Η Ευρωπαική Ένωση έχει βάλει λέει κάμερες και παρακολουθεί την επέλαση των λαγοκέφαλων [Lagocephalus sceleratus], οι οποίοι έρχονται ως σαρκοβόρα σμήνη [ντοπαρισμένοι με ειδικά αναβολικά του Dr. Bill Gates; ] να καταπιούν την smart city του Ελληνικού σε 15′.
Oι Λαγοκέφαλοι αφανίζουν την αλιεία, αχρηστεύουν τους ψαράδες, αφανίζουν τα θαλασσινά από την διατροφή άρα προσφέρουν τεράστιες υπηρεσίες στην Agenda Aποπληθυσμού 2030.
Έτσι θα αποτελούσε μεγάλη έκπληξη εάν η Ursula επιχειρούσε να αντιμετωπίσει πραγματικά το πρόβλημα. Για την ώρα μοιράζουν κάτι χαρτζιλίκια στους αλιείς που ψαρεύουν μεγάλες ποσότητες λαγοκέφαλων-για ξεκάρφωμα.
Οι λαγοκέφαλοι είναι ένα απροσδόκητο εργαλείο αφανισμού-άσε που προσφέρουν συναρπαστική δράση καθώς κατασπαράζουν ανθρώπινη σάρκα με σπαρακτική ταχύτητα που κόβει την ανάσα-ειδικά όταν οι οξυδερκείς λουόμενοι απλώνουν τα δάχτυλά τους ώστε να τους δείξουν την συμπάθειά τους με την ίδια ευκολία που εμπιστεύθηκαν το μπράτσο τους στον πάστορα Σωτήρη Τσιόδρα και στους φιλανθρώπους Bill Gates και Epstein.
Στο μεταξύ οι οξυδερκείς δεν θέλουν να αντικρύσουν ούτε το νέο τσουνάμι που έρχεται μαζί με τα σμήνη των λαγοκέφαλων και αυτό είναι το σκάσιμο της φούσκας των ακινήτων τόσο στις πωλήσεις όσο και στις ενοικιάσεις.
Η πιάτσα των μεσιτών εκτιμά ότι το σκάσιμο της φούσκας είναι πλέον θέμα μηνών-ίσως έλθει με το σκάσιμο της φούσκας των κρατήσεων [πολλοί τουρίστες, μικρή διάρκεια παραμονής, ελάχιστη κατανάλωση] οι οποίες για την ώρα είναι συγκινητικά ανύπαρκτες. Πάμε όμως στα Σαγόνια του Λαγοκέφαλου γιατί εάν δαγκώσουν καμιά δεκαριά λουόμενους Γερμανούς στις παραλίες της Κρήτης δεν θα αποβιβάζονται ούτε τα στίφη του ξεναγού Ιάσονος.
Ένας τοξικός εισβολέας εμφανίζεται στις παραλίες της Μεσογείου
Ερευνητές αναφέρουν ότι ένα χωροκατακτητικό ψάρι pufferfish, που μεταφέρει ένα ισχυρό νευρικό δηλητήριο και εξαπλώνεται με ταχύτητα, αναδιαμορφώνει τμήματα της Μεσογείου Θάλασσας και εγείρει νέα ερωτήματα σχετικά με τη δημόσια ασφάλεια, τα μέσα διαβίωσης των αλιέων και την ανθεκτικότητα των ήδη στρεσαρισμένων θαλάσσιων οικοσυστημάτων.
Ένας τοξικός εισβολέας εμφανίζεται στις παραλίες της Μεσογείου
Το είδος που βρίσκεται στο επίκεντρο της αυξανόμενης ανησυχίας είναι το Lagocephalus sceleratus, που συχνά αποκαλείται ασημόμαυρο φρύνος ή pufferfish. Έχοντας εγκατασταθεί εδώ και καιρό στα ζεστά νερά του Ινδικού και του Ειρηνικού Ωκεανού, έχει πλέον εδραιωθεί σε μεγάλο μέρος της λεκάνης της Μεσογείου.
Κροάτες επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Juraj Dobrila στην Pula και το Ινστιτούτο Ωκεανογραφίας και Αλιείας στο Split επιβεβαίωσαν πρόσφατα νέες θεάσεις κατά μήκος της ανατολικής Αδριατικής. Παρόμοιες αναφορές έχουν φτάσει τα τελευταία χρόνια από την Τουρκία, την Αίγυπτο, την Τυνησία, την Ελλάδα, την Κύπρο, το Ισραήλ, ακόμη και από τις γαλλικές ακτές κοντά στη Narbonne.
Κάποτε θεωρούνταν μια σπάνια περιέργεια, αλλά τώρα οι ειδικοί στη θάλασσα αντιμετωπίζουν αυτό το ψάρι ως ένα μόνιμο – και επικίνδυνο – μέρος της μεσογειακής πανίδας.
Η χρονική στιγμή δεν θα μπορούσε να είναι χειρότερη. Η Μεσόγειος αντιμετωπίζει ήδη την αύξηση της θερμοκρασίας των νερών, την υπεραλίευση και την άφιξη άλλων λεγόμενων «Leshsepsian migrants» – ειδών που μετακινούνται από την Ερυθρά Θάλασσα στη Μεσόγειο μέσω της Διώρυγας του Σουέζ. Το Lagocephalus sceleratus είναι από τις πιο ανησυχητικές από αυτές τις νέες αφίξεις, επειδή μπορεί να επηρεάσει άμεσα τους ανθρώπους.
Ένα ψάρι που μπορεί να σκοτώσει χωρίς ούτε ένα δάγκωμα. Καλλιτέχνης του θανάτου-επιπέδου mRNA.
Ο κίνδυνος έγκειται λιγότερο στα δόντια του και περισσότερο σε αυτό που κρύβεται μέσα στο σώμα του. Η σάρκα και τα όργανά του περιέχουν τετροδοτοξίνη, μία από τις πιο ισχυρές φυσικές νευροτοξίνες-neurotoxins που είναι γνωστές. Η τετροδοτοξίνη μπλοκάρει τα κανάλια νατρίου που χρησιμοποιούν τα νευρικά κύτταρα για την αποστολή σημάτων. Μόλις εισέλθει στο σώμα, συνήθως μέσω της κατανάλωσης μολυσμένου ψαριού, το νευρικό σύστημα αρχίζει να διακόπτεται μέσα σε λίγα λεπτά έως ώρες.
Ήπια έκθεση: μυρμήγκιασμα γύρω από το στόμα, ζάλη, ναυτία.
Μέτρια έκθεση: απώλεια συντονισμού, ασαφής ομιλία, μυϊκή αδυναμία.
Σοβαρή έκθεση: αναπνευστική παράλυση, απώλεια συνείδησης, πιθανότητα θανάτου.
Δεν υπάρχει ειδικό αντίδοτο. Η θεραπεία επικεντρώνεται στη διατήρηση της αναπνοής του ατόμου και στην υποστήριξη της κυκλοφορίας του αίματος μέχρι να αποβληθεί η τοξίνη με φυσικό τρόπο.Ακόμη και μικρές ποσότητες τετροδοτοξίνης μπορεί να είναι θανατηφόρες και το μαγείρεμα, η κατάψυξη ή η ξήρανση των ψαριών δεν εξουδετερώνουν το δηλητήριο.Επιπλέον, το ψάρι pufferfish έχει ένα δυνατό σαγόνι που μοιάζει με ράμφος. Δύτες και ψαράδες έχουν αναφέρει δαγκώματα ικανά να αφαιρέσουν κομμάτια σάρκας. Οι επιστήμονες σημειώνουν ότι σοβαροί τραυματισμοί στα δάχτυλα είναι απολύτως πιθανοί εάν το ζώο δεν χειριστεί σωστά.
Πώς ένα τροπικό είδος κατέκτησε τη Μεσόγειο
Οι θαλάσσιοι βιολόγοι εντοπίζουν την άφιξη του Lagocephalus sceleratus στη Διώρυγα του Σουέζ, η οποία συνδέει την Ερυθρά Θάλασσα με την ανατολική Μεσόγειο. Το είδος καταγράφηκε για πρώτη φορά στην περιοχή στις αρχές της δεκαετίας του 2000 και στη συνέχεια άρχισε να εξαπλώνεται ραγδαία.
Λίγοι φυσικοί θηρευτές: Πολλοί πιθανοί θηρευτές αποθαρρύνονται από την τοξικότητά του.
Υψηλός ρυθμός αναπαραγωγής: Το είδος παράγει μεγάλο αριθμό αυγών, αυξάνοντας τις πιθανότητες επιβίωσης.
Θερμαινόμενες θάλασσες: Οι αυξανόμενες θερμοκρασίες της Μεσογείου ταιριάζουν σε ένα ψάρι προσαρμοσμένο στα τροπικά νερά.
Ανθρώπινη δραστηριότητα: Η ναυτιλία και η παράκτια ανάπτυξη μπορούν να δημιουργήσουν νέους οικοτόπους και διαδρόμους.
Μέσα σε μόλις δύο δεκαετίες, επιβεβαιωμένες θεάσεις έχουν εξαπλωθεί από την ανατολική Μεσόγειο στις κεντρικές και δυτικές λεκάνες, δείχνοντας πόσο γρήγορα μπορεί να εγκατασταθεί ένα χωροκατακτητικό είδος όταν οι συνθήκες είναι ευνοϊκές.
Οικολογικά και οικονομικά κύματα σοκ για τις παράκτιες κοινότητες
Η νέα άφιξη δεν απειλεί μόνο τους κολυμβητές ή τους περίεργους τουρίστες. Επηρεάζει επίσης τα εύθραυστα θαλάσσια τροφικά πλέγματα και τα μέσα διαβίωσης που βασίζονται σε αυτά.
Περιοχή επίδρασης Παρατηρούμενες ή αναμενόμενες επιπτώσεις
Θαλάσσια βιοποικιλότητα Θήρευση των ιθαγενών ασπόνδυλων και των μικρών ψαριών, ανταγωνισμός με τα τοπικά είδη για τροφή και βιότοπο.
Αλιεία Ζημιές σε δίχτυα και πετονιές από ισχυρά δόντια, μειωμένα αλιεύματα πολύτιμων ειδών, απόρριψη τοξικών ψαριών.
Δημόσια υγεία Κίνδυνος δηλητηρίασης σε περίπτωση λανθασμένης αναγνώρισης και κατανάλωσης, πιθανοί τραυματισμοί από δαγκώματα, πίεση στις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης.
Τουρισμός Ο φόβος για την επικίνδυνη άγρια ζωή μπορεί να επηρεάσει την εικόνα δημοφιλών παραλιών και σημείων κατάδυσης.
Οι ειδικοί προειδοποίησαν ότι η ανεξέλεγκτη επέκταση του είδους θα μπορούσε να αποδυναμώσει περαιτέρω τα ιχθυαποθέματα που ήδη βρίσκονται υπό πίεση από δεκαετίες υπεραλίευσης.
Ορισμένοι ψαράδες μικρής κλίμακας στην ανατολική Μεσόγειο λένε ότι πλέον αλιεύουν περισσότερα pufferfish από ό,τι πωλήσιμα αλιεύματα σε συγκεκριμένες ημέρες, χάνοντας χρόνο και χρήματα βγάζοντας τα ζώα από τα κατεστραμμένα δίχτυα. Επειδή το ψάρι είναι τοξικό, υπάρχει μικρή αγοραία αξία για να αντισταθμίσει αυτές τις απώλειες.
[Μπορεί λοιπόν να αντιληφθεί κανείς γιατί τα mRNA σμήνη των Leshsepsian migrants καταφθάνουν ανενόχλητα και στη Μεσόγειο με κατεύθυνση το Nammos, το Scorpios και τις Πόλεις των 15′]
Καλό καλοκαίρι…
