kourdistoportocali.comNews DeskΜέρες 17 ΝΟΕΜΒΡΗ στις σχέσεις Ελλάδας-ΗΠΑ

Οταν η οργάνωση εκτέλεσε τον Ρίτσαρντ Γουελς

Μέρες 17 ΝΟΕΜΒΡΗ στις σχέσεις Ελλάδας-ΗΠΑ

H ελληνική κυβέρνηση κινδυνεύει με πτώση έχοντας σκάψει μόνη της τον λάκο της

 

To κλίμα ανάμεσα στην κυβέρνηση Τσίπρα και τους Αμερικανούς έγινε από την μια στιγμή στην άλλη ψυχροπολεμικό. Η κυβέρνηση που έμοιαζε να είχε εξασφαλίσει την στήριξη του Λευκού Οίκου αίφνης μπαίνει στο μάτι του αμερικανικού κυκλώνα εξαιτίας του Σάββα Ξηρού. Η κατάσταση βρίσκεται στην κόψη του ξυραφιού. Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι η ελληνική κυβέρνηση κινδυνεύει με πτώση έχοντας σκάψει μόνη της τον λάκο της.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Μιχάλη Ιγνατίου μη «φιλική πράξη» θα θεωρήθεί από τις ΗΠΑ η επιμονή της Αθήνας στο νομοσχέδιο για απελευθέρωση ισοβιτών, όπως δήλωσε ο Αμερικανός πρέσβης στην Ελλάδα, Ντέιβιντ Πιρς σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε στην Αθήνα. Επίσης ανακοίνωσε ότι ο υπουργός Εξωτερικών Τζον Κέρι τηλεφώνησε στον πρωθυπουργό της Ελλάδας για το θέμα του Σάββα Ξηρού.

«Η απελευθέρωση του Σάββα Ξηρού η οποιοδήποτε άλλου που έχει βάψει τα χέρια του με αίμα αμερικανών διπλωματών θα είναι μια εξαιρετικά μη φιλική ενέργεια για τις ΗΠΑ» διαμήνυσε ο αμερικανός πρέσβης. Εξέφρασε δε το φόβο ότι το νομοσχέδιο μπορεί να οδηγήσει στην απελευθέρωση τρομοκρατών και άλλων κακοποιών.

PEARCE-TSIPRAS01-07FEBRUARY2015

ΟΛΗ Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ ΠΡΕΣΒΗ

«Στέκομαι εδώ μπροστά στην πλάκα με τα ονόματα όσων μελών της αμερικανικής αποστολής έδωσαν τη ζωή τους υπηρετώντας την κυβέρνηση των ΗΠΑ εδώ στην Ελλάδα. Ρίτσαρντ Γουέλς, ο πλοίαρχος Τζορτζ Τσάντες, ο Νικόλαος Βελούτσος, ο πλοίαρχος Γουίλιαμ Νόρντιν και ο στρατηγός Ρόναλντ Στιούαρτ δολοφονήθηκαν από τρομοκράτες της 17 Νοέμβρη

Σήμερα, εκφράζω τη βαθειά μου ανησυχία ότι το νομοσχέδιο που θα έρθει για την τελική ψήφιση στην ελληνική βουλή σήμερα, μπορεί να οδηγήσει σε περαιτέρω αποφυλακίσεις τέτοιων τρομοκρατών και άλλων εγκληματιών καταδικασμένων για σοβαρά εγκλήματα σε βάρος Ελλήνων, Αμερικανών και ανθρώπων άλλων εθνικοτήτων.

Μέχρι σήμερα η αντίδραση της αμερικανικής κυβέρνησης είχε περιοριστεί σε επίσημες επαφές με την ελπίδα ότι θα υπήρχε μία θετική απάντηση σε ανησυχίες που είχαμε εκφράσει ιδιωτικώς για κάποιες πτυχές αυτού του νόμου. Διατηρώ αυτήν την ελπίδα.

Εξέφρασα τις ανησυχίες μας απευθείας στον υπουργό Δικαιοσύνης στις 2 Απριλίου. Επεσήμανα μεταξύ άλλων ό τι αν ο Σάββας Ξηρός αποφυλακιστεί προτού εκτίσει την ποινή του, όπως τού έχει επιβληθεί από την ελληνική δικαιοσύνη, θα είναι μία βεβήλωση της μνήμης των Αμερικανών που σκοτώθηκαν και των οικογενιών τους. Δεν το καταλαβαίνουμε αυτό.

Ο Υπουργός Κέρι εξέφρασε επίσης τις ανησυχίες μας απευθείας στον πρωθυπουργό σε τηλεφωνική τους επικοινωνία την περασμένη εβδομάδα. Θέλω να είμαι σαφής. Το θέμα δεν είναι οι μεταρρυθμίσεις στις φυλακές ή το υπεράριθμο των φυλακών ή η παροχή ιατρικής βοήθειας, ή η βελτίωση των συνθηκών. Όλα αυτά είναι σημαντικά. Το ζήτημα είναι ότι καταδικασμένοι τρομοκράτες και δολοφόνοι-άνθρωποι που έχουν διαπράξει φρικτά και ειδεχθή εγκλήματα- θα πρέπει να βρίσκονται ισοβίως στη φυλακή. Όχι στην άνεση των σπιτιών τους, περιτριγυρισμένοι από φίλους, οικογένειες και γνωστούς. Απελευθερώνοντας αυτούς τους δολοφόνους από τη φυλακή υποτιμά τη μνήμη όσων σκοτώθηκαν και παραβιάζει τα δικαιώματα των μελών των οικογεενιών τους που επλήγησαν.

Επαναλαμβάνω το συμπέρασμά μου, οι καταδικασμένοι τρομοκράτες και εγκληματίες για σοβαρά εκγλήματα θα πρέπει να ολοκληρώνουν την έκτιση των ποινών που τους έχει επιβάλει η ελληνική δικαιοσύνη.

Εάν ο Σάββας Ξηρός ή κάποιος άλλος που έχει βάψει τα χέρια του με αίμα αμερικανών διπλωματών- βγει από τη φυλακή, θα τη θεωρήσουμε μία καταφανή μη φιλική ενέργεια.

Δεν υπάρχει χώρος για καταδικασθέντες τρομοκράτες στο πλαίσιο πολιτισμένης πολιτικής συζήτησης ή πίσω στην ελληνική κοινωνία. Είναι βίαιοι εγκληματίες και ανήκουν στη φυλακή, πουθενά αλλού.

Η Ελλάδα είναι μία σημαντική δύναμη σταθερότητας στην περιοχή και έχει υπάρξει καλός σύμμαχος για της ΗΠΑ σε πολλά θέματα, συμπεριλαμβανομένων της επιβολής του νόμου και των ζητημάτων αντιτρομοκρατίας.

Πιστεύουμε ότι ο νόμος δεν συνάδει με το πνεύμα της μακροχρόνιας δέσμευσης της Ελλάδας στην διεθνή συνεργασία αντιτρομοκρατίας, και, αν περάσει θα επρόκειτο για ένα βήμα οπισθοχώρησης στη διμερή συνεργασία. Δεν πρόκειται μόνο για ένα ανθρωπιστικό ζήτημα, είναι επίσης ένα σημαντικό ζήτημα ασφάλειας»

Σημειώνεται ότι απόψε στις 20.45 ώρα Ελλάδος ο υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Κοτζιάς, θα έχει συνάντηση με τον Αμερικανό ομόλογό του, Τζον Κέρι, στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Το απόγευμα, ο κ. Κοτζιάς θα έχει συναντήσεις με εκπροσώπους των αμερικανο-εβραϊκών οργανώσεων AIPAC και B’nai B’rith, στην ελληνική πρεσβεία στην Ουάσινγκτον.

Χθες αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ σε δήλωσή του υποστήριξε ότι το μέλος της 17 Νοέμβρη, εάν αφεθεί ελεύθερος, θα επαναλάβει, όπως αναφέρει η γραπτή δήλωση, τα τρομοκρατικά του σχέδια.

Όπως έγινε γνωστό η αμερικανική πλευρά έθεσε ως πρώτα θέματα της ημερησίας διάταξης, την εσωτερική τρομοκρατία και την επίσκεψη του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στη Μόσχα.

Στην ανακοίνωση αναφέρονταν τα εξής: «Μας ανησυχεί το γεγονός ότι η προτεινόμενη ελληνική νομοθεσία, που φαινομενικά αποσκοπεί στην βελτίωση της διαβίωσης των κρατουμένων με προβλήματα υγείας, θα μπορούσε να οδηγήσει στην πρόωρη αποφυλάκιση καταδικασμένων τρομοκρατών υπεύθυνων για την πρόκληση τρομερής ζημιάς στην Ελλάδα, μέσω πολλαπλών επιθέσεων για πάνω από 27 χρόνια, κατά τις οποίες σκοτώθηκαν Ελληνες πολίτες, Αμερικανοί, και άλλα θύματα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ελλάδα, αναφέρει η δήλωση, συνεργάζονται εδώ και καιρό στην αντιμετώπιση της τρομοκρατίας και ελπίζουμε ότι αυτό θα παραμείνει κεντρικό στοιχείο της συνεργασίας μας».

Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι οι σχέσεις Ελλάδας-ΗΠΑ ξυπνάνε μνήμες 17 ΝΟΕΜΒΡΗ και συγεκριμένα τον χειμώνα του 1975, τότε που η οργάνωση εκτελούσε στο Παλαιό Ψυχικό τον Σταθμάρχη της CIA στην Αθήνα.

Το βράδυ της 23ης Δεκεμβρίου του 1975  η πρωτοεμφανιζόμενη οργάνωση «17 Νοέμβρη» εκτελεί έξω από το σπίτι του στο Ψυχικό, τον Σταθμάρχη της CIA στην Αθήνα, Ρίτσαρντ Γουέλς.

23 Δεκεμβρίου 1975: Η Αθήνα ετοιμάζεται να γιορτάσει τα δεύτερα μεταπολιτευτικά της Χριστούγεννα. Μεταξύ των καλεσμένων στη δεξίωση που παραθέτει ο αμερικανός πρέσβης είναι και ο ακόλουθος της αμερικανικής πρεσβείας, Pίτσαρντ Σκίφινγκτον Γουέλς, με τη σύζυγό του Μαρία – Χριστιάνα.

Λίγο πριν από τις 10, το ζεύγος -ιδιαίτερα ευδιάθετο- παίρνει το δρόμο της επιστροφής για την οικία του, στο Ψυχικό, αγνοώντας την τραγική κατάληξη της βραδιάς. Καθώς η μαύρη λιμουζίνα σταματάει έξω από την έπαυλη, κάνει την εμφάνισή του ένα άλλο αυτοκίνητο, από το οποίο αποβιβάζονται τρεις ένοπλοι μασκοφόροι. Απομακρύνουν τον οδηγό και τη γυναίκα και εκτελούν τον 45χρονο διπλωμάτη με τρεις πυροβολισμούς.

Μία από τις ελάχιστες φωτογραφίες του Ρ. Γουέλς

Στον τόπο της επίθεση αφήνουν μία προκήρυξη, με την οποία την ευθύνη αναλαμβάνει η πρωτοεμφανιζόμενη «Επαναστατική Οργάνωση 17 Νοέμβρη». Η ίδια προκήρυξη αποστέλλεται τρεις ημέρες αργότερα και στις εφημερίδες. Ωστόσο, δεν θα δημοσιευθεί κατόπιν εισαγγελικής απαγόρευσης. Επιπλέον, μέσα στο κλίμα της εποχής κανείς δεν την παίρνει στα σοβαρά. Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι πρόκειται για ξεκαθάρισμα λογαριασμών μεταξύ πρακτόρων της CIA.

Το όνομα του Pίτσαρντ Γουέλς είχε δημοσιευθεί ένα μήνα νωρίτερα, στις 25 Νοεμβρίου, στην κορυφή καταλόγου στελεχών της Αμερικανικής Υπηρεσίας Πληροφοριών με έδρα την Αθήνα, στην αγγλόφωνη εφημερίδα Athens News. O κατάλογος αυτός, που εστάλη από μυστηριώδη ελληνοαμερικανική επιτροπή, παρουσίαζε τον Γουέλς ως επικεφαλής του κλιμακίου της CIA στην Ελλάδα.

Η ιδιότητά του, όμως, ως σταθμάρχης της CIA, στη Λίμα του Περού, είχε αποκαλυφθεί από τον Ιανουάριο του 1975, σε κατάλογο της ανεξάρτητης αμερικανικής πολιτικής επιθεώρησης «Counter Spy» (Αντικατασκοπία). Η δολοφονία του έδωσε την ευκαιρία στην αμερικανική κυβέρνηση να κατηγορήσει την «Counter Spy» ως υπεύθυνη.

Η εκδοχή του ξεκαθαρίσματος λογαριασμών μεταξύ πρακτόρων κατέπεσε ένα χρόνο αργότερα. Στις 24 Δεκεμβρίου του 1976 η γαλλική εφημερίδα «Liberation» δημοσίευσε ένα πρωτότυπο κείμενο της «17N», που έλαβε από πηγή ιδιαίτερα αξιόπιστη έως τότε. Σ’ αυτό, η οργάνωση αναλάμβανε την ευθύνη για τη δολοφονία Γουέλς, περιγράφοντας με ακρίβεια την παρακολούθηση του στόχου και την οργάνωση της επιχείρησης.

Μετά την εξάρθρωση της 17Ν το καλοκαίρι του 2002, ο συλληφθείς Παύλος Σερίφης κατέθεσε στην ανακρίτρια της υπόθεσης ότι συμμετείχε στην ομάδα που δολοφόνησε τον Γουέλς και ότι δράστης της δολοφονίας ήταν ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος. Όμως, κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας αναίρεσε την κατάθεσή του, υποστηρίζοντας ότι ήταν προϊόν ψυχολογικής βίας. Για τη δολοφονία Γουέλς κανένας από τους κατηγορουμένους στη δίκη της 17Ν δεν καταδικάστηκε.

Το κείμενο, με το οποίο η οργάνωση αναλαμβάνει την ευθύνη για την εκτέλεση Γουέλς, δημοσιοποιείται στη γαλλική εφημερίδα «Liberation» το 1976 και φημολογείται ότι στην εφημερίδα το παρέδωσε ο ίδιος ο Σάρτρ:

ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ ΤΗΣ ΣΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Σε πρόσφατο λόγο του, ο Φορντ δήλωσε τελείως κυνικά ότι οι Αμερικάνοι δε θα διστάζουν να επεμβαίνουν ανοιχτά στα εσωτερικά των άλλων χωρών όταν το απαιτούνε τα συμφέροντα τους. Παρόμοιες δηλώσεις είχε κάνει στο παρελθόν κι ο Κίσσιγκερ. Τα. δύο φερέφωνα του ιμπεριαλισμού παρατούν ξετσίπωτα τους κανόνες του διπλωματικού παιχνιδιού και της παραδοσιακής δυτικοευρωπαϊκής υποκρισίας. Φυσικά, θεωρούν ότι οι άλλοι είναι υποχρεωμένοι να πάρουν τους κανόνες αυτούς απέναντι τους. Είναι η λογική του τυράννου, του καταπιεστή, του χωροφύλακα των λαών. Απλώς σήμερα, παρατώντας τα προσχήματα, την διαλαλούνε με τον πιο ωμό τρόπο, γιατί στην πράξη από χρόνια τώρα την έχουν εφαρμόσει. Είναι η λογική που αιματοκύλισε το Βιετνάμ και που ανέτρεψε τον Αλλιέντε, στηρίζει τον Πινοσέτ, που στήριξε το Φράνκο. Είναι η λογική του αδίστακτου και απροκάλυπτου εγκλήματος που δε θεωρεί ανήθικο τον τουφεκισμό των πέντε Βάσκων πατριωτών αλλά σίγουρα θεωρεί ανήθικη και απαράδεκτη την εκτέλεση των δικών της πρακτόρων.
Ο Λαός μας όμως ξέρει καλά ποιος είναι ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός, ο υπ’ αριθμόν ένα εχθρός του λαού μας, ο κύριος υπεύθυνος, με τους ντόπιους φασίστες, για τα απειράριθμα δεινά, συμφορές και εγκλήματα σε βάρος του λαού μας, εδώ και δεκαετίες. Όπου κι αν στρέψουμε το βλέμμα μας, θα δούμε το δάχτυλο της CΙΑ από πίσω. Είτε στην εκτέλεση του ηρωικού αγωνιστή Μπελογιάννη, είτε στις συνθήκες Ζυρίχης και Λονδίνου, είτε στις εκλογές βίας και νοθείας του ’61, είτε στην ανατροπή του Παπανδρέου το ’65 και την δημιουργία των αποστατών, είτε στο πραξικόπημα του ’67 και την υποστήριξη της εφτάχρονης τυραννίας, είτε στη μεγαλύτερη πρόσφατη προδοσία, την προδοσία της Κύπρου, με 200.000 πρόσφυγες, ποτάμια δάκρυα, αίμα και πόνο, και τον Κίσσιγκερ να εκφράζει τα «ανθρωπιστικά του αισθήματα». Και τα εγκλήματα και οι συνωμοσίες τελειωμό δεν έχουν. Συνεχίζονται σήμερα, με τη συμμετοχή και τη συνενοχή της ελληνικής κυβέρνησης, πίσω απ’ τη πλάτη του λαού, τόσο για τη διχοτόμηση της Κύπρου και για τα πετρέλαια και τον έλεγχο του Αιγαίου για τα οποία δεν θα διστάξη ο ιμπεριαλισμός να μας σπρώξη σε πόλεμο με την Τουρκία εφόσον έτσι θα εξυπηρετούνται καλύτερα τα συμφέροντα του.
Αλλά αρκετά. Φτάνει πια. Πρέπει να καταλάβουν οι Αμερικάνοι ιμπεριαλιστές και οι ντόπιοι πράκτορες τους ότι ο ελληνικός λαός δεν είναι αγέλη από πρόβατα. Πρέπει να καταλάβουν ότι ο λαός μας όχι μόνο δεν πρόκειται να χάψει τα ψέματα, τις προβοκάτσιες και τη χοντροκομμένη προπαγάνδα τους με την οποία προσπαθούν να τον δηλητηριάσουν, αλλά ότι πλέον έχει συνειδητοποιήσει και κάτι άλλο πολύ πιο σημαντικό: ότι η κυβέρνηση είναι δεμένη πισθάγκωνα στο άρμα της αμερικανοκρατίας κι ότι δεν μπορεί να κάνει απολύτως τίποτε. Τόννοι ολόκληροι από λόγια και άρθρα αντιαμερικανικά μεταφράσθηκαν με ένα μεγάλο μηδέν στην πράξη. Το σύνθημα «έξω οι Αμερικάνοι», που ήταν απ’ τα βασικά της Λαϊκής Εξέγερσης το Νοέμβρη 1973, που κυριαρχούσε πανελλήνια απ’ τη 24 Ιούλη και που βροντοφώναξαν οι ένα εκατομμύριο διαδηλωτές της 17 Νοέμβρη, παραμένει ανεκπλήρωτο. Οι Αμερικάνοι όχι μόνο δεν φεύγουν, αλλά επιπλέον η κυβέρνηση συνεχίζοντας τον εμπαιγμό του Λαού, φέρνει κι άλλους: έρχονται τα πολυεθνικά μονοπώλια απ’ το Λίβανο, έρχεται το στρατηγείο της CΙΑ Μέσης Ανατολής απ’ τη Βηρυτό στην Αθήνα. Η Ελλάδα θα συνεχίζει να είναι ξέφραγο αμπέλι για τους Αμερικάνους όπως κι επί χούντας. Είναι η Μπανανιά Λατινο-αμερικάνικου τύπου στο χώρο της Ανατολικής Μεσογείου.
Η Κυβέρνηση κοροϊδεύει. Η Βουλή φλυαρεί χωρίς κανένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα. Τα περισσότερα κόμματα, συμμετέχοντας στο γενικό εμπαιγμό, συναγωνίζονται σε πλατωνικές δηλώσεις χωρίς πραγματικό αντίκρυσμα. Κι η Δικαιοσύνη κάνει τον άθλο, στη δίκη της 21 Απρίλη, να μην αναφέρει καν το όνομα του δεύτερου ενόχου, της CIA και του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Κανείς δεν μπορεί να αγγίξει τους εκπροσώπους του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, τους πράκτορες της CIΑ, που συνεχίζουν, ανενόχλητοι και προστατευόμενοι απ’ τις δικές μας μυστικές υπηρεσίες, να συνωμοτούν με τους διάφορους μοναρχοχουντικούς και ορισμένους λεγόμενους «αντιχουντικούς» σε βάρος του λαού μας και των εθνικών συμφερόντων. Αυτή η γενική υποκρισία, ο εμπαιγμός κι η προδοσία του Λαού, το ξεπούλημα της χώρας λέγονται «Κοινοβουλευτική Δημοκρατία» δυτικού τύπου.
Μπρος σ’ αυτή τη κατάσταση, στη πλήρη χρεωκοπία και αδυναμία των θεσμών, μπρος στην ανυπαρξία κι αποτυχία των γνωστών νόμιμων δρόμων, δεν απομένει παρά ένας μόνος δρόμος: να πάρει ο ίδιος ο λαός τις τύχες του στα χέρια του. Να αγωνιστεί με τις δικές του δυνάμεις, χρησιμοποιώντας όλα τα μέσα αγώνα κι αντιτάσσοντας στην αντιλαϊκή καταπιεστική βία του ιμπεριαλισμού που τρομοκρατεί τον Λαό εδώ και δεκαετίες τη δίκαιη λαϊκή επαναστατική βία. Είναι ο μόνος δρόμος που υπολογίζουν οι αμερικάνοι ιμπεριαλιστές, όπως το απόδειξε ο ηρωικός βιετναμέζικος λαός.
Έτσι, αποφασίσαμε να εκτελέσουμε παραδειγματικά τον αρχιπράκτορα της CΙΑ κι αρχηγό του κλιμακίου της στην Ελλάδα Ρίτσαρντ WΕLCΗ που κάτω από διπλωματική κάλυψη, και με τη βοήθεια των πέντε αρχηγών τομέων της CΙΑ στην Ελλάδα, διευθύνει ένα πελώριο δίκτυο, αληθινή στρατιά ντόπιων έμμισθων πρακτόρων, μέσα στην Κυβέρνηση, τα Υπουργεία, το Στρατό, την Ασφάλεια, μέρος απ’ τα κόμματα και μέρος του Τύπου, πέμπτη φάλαγγα του ιμπεριαλισμού στη χώρα μας.
Ο Ρίτσαρντ WELCH, σαν αρχηγός, είναι συνυπεύθυνος για όλα τα εγκλήματα που έκανε η CΙΑ σε βάρος του λαού μας. Δεν είναι κανένας απλός υπαλληλάκος, δεν είναι απλό εκτελεστικό όργανο, αλλά αρχηγός με συγκεκριμένη προσωπική ευθύνη στις αποφάσεις. Κι η ευθύνη του γίνεται ακόμη μεγαλύτερη απ’ τη μακρόχρονη προϋπηρεσία του στην Ελλάδα στη δεκαετία 50-60 και στην Κύπρο το 60-64.
Ο ελληνικός λαός έχει καταλάβει πια ότι δεν έχει να περιμένει τίποτε απ’ την κυβέρνηση, το Κοινοβούλιο, τη Δικαιοσύνη και τους άλλους θεσμούς που έχουν καταξευτελιστεί στη λαϊκή συνείδηση. Ξέρει ότι Δικαιοσύνη δεν υπάρχει απ’ τη στιγμή που απαλλάσσονται οι 104 φασίστες υπουργοί, απ’ τη στιγμή που αθωώνονται οι βασανιστές στη Χαλκίδα. Και ξέρει ακόμη ότι αυτοί που καταδικάστηκαν είναι για τα μάτια κι ότι το πολύ σ’ ένα χρόνο θάναι όλοι έξω, με αμνηστία, όπως ακριβώς έγινε και με τους κατοχικούς δοσίλογους.
Ο Λαός έχει πια κατανοήσει ότι δεν του απομένει παρά ο δρόμος του αγώνα, με στήριγμα τις δικές του δυνάμεις. Ο δρόμος των μαζικών κινητοποιήσεων και των δυναμικών ενεργειών, που είναι ο μοναδικός που μπορεί να ανατρέψει το καθεστώς της εξάρτησης και υποτέλειας, το καθεστώς της νέας καταπίεσης και τρομοκρατίας. Είναι ο δρόμος που χάραξε με το αίμα της η ηρωική λαϊκή εξέγερση του Πολυτεχνείου που γκρέμισε σαν τραπουλόχαρτα τη «φιλελευθεροποίηση» του Παπαδόπουλου, ο δρόμος που θα γκρεμίσει και σήμερα το νέο φασισμό με κοινοβουλευτικό μανδύα, που θα γκρεμίσει το καθεστώς των μονοπωλίων και της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης. θα δίωξη όλες τις στρατιωτικές βάσεις και τις στρατιωτικές αποστολές και θα μας οδήγηση στη πραγματική Ανεξαρτησία, στη πραγματική Δημοκρατία για τον εργαζόμενο λαό κι όχι στο καλυμμένο φασισμό, στη Λαϊκή Εξουσία και το Σοσιαλισμό.
ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ
ΚΑΤΩ Ο ΝΕΟΣ ΦΑΣΙΣΜΟΣ
Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Αθήνα Δεκέμβρης 1975

Το κείμενο της προκήρυξης δεν δημοσιεύεται ποτέ, ύστερα από εισαγγελική απαγόρευση, όπως και ένα άλλο οργισμένο κείμενο που στέλνεται στις εφημερίδες τρεις μέρες μετά:

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΤΥΠΟ

Δύο μέρες μετά την δίκαια και παραδειγματική εκτέλεση του αρχηγού της CIA το φαινόμενο που παρατηρείται είναι χωρίς προηγούμενο. Ενώ απ’ τη πρώτη στιγμή διεκδικήσαμε σαν οργάνωση «17 Νοέμβρη» τη πολιτική ευθύνη της δίκαιας αυτής ενέργειας, γράφτηκαν στις εφημερίδες τα πάντα εκτός απ’ την αλήθεια: ότι είναι πράξη μυστικών πρακτόρων, ότι είναι προβοκάτσια, ότι οι υπεύθυνοι είναι Άραβες μελαψοί, ότι είχαν ξένη προφορά, ότι είναι Τούρκοι, ότι έχει σχέση με τις ενέργειες της Βιέννης και του Παρισιού, την απαγωγή της Βιέννης κτλ. Κι όμως το ίδιο βράδυ της Τρίτης στείλαμε πολιτικά κείμενα σ’ όλες τις εφημερίδες στα οποία εξηγούσαμε τους λόγους της αντιϊμπεριαλιστικής αυτής ενέργειας. Επί πλέον τηλεφωνήσαμε σε ορισμένες εφημερίδες, διεκδικώντας την ενέργεια και λέγοντας τους ότι είχαμε βάλει κείμενα γι’ αυτούς σε ορισμένα σημεία της Αθήνας. Τέλος, το ίδιο βράδυ μοιράσαμε προκηρύξεις σε πολλές λαϊκές γειτονιές της Αθήνας. Άρα τουλάχιστον οι απογευματινές εφημερίδες της Τετάρτης έπρεπε να ξέρουν την αλήθεια. Κι όχι μόνο αυτές αλλά περισσότερο αυτές της Πέμπτης συναγωνίστηκαν σε αστυνομικά μυθιστορήματα και ρομάντσα με σκοπό τη δημιουργία σύγχυσης, την απόκρυψη της αλήθειας, τη δηλητηρίαση του λαού. Οι πολιτικοί συντάκτες μετατράπηκαν σε συγγραφείς αστυνομικών μυθιστορημάτων. Γράφτηκε στην κυριολεξία ό,τι είναι δυνατόν για να κρυφτή η αλήθεια. Αυτή είναι η περιβόητη αλήθεια στην υπηρεσία της οποίας βρίσκεται ο Τύπος; Καταγγέλουμε αυτή τη τακτική και απαιτούμε τη πλήρη δημοσίευση του κειμένου που στείλαμε τη Τρίτη στον Τύπο.

Η Κυβέρνηση και τα κόμματα ξεπέρασαν κάθε όριο γελοίου. Μας κατηγορούν ότι είμαστε άνανδροι. Αλλά εμείς πήραμε την ευθύνη της ενέργειας απ’ τη πρώτη στιγμή. Αυτοί όμως δεν έχουν ούτε το στοιχειώδες θάρρος να αποκαλύψουν στον Ελληνικό λαό την αλήθεια. Η Κυβέρνηση δεν έχει το θάρρος να πει ποιοι έκαναν την εκτέλεση μην τύχει κι εκτεθεί στα μάτια των αφεντάδων της των αμερικάνων. Δεν τολμάει να πει στο λαό ότι ένα τμήμα του αποδοκιμάζει το θέατρο που παίζεται απ’ την Κυβέρνηση και τα κόμματα σε βάρος του. Κι ότι θα αγωνιστεί με όλα τα μέσα έναντι στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό ακόμα και με όπλο στο χέρι.

Μας κατηγορούν ότι είχαμε καλυμμένα τα πρόσωπα μας κι ότι πρέπει να ρίξουμε τις μάσκες. Μήπως όμως θάθελαν να δώσουμε συνέντευξη τύπου στη Μεγάλη Βρεταννία ή να κάνουμε συγκέντρωση σε κανένα θέατρο.

Μας αποκαλούν «στυγνούς εγκληματίες», λένε ότι δράσαμε με τρόπο «επαγγελματικό». Κάνουν διάφορες βαρύγδουπες «αναλύσεις», για να αποδείξουν ότι δράσαμε όπως οι άνδρες των μυστικών υπηρεσιών (τρεις σφαίρες κτλ). Κι όλα αυτά για να μην πουν το απλό πράγμα ότι απλοί λαϊκοί αγωνιστές μπορούν να χτυπήσουν το πανίσχυρο αρχηγό της CIA με σχετικά απλά μέσα και με στοιχειώδη οργάνωση. Αλλά αφού τους απασχολεί τόσο πολύ η μέθοδος μας και η ουμανίστρια «Καθημερινή» θεωρεί ύποπτο το ότι δεν χτυπήθηκαν ο οδηγός και η γυναίκα, θα τους πούμε τα εξής απλά πράγματα;

Ο Ρίτσαρντ WELCH ήταν αρχηγός της CIA. Σαν τέτοιος – όπως το λέμε στο πολιτικό μας κείμενο – ήταν συνυπεύθυνος μαζί με τους άλλους επαγγελματίες πράκτορες που δρουν στο έδαφος μας, για όλα τα εγκλήματα που έκανε η CIA και ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός στη χώρα μας τα τελευταία τριάντα χρόνια. Απόφαση μας ήταν να εκτελεστεί ο αρχηγός και μόνο αυτός. Δεν υπήρχε περίπτωση να χτυπηθεί άλλος, ούτε ο οδηγός, ούτε η γυναίκα, ούτε και τρίτος αν ήταν στο αυτοκίνητο κι έκανε προσπάθεια να μας επιτεθεί -γιατί δεν θεωρούμε τον οδηγό και τη γυναίκα του σαν υπεύθυνους.

Κατά συνέπεια έπρεπε να διαλέξουμε έναν τρόπο δράσης που να αποκλείει ακόμη και το τυχαίο τραυματισμό αυτών των δυο η οποιουδήποτε άλλου περαστικού, να αποκλείει κάθε άσκοπη αιματοχυσία, θέλαμε να γίνει η ενέργεια καθαρά, αποτελεσματικά. Γι’ αυτό αποκλείσαμε άλλους τρόπους ενέργειας που για μας θαταν πιο εύκολοι -όπως το να ρίξουμε μία βόμβα ή χειροβομβίδα ή να ρίξουμε μία ριπή μέσα απ’ τ’ αυτοκίνητο. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις όμως θα μπορούσαν να χτυπηθούν οι άλλοι δυο ή και περαστικοί. Γι’ αυτό προτιμήσαμε να πάρουμε περισσότερα ρίσκα, σταματώντας και κατεβαίνοντας απ’ τ’ αυτοκίνητο. Κι όχι γιατί είμαστε «επαγγελματίες» ή «επιστήμονες» όπως διατείνονται οι πάνσοφοι αστυνόμοι του Γκίκα.

Όσο για τα Κόμματα, ξεπέρασαν ακόμη και την Κυβέρνηση. Μιλάνε για προβοκάτσια. Δεν διστάζουν να πουν ότι η εκτέλεση έγινε από χουντικούς. Δεν μας παραξενεύει όμως η στάση τους. Και το ’73 στο Πολυτεχνείο για προβοκάτσια μίλαγαν. Και στις 21 Απρίλη 1975, όταν χιλιάδες λαού προσπάθησαν τελείως αυθόρμητα να κάψουν το άντρο του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, πάλι για προβοκάτσια μίλαγαν. Τα κόμματα έχουν βρει τον πανταχού παρόν ένοχο σ’ οποιαδήποτε αγωνιστική κινητοποίηση του λαού: ο προβοκάτορας. Αυτός φταίει για όλα. Και μ’ αυτόν προσπαθούν ν’ αποκοιμήσουν το λαό.

Για τα κόμματα που έχουν γίνει ουρά της κυβέρνησης, η τακτική αυτή είναι συνηθισμένη και πασίγνωστη. Για άλλα όμως που η βάση τους απαριθμεί χιλιάδες πραγματικούς αγωνιστές, η στάση αυτή της ηγεσίας τους αποτελεί ασυγχώρητη επιπολαιότητα και πολιτικό οπορτουνισμό. Καλά θα κάνουν να είναι πιο σεμνοί και πιο προσεκτικοί στις κρίσεις τους ιδίως αν αναλογιστούμε ότι οι ηγεσίες αυτών των κομμάτων ευθύνονται για την αμαχητί παράδοση του Λαού στους φασίστες τη 21 Απρίλη 1967. Και σήμερα με τη τακτική τους τον οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε καινούργια ήττα, σε νέο πραξικόπημα με τη διαφορά ότι αυτή τη φορά δεν θάναι Απρίλης αλλά Χιλή και Πινοσέτ.

Αυτό όμως που για τη Κυβέρνηση, τα Κόμματα και το Τύπο αποτελεί «μυστήριο», είναι «σκοτεινό» κτλ. είναι καθαρό για το λαό στη μεγάλη του πλειοψηφία. Γιατί απλούστατα ξέρει ποια είναι η CIA, τι εγκλήματα έχει κάνει στον τόπο και ένιωσε ότι ο αρχηγός της δεν μπορούσε να εκτελεστεί παρά από λαϊκούς αγωνιστές. Κι ότι για να φύγουν οι Αμερικάνοι -όπως το ζητάει σύσσωμος ο λαός- πρέπει, παράλληλα με τις νόμιμες μορφές πάλης, να πάρουμε τη σκούπα για να ξαποστείλουμε όλους τους βρωμερούς, στυγνούς πράκτορες, επαγγελματίες εγκληματίες των λαών που αλωνίζουν ανενόχλητοι. Ο λαός δεν τους θέλει και δεν θα δουν άσπρη μέρα μέχρι να τα μαζέψουν και να φύγουν. Για να μπορέσει να γίνει ο λαός νοικοκύρης στον τόπο του.

Οργάνωση «17 ΝΟΕΜΒΡΗ»
Αθήνα, 26 Δεκέμβρη 1975

Για τη σταδιοδρομία του Γουέλς, η εγκυρότερη πηγή είναι το «Βιογραφικό Μητρώο» που εξέδωσε το Στέιτ Ντιπάρτμεντ το 1973, καταγράφοντας την υπηρεσιακή διαδρομή όσων υπηρετούσαν τότε σε διπλωματικές αποστολές των ΗΠΑ.

Η πραγματική ιδιότητά του δεν αναφέρεται φυσικά. Ηδη από το 1974 όμως ένας μετανιωμένος συνάδελφός του είχε φροντίσει ν’ αποκαλύψει μια μέθοδο εντοπισμού των πρακτόρων της CIA που «κρύβονταν» εκεί (John Marks, «How to spot a spook», Washington Monthly, 11.1974).

*Σύμφωνα μ’ αυτή την αξιόπιστη πηγή, ο Ρίτσαρντ Σκέφινγκτον Γουέλς γεννήθηκε το 1929 και το 1951 τέλειωσε το Χάρβαρντ (Την ίδια χρονιά στρατολογήθηκε στη CIA).

*Το 1952-1960 δουλεύει ως «οικονομικός αναλυτής» για τον αμερικανικό στρατό. (Για την ακρίβεια, υπηρετεί στη JUSMAAG στην Αθήνα).

*Το Μάιο του 1960 μετατίθεται, ως «οικονομικός σύμβουλος», στην αμερικανική πρεσβεία της Λευκωσίας. Θα μείνει εκεί ώς το Δεκέμβριο του 1964.

*Από το Μάιο του 1966 ώς το Μάρτιο του 1967 υπηρετεί ως «πολιτικός σύμβουλος» στην πρεσβεία της Γουατεμάλα κι ακολουθεί, ώς το 1969, η πρεσβεία του Τζορτζτάουν στη Γουιάνα.

*Προτελευταία του αποστολή (1972-1975) είναι η Λίμα του Περού. Φέρεται ως «σύμβουλος διεθνών σχέσεων», το περιοδικό «Counterspy» τον κατονομάζει όμως ως σταθμάρχη της CIA.

Το ίδιο δημοσίευμα αποκαλύπτει και το συνάδελφό του στην Αθήνα, Στέισι Χολς. Στην Ελλάδα έρχεται στις 15.6.1975 – τουλάχιστον αυτό αναφέρεται στην προκήρυξη της 17Ν (που ήδη παρακολουθούσε το «σπίτι του σταθμάρχη») προς τη «Liberation».

*Τι ακριβώς έκανε όλα αυτά τα χρόνια; Στο βιβλίο των Παπαχελά-Τέλλογλου υπάρχει μόνο μια γραφική περιγραφή του κλίματος της πρώτης θητείας του στην Αθήνα: «Η περίοδος 1951-1960 ήταν συναρπαστική για ένα νεαρό στέλεχος της CIA. Ο Ψυχρός Πόλεμος βρισκόταν στο ζενίθ του, η απειλή του κομμουνισμού ήταν η βασική προτεραιότητα της υπηρεσίας, τα μέσα και τα απόρρητα κονδύλια που είχε στη διάθεσή της απεριόριστα. […] Δεν υπήρχε πολιτικός ή αξιωματικός που ήθελε να κάνει καριέρα και να φτάσει ψηλά ο οποίος δεν περνούσε από τα γραφεία μας, θυμόταν προ καιρού στενός συνεργάτης του Γουέλς» («17», Αθήνα 2002, σ. 75-6).

*Διαφορετικής τάξης είναι ο ισχυρισμός του πρώην πράκτορα της NSA, Γουίνσλοου Πεκ, ότι ο Γουέλς διεδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην υπόθαλψη των διακοινοτικών ταραχών του 1963-64 στην Κύπρο, ως «ο άνθρωπος της CIA που υποστήριξε τον Σαμψών» -κι ότι καμάρωνε γι’ αυτό:

«Οταν συνάντησα κάποτε τον Γουέλς στην Ουάσιγκτον, μας έλεγε με υπερηφάνεια: “Είδατε το ’64 τι έκανα στην Κύπρο;”» (συνέντευξη στους Αρη Φακίνο & Εύη Δεμίρη, «Αντί», τχ.43 [17.4.1976], σ.10).

Η Επιτροπή Ελλήνων και Ελληνοαμερικανών που αποκάλυψε το όνομα και τη διεύθυνση του Γουέλς, προτιμά τέλος ν’ αναφερθεί στη δράση του στο Περού: «Εγινε μια αιματηρή αντικυβερνητική εξέγερση, κατά τη διάρκεια της οποίας πολλοί έχασαν τη ζωή τους. Η CIA κατηγορήθηκε ότι ήταν πίσω απ’ αυτή την εξέγερση. Ηταν καιρός για τον κ. Γουέλς να φύγη από τη Λατινική Αμερική» («Athens News» 25.11.75). Προφανώς, εννοεί την αιματηρή απεργία των αστυνομικών της Λίμα, που στις 5.2.1975 κατέληξε στην επιβολή στρατιωτικού νόμου (Marcel Niedergang, «Les 20 Ameriques Latines», Παρίσι 1977, τ. β’, σ. 136).

SHARE

Περισσότερα

MORE NEWS DESK

TOP LINE

H Τριάδας της Ψυχοπαθητικότητας> Σκληρότητα απέναντι στα ζώα, Πυρομανία και νυκτερινή ενούρηση
ΣΟΚ! Ενώ η Τουρκία προελαύνει σε ξηρά και θάλασσα ΜΚΟ εμπλέκει τον Αναστασιάδη σε ξέπλυμα μαύρου χρήματος!
Αυτοκράτορας των boutique hotels και με τη βούλα του Μετοχικού Ταμείου Στρατού
Μυστήριο με τον θάνατο Ιταλού μάνατζερ στην Αντίπαρο. “Καταραμένο” το ελληνικό καλοκαίρι 2019;
Τέτοιες ημέρες εξομολογούνται οι μοναχικοί και οι ρέμπελοι…
Η Four Seasons καρατομεί τα στελέχη που η ίδια επέλεξε στον Αστέρα
Ο Ηρωας Ελευθέριος Χανδρινός που βύθισε 2 τουρκικά αντιτορπιλικά και κατέρριψε 3 μαχητικά
Aπόπειρα εξαγοράς του Mykonos Live TV;
O Geoffrey συνεχίζει το pampering ενώ ΗΠΑ και Τουρκία στήνουν κοινές μπίζνες
Μύκονος, βαν, πειρατές και κουμανταδόροι
Oι ISV και εκείνοι που ISVίζουν!..
Tα κόκκινα δάνεια, οι γερμανικές τράπεζες, ο Κόπερφιλντ και τα ελληνικά πετρέλαια