Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2022.
Καθώς τα πρόσωπα και οι ρόλοι γίνονται όλο και πιο ευδιάκριτοι, καθώς ένα μετά το άλλο τα κράτη και οι ηγεσίες τους που συμμετείχαν ακούσια ή εκούσια στο πανδημικό project σπεύδουν άρον-άρον (ώστε να μην κατηγορηθούν ακόμη και για συμμετοχή σε εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας) να ανακαλέσουν τα μέτρα που είχαν λάβει εναντίον των λαών τους με εργαλείο τον τρόμο, αναρωτιέται κανείς εάν αξίζει στην ιστορία του Ερρίκου Ντυνάν (τόσο του Νοσοκομείου) όσο και του Ελβετού ανθρωπιστή και ιδρυτή του διεθνούς ερυθροσταυρικού κινήματος η ταύτισή του-ακόμη και μετά θάνατον- με τον κ. Θεόδωρο Βασιλακόπουλο;
By Βlade Runner
Ο κ. Βασιλακόπουλος, όλο αυτό το διάστημα το τελευταίο που υπηρέτησε ήταν οι ανθρωπιστικές αξίες, ο σεβασμός θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου, η ανθρώπινη συμπεριφορά που περιμένει κανείς από το πρόσωπο που δηλώνει γιατρός και με το άλλοθι του ειδικού εξασφάλισε μία διαρκή παρουσία στα εγχώρια κανάλια των οποίων τόσο η αισθητική όσο και η ποιότητα των προγραμμάτων τους είναι γνωστές.
Το Ερρίκος Ντυνάν Hospital Center φέρει το όνομα του Ελβετού ανθρωπιστή και ιδρυτή του διεθνούς ερυθροσταυρικού κινήματος, καθώς στον πυρήνα των αξιών του βρίσκονται οι ιδέες της φροντίδας, της συμπαράστασης, της αλληλεγγύης και του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, τις οποίες υπηρετεί με ήθος και συνέπεια.
Ανήκει στην εταιρεία “ΗΜΙΘΕΑ Μ.Α.Ε.” και αποτελεί ένα από τους πλέον σύγχρονους και μεγαλύτερους νοσηλευτικούς οργανισμούς που δραστηριοποιούνται στο χώρο της παροχής υπηρεσιών υγείας, τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην ευρύτερη περιοχή της Νοτιοανατολικής Ευρώπης.
Κατασκευάστηκε σύμφωνα με τις προδιαγραφές του Π.Δ. 517/91, με κτηριακές υποδομές εξαρχής και αποκλειστικά σχεδιασμένες για τη λειτουργία νοσοκομείου, το οποίο άρχισε να λειτουργεί το 2000.
Υπηρετεί με συνέπεια τις αξίες του, έχοντας πάντα στο επίκεντρο της προσοχής του τον άνθρωπο και τη διασφάλιση της υγείας του, επενδύει στην πρόοδο της ιατρικής επιστήμης και μέσω της εταιρικής του δράσης στηρίζει την κοινωνία-όπως διαβάζουμε στον ιστότοπό του.
Ο Ερρίκος Ντυνάν (Jean Henri Dunant) τώρα ήταν ελβετός επιχειρηματίας και κοινωνικός ακτιβιστής. Υπήρξε ο ιδρυτής του Ερυθρού Σταυρού και τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης το 1901-γράφει το εξαιρετικό sansimera.gr στη σχετική βιογραφία.
Γεννήθηκε στις 8 Μαΐου 1828 στη Γενεύη της Ελβετίας. Ήταν ο πρωτότοκος γιος του επιχειρηματία Ζαν Ζακ Ντυνάν και της Αντουανέτ Κολαντόν. Οι Ντυνάν ήταν πιστοί Χριστιανοί του Καλβινιστικού δόγματος, με σημαντική επιρροή στην κοινωνία της Γενεύης και αξιοσημείωτο φιλανθρωπικό έργο. Από νωρίς εμφύσησαν στο γιο τους την αξία της κοινωνικής προσφοράς και της φιλανθρωπίας.
Στα 19 του ο Ερρίκος Ντυνάν ίδρυσε με μία παρέα φίλων του ένα σύλλογο μελέτης της Βίβλου και συνέδραμαν οικονομικά φτωχούς και αποφυλακισμένους. Εξαιτίας των μέτριων επιδόσεών του παράτησε το Κολέγιο και άρχισε να εργάζεται σε μία τράπεζα. Το 1852 ίδρυσε το ελβετικό παράρτημα της Χριστιανικής Αδελφότητος Νέων (ΧΑΝ, UMCA) και τρία χρόνια αργότερα έλαβε μέρος στην ίδρυση της Διεθνούς ΧΑΝ στο Παρίσι.
Το 1856 εγκατέλειψε την τράπεζα και δραστηριοποιήθηκε επιχειρηματικά στην Αλγερία, που βρισκόταν τότε υπό γαλλική κατοχή. Οι αποικιακές αρχές τού έβαζαν πολλά εμπόδια κι έτσι αποφάσισε να απευθυνθεί προσωπικά στον αυτοκράτορα Ναπολέοντα Γ’. Η συνάντησή τους επρόκειτο να γίνει στην Ιταλία, όπου ο γαλλικός στρατός μαχόταν στο πλευρό των Ιταλών εναντίον των Αυστριακών, που κατείχαν μεγάλο μέρος της Βόρειας Ιταλίας.
Έτσι, ο Ερρίκος Ντυνάν έγινε αυτόπτης μάρτυρας της μάχης του Σολφερίνο στις 24 Ιουνίου 1859, που στοίχισε τη ζωή σε περίπου 40.000 στρατιώτες και των δύο πλευρών. Θυμήθηκε το ανθρωπιστικό του παρελθόν και οργάνωσε υπηρεσίες πρώτων βοηθειών, τόσο για τους Γάλλους και Ιταλούς, όσο και για τους Αυστριακούς τραυματίες.
Με το έργο του «Ανάμνηση από το Σολφερίνο» («Un Souvenir de Solferino», 1862) πρότεινε να δημιουργηθούν σε όλες τις χώρες εθελοντικές οργανώσεις περίθαλψης, με σκοπό την πρόληψη και ανακούφιση του πόνου στον πόλεμο και την ειρήνη, χωρίς φυλετικές ή θρησκευτικές διακρίσεις. Πρότεινε, επίσης, μία διεθνή συμφωνία, που θα κάλυπτε τους τραυματίες πολέμου, η οποία υπογράφτηκε στη Γενεύη το 1864, τη χρονιά που ίδρυσε τον Ερυθρό Σταυρό και σχηματίστηκαν οι πρώτες εθνικές οργανώσεις.
Αφού χρεοκόπησε, επειδή είχε παραμελήσει τις επαγγελματικές του υποθέσεις, ο Ντυνάν έφυγε το 1867 από τη Γενεύη κι έζησε το μεγαλύτερο μέρος της υπόλοιπης ζωής του στη φτώχεια και την αφάνεια. Συνέχισε να προωθεί το ενδιαφέρον για τη μεταχείριση των αιχμαλώτων πολέμου, την κατάργηση της δουλείας, τη διεθνή διαιτησία, τον αφοπλισμό και τη δημιουργία μιας πατρίδας για τους Εβραίους. Το 1901 τιμήθηκε με το πρώτο Νόμπελ Ειρήνης, για τη συνεισφορά του στην ίδρυση του Ερυθρού Σταυρού.
Ο Ερρίκος Ντυνάν πέθανε στο Χάιντεν της Ελβετίας στις 30 Οκτωβρίου 1910, σε ηλικία 82 ετών.
