kourdistoportocali.comNews DeskΤο Netflix θα αποτελέσει το μέλλον της τηλεόρασης

Πάνος Κοκκινόπουλος

Το Netflix θα αποτελέσει το μέλλον της τηλεόρασης

Η τηλεόραση είναι ένα απίστευτο Μέσο: μπορεί να ρίξει ακόμα και κυβερνήσεις. Τα πάντα γίνονται

Λίγες μέρες πριν την πρεμιέρα της σειράς Ου Φονεύσεις στο Open TV, ο Πάνος Κοκκινόπουλος περιγράφει τη γνωριμία του με τον Marcello Mastroianni σε ταβέρνα της Αθήνας, αναλύει την τηλεόραση του σήμερα και εξηγεί ποιο είναι το μεγάλο του ρίσκο όσον αφορά την τηλεοπτική του επιστροφή.

Από τον Μαρίνο Βυθούλκα

Έχουν περάσει τρία χρόνια από τη 10η Εντολή στον Alpha και ήρθε η στιγμή που ο Πάνος Κοκκινόπουλος και η Frenzy Films επιστρέφουν με τη νέα εβδομαδιαία σειρά Ου Φονεύσεις στο Open TV. Πρόκειται για τριάντα τέσσερα αυτοτελή επεισόδια με ιστορίες μυστηρίου που περιλαμβάνουν πάθη, δολοφονίες και εμμονές με τη ματιά του ταλαντούχου σκηνοθέτη. «Η συνεργασία με το Open προέκυψε πολύ απλά. Μια μέρα επικοινώνησε μαζί μας η Άλκηστις Μαραγκουδάκη, και μπορώ να σου πω ότι είναι η πιο εύκολη συνεργασία που έγινε ποτέ. Με το “καλημέρα”, μαζί με την παραγωγό και alter ego μου, Μπέση Βουδούρη, κλείσαμε μια συμφωνία για δύο χρόνια, συνεννοηθήκαμε με το κανάλι και προχωράμε κανονικά. Αυτό που ξέρω είναι ότι το Open TV έχει τη διάθεση να κάνει κάτι καινούριο και ξεχωριστό. Εκτός από το Ου Φονεύσεις, μιλάμε και για μια μαύρη κωμωδία που, αν όλα πάνε καλά, θα βγει την επόμενη σεζόν. Κάτι πρωτότυπο και εντελώς διαφορετικό από αυτά που έχουμε δει μέχρι σήμερα», εξηγεί ο Πάνος Κοκκινόπουλος στο PEOPLE.

«Το Ου Φονεύσεις απαιτεί πιο ενεργή συμμετοχή του θεατή»

Την ερχόμενη Τετάρτη 24 Οκτωβρίου, που θα είναι ουσιαστικά και η πρεμιέρα του Open TV, θα προβληθεί το πρώτο επεισόδιο του Ου Φονεύσεις, με τίτλο Σκιές, ενώ από τη μεθεπόμενη εβδομάδα θα προβάλλεται κάθε Δευτέρα στις 11 το βράδυ. «Το πρώτο επεισόδιο είναι μια σκληρή ιστορία, με μια μεγάλη ανατροπή. Δεν θέλω να πω περισσότερα, θέλω να το δείτε. Η ανάμειξή μου με σειρές που αφορούν εγκλήματα έχει ξεκινήσει από το 1992 με την Ανατομία ενός Εγκλήματος στον ΑΝΤ1. Από τότε έχουν περάσει είκοσι έξι χρόνια. Μολονότι ο Κόκκινος Κύκλος, η 10η Εντολή, ο 3ος Νόμος και το Ου Φονεύσεις κινούνται γύρω από τον ίδιο άξονα (είναι πραγματικές ιστορίες, αλλαγμένες ώστε να μη θίγονται ούτε οι θύτες αλλά ούτε και τα θύματα), προσπαθώ πάντα να κάνω κάτι άλλο, διότι μετά καταντάει ρουτίνα. Όταν έκανα τα Μαύρα Μεσάνυχτα, στο δεύτερο χρόνο μού ερχόταν να αυτοκτονήσω από τη ρουτίνα. Τα αυτοτελή επεισόδια σου δίνουν τη δυνατότητα να διηγείσαι κάθε φορά μια διαφορετική ιστορία, με διαφορετικούς ηθοποιούς, ακόμα και με διαφορετική σκηνοθετική προσέγγιση. Το Ου Φονεύσεις είναι μια σειρά ιδιαίτερη όσον αφορά τη δραματουργία και την αισθητική της. Κι όταν λέω “δραματουργία”, εννοώ πως δεν υπάρχουν πολλά λόγια, αφήνοντας το θεατή να μαντέψει την εξέλιξη κάθε επεισοδίου. Έτσι, αυτόματα κάθε επεισόδιο γίνεται πιο κινηματογραφικό. Όσον αφορά την αισθητική, πλέον δουλεύουμε με κινηματογραφικές κάμερες και η όλη αντιμετώπιση έχει ένα στιλιζάρισμα που δεν υπήρχε παλιά. Η κινηματογραφική αφήγηση ενέχει ένα ρίσκο. Ζητάς τη συμμετοχή του θεατή, που δεν είναι δεδομένη στην τηλεόραση διότι είναι σπίτι του και, την ίδια στιγμή που βλέπει το επεισόδιο, μπορεί να κάνει και άλλα πράγματα: να είναι στην κουζίνα, στο μπάνιο, στο κρεβάτι, να μιλάει στο τηλέφωνο. Το Ου Φονεύσεις λοιπόν απαιτεί πιο ενεργή συμμετοχή του θεατή: να μη σηκωθεί από τον καναπέ. Αν το καταφέρουμε αυτό, τότε θα είναι μεγάλη επιτυχία. Από εκεί και πέρα διακινδυνεύσαμε να κάνουμε κάτι καινούριο, παίρνοντας βέβαια και το ρίσκο της αποτυχίας που μπορεί να οδηγήσει στον γκρεμό» λέει με ειλικρίνεια.

«Δεν αισθάνομαι ερωτευμένος με την τηλεόραση»

Όλα αυτά τα χρόνια ο Πάνος Κοκκινόπουλος έχει συνεργαστεί στις σειρές μυστηρίου με την ελίτ των Ελλήνων ηθοποιών. «Αυτό που έχω καταλάβει είναι πως οι χαμαιλέοντες ηθοποιοί, εκείνοι δηλαδή που μπορούν να υποστηρίξουν όλους τους ρόλους, δεν είναι τόσο ενδιαφέροντες στην προσωπική τους ζωή. Θυμάμαι χαρακτηριστικά τον Marcello Mastroianni, όταν είχε έρθει στη Ελλάδα τη δεκαετία του ’80 για να παίξει στην ταινία Ο Μελισσοκόμος του Θόδωρου Αγγελόπουλου, να τρώει ελίτσες, φακές και τυράκι στην ταβέρνα Φιλίππου, στην οδό Ξενοκράτους. Ένας άνθρωπος που δεν θα του έδινες ποτέ σημασία, περνούσε απαρατήρητος… Εκείνη την ημέρα καθίσαμε μαζί και μας έλεγε διάφορες ιστορίες». Ο Κοκκινόπουλος δεν μασάει ποτέ τα λόγια του. Ίσα ίσα, είναι ειλικρινής και δεν κρύβεται πίσω από ραφιναρισμένες και χειρουργικά διατυπωμένες προτάσεις. Εκτός από ειλικρινής, είναι πάντα πρωτοπόρος και ο σκηνοθέτης που εισήγαγε τις ιστορίες εγκλημάτων στην ιδιωτική τηλεόραση. Τον έχει απογοητεύσει άραγε η τηλεόραση; «Θα σε απογοητεύσει μόνο αν προηγουμένως σε έχει γοητεύσει. Αν και την αγαπάω, δεν με έχει γοητεύσει μέχρι στιγμής. Δεν αισθάνομαι ερωτευμένος με την τηλεόραση. Είναι μια φαγάνα που κάνει τρασιές και αριστουργήματα ταυτόχρονα. Για παράδειγμα, σε ένα κανάλι μπορεί να προβάλλεται ένα σκουπίδι και στο επόμενο ένα αριστούργημα του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν. Η τηλεόραση είναι ένας μύλος που αλέθει τα πάντα». Ορμώμενος από την λέξη «σκουπίδι», φέρνω στην κουβέντα μας κάποιες δηλώσεις που είχε κάνει στην εκπομπή Στη Φωλιά των Κου Κου για το σίριαλ Τατουάζ. «Είδα πέντε λεπτά από εκείνο το πράγμα που λέγεται Τατουάζ και έφριξα», είχε πει χαρακτηριστικά τον περασμένο Μάρτιο στο Star. «Μάλιστα, στην ίδια συνέντευξη με είχαν ρωτήσει τη γνώμη μου για τον Ντάνο και τους απάντησα πως δεν νομίζω να παίζει χειρότερα από τους υπόλοιπους υπονοώντας ότι και οι υπόλοιποι δεν παίζουν καλά. Και δεν μιλάω για τους ηθοποιούς. Όταν έχεις είκοσι λεπτά πρόζα την ημέρα —και μάλιστα τέτοια πρόζα–, πώς να είναι καλή;» συμπληρώνει.

«Δεν έχω συναντήσει ποτέ εγκληματίες»

Από το 2015 που ολοκληρώθηκε η 10η Εντολή στον Alpha μέχρι και τώρα που επιστρέφει στην τηλεόραση με το Ου Φονεύσεις, έχουν γίνει αρκετά εγκλήματα που απασχόλησαν τα media και την κοινή γνώμη. Υπήρξε άραγε κάποιο που να τον συγκλόνισε; «Εκείνα που με συγκλονίζουν και με απωθούν ταυτόχρονα είναι οι ιστορίες παιδοφιλίας. Εκεί τρελαίνομαι. Πρόσφατα διάβαζα και για το ακέφαλο πτώμα που βρέθηκε στον Κηφισό. Κάθε μέρα γίνονται εγκλήματα. Όλα είναι αντικείμενα μελέτης και για τη δική μου σειρά. Αυτό όμως που με ενδιαφέρει περισσότερο είναι οι ιστορίες μας να έχουν ένα δραματουργικό ενδιαφέρον, ένα πάθος». Αναρωτιέμαι αν, στο πλαίσιο της δουλειάς του, έχει γνωρίσει από κοντά ένα δολοφόνο, έναν εγκληματία. «Όχι, δεν έχω συναντήσει ποτέ εγκληματίες. Εξάλλου είμαι της αγγλικής σχολής και όχι της αμερικανικής. Οι Εγγλέζοι λένε “σκέψου”, ενώ οι Αμερικανοί “πήγαινε να δεις”. Για να παίξει ένας Αμερικανός ηθοποιός τον ντετέκτιβ, πηγαίνει επί τρεις μήνες σε ένα αστυνομικό τμήμα και παρακολουθεί την καθημερινότητά τους και πώς κινούνται. Από την άλλη, ο Εγγλέζος κάθεται σπίτι του και σκέφτεται τι θα έκανε εκείνος χωρίς να επηρεάζεται από τους άλλους». Τόση ώρα μιλάμε για τα δικά του και τον ρωτάω ευθέως τι είναι αυτό που του αρέσει να παρακολουθεί στην τηλεόραση. «Ζούμε την εποχή του Netflix. Για παράδειγμα, το μυστικό της επιτυχίας της σειράς La Casa de Papel (σ.σ. Η Τέλεια Ληστεία, ο ελληνικός τίτλος) είναι η βασική ιδέα. Επίσης, πρόκειται για μια παραγωγή που έχει γυριστεί με αμερικανικό στιλ, μολονότι παίζουν Ευρωπαίοι ηθοποιοί με ευρωπαϊκό σενάριο. Κι αυτό ήταν επιτυχία. Το Netflix θα αποτελέσει το μέλλον της τηλεόρασης. Ανοίγεται σε πάρα πολλές χώρες. Κάποια στιγμή θα ανοιχτεί σίγουρα και στην Ελλάδα, και δεν σου κρύβω πως θα ήθελα κι εγώ να συνεργαστώ μαζί του».

 

SHARE

Περισσότερα

MORE NEWS DESK