Η σφαγή της 7ης Οκτωβρίου της Hamas δείχνει ότι το Ποτέ ξανά-Never Again ήταν ψέμα – άποψη
O κόσμος είχε την ευκαιρία να αποδείξει ότι έχει μάθει τα μαθήματα του Ολοκαυτώματος και την προώθηση του Ποτέ ξανά. Ο κόσμος είπε ψέματα.
By BEN M. FREEMAN/Jerusalem Post
28 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2024 12:24
Μετά το Ολοκαύτωμα, το Never Again, ακούστηκε μια κραυγή σε όλο τον κόσμο. Στο Treblinka, ένα πρώην στρατόπεδο θανάτου των Ναζί, στέκεται ένα ισχυρό μνημείο που δηλώνει Ποτέ ξανά σε διάφορες γλώσσες, όπως τα εβραϊκά, τα γαλλικά, τα ρωσικά και τα αγγλικά. Στέκεται ως μια υπόσχεση που δόθηκε στην κυριολεξία ότι ποτέ ξανά οι Εβραίοι δεν θα δολοφονηθούν επειδή είναι Εβραίοι.
Ωστόσο, στις 7 Οκτωβρίου, η Hamas δολοφόνησε βάναυσα περισσότερους από 1.200 Ισραηλινούς και απήγαγε περίπου 240 άλλους. Φυσικά, οι μη Εβραίοι υπήρξαν θύματα τόσο των φρικιαστικών δολοφονιών όσο και της απαγωγής που ακολούθησε, αλλά ήταν –χωρίς να ακούγομαι βαρετός– παράπλευρες ζημιές. Αν και κάθε χαμένη ζωή είναι μια τραγωδία και τόσο σημαντική όσο οποιαδήποτε άλλη, δεν ήταν οι κύριοι στόχοι. Σύμφωνα με το καταστατικό της Hamas και τις επανειλημμένες ανακοινώσεις τους, το σχέδιό τους ήταν –και είναι– να δολοφονήσουν όσο το δυνατόν περισσότερους Εβραίους. Όμως, παρά αυτές τις δηλώσεις, ο κόσμος συνέχισε να τους επιτρέπει να λαμβάνουν χρηματοδότηση όλη την ώρα που εκπαιδεύονταν να δολοφονούν Εβραίους. Οι γενοκτονικές υποσχέσεις τους αγνοήθηκαν εντελώς.
Αλλά οι προθέσεις τους έγιναν εμφανείς στις 7 Οκτωβρίου. Όχι σε κλίμακα, φυσικά, αλλά σε βαρβαρότητα, τα εγκλήματά τους απηχούσαν τα χειρότερα εγκλήματα των Ναζί. Αποκεφάλισαν εβραϊκά μωρά. Τα έκαψαν ζωντανούς σε φούρνους. Ισραηλινές γυναίκες –και άνδρες– βιάστηκαν μαζικά. Τα γεννητικά τους όργανα υπέστησαν βαναυσότητα, βασανίστηκαν σεξουαλικά και εξευτελίστηκαν. Οι επιζώντες του Ολοκαυτώματος δολοφονήθηκαν. Ολόκληρες οικογένειες εξοντώθηκαν εν ψυχρώ.
Και ποια, πρέπει να ρωτήσουμε, ήταν η ανταπόκριση του κόσμου; Είναι αλήθεια ότι οι περισσότερες κυβερνήσεις –και μάλιστα κάποιες σημαντικές κυβερνήσεις– έσπευσαν να καταδικάσουν τη Hamas και να διεκδικήσουν το δικαίωμα του Ισραήλ να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Αν και αν αυτό είχε να κάνει περισσότερο με την διαφαινόμενη απειλή του ιρανικού καθεστώτος παρά με τη φρίκη για τη σφαγή των Εβραίων μένει να φανεί.
Δεν αποτελεί έκπληξη, δεδομένης της δηλητηριώδους εξάπλωσης του μίσους των Εβραίων, ο κόσμος των «ανθρωπίνων δικαιωμάτων» έχει δαιμονοποιήσει το Ισραήλ. Ο Antonio Guterres, ο γενικός γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών, υποστήριξε ότι το Ισραήλ ήταν κατά κάποιο τρόπο υπεύθυνο για τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν εναντίον του. Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι βγήκαν (και εξακολουθούν να βγαίνουν) στους δρόμους των πρωτευουσών του κόσμου για να δαιμονοποιήσουν τους Εβραίους και το Ισραήλ και να διαδώσουν την αντιεβραϊκή τους χολή. Στη Μελβούρνη φώναξαν «Gas the Jews!», στο Λονδίνο φωνάζουν «Παγκοσμιοποιήστε την Intifada!», στο Τορόντο φωνάζουν «From the River to the Sea!»
Οι Εβραίοι είναι οι μόνοι άνθρωποι στον κόσμο που βίωσαν γενοκτονία και στη συνέχεια δαιμονοποιήθηκαν, κατηγορήθηκαν ότι διέπραξαν οι ίδιοι γενοκτονία και δικάστηκαν στο ICJ επειδή υπερασπίστηκαν τον εαυτό τους.
Αλλά αυτή δεν ήταν η μόνη απάντηση που είδαμε. Παράλληλα με το απεχθές να κατηγορείται το θύμα, γίναμε μάρτυρες και κάτι σχεδόν χειρότερο. Η πλήρης διαγραφή της εβραϊκής εμπειρίας. Αυτό δεν είναι πιο ξεκάθαρο από τη σιωπή των παγκόσμιων φεμινιστικών οργανώσεων που ήταν βουβές στα φρικτά εγκλήματα που διαπράχθηκαν κυρίως κατά των Ισραηλινών γυναικών.
Η υπηρεσία του ΟΗΕ για τις γυναίκες πρόδωσε τις Ισραηλινές μέσω της σιωπής της. Σε μια συγκέντρωση στο Λονδίνο στις 3 Δεκεμβρίου, οι συμμετέχοντες έφεραν πλακάτ που έγραφαν «Γυναίκες του ΟΗΕ η σιωπή σας είναι δυνατή». Ήταν μια έντονη υπενθύμιση ότι οι Εβραίοι δεν υπολογίζονται. Οι Γυναίκες του ΟΗΕ τελικά καταδίκασαν τα εγκλήματα που βασίζονται στο σεξ δύο μήνες μετά τις 7 Οκτωβρίου. Αλλά αυτό ήταν πολύ λίγο, πολύ αργά.
Ο ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ του ΟΗΕ Antonio Guterres ξεναγείται στην Αίθουσα Ονομάτων στο Yad Vashem, κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψης στο Ισραήλ το 2017. (φωτογραφία: RONEN ZVULUN/REUTERS)
Ωστόσο, την Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος-Holocaust Remembrance Day, στις 27 Ιανουαρίου, οι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο σταματούν για να «θυμηθούν» το Ολοκαύτωμα (και άλλες γενοκτονίες). Θα προσποιηθούν ότι θρηνούν τα έξι εκατομμύρια. Θα μιλήσουν για τα μαθήματα του Ολοκαυτώματος. Τι γίνεται όμως με το πρωταρχικό μάθημα; Να σταματήσει το μίσος των Εβραίων και να υπερασπιστούν τους Εβραίους. Όχι, από τις 7 Οκτωβρίου είναι ξεκάθαρο ότι το μάθημα έχει αφαιρεθεί από το πρόγραμμα σπουδών. Δεν τους ένοιαζε όταν η Hamas απείλησε να δολοφονήσει Εβραίους. Και πολλοί δεν νοιάστηκαν όταν η Hamas δολοφόνησε Εβραίους.
Αυτό θα πρέπει να είναι απαράδεκτο για την εβραϊκή κοινότητα. Δεν θέλουμε, δεν πρέπει να θέλουμε, κενά λόγια συμπάθειας, θλίψης. Τις μέρες μετά τις 7 Οκτωβρίου, το «Never Again is Now» ήταν τάση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και σε συγκεντρώσεις υπέρ των Εβραίων και των Σιωνιστών. Και για τους Εβραίους, το Ποτέ ξανά είναι τώρα.
Γίναμε μάρτυρες της χειρότερης σφαγής Εβραίων από το Ολοκαύτωμα σε πραγματικό χρόνο. Είδαμε εικόνες που δεν πιστεύαμε ποτέ δυνατές. Ακόμη και όσοι από εμάς έχουμε αφιερώσει τη ζωή μας στην εξερεύνηση και την κατανόηση του εβραϊκού μίσους σε όλες του τις μορφές, έχουμε συγκλονιστεί μέχρι τον πυρήνα μας με αυτό που συνέβη στο νότιο Ισραήλ εκείνο το περιβόητο πρωινό του Οκτωβρίου.
Γίναμε μάρτυρες της χειρότερης σφαγής Εβραίων από το Ολοκαύτωμα σε πραγματικό χρόνο. Είδαμε εικόνες που δεν πιστεύαμε ποτέ δυνατές. Ακόμη και όσοι από εμάς έχουμε αφιερώσει τη ζωή μας στην εξερεύνηση και την κατανόηση του εβραϊκού μίσους σε όλες του τις μορφές, έχουμε συγκλονιστεί μέχρι τον πυρήνα μας με αυτό που συνέβη στο νότιο Ισραήλ εκείνο το περιβόητο πρωινό του Οκτωβρίου.
Όταν οι Εβραίοι λένε ποτέ ξανά, το εννοούμε. Αλλά όταν κάποιοι στον μη εβραϊκό κόσμο λένε τα λόγια, γίνονται μια κενή κοινοτοπία. Χωρίς νόημα. Σηματοδοτώντας τη Διεθνή Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος, πρέπει να αναρωτηθούμε ποιο είναι το νόημα; Γιατί να στέκεστε εκεί με τα ζοφερά πρόσωπά σας καθώς προφέρουμε τα ονόματα των στρατοπέδων θανάτου ή ακούμε τις ιστορίες των επιζώντων, ενώ δεν θα μπορούσατε να νοιάζεστε λιγότερο για τους Εβραίους;
Με τη Hamas, ο κόσμος είχε την ευκαιρία να αποδείξει ότι έχει μάθει τα μαθήματα του παρελθόντος. Ότι έχουν ξεπεράσει το μίσος ή την αδιαφορία τους για τους Εβραίους. Ότι κατανοούν το Ποτέ ξανά και τον ρόλο τους στη διασφάλισή του. Και τόσοι πολλοί από αυτούς έχουν αποτύχει. Και όχι μόνο στον απόηχο της 7ης Οκτωβρίου.
Δεν κατάφεραν να το σταματήσουν εξαρχής.
Προσωπικά, θα προτιμούσα όσοι μας δαιμονοποίησαν ή μας διέγραψαν –όπως ο Jeremy Corbyn, ο ΟΗΕ κ.ά.– να κρατούν το στόμα τους κλειστό την Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος. Κρατήστε τις κενές δηλώσεις σας που απο-εβραϊκοποιούν τις πιο φρικτές από όλες τις φρικτές, εβραϊκή εμπειρία στην πρόσφατη ιστορία. Κρατήστε την ψεύτικη συμπάθειά σας και τις ρηχές σας ευχές για ένα καλύτερο αύριο. Γνωρίζουμε ότι το όραμά σας για μια ουτοπία δεν περιλαμβάνει Εβραίους.
Είστε ψεύτες. Και δεν θα σας εμπιστευτούμε ποτέ ξανά.
>
Ο BEN M. FREEMAN είναι ο ιδρυτής του σύγχρονου κινήματος Jewish Pride, παιδαγωγός και συγγραφέας του Jewish Pride: Rebuilding a People. Το νέο του βιβλίο είναι το Reclaiming Our Story: The Pursuit of Jewish Pride.
