kourdistoportocali.comNews DeskΚάποτε έτσι ήταν οι Αθηναίοι

Κάντο να δουλεύει

Κάποτε έτσι ήταν οι Αθηναίοι

Η ψήφος στον Παύλο Γερουλάνο θα είναι μέτρο και της ωριμότητας των πολιτών

Ενας πραγματικός Αθηναίος αλλά και ένας ευαίσθητος άνθρωπος.

Η ψήφος στον Παύλο Γερουλάνο θα είναι και ένα μέτρο της πολιτικής ωριμότητας των Αθηναίων.

Αλήθεια, πόσο έχουμε ωριμάσει μετά από ένα σκασμό λάθος πολιτικές επιλογές μας, στη διάρκεια της μεταπολίτευσης;

Πόσο ακριβά θα πληρώσουμε ακόμη την ψήφο μας σε λαικιστές, δημαγωγούς, ψεύτες;

Πόσο έχουμε ωριμάσει σαν πολίτες και σαν κοινωνία; Ιδού η πρόκληση…

Η ψήφος στον Παύλο Γερουλάνο που δεν έχει-ευτυχώς για μας και για τον ίδιο-κανένα από τα χαρακτηριστικά των δημαγωγών πολιτικών της μεταπολίτευσης θα είναι μέτρο και της ωριμότητας των πολιτών.

Κουρδιστό Πορτοκάλι

Ο ίδιος θα πει στην στην εκδήλωση του Πράττω>Τι πρέπει να κάνουμε ώστε η Αθήνα μας να προετοιμαστεί για τον αναβαθμισμένο ρόλο που θα της άξιζε; Το πρώτο μας βήμα είναι να μετατρέψουμε το σπιράλ της παραίτησης και της εγκατάλειψης σε σπιράλ συμμετοχής και αναβάθμισης. Σβήνει μια λάμπα και ο Δήμος δεν την αλλάζει. Μέσα στο σκοτάδι γεννιέται η ανομία, τα ναρκωτικά, η πορνεία, οι μικρές και μεγάλες μαφίες.  Η ανομία μάς οδηγεί στην παραίτησή. Δεν πιστεύουμε πια ότι έχουμε κάτι να δώσουμε στην γειτονιά μας. Ότι η γειτονιά μας αξίζει καλύτερα.  Και η παραίτηση οδηγεί στην εγκατάλειψη. Ή την φυγή.

Καμιά φορά όμως, η λύση είναι όσο απλή είναι να αλλάξεις μια λάμπα. Αλλάζεις την λάμπα, φτιάχνεις το κατεστραμμένο πεζοδρόμιο, καθαρίζεις το παγκάκι και ξαφνικά η γειτονιά αλλάζει προς το καλύτερο. Σε αυτήν τη γειτονιά εκείνη την ώρα πρέπει να φτιάξεις την συμμαχία που οραματιζόμαστε. Μια πραγματική συμμαχία των υπηρεσιών του Δήμου με τον Δημότη, για να προστατευτεί το έργο, για να φύγει η ανομία και να επιστρέψει ο χαρακτήρας της γειτονιάς μας. Αυτό έχει γίνει σε όλα τα μέρη του κόσμου που άλλαξαν προς το καλύτερο.

Πώς ξέρω ότι θα δουλέψει στην Αθήνα; Εμείς οι Αθηναίοι έχουμε αποδείξει ξανά και ξανά ότι σεβόμαστε ό,τι μας σέβεται. Αγκαλιάζουμε ό,τι μας αγκαλιάζει.  Δείτε το μετρό.  Αψεγάδιαστο.  Το αεροδρόμιο; Επίσης. Δεν είναι τυχαίο. Όταν λοιπόν γίνεται το πρώτο βήμα από την Πολιτεία, από τον Δήμο, από τον όποιο φορέα, τότε και εμείς το ενστερνιζόμαστε και είμαστε εκεί. Και τότε ξεκινά ο δρόμος της ανάκαμψης.

Φίλες και φίλοι, προσωπικά, δεσμεύομαι για κάτι πολύ συγκεκριμένο: ότι θα βρίσκομαι στο δρόμο, σε κάθε γειτονιά μέχρι κάθε τι που μας πικραίνει να μας κάνει να χαμογελάμε, μέχρι κάθε τι που μας φοβίζει να μας κάνει να νιώθουμε ασφάλεια, μέχρι κάθε τι που δεν δουλεύει να αρχίσει να λειτουργεί και να το αγκαλιάζουμε ως κοινωνία.

Και γνωρίζετε πολύ καλά ότι αυτό είναι που μας χωρίζει από την λογική της συντήρησης. Αυτό μας χωρίζει από την λογική «Δεν δουλεύει, κλείσε το». Δεν δουλεύει η ΕΡΤ, κλείσε την. Δεν δουλεύει η Δημοτική Αστυνομία, κλείσε την. Είναι βρώμικη και εγκαταλελειμμένη η Αθήνα, ιδιωτικοποίησε τα απορριμματοφόρα. Σε πικραίνει το Πολυτεχνείο, κάνε το μουσείο. Οι εύκολες λύσεις. Που στέλνουν αλλού τις ευθύνες.

Δεν πάει έτσι. Διότι μετά είναι ολισθηρός ο δρόμος. Αρχίζεις να κλείνεις τα μέσα που δεν σε παίζουν. Απαξιώνεις τη Βουλή διότι δεν έχει ρόλο και αφήνεις μόνο μια μικρή ομάδα να διαχειρίζεται τα προβλήματα της χώρας. Και πριν προλάβεις να καταλάβεις τι σου γίνεται, το λίκνο της Δημοκρατίας έχει γίνει μέρος του παγκόσμιου προβλήματος.  Και σίγουρα όχι η λύση του.

Ενώ, η προοδευτική λογική τι λέει; Ρωτάει πρώτα αν κάτι χρειάζεται. Αν ναι, τότε το κάνει να δουλεύει. Έτσι έσωσα την εταιρεία μου από τα πρόθυρα χρεοκοπίας. Έτσι κάναμε την ΕΡΤ πλεονασματική σε 6 μήνες. Έτσι στάθηκε στα πόδια της η Λυρική. Έτσι ανοίξαμε και παραδώσαμε στις ομοσπονδίες δύο Ολυμπιακά στολίδια όπως τα Λιόσια και το Κωπηλατοδρόμιο. Σκεφτείτε ότι επί Νέας Δημοκρατίας που ήταν κλειστά κόστιζαν 2 εκατομμύρια το χρόνο και όταν τα ανοίξαμε και τα  χαίρονται εκατοντάδες αθλητές και πολίτες κόστιζαν μόλις το ένα τρίτο. Πώς έγινε; Δεν είπαμε να πάει αλλού η ευθύνη. Είπαμε η ευθύνη είναι δική μας, όλων μας. Και μετά σου λένε «Ναι, αλλά είμαστε καλύτεροι διαχειριστές». Καμία σχέση. Καλοί διαχειριστές είναι εκείνοι που βρίσκουν αξία εκεί που όλοι νομίζουν ότι δεν υπάρχει.

Το πώς λύνουμε τα καθημερινά, μάς οδηγεί πώς θα κάνουμε πράξη τα οράματά μας. Στην Αθήνα θα φέρουμε μια μικρή επανάσταση με δυο κινήσεις:

Πρώτον, αλλάζοντας από την αρχή όλη την διάρθρωση, δομή και λειτουργία των υπηρεσιών του Δήμου.  Έτσι ώστε να ανασυσταθούν γύρω από την καθημερινότητα και τις ανάγκες του πολίτη, και οι δημότες της Αθήνας να εισπράττουν ένα ολοκληρωμένο αποτέλεσμα. Όχι πια υπηρεσίες με κενά και αλληλοεπικαλύψεις.  Συναρμοδιότητες χωρίς υπεύθυνους. Όχι άλλο «αυτό δεν είναι δική μου αρμοδιότητα».

Δεύτερον, Δήμος για τον πολίτη, με τον πολίτη. Καθημερινή συμμετοχή στα θέματα που καίνε την καθημερινότητά μας μέσα από θεσμούς διαβούλευσης και άμεσης δημοκρατίας. Ώστε ο Δήμος να πάψει να είναι μια στυγνή γραφειοκρατία που μιμείται το κράτος.  Και να γίνει ο χώρος που θα λύνουμε μαζί τα προβλήματά μας. Ένας χώρος πραγματικής δημοκρατίας. Ένας πραγματικός Δήμος.

Και όταν αυτό το πετύχουμε, θα ξυπνήσουμε μια μέρα σε μια νέα πραγματικότητα. Διότι όταν αρχίσουμε να λύνουμε τα θέματα με εμάς τους ίδιους στο επίκεντρο των αποφάσεών μας, τότε δεν θα έχουμε μόνο προετοιμάσει την Αθήνα για τα μεγάλα οράματα. Θα έχουμε αρχίσει να τα υλοποιούμε. Όταν πιστέψουμε ότι μεγάλα θέματα όπως η ανασφάλεια και η εγκατάλειψη λύνονται και παραμένουν λυμένα μέσα από τη δική μας συμμετοχή, δεν θα έχουμε κάνει μόνο το πρώτο βήμα προς μια πραγματική Δημοκρατία.  Θα έχουμε γίνει εμείς η πραγματική Δημοκρατία.

Ο Γερουλάνος στο Κόκκινο

Τα προβλήματα μπορεί να μην έχουν χρώμα, οι λύσεις όμως σαφέστατα έχουν. Αυτό που ελπίζω να κάνουμε για την πόλη είναι να γίνει ένα παράδειγμα δημοκρατικής και προοδευτικής κοινωνίας. Για εμένα, είναι πάρα πολύ σημαντικό να καταλάβουμε πόσο σημαντική είναι η συμμετοχή του πολίτη. Πιστεύω βαθιά ότι όσο πιο δημοκρατική είναι μια κοινωνία τόσο πιο αποτελεσματικά λύνει τα προβλήματά της. Και σε μια εποχή που η δημοκρατία πλήττεται σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου, θεωρώ ότι η Αθήνα με τις κατάλληλες προϋποθέσεις, θα μπορούσε να είναι ένα παράδειγμα του πώς μια κοινωνία λειτουργεί με επίκεντρό της τον πολίτη. Με επίκεντρο το συμφέρον των πολιτών.

-Με την απλή αναλογική έχουμε μια μεγάλη ευκαιρία να επανασυνδέσουμε τον πολίτη με την πολιτική. Και θα το κάνουμε αυτό μόνο αν εκλέξουμε ανθρώπους οι οποίοι έχουν άλλη νοοτροπία. Αν εκλέξουμε ανθρώπους οι οποίοι αντί να θεωρούν το κάθε οφίτσιο φέουδό τους, αρχίσουν να σκέφτονται δημιουργικά για το πώς λύνουμε τα προβλήματα.

-Πρέπει να διασφαλίσουμε ότι όταν συζητάμε για σοβαρά θέματα, όπως είναι η ασφάλεια στην Αθήνα, θα την κοιτάξουμε όχι από το πρίσμα της καταστολής, αλλά μέσα από μια διαδικασία όπου ο πολίτης παίζει ουσιαστικό ρόλο. Όπου έγινε σοβαρή δουλειά σε άλλες χώρες, ήταν πάντα με τη συμμετοχή και των πολιτών. Και όπου υπήρχε η συμμετοχή του πολίτη, οι λύσεις ήταν διαχρονικές και δημοκρατικές. Για μένα είναι ξεκάθαρο ότι δεν πρέπει με κανένα τρόπο να παραδοθεί η ατζέντα της ασφάλειας στη Δεξιά. Δεν πρέπει να ξεχνάμε όμως ότι χωρίς την αίσθηση ασφάλειας καμία ιδεολογία και καμιά πολιτική άποψη δεν επιβιώνει.

SHARE
MORE NEWS DESK