Ο πάντα χαμογελαστός και ορεξάτος Leon Spinks (Λέον Σπίνκς), πίσω στις καλές εποχές, στα τέλη της δεκαετίας του ’70, είχε πάντα το δικό του χώρο στο περίφημο Sardi’s, το ιστορικό εστιατόριο του Broadway, όπου ο Frank Sinatra κινδύνευσε να σκοτωθεί από τις σφαίρες κάποιων σε μηχανές που δεν τον συμπαθούσαν και ενώ έτρωγε σε ένα από τα τραπέζια δίπλα στο παράθυρο.
Ο Jeff Powell θυμάται τον Vincent Sardi, έναν από τους για πολλά χρόνια ιδιοκτήτες της οικογενειακής επιχείρησης, να εξιστορεί συχνά αυτή την ιστορία και για το πως γλίτωσε ο Sinatra από ένα χαλάζι σφαιρών και θρυμματισμένων γυαλιών. Τελείωνε πάντα την ιστορία του για τον Ol ’Blue Eyes εξηγώντας, «Γι ‘αυτό αντικαταστήσαμε αυτά τα διαφανή παράθυρα στο δρόμο με αυτό το αδιαφανές γυαλί».
Τον Leon Spinks, σαν τον Sinatra, επίσης δεν τον συμπαθούσαν πολλοί στη Νέα Υόρκη εκείνη την εποχή και ο Sardi τον θυμόταν να φωνάζει μέσα από το μεγάλο κενό στα μπροστινά του δόνια, «Δόξα τω Θεέ μου, φίλε. Υπάρχουν ακόμα μερικοί άνθρωποι εκεί έξω που δεν είναι πολύ χαρούμενοι που νίκησα τον Muhammad Ali», υπενθυμίζοντας πάντα ότι «Είμαι ο μόνος άντρας που νίκησε ποτέ τον μεγάλο Ali όταν ήταν παγκόσμιος πρωταθλητής βαρέων βαρών».
Ήταν η πιο λαμπερή στιγμή στη ζωή του πυγμάχου από το St. Louis εκείνη η νίκη τον Φεβρουάριο του 1978 καθώς από τότε η καριέρα του πήρε τον κατήφορο. Αυτή ήταν η πιο περήφανη -αλλά όχι η μόνη- κληρονομιά του. Το χιούμορ του Spinks αντηχούσε για χρόνια στο Sardi’s γύρω από τις χίλιες και πλέον φωτογραφίες των διάσημων πελατών που κοσμούν τους τοίχους του εστιατορίου, συμπεριλαμβανομένης και της δικής του.
Ο Spinks διηγιόταν συχνά τι συνέβη εκείνο το απόγευμα στο Λας Βέγκας πριν από 43 χρόνια, αυτήν την εβδομάδα, όταν έσπασε τις καρδιές χιλιάδων θεατών, χτυπώντας ανελέητα τον Ali και τελικά κερδίζοντας με μια απόφαση split το πρωτάθλημα βαρέων βαρών, μόλις στον όγδοο επαγγελματικό αγώνα του. «Κανείς δεν μου χάρισε τον τίτλο», έλεγε πάντα ο Spinks.
«Αλλά αυτό το κουτάβι γάβγιζε δυνατά και ο Muhammad με… έβγαζε για βόλτα και προθέρμανση στο πάρκο πριν από τον μεγάλο αγώνα μας. Αγόρι, διασκεδάσαμε τόσο πολύ στο Hilton εκείνο το βράδυ» συμπλήρωνε. Ο Spinks ήταν αξιαγάπητος, δεν δίσταζε συνεχώς να κάνει αστεία και πλάκα και πάντα με δικά του έξοδα…
Πρόσφατα είχε επισκεφτεί ξανά τη Νέα Υόρκη με τη σύζυγό του, ενώ η προσωπική του περιουσία είχε εξανεμιστεί. «Αυτός είμαι», είχε πει γελώντας, με την αυτοπεποίθηση των μποξέρ παλαιάς κοπής. «Από βασιλιάς του κόσμου στο πάρκο με τα τροχόσπιτα». Στην πραγματικότητα τα πράγματα για εκείνον ποτέ δεν ήταν τόσο άσχημα. Με την αγαπημένη Μπάρμπαρα ως στήριγμα και την υποστήριξή της μέχρι το τέλος, πολέμησε σκληρά εκτός από τον τελευταίο νοσοκομειακό γύρο του τελευταίου του αγώνα, πέντε χρόνια ενάντια στον καρκίνο, σε ένα άνετο σπίτι στη γωνία από το ρινγκ του Λας Βέγκας, εκεί που γνώρισε τη μεγαλύτερη δόξα του.
Ο μποξέρ από το Σεντ Λούις είχε ήδη κερδίσει ένα χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο στους Αγώνες του 1976 στο Μόντρεαλ και στη συνέχεια κερδίζοντας τον Ali. Η μακρά, σταθερή πτώση ξεκίνησε στον επόμενο αγώνα του, επτά μήνες αργότερα. Μία -κερδοφόρα οικονομικά αλλά χαμένη στο ρίνγκ- ρεβάνς ενάντια στον Ali στο Superdome της Νέας Ορλεάνης. Αν και ο Neon συνέχισε να γυαλίζει το δαχτυλίδι του πρωταθλητή με το θαρραλέο επιθετικό του στυλ, τα ρεκόρ του έπεσαν σε 26 νίκες, 17 ήττες, τρεις ισοπαλίες και αποχώρησε στα 42.
Ωστόσο, ο Spinks έχασε για πάντα το γέλιο του όταν ένας από τους δύο γιους του, ο Leon Calvin, σκοτώθηκε από σφαίρες ενώ οδηγούσε στο East St. Louis. Αργότερα, ο αδερφός του Michael, επίσης παγκόσμιος πρωταθλητής βαρέων βαρών, υπέστη τη μόνη ήττα του από τις σιδερένιες γροθιές του Mike Tyson σε μόλις 91 δευτερόλεπτα.
Στο τέλος εκείνης της νύχτας ο Powell θυμάται την παρέα να τραγουδά τους στίχους του Sinatra: «Γευματίζουμε στo 21, γευματίζουμε στο Sardi’s». Ο Σινάτρα θa τραγουδούσε σίγουρα καλύτερα αλλά δεν ήταν πια μαζί τους. Επίσης και ο Vincent Sardi έχει φύγει από καιρό. Αυτά τα δύο υπέροχα εστιατόρια του Μανχάταν είναι κλειστά προς το παρόν από την Covid. Το 21, δυστυχώς, είναι απίθανο να ξανανοίξει. Ας ελπίσουμε ότι η πράσινη πινακίδα νέον πάνω από την μπροστινή πόρτα στο Sardi’s θα ανάψει ξανά σύντομα. Όχι μόνο ως ορόσημο από μόνο του, αλλά και ως λαμπερή μνήμη της τελευταίας φοράς που ο Leon Spinks πήρε ένα μεγάλο, αν και στραβό δάγκωμα από το Μεγάλο Μήλο.
Ο Spinks υπέφερε από σοβαρά προβλήματα υγείας τα τελευταία χρόνια, ενώ είχε διαγνωστεί και με προχωρημένο καρκίνο του προστάτη το 2019. Από το περιβάλλον του έγινε γνωστό ότι ο σπουδαίος πυγμάχος «πέθανε την Παρασκευή το απόγευμα στο Χέντερσον της Νεβάδας, έχοντας πλάι του τη σύζυγό του. «Ο Λέον πολέμησε σε κάθε μάχη του με τις ασθένειες χωρίς να χάσει ποτέ το χαμόγελο του, δείχνοντας αληθινή αποφασιστικότητα. Δεν έριξε ποτέ την πετσέτα.
Ο Leon έφτιαξε μια ζωή που ορίζεται από απίστευτη δύναμη και θέληση. Ήταν ένας ξεχωριστός και πανίσχυρος αθλητής, αλλά ήταν επίσης ένας στοργικός σύζυγος και ο πατέρας. Ήταν επίσης ένας αφοσιωμένος παππούς και φίλος. Τυχεροί όσοι τον γνώρισαν από κοντά», ανέφερε η δήλωση.
