kourdistoportocali.comNews DeskMόνιμη μπουσταρισμένη διάθεση για χαβαλέ και party, για επίδειξη και selfie, για φακελάκια και ρουσφέτια

Μύκονος εμπιστευτικό

Mόνιμη μπουσταρισμένη διάθεση για χαβαλέ και party, για επίδειξη και selfie, για φακελάκια και ρουσφέτια

Το ξέσπασμα επιχειρηματία του νησιού μπροστά στη μεγάλη κατάρρευση

Μύκονος, Σάββατο 04 Ιουλίου 2020
Βλέποντας την ανυπαρξία και τη στασιμότητα των διοικούντων αλλά και μία αντιπολίτευση χωρίς ρόλο και υπόσταση, αγανακτώ.
Παρέμβαση του μυκονιάτη επιχειρηματία Φλώριου Ασημομύτη
Το νησί λειτουργεί με αυτόματο πιλότο κάτι που δεν ενδείκνυται σε περιόδους δύσκολες και ιδιαίτερες, όπως αυτή μετά από έναν ιό που άλλαξε την καθημερινότητα όλων ανεξαιρέτως και που τείνει να επηρεάσει τη ζωή μας γενικότερα με μία τουριστική σεζόν σχεδόν ανύπαρκτη.
Παρ’ όλες τις δυσκολίες των καιρών που διανύουμε, η πολιτική σκηνή παραμένει ίδια και αναλλοίωτη τα τελευταία 40 χρόνια. Όπως οι προηγούμενοι δρούσαν και κυβερνούσαν έτσι και οι επόμενοι και οι κάθε επόμενοι έκαναν, φτάνοντας στο σήμερα και σε μία διακυβέρνηση ανομίας και καταστροφής. Οτιδήποτε νόμιμο καταπολεμάται αφού δεν εμπεριέχει πελατειακές σχέσεις και αυθαιρεσία που ταΐζει πολλά πεινασμένα για εξουσία στόματα.
Απραξία και ανευθυνότητα απειλούν να τινάξουν στον αέρα τους κόπους όλων μας. Έργα που αναθέτονται, πληρώνονται, χρηματοδοτούνται, απολαμβάνουν δωρεών και που στο τέλος μένουν μισά στην καλύτερη περίπτωση, ή δεν ξεκινούν ποτέ στη χειρότερη. Παράπονα, καταγγελίες, διαμαρτυρίες, δυσαρεστημένοι πολίτες, εξαγριωμένες συνειδήσεις και έμπρακτες αντιδράσεις που καταπνίγονται, εκβιάζονται, απειλούνται και εν τέλει μένουν να σιγοβράζουν σε ένα καζάνι-ωρολογιακή βόμβα.
Απίστευτη υπεροψία και παντελής άγνοια κινδύνου, συνθέτουν ένα δημοτικό συμβούλιο και μία δημοτική αρχή επιεικώς επικίνδυνη. Καμία ενέργεια, καμία πράξη, καμία συμμετοχή στα προβλήματα, πλήρης αποδιοργάνωση και μόνιμη μπουσταρισμένη διάθεση για χαβαλέ και party, για επίδειξη και selfie, για φακελάκια και ρουσφέτια, οτιδήποτε άλλο πέραν του καθήκοντος. Του πραγματικού καθήκοντος που θα έπρεπε ένας τοπικός άρχοντας να υπηρετεί και να αγωνιά να καταφέρει.
Ξέρω, μιλάω πολύ και μερικοί κουράζονται. Άλλοι συμπάσχουν. Άλλοι αδιαφορούν. Άλλοι ταυτίζονται. Πάντα υπάρχουν ποικίλες αντιδράσεις όταν τα πράγματα λέγονται με το όνομά τους και αγγίζουν πτυχές «ανώμαλες», αλήθειες που πονάνε και πράξεις άνομες. Εγώ δεν είμαι εδώ για να πείσω κανέναν. Δε μιλώ για να επηρεάσω και να κατευθύνω, είμαι εδώ και φωνάζω γιατί το δικό μου το πετσί δεν τη δέχεται την κοροϊδία. Ο δικός μου εαυτός προσβάλλεται όταν υποτιμούν τη νοημοσύνη του. Γιατί ο δικός μου χαρακτήρας δεν τιθασεύεται και γίνεται ασυγκράτητος χείμαρρος όταν καταπατούνται τα δικαιώματα του και υπονομεύεται το μέλλον των παιδιών του.
Εγώ λοιπόν είμαι αυτού του είδους ο άνθρωπος, ο πατέρας, ο επιχειρηματίας, ο Μυκονιάτης. Με τα δικά μου μάτια βλέπω, με τη δική μου κρίση αξιολογώ και με τα δικά μου κότσια δρω και αντιδρώ.
Εγώ αντιδρώ όταν βλέπω
• το Γιαλό σε μία στάσιμη αντιαισθητική και προπάντων επικίνδυνη κατάσταση και τους διοικούντες να μας κοροϊδεύουν. Τα χρήματα έχουν δοθεί, η αντικατάσταση των πλακών έχει εγκριθεί και οι εργασίες μένουν στάσιμες χρόνια. Έλεος.
• τους Μύλους να μαραζώνουν παραπεταμένοι και εγκαταλελειμμένοι, Με μία εικόνα χωματερής, ανοργάνωτου parking, κακομοιριάς και μίας κατάληξης σε άνδρο κακοποιών κατά τους ένδοξους θερινούς μήνες. Αφύλακτοι, ακαθάριστοι, έρμαια της απίστευτης αναισθησίας και της απόλυτης ασέβειας των διοικούντων απέναντι στο μνημείο που αν μη τι άλλο, μας έχει κάνει διάσημους εξ’ αρχής.
• τους δρόμους, τους μπαλωμένους με άσφαλτο, που οι εργασίες σταματούν και ξεκινούν στα σπίτια γνωστών αγνώστων. Με μία ασφαλτόστρωση που ανατέθηκε και πληρώθηκε καιρό πριν, για να φτάσουμε να μπαλώνουμε τώρα που η σεζόν προσπαθεί να ξεκινήσει, ταλαιπωρώντας τους ήδη ταλαιπωρημένους Μυκονιάτες, που δε μιλούν γιατί φοβερίζονται και εκβιάζονται.
• τον περιφερειακό τον υποφωτισμένο και τον γεμάτο αντιαισθητικά και επικίνδυνα αμαξώματα. Είτε αυτά λέγονται εγκαταλελειμμένα φορτηγά, είτε αυτοκίνητα προς πώληση, είτε λιανικό εμπόριο γύφτων, είτε αθίγγανων καταλύματα, είτε ακόμα και υπαίθριες αγορές και φυτώρια που αγγίζουν τα όρια του αυτοκινητόδρομου. Αναρχία και όψη τριτοκοσμικής παραγκούπολης.
• τα σκουπίδια να κατακλύζουν τους δρόμους και να απλώνονται παντού αφού η συγκομιδή τους δεν γίνεται τακτικά ώστε να αποφεύγεται η διασπορά τους. Με ένα Δήμο να έχει δαπανήσει ένα μεγάλο ποσό στην ανάθεση της καθαριότητας σε ιδιώτη και με ένα προσωπικό 150 ατόμων που στα χαρτιά απασχολείται στον τομέα αυτόν, θα έπρεπε το νησί να λάμπει!
• τα μεταλλεία να μετατρέπονται αυτοβούλως σε χωματερή με κυρίαρχο της αναρχία και την αλόγιστη παράνομη χρήση από τον καθένα. Η μόλυνση που συνεχώς επεκτείνεται στον υδροφόρο ορίζοντα αλλά και στο έδαφος απειλεί να βλάψει τον καθένα μας αφού μέριμνα και ενημέρωση δεν υπάρχει. Βολεύονται όλοι και τηρείται σιγή ιχθύος μέχρι μολυσματικές ασθένειες να εμφανιστούν με τη δυσωδία και την αποσύνθεση να κάνουν την ευρύτερη περιοχή αποκρουστική.
• τη Χώρα να βρωμάει και να προκαλεί απέχθεια με τις ακαθαρσίες και τα φρεάτια να ευωδιάζουν πριν καν ακόμα να έχουν ανοίξει τα καταστήματα. Θα έπρεπε η Πόλη να πλένεται κάθε μέρα. Κάθε πρωί. Να καθαρίζεται να μοσχοβολάει και να είναι έτοιμη κάθε μέρα να υποδεχτεί με τα καλά της τους επισκέπτες. Μπορεί οι διοικούντες να αρέσκονται σε μεταμεσονύκτιες βάρδιες, έχοντας να δουν την όψη της πρωινής Χώρας από τα παιδικά τους χρόνια, όμως θα έπρεπε να θυμούνται ότι η ομορφιά ενός τόπου ξεκινά και καταλήγει στην καρδιά αυτού, στην «πρωτεύουσά του».
• δημόσια έργα και έργα αποτέλεσμα δωρεών, να εκτελούνται καθυστερημένα, με παράνομες ενέργειες και υπό συνθήκες που θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή των πολιτών. Χρήματα που σκορπίζονται, χάνονται και ποτέ δε φτάνουν. Δωρεές που δε γίνονται δεκτές από τον εγωισμό κάποιων που η ποταπότητα του χαρακτήρα τους υπερβαίνει τον όρκο τους για την ορθή διοίκηση και έννομη εξυπηρέτηση των αναγκών ενός τόπου και των ανθρώπων του, οι οποίοι εκβιάστηκαν και εν τέλει πείστηκαν να υποστηρίζουν μία αγέλη μέσα από την ανάγκη τους να ανήκουν σε αυτήν.
Το να δημιουργήσεις από το μηδέν, σε κάνει αγωνιστή και αυτή είναι μία ιδιότητα που δε χάνεται με το πέρασμα του χρόνου. Δε μπορεί απλά να βολευτεί ο άνθρωπος που έχει μοχθήσει να πετύχει. Δε μπορεί να εκβιαστεί όταν έχει δώσει το είναι του στην προσπάθεια να γίνει αυτό που είναι σήμερα. Δε μπορεί να καθοδηγηθεί και να χειραγωγηθεί, όταν στη ζωή του δεν είχε ποτέ μπούσουλα και δρόμο στρωμένο. Προπάντων όμως, δε μπορεί να ανεχτεί να τον κοροϊδεύουν και να υποτιμούν τη νοημοσύνη του, γιατί με αυτά σαν εφόδια βγήκε στον αγώνα και πάλεψε στην αρένα με τα λιοντάρια, για να καταφέρει να υπάρχει, να ακούγεται και να τον σέβονται.
Αυτός είμαι εγώ.. ο καθένας λοιπόν είναι αυτό που επιλέγει να γίνει. Λέει αυτά που θέλει να ακουστούν και αγωνίζεται για αυτά που έχουν αξία για εκείνον.
Αγαπήστε τον τόπο μας ❤️
Ποτέ δεν είναι αργά ❤️

SHARE

Περισσότερα

MORE NEWS DESK