

Όταν μου το πρότειναν, ένιωσα αμήχανα, το θεώρησα κάπως αποτρεπτικό, από την άποψη πως δεν έχω εμπειρία στην παρουσίαση. Έχω συνηθίσει να κρύβομαι –εντός και εκτός εισαγωγικών– σε ένα ρόλο. Οπότε τώρα θα πρέπει να είμαι ο εαυτός μου. Τελικά το είδα σαν πρόκληση. Τα τελευταία χρόνια περνάω τη φάση να δοκιμάζω. Το ταξίδι στις ΗΠΑ ήταν ό,τι πιο πρωτόγνωρο έχω ζήσει, οπότε έχω αρχίσει να είμαι πιο ανοιχτή.

Ποια είναι η σχέση σου με τα γλυκά;

Με τη σοκολάτα εξαιρετική! Δεν είμαι άνθρωπος του γλυκού γενικότερα, είμαι… συγκεκριμένων γλυκών. Αλλά έχω συνδυάσει τα γλυκά με ευχάριστες στιγμές της ζωής μου. Σε έναν εορτασμό, σε κάτι που απολαμβάνω, πάντοτε είναι μια παρασπονδία που κάνω σε θετικό περιβάλλον. Δεν είμαι η κοπέλα στις κλασικές αμερικανικές σειρές που ανοίγει το υπερμέγεθες παγωτό όταν είναι θλιμμένη. Για εμένα το γλυκό πάει με τη χαρά. Έχεις, για παράδειγμα, γενέθλια, δεν σβήνεις το κεράκι σε ένα πιάτο φασολάκια.

Θα μπορούσε σε μπριζόλα…

Αν είσαι σκύλος, ναι! Το έχουμε κάνει στο σκυλί μας (όνομα;;). Γενικά, πάντως είμαι πιο πολύ του αλμυρού.

Τα γυρίσματα έχουν ξεκινήσει. Πώς είσαι ως παρουσιάστρια;

Εγώ θα πω πώς είμαι ως παρουσιάστρια;

Ναι. Πώς νιώθεις;

Νομίζω πως είμαι πιο άνετη από όσο υπολόγιζα. Και για αυτό ευθύνεται η υπόλοιπη παρέα, οι κριτές: ο Νικόλας Στράγγας, ο Άκης Πετρετζίκης και ο Δημήτρης Χρονόπουλος. Δεν ήξερα κανέναν προσωπικά, μόνο με τον Άκη είχαμε γνωριστεί πριν από το πρώτο ραντεβού της ομάδας. Ήδη όμως από το πρώτο μίτινγκ ήταν τόσο ευδιάθετοι και έτοιμοι να κάνουν πλάκα που είπα «α, OK, θα περάσουμε ωραία». Με διευκόλυναν πολύ στο ζήτημα του να μη φοβάμαι μην παρεξηγηθεί κάποιος ή πως θα πρέπει να εκβιάσω ένα αστείο. Εκείνοι είναι ειδικοί σε αυτό που κάνουν. Εγώ είμαι εκεί για να διατηρώ τις ισορροπίες ανάμεσα στους κριτές και τους διαγωνιζόμενους. Είμαι ο συνδετικός κρίκος, αν και παίρνω το μέρος των διαγωνιζόμενων.

Τρώτε καλά;

Πολύ. Και καλά. Αυτός είναι ένας συνδυασμός-απειλή! (γέλια)

 

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη S❤️N!A KAZ😉N! ✨🦈🦈🐬🐬 (@soniakazoni) στις


Έχεις πάρει κιλά με την επιστροφή σου στην Ελλάδα;

Ακόμη δεν νομίζω…

Μέχρι πότε θα είσαι εδώ;

Θα είμαι όσο διαρκεί το παιχνίδι.

Και στη συνέχεια θα επιστρέψεις στο Λος Άντζελες;

Ναι.

Έχεις παίξει σε ένα επεισόδιο του σίριαλ Swedish Dicks –το οποίο έχει ήδη προβληθεί– και οι ταινίες Clyde Cooper και Eye For An Eye θα βγουν σύντομα στις αίθουσες. Η πρώτη, μάλιστα, έχει κερδίσει ήδη τέσσερα βραβεία σε Φεστιβάλ όπου έχει προβληθεί.

Οι δύο ταινίες που πρόκειται να βγουν είναι low budget ανεξάρτητες παραγωγές. Δεν θα πάρουν την τεράστια διανομή. Φυσικά και έχω χαρεί πολύ με αυτές τις συμμετοχές – κάθε φορά που πάω σε μια οντισιόν και ανταμείβομαι με ένα ρόλο νιώθω καλά. Πηγαίνω σε πολλές ακροάσεις, άλλες πηγαίνουν καλά, άλλες όχι και τόσο. Προσπαθώ, έχω κάνει διαφημιστικά.

Είδα ένα τρέιλερ για το σόου του Alec Baldwin.

Ήταν διαφήμιση χορηγού του σόου του.

Α, μάλιστα, άρα δεν τον γνώρισες. Κρίμα.

Ναι, είμαι λίγο άτυχη, δυστυχώς. Παράδειγμα στο Swedish Dicks παίζει ο Keanu Reeves, αλλά η δική μου σκηνή δεν ήταν μαζί του. Έπαιξα, όμως, με έναν από τους καλύτερους Σουηδούς ηθοποιούς, τον Johan Glans.

Γνώρισες κάποιο διάσημο;

Τον Mickey Rourke και τον Sylvester Stallone. Βέβαια, αν δεν μου έλεγαν πως είναι ο Rourke, δεν θα τον αναγνώριζα, είναι ιδιαιτέρως παραμορφωμένος πλέον. Δεν έχω πάντως προσωπική επαφή με κάποιο διάσημο.

Υπάρχει κάποιος που αν τον έβλεπες θα αντιδρούσες σαν 10χρονο κοριτσάκι;

Νομίζω πως θα αντιδρούσα έτσι αν έβλεπα τον Jon Hamm. Και η αλήθεια είναι πως αυτό δεν συνέβη για λίγα λεπτά. Η παρέα μου με περίμενε σε ένα καφέ και με το πού μπήκα μου είπαν πως λίγο πριν ήταν εκεί. Νομίζω πως αν τον έβλεπα θα μου έβγαινε το εφηβικό κορίτσι που κρύβω μέσα μου.

Έχεις σκεφτεί πως μπορεί κάποια στιγμή να είσαι εκείνη για την οποία θα τσιρίζουν στους δρόμους;

Ο πρώτος στόχος πηγαίνοντας στις ΗΠΑ ήταν να κάνω μαθήματα υποκριτικής. Από τη στιγμή που βρήκα εκπρόσωπο εκεί και μπορούσα να πηγαίνω σε ακροάσεις και να διεκδικώ ένα ρόλο, ο στόχος άλλαξε. Πλέον προσπαθώ να δίνω τον καλύτερό μου εαυτό για να πάρω το ρόλο. Αλλά, ενώ θέλω να πάρω ρόλους σε ταινίες και σειρές, δεν μπορώ να πω πως με ενδιαφέρει τόσο πολύ το κομμάτι της δημοσιότητας. Δεν ξέρω ποιος φταίει για αυτή την προσγείωση, αλλά πάντοτε θεωρούσα τη δημοσιότητα ένα φυσικό επακόλουθο της δουλειάς μας. Βέβαια, το να είσαι αναγνωρίσιμος δεν σημαίνει απαραίτητα πως είσαι και αναγνωρισμένος. Οπότε δεν ονειρεύομαι να περπατάω στο δρόμο και να τσιρίζουν, αλλά να ανυπομονούν να δουν μια νέα μου δουλειά.

Ποια κομμάτια της κοσμοθεωρίας σου άλλαξαν από την εμπειρία σου στις ΗΠΑ;

Από πού να αρχίσω! Όσο βγαίνεις από τη ζώνη άνεσής σου, ταξιδεύεις και γνωρίζεις νέους ανθρώπους και κουλτούρες, επαναπροσδιορίζεις σε μεγάλο βαθμό τη θέση σου στον κόσμο. Για έναν Έλληνα, π.χ., η Αθήνα είναι ο υπέρτατος στόχος. Μετά, βγαίνεις στο εξωτερικό και συνειδητοποιείς πως η Ελλάδα πλασάρεται σε χαμηλή θέση παγκοσμίως. Η εμπειρία της Αμερικής με κινητοποίησε. Έχω γνωρίσει ανθρώπους που είναι ακούραστοι όταν πρόκειται να κυνηγήσουν τα όνειρά τους, που δημιουργούν από μόνοι τους τις ευκαιρίες για να προχωρήσουν. Δημιουργικοί, απενοχοποιημένοι. Θυμάμαι πως μέχρι να συνηθίσω τον τρόπο ζωής στη Νέα Υόρκη, όταν πρωτοπήγα, είχα τα μαθήματα που διαρκούσαν μεγάλο μέρος της ημέρας, αλλά τις υπόλοιπες ώρες δεν έπαυα να είμαι μια ακόμη τουρίστρια σε μια πόλη που έχει τόσα πράγματα να δεις, οπότε έκανα τις βόλτες μου. Όμως, από κάποιο σημείο και μετά, άρχισα να νιώθω τύψεις, πως είμαι αργόσχολη που το κάνω. Αυτό είναι και κακό, δεν θα πρέπει να φτάσεις στο άλλο άκρο, να γίνεις workaholic και να μην έχεις χρόνο για τον εαυτό σου. Επίσης, οι στόχοι μου διευρύνθηκαν με το που βγήκα από την Ελλάδα. Στην Αμερική δεν υπάρχει ταβάνι και το περιθώριο εξέλιξης δεν έχει όρια. Τέλος, ενώ δεν με θεωρούσα πουριτανή ή προκατειλημμένη, όταν τελικά πηγαίνεις σε τόσο πολυπολιτισμικές πόλεις και ακούς τόσες ιστορίες, μπορώ να παραδεχτώ πως πολλές φορές κοντραρίζονταν σκέψεις που έκανα με την ηθική και τον τρόπο που έχω μεγαλώσει. Και καταλάβαινα πως έχω διδαχτεί να είμαι παραδοσιακή σε κάποια πράγματα. Αυτό σταδιακά άλλαξε και χαίρομαι πολύ. Έτσι, βλέπεις ανθρώπους και συνηθίζεις να μην κρίνεις τίποτε. Μου αρέσει ως άνθρωπος να είμαι ανοιχτή να ακούσω το οτιδήποτε και να μη μου βγαίνει υποσυνείδητα ή ασυνείδητα το «ε, τώρα!».

Κάτι σαν επαρχιωτισμός…

Ίσως. Νομίζω πως οι Έλληνες το έχουμε γενικώς, αν και δεν φαίνεται στον τρόπο ζωής μας. Όταν βγεις στο εξωτερικό και ακούσεις πράγματα, συνειδητοποιείς πως «α, ναι, υπάρχουν πράγματα που πίστευε η γιαγιά μου και υπάρχουν στο δικό μου μυαλό».

Ποια είναι η ιστορία που έχεις διηγηθεί πιο πολλές φορές στους φίλους σου από τις περιπέτειές σου στις ΗΠΑ;

Το πώς προφέρουν το όνομά μου. Ακόμη και γραπτώς να το έβλεπαν, δεν κατάφερναν να το πουν σωστά. Έχει τύχει να το διαβάσουν «Λοάνα». Στα Starbucks είχε επίσης πλάκα, έλεγα Ιωάννα για να δω πώς θα το γράψουν. Οι Λατίνοι τα κατάφερναν καλύτερα γράφοντας «Γιοάνα». Στο επίθετο γίνεται, όμως, ο πραγματικός χαμός. Υπήρχαν φορές που δεν καταλάβαινα πως φώναζαν εμένα. Οι περισσότεροι πρόφεραν το όνομα «Αϊοένα» και το επίθετο πολλές φορές το εγκατέλειπαν στη μέση, λέγανε «Τραναλά». Κι έπρεπε να καταλάβω πως εννοούν εμένα. Αυτό ήταν κάτι με το οποίο γελούσαμε καθημερινά.

Είναι αξιοθαύμαστο που φύγατε για το εξωτερικό τη στιγμή που η καριέρα σας εδώ ήταν στο απόγειο. Όταν μπορείς να απολαύσεις τους κόπους μιας πολύχρονης δουλειάς, τότε που και οι πιο δύσκολες πόρτες ανοίγουν, εσείς επιλέξατε να φύγετε στο εξωτερικό. Δεν είναι εύκολη απόφαση. Πόσο δύσκολο ήταν τελικά;

Δεν θα μιλήσω στον πληθυντικό, γιατί ο καθένας είχε τους δικούς του στόχους και τα δικά του «θέλω» με αυτή την αναζήτηση στις ΗΠΑ. Προσωπικά, αν ένιωθα πως είμαι στην κορυφή της καριέρας μου, μπορεί και να μην έφευγα. Αλλά δεν ένιωθα.

Δεν εννοώ στο αποκορύφωμα της συνολικής καριέρας σου, αλλά στην κορυφαία στιγμή της μέχρι τότε πορείας σου και αναγνωρισιμότητας.

Ναι, εντάξει. Απλώς ήθελα πολύ καιρό να πάω στο εξωτερικό, να ζήσω εκεί, να κάνω μαθήματα. Την προηγούμενη φορά που είχα πάει ήταν μόλις για δύο μήνες. Δεν πήγα με συγκεκριμένο χρονικό ορίζοντα ή στόχο, πως θα ψάξω ατζέντη για να δουλέψω. Το μόνο που ήθελα για αρχή ήταν να ξεκινήσω τα μαθήματα. Τύχαινε στα μαθήματα να γνωρίζω συμμαθητές, casting directors που έκαναν σεμινάρια, να φτάσει το βιογραφικό μου και το υλικό μου σε κάποιους ατζέντηδες. Οπότε ένιωθα πως προχωράω, χωρίς παράλληλα να σταματήσω τα μαθήματα. Πλέον, τον τελευταίο χρόνο μπορώ και πηγαίνω σε ακροάσεις και έτσι νιώθω όλο και πιο κοντά με την πιθανότητα να κλείσω κάποιο ρόλο. Γενικά, μου αρέσει να νιώθω πως κινούμαι. Αυτός ήταν και ένας από τους βασικούς λόγους που με ώθησαν να φύγω από την Ελλάδα. Παρόλο που φαινομενικά ήμουν εν κινήσει: σειρά, θέατρο, ταινία. Ωστόσο μέσα μου δεν ένιωθα ότι εξελίσσομαι όπως θα ήθελα. Αν αισθανθώ πως είμαι στάσιμη, θέλω να το αλλάξω, να με ταρακουνήσω. Και δεν ευθύνεται κανείς άλλος για αυτό, αφού είμαι πολύ ικανοποιημένη από τις συνεργασίες μου, αλλά δεν ήταν όσο πρόκληση θα ήθελα. Και επειδή είχα πάντοτε αυτό σαν όνειρο, ήθελα να το κάνω. Και στην πορεία το επανεξετάζω. Και όπως βλέπεις, πάλι εδώ είμαι.

Φοβήθηκες μήπως σου γίνει απωθημένο;

Ναι, και δεν θα το ήθελα. Δεν μπορώ να ζω με απωθημένα, δεν έχω.

Πριν από δύο μήνες ο Πάνος Βλάχος έδωσε συνέντευξη στη Σόνια Καζόνι, τη διευθύντρια του People, στην οποία σε χαρακτήρισε ως «τον πιο σημαντικό άνθρωπο της ζωής μου». Θεωρείς ότι αυτή η κοινή σας εμπειρία στο εξωτερικό χαλύβδωσε τη σχέση σας;

Ναι, όσο πιο έντονες καταστάσεις ζεις με κάποιους ανθρώπους…

Είναι και ένα crash test αυτό για τη σχέση…

Όχι μόνο αυτό. Γενικώς, το να βγαίνεις από την ασφάλειά σου με ένα δικό σου άνθρωπο σίγουρα ενισχύει τη σχέση, το πόσο καλά γνωρίζεσαι. Εγώ η ίδια με την εμπειρία της Αμερικής έμαθα πράγματα για μένα. Γιατί στην Ελλάδα δεν είχε τύχει να εκτεθώ σε κάποιες καταστάσεις, οπότε όταν δοκιμάστηκα, ανέλυσα τι μου άρεσε και τι όχι στη διαχείριση που έκανα. Έτσι, όσοι είναι παρόντες όταν εσύ δοκιμάζεις τα όριά σου σε μαθαίνουν καλύτερα. Αν σε βοηθήσουν, γίνονται ακόμη πιο σημαντικοί για σένα. Οπότε ναι, ισχύει πως μια σχέση δυναμώνει όταν βρίσκεται έξω από τη ζώνη άνεσης.

Με όλη αυτή τη δημοσιότητα, μάλλον λειτούργησε καλά το γεγονός πως ήσασταν πλέον πολύ μακριά για να βλέπετε τη ζωή σας κρεμασμένη στα περίπτερα.

Δεν ένιωσα ποτέ πως η ζωή μας ήταν κρεμασμένη στα περίπτερα. Όσο περνά από το χέρι μου, δεν θέλω να συμβαίνει αυτό. Τώρα, αν θέλει ο καθένας να γράφει οτιδήποτε του έρχεται, θα τα γράφει ούτως ή άλλως. Εγώ δεν θα μιλάω για αυτά. Αλλά δεν έψαξα ποτέ στα περίπτερα να δω αν έχουν γράψει κάτι για μένα. Αυτά που έχω πει είναι όσα συμβαίνουν, από εκεί και πέρα δεν με απασχολεί. Όταν για δύο χρόνια δεν έχω μιλήσει εγώ η ίδια για τη ζωή μου, τότε όσα γράφονται μπορεί να είναι και ό,τι πιο «αυθαίρετο» υπάρχει.

Ο κόσμος, πάντως, δεν νομίζω να σας ρωτάει κακοπροαίρετα, στο Instagram για παράδειγμα, αν είστε μαζί. Σας αγάπησε μέσα από την κοινή δουλειά σας και ως ζευγάρι.

Η αγάπη του κόσμου είναι πολύ σημαντική, τόσο σε ανθρώπινο όσο και σε επαγγελματικό επίπεδο. Απλώς, όλα αυτά με παραπέμπουν σε κουτσομπολιό. Το να ξέρει κάποιος τι κάνω στο σπίτι μου θεωρώ πως είναι κουτσομπολίστικο. Δεν μου αρέσει να κουτσομπολεύω, δεν μου αρέσει να με κουτσομπολεύουν. Αν κάποιος ενδιαφέρεται για μένα, αν με αγαπάει, θα τον νοιάζει αν είμαι καλά, όχι οι λεπτομέρειες. Άλλο οι συγγενείς και οι φίλοι. Αν ένας άνθρωπος που δεν σε γνωρίζει θέλει να μαθαίνει πάρα πολλές λεπτομέρειες για σένα, πιστεύω πως είναι για κουτσομπολιό.

Ένιωσες να γίνεται με τέτοιο τρόπο;

Όσο ήμουν στην Ελλάδα, είχε τύχει να διαβάσω δημοσιεύματα όπου είχαν βάλει λόγια δικά μου, των γονιών μου, των φίλων μου, και μάλιστα εντός εισαγωγικών, λόγια που δεν έχουν ειπωθεί ποτέ. Ε, αυτό δεν μπορεί να γίνει, αν ο στόχος δεν είναι να ξυπνήσουμε αυτή την ανάγκη του κόσμου για κουτσομπολιό.

Και πώς αντιδράς σε αυτό;

Γενικά μου φαίνεται γελοίο. Τώρα, αν ειπωθεί κάτι ανακριβές ή κάτι προσβλητικό, εκεί θα ενοχληθώ. Αλλά όσο παραμένει στα επίπεδα του μη ακριβούς σχολίου, μου φαίνεται απλά γελοίο. Νομίζω πως υπάρχουν πιο σημαντικά πράγματα να γράψουν από το να αναλώνονται σε κάτι τέτοιο.

Είσαι πολύ καλά δηλαδή αυτό τον καιρό;

Ναι, είμαι.

«Το Bake off Greece είναι μια εκπομπή για ερασιτέχνες ζαχαροπλάστες. Είναι παγκοσμίως γνωστή και προβάλλεται σε πάνω από τριάντα χώρες. Έχω εντυπωσιαστεί από το επίπεδο των διαγωνιζομένων, αφού δεν είναι επαγγελματίες, απλά ξεκίνησαν από μεράκι να κάνουν γλυκά. Είναι εντυπωσιακό το πού μπορεί να φτάσει ένας αυτοδίδακτος που είναι παθιασμένος με το χόμπι του. Ενθουσιάστηκα με το επίπεδο των παικτών ήδη από το πρώτο γύρισμα και ανυπομονώ να δω το επίπεδο που θα φτάσουν οι δημιουργίες τους, με την καθοδήγηση των κριτών. Οι διαγωνιζόμενοι θα δοκιμάζονται σε κάθε επεισόδιο και θα φεύγει εκείνος με τη χαμηλότερη βαθμολογία. Προσωπικά, προσπαθώ να είμαι όσο πιο αντικειμενική γίνεται. Ως προσωπικότητες είναι πολύ ενδιαφέρουσες. Εγώ είμαι συντονίστρια, προσπαθώ με τον τρόπο μου να τους απελευθερώνω από το οποιοδήποτε άγχος και να είναι όσο καλύτεροι γίνεται».

Φαντάζομαι πως όλοι στο Λος Άντζελες συζητούσαν για το σκάνδαλο Weinstein. Τους αφορούσε πολύ. Εσύ έχεις νιώσει ???????; Είδες διαφορές στο σχολιασμό ανάμεσα σε άντρες και γυναίκες;

Αυτόν τον καιρό στις ΗΠΑ υπάρχει το εξής παράδοξο: Από τη μία υποτίθεται πως βρισκόμαστε στην πιο προοδευτική εποχή των ΗΠΑ και από την άλλη εκλέγουν τον Τrump, κάτι εντελώς οξύμωρο. Επειδή έχω ζήσει στις Ακτές (Νέα Υόρκη, Λος Άντζελες) δεν ξέρω τι συμβαίνει στην ενδοχώρα – που ευθύνεται για την εκλογή Τrump. Φαντάζομαι πως εκεί είναι έντονος ο σεξισμός, ο ρατσισμός και ό,τι πιο οπισθοδρομικό υπάρχει. Μιλώντας με ανθρώπους του χώρου στο Λος Άντζελες όταν ξέσπασε το σκάνδαλο, φαινόταν πως γνώριζαν για το θέμα. Είμαι καχύποπτη και στα δύο ερωτήματα: Γιατί κρατούσαν το στόμα τους κλειστό ως τώρα και γιατί το άνοιξαν τώρα. Θα σου πω αυτό που πιστεύω όμως: Ο σεξισμός υπάρχει. Ίσως περισσότερο προς τις γυναίκες… Έχω ακούσει από άντρες να μιλούν για “υπερβολές”, κάτι που δεν θα ακούσεις να λένε οι γυναίκες. Πάντως σε εμένα δεν έχει τύχει. Βάσει όσων έχω διαβάσει και ακούσει, κάποιος που βιάζει έναν άνθρωπο θα πρέπει να τιμωρείται παραδειγματικά.

SHARE

Περισσότερα

MORE NEWS DESK