kourdistoportocali.comNews DeskNew York Times> Η εκκωφαντική επανάσταση των 30άρηδων μπροστά σε ένα απρόβλεπτο μέλλον

Γράφει η Anna P. Kambhampaty

New York Times> Η εκκωφαντική επανάσταση των 30άρηδων μπροστά σε ένα απρόβλεπτο μέλλον

Σήμερα, η 25χρονη Fuller έχει αλλάξει πλέον την παλιά της συνήθεια να παραγγέλνει το φθηνότερο φαγητό από το μενού. Έκλεισε ακόμη και εισιτήρια για ένα καλοκαιρινό μουσικό φεστιβάλ στη Βαρκελώνη

Σε μια ταραχώδη περίοδο, πολλοί ενήλικες κάτω των 35 ετών στις Ηνωμένες Πολιτείες έχουν σταματήσει να κινούνται με ασφάλεια. Αντί να αποταμιεύουν μεγάλο μέρος της αμοιβής τους όσο παλιά, ξοδεύουν περισσότερα και επιλέγουν πιο επικίνδυνες επαγγελματικά σταδιοδρομίες.

Από την Anna P. Kambhampaty/New York Times

Η 27χρονη Nimarta Narang, λέει ότι είχε μια συνετή ζωή μέχρι το τέλος του περασμένου έτους, όταν ξαφνικά άλλαξαν τα πάντα στο μυαλό της: «Δεν θέλω να περάσω τη ζωή μου ούσα τόσο προσεκτική» ανέφερε.

Για το μεγαλύτερο μέρος της πανδημίας του κορωνοϊού, δεν μπορούσε να ταξιδέψει στην Μπανγκόκ για να δει την οικογένειά της. Όταν τελικά πραγματοποίησε την επίσκεψη, εντυπωσιάστηκε από το πόσο της είχε λείψει, αφού είχε χάσει τα 50ά γενέθλια της μητέρας της, την κηδεία της γιαγιάς της, τον αρραβώνα της αδερφής της και τα γένια του πατέρα της που γκρίζαραν.

«Επιστρέφοντας στις ΗΠΑ, συνειδητοποίησα ότι έπρεπε να κάνω τα πράγματα διαφορετικά», είπε η Narang, η οποία είναι συντάκτρια στο Brown Girl Magazine.

Ένα πράγμα που πάντα ήθελε να κάνει ήταν να ζήσει στη Νέα Υόρκη. Έτσι, μάζεψε τα πάντα στο διαμέρισμά της στο Λος Άντζελες και έκανε την κίνηση τον Μάρτιο. Επίσης, ακολούθησε μια νέα προσέγγιση στα οικονομικά της. Πριν από την πανδημία, είπε, έβαζε περίπου 2.000 δολάρια στον λογαριασμό ταμιευτηρίου της κάθε μήνα. Τώρα πια αποταμιεύει το μισό αυτού του ποσού. Τα υπόλοιπα πηγαίνουν σε ένα πιο ακριβό διαμέρισμα (600 $ επιπλέον στο μηνιαίο ενοίκιο), στις βραδινές εξόδους με φίλους και στις μικρές απολαύσεις που είχε αρνηθεί στον εαυτό της πριν.

«Ήθελα να χρησιμοποιώ τις οικονομίες μου για να έχω εμπειρίες ζωής», είπε. «Η επίσκεψη στην πατρίδα μου με έκανε να δω πόσο πολύ μου είχε λείψει η ζωή».

Δεν είναι η μόνη. Μια πρόσφατη μελέτη της Fidelity Investments διαπίστωσε ότι το 45% των ατόμων ηλικίας 18 έως 35 ετών «δεν βλέπουν νόημα στην αποταμίευση έως ότου τα πράγματα επανέλθουν στο φυσιολογικό». Στην ίδια ηλικιακή ομάδα, το 55% δήλωσε ότι έχει θέσει σε αναμονή τον προγραμματισμό της συνταξιοδότησης.

Για κάποιους, όπως η Narang, η απομόνωση εξαιτίας της πανδημίας πυροδότησε την απόφαση τους να απολαύσουν τις στιγμές της ζωής. Για άλλους, το κίνητρο προήλθε από τις ανησυχίες για την κλιματική αλλαγή, την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, την εσωτερική πολιτική αστάθεια, τον πληθωρισμό, το κόστος στέγασης και την αναταραχή στο χρηματιστήριο.

Η Hannah Jones, μια καλλιτέχνης του standup comedy από το Denver, λέει ότι συνήθιζε να εξοικονομεί σχεδόν όλο το εισόδημα της. Τώρα έχει γίνει αυτό που αποκαλεί «οικονομικός μηδενιστής», που σημαίνει ότι βάζει πολύ λιγότερα στον λογαριασμό ταμιευτηρίου της. Η κλονισμένη κατάσταση του κόσμου είναι στο μυαλό της. «Δεν πρόκειται να στερήσω από τον εαυτό μου κάποιες από τις ανέσεις της ζωής τώρα για ένα μέλλον που νιώθω ότι θα μπορούσε να μου αφαιρεθεί ανά πάσα στιγμή», είπε.

Η 25χρονη Hannah Fuller λέει ότι κάποτε ήταν ενθουσιώδης για την αποταμίευση. Αφού έλαβε οικονομική βοήθεια από την οικογένεια της ενώ φοιτούσε σε ιδιωτικό λύκειο και κολέγιο, ήταν επιμελής στο να διαχειριστεί τα χρήματά της. Αλλά τώρα, είπε, η νοοτροπία της έχει αλλάξει. Αυτό ξεκίνησε όταν ζούσε στο Portland του Oregon, όπου μεγάλωσε, κατά τη διάρκεια των πυρκαγιών του 2020.

«Περικυκλωμένη από τους καπνούς, μπορούσες να νιώσεις πραγματικά τον όλεθρο και την καταστροφή», λέει η Fuller, η οποία εργάζεται για τη Farmers Market Coalition, έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό στην Ουάσιγκτον. «Έμοιαζε σαν να ζούσαμε στο “The Martian”, σαν να ζούσαμε σε ένα αεραγωγό, προσπαθώντας να κρατήσουμε τον καπνό έξω από το διαμέρισμά μας». «Πηγαίνοντας σε αυτά τα μέρη που επισκεπτόσασταν ως παιδί και βλέποντάς τα να καίγονται ολοσχερώς, κάνει πολύ δύσκολο να θέλετε να χτίσετε νέα πράγματα εκεί», συνέχισε.

Σήμερα, η Fuller έχει αλλάξει την παλιά της συνήθεια να παραγγέλνει το φθηνότερο φαγητό από ένα μενού. Έκλεισε ακόμη και εισιτήρια για ένα καλοκαιρινό μουσικό φεστιβάλ στη Βαρκελώνη. Και δεδομένης της έκρηξης της αγοράς κατοικίας, αποφάσισε ότι η εξοικονόμηση για να αγοράσει ένα σπίτι δεν είναι κάτι για το οποίο πρόκειται να ανησυχεί αυτή τη στιγμή. «Τα σπίτια δεν είναι προσιτά οικονομικά», είπε. «Δεν ξέρω καν αν αξίζει τον χρόνο και την ενέργειά μου καθόλου να προσπαθήσω».

Ορισμένοι ειδικοί λένε ότι η στάση του «να ξοδεύεις σήμερα» δεν είναι τόσο παράξενη. «Κάθε γενιά έχει μία ιδιαίτερη άποψη για τη ζωή της», αναφέρει ο Brad Klontz, οικονομικός ψυχολόγος στο Boulder, Colo. Κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης, σημείωσε, πολλοί άνθρωποι έχασαν την εμπιστοσύνη τους στις τράπεζες. Στο αποκορύφωμα του Ψυχρού Πολέμου, ο φόβος του πυρηνικού πολέμου επηρέασε τον τρόπο με τον οποίο πολλοί νέοι σχεδίαζαν το μέλλον. Και κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης του 2008, η αποταμίευση για ένα σπίτι ήταν άσκοπη για πολλούς.

«Δεν είμαστε φτιαγμένοι για να αποταμιεύουμε», λέει ο Klontz. «Είμαστε φτιαγμένοι να καταναλώνουμε. Εάν οι άνθρωποι έχουν ένα συναρπαστικό όραμα για το μέλλον, τότε μόνο αποταμιεύουν για τη σύνταξη τους. Εάν αντιθέτως έχουν ένα αγχωτικό όραμα, γιατί να κάνουν οικονομία; Φυσικά και δεν θα το κάνουν».

Αυτή η άποψη για το τι θα ακολουθήσει μπορεί να επιδεινωθεί από ζητήματα όπως η κλιματική αλλαγή. Ο Danilo Jiménez, ο οποίος σχεδιάζει να πάει σε μεταπτυχιακό για να σπουδάσει περιβαλλοντική πολιτική το φθινόπωρο, είπε ότι έχει βάλει σε αναμονή την αποταμίευση για τη συνταξιοδότηση του υπέρ τού να ξοδέψει αυτά τα χρήματα σε ταξίδια το Σαββατοκύριακο και να φύγει από το σπίτι των γονιών του προκειμένου να ζήσει με συγκάτοικους στο Brooklyn.

«Η ιδέα ότι θα βάλω χρήματα σε έναν λογαριασμό στον οποίο δεν μπορώ να έχω πρόσβαση μέχρι τα 60 μου, δηλαδή μέχρι το 2056 με απωθεί» λέει ο 25χρονος Jiménez, ο οποίος έχει εργαστεί ως προπονητής ποδοσφαίρου νέων και βοηθός ξυλουργού. «Πολλά πράγματα πρόκειται να αλλάξουν μέχρι τότε, σε σχέση με την κλιματική αλλαγή».

Αντί να βάζει τον μισθό του σε έναν παραδοσιακό λογαριασμό ταμιευτηρίου, ο 25χρονος Schuyler Wagner, διοχετεύει τον χρόνο και τα χρήματά του σε μια ιδιότυπη επένδυση: Την καλλιέργεια κοραλλιών. Για τον Wagner, οικονομικό αναλυτή στο Tempe της Arizona, η υδατοκαλλιέργεια είναι ένα παιδικό χόμπι που εγκατέλειψε στα φοιτητικά του χρόνια, καθώς «οι μεγάλες δεξαμενές δεν χωρούν σε κοιτώνες».

Μετά την αποφοίτησή του, επανήρθε. Τώρα ζει μαζί την Goniopora (γνωστή και ως κοράλλι σε γλάστρα), την Euphylia (που μπορεί να είναι πολύ ακριβή, λέει ο Wagner) και την Acanthophyllia («ένα τεράστιο μεμονωμένο πολύποδο κοράλλι που μπορεί να είναι τόσο μεγάλο όσο μια πίτσα»), μεταξύ άλλων τύπων κοραλλιών. Ο Wagner διαθέτει επτά δεξαμενές στο διαμέρισμα του, με συνολικό όγκο πάνω από 450 γαλόνια. Αγοράζει και ανταλλάσσει κομμάτια κοραλλιών με άλλους χομπίστες στην Αριζόνα, καθώς και εξειδικευμένα καταστήματα υφάλων και καταστήματα για κατοικίδια της θάλασσας.

Ο Wagner λέει ότι ξοδεύει 750 έως 1.500 δολάρια σε υλικά και εξοπλισμό κάθε μήνα. Ελπίζει ότι μια μέρα το ακριβό του χόμπι θα αποδώσει καρπούς και ότι θα μπορέσει να ακολουθήσει την υδατοκαλλιέργεια ως δουλειά πλήρους απασχόλησης. «Αντί απλά να προσπαθώ να αποταμιεύω για να ανταγωνιστώ τον πληθωρισμό ή να αγοράσω σπίτι σε πέντε χρόνια, κάτι που δεν έχει νόημα για μένα αυτή τη στιγμή, θέλω να κυνηγήσω το πάθος μου», είπε. «Υπάρχει τόση αβεβαιότητα στον κόσμο και η Covid έχει ωθήσει τα πάθη στο προσκήνιο».

SHARE

Περισσότερα

MORE NEWS DESK

TOP LINE

Ο Αλέξης Τσίπρας στο πλευρό του Αθανασίου Πλεύρη και εναντίον των εξαθλιωμένων υγειονομικών
40.000 ελληνικές οικογένειες περιμένουν κάποιον δικό τους που δεν θα επιστρέψει ποτέ στο σπίτι
Μαρία Δεναξά> Κι όμως ο Τσιτσιπάς είπε το αυτονόητο
Mνήμες από τις πιο σκοτεινές μέρες διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ ξύπνησε η συνέντευξη Μιωνή στον ΑΝΤ1
Δημοσκόπηση Marc> 10 μονάδες η διαφορά ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ και μάλιστα με αυξητικές τάσεις
Μα πού πρέπει να απλώσω την πετσέτα θαλάσσης μου;
To Aνώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ επιχειρεί να διασώσει τα κουνούπια (fan club του dj Valentino) από την μαζική εξόντωση και τη προθυμία αυτοχειρίας τους
Ακόμα μία ηχηρή παραίτηση στη Silicon Valley> Αποχωρεί ο CEO του Pinterest, Ben Silbermann
Yossi Amrani> Οι Συμφωνίες του Αβραάμ είναι ένα περιφερειακό αποτέλεσμα πραγματικής πολιτικής
O Kωνσταντίνος Τζούμας έφυγε ξαφνικά μετά την ξαφνική επιστροφή του καρκίνου που είχε νικήσει ήδη από το 2004
ISRAEL>COVID-19 vaccine reduces sperm concentration, but effect is only temporary
New York Times> Γιατί οι πλούσιοι Νεοϋορκέζοι εγκαταλείπουν την παγκόσμια πρωτεύουσα του πλανήτη