Έχει κανείς παρατηρήσει ότι οι Αμερικανοί τραπεζίτες είναι υπ’ ατμό σχετικά με τους προτεινόμενους νέους κανόνες κεφαλαίων στις ΗΠΑ; Τι τους έφτασε ως εκεί;
Ίσως είναι όλα αυτά που γράφονται για τις τρομερές συνέπειες για την αμερικανική οικονομία. Ίσως οι καθόλου συγκαλυμμένες δημόσιες προειδοποιήσεις από πολλά τραπεζικά στελέχη. Το να κάνεις αγωγές στη ρυθμιστική αρχή δεν είναι «ποτέ μια προτιμώμενη επιλογή», είπε στους επενδυτές ο Jeremy Barnum της JPMorgan Chase σε πρόσφατη κλήση κερδών, αλλά «δεν μπορεί να αφαιρεθεί από το τραπέζι».
Ή ίσως είναι ο κατακλυσμός των επιστολών που έφθασαν πρόσφατα στα ψηφιακά ταχυδρομικά κουτιά της Federal Reserve και άλλων τραπεζικών οργανισμών.
Η προσπάθεια της αμερικανικής κυβέρνησης για τη δημιουργία νέων τραπεζικών κανόνων έχει πολλά στάδια. Οι ρυθμιστικές αρχές δημοσιεύουν την ατζέντα τους στο Ομοσπονδιακό Μητρώο, το επίσημο ημερολόγιο-πλατφόρμα της ομοσπονδιακής κυβέρνησης των ΗΠΑ που περιέχει κανόνες κυβερνητικών υπηρεσιών, προτεινόμενους κανόνες και δημόσιες ανακοινώσεις. Εκεί μιλούν τα μέλη του κλάδου και πραγματοποιούν τις αναλύσεις των επιπτώσεων.
Η ανταλλαγή απόψεων μεταξύ τραπεζικού κλάδου και επόπτη, σε αυτό το στάδιο, γίνεται με καφέ, συχνά από ιδιωτικούς χώρους σε ομοσπονδιακά κτίρια. Στη συνέχεια δημοσιεύεται μια «Ειδοποίηση Προτεινόμενης Δημιουργίας Κανόνων», αρχίζει η «περίοδος σχολίων», τα ενδιαφερόμενα μέρη υποβάλλουν τις προτάσεις τους στις ρυθμιστικές αρχές —και η διαμάχη είναι πλέον δημόσια.
Η διαδικασία είναι συνήθως αρκετά τεχνική. Από τον Ιούλιο κιόλας, όταν κατατέθηκαν προτάσεις για τον τρόπο υλοποίησης του πλαισίου της Βασιλείας ΙΙΙ, γνωστό ως «Τελικό παιχνίδι της Βασιλείας ΙΙΙ» (το πλαίσιο Βασιλεία ΙΙΙ είναι ένα διεθνές κανονιστικό πλαίσιο που επιδιώκει να ενισχύσει την κανονιστική ρύθμιση, την εποπτεία και τη διαχείριση κινδύνων του τραπεζικού τομέα), τα αφεντικά των μεγάλων τραπεζών φαίνεται ότι προσβλήθηκαν προσωπικά.
Ίσως η διαδικασία της σκέψης τους να πηγαίνει ως εξής: Είμαστε πραγματικά τόσο ανίκανοι στη διαχείριση του κινδύνου που τα επίπεδα κεφαλαίου σε όλο το σύστημα πρέπει να αυξηθούν κατά 16%; Μετά τη συσσώρευση παραπόνων, η περίοδος σχολίων παρατάθηκε από τις 30 Νοεμβρίου έως τις 16 Ιανουαρίου.
Πλέον όλες οι καταγγελίες και οι απόψεις έχουν κατατεθεί, και το βάθος των αντιθέσεων είναι σαφές.
Η Latham & Watkins, μια δικηγορική εταιρεία, διαπιστώνει ότι ενώ 347 υποβολές διαφωνούν εν όλω ή εν μέρει με τους νέους τραπεζικούς κανόνες, μόνο εννέα τους υποστηρίζουν όπως προτάθηκαν. Ένα ευρύ φάσμα ομάδων βρήκε σφάλματα. Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς άλλη αιτία που θα ένωνε τη BlackRock και την Goldman Sachs με την Εθνική Ένωση για την Προώθηση των Έγχρωμων Ανθρώπων, τους περιβαλλοντολόγους, τους κτηματομεσίτες και τους περισσότερους εν ενεργεία γερουσιαστές.
Οι νέοι τραπεζικοί κανόνες είναι ογκώδεις και περίπλοκοι, όπως και τα παράπονα. Αλλά συνοψίζονται σε τρία θέματα.
Πρώτον, μια μεγάλη αύξηση κεφαλαίου είναι περιττή. Δεύτερον, οι κανόνες θα παρεμποδίσουν την ικανότητα των τραπεζών να διαμεσολαβούν στις κεφαλαιαγορές. Τρίτον, θα συντρίψουν τον δανεισμό σε σημαντικά μέρη της οικονομίας, όπως τα στεγαστικά και περιβαλλοντικά έργα (ειδικά αυτά που ευνοούνται από τον νόμο για τη μείωση του πληθωρισμού του προέδρου Joe Biden).
Πέρυσι τα αφεντικά των τραπεζών φάνηκαν παραιτημένα στη μοίρα τους.
Η Marianne Lake της JPMorgan περιέγραψε τις προτάσεις ως «σαν να είσαι όμηρος». Οι νέες απαιτήσεις ήταν τόσο σοκαριστικές στην αρχή που «ακόμα κι αν αλλάξουν λίγο, θα είστε ευγνώμονες για αυτό, αλλά μάλλον θα είναι ακόμα υψηλές». Τώρα φαίνονται πιο σίγουροι ότι οι κανόνες θα τροποποιηθούν. «Δεν νομίζω ότι κανείς [νομίζει] ότι αυτό θα προχωρήσει όπως προτείνεται», δήλωσε ο Denis Coleman της Goldman Sachs στις 16 Ιανουαρίου.
Οι διοικητές της Fed συνήθως προσπαθούν να καταλήξουν σε συναίνεση όσον αφορά ρυθμιστικά θέματα. Αυτή τη φορά, ωστόσο, είναι διχασμένοι, με τη Michelle Bowman και τον Christopher Waller, δύο διορισμένους υπό τον Donald Trump, να αντιτίθενται στους κανόνες όταν τους προτάθηκαν για πρώτη φορά. Στις 16 Ιανουαρίου, ο Waller είπε στο Brookings Institute, μια δεξαμενή σκέψης, ότι «ίσως είναι καλύτερο να τους αποσύρουν και να ξεκινήσουν από την αρχή». Στις 17 Ιανουαρίου η Bowman είπε στο Εμπορικό Επιμελητήριο, ότι οι υπηρεσίες θα πρέπει να κάνουν «ουσιαστικές αλλαγές» στους προτεινόμενους κανόνες. Ακόμη και ο Jerome Powell, πρόεδρος της Fed, έχει εκφράσει επιφυλάξεις.
Υπάρχουν τρεις τρόποι για να προχωρήσουν τα πράγματα. Οι ρυθμιστικές αρχές θα μπορούσαν να προχωρήσουν απτόητες και να οριστικοποιήσουν τους κανόνες. Αυτό σχεδόν σίγουρα θα είχε ως αποτέλεσμα τις καταθέσεις αγωγών, κάτι που ανέφερε ο Barnum της JP Morgan. Οποιαδήποτε νομική ενέργεια θα επικεντρωθεί σε διαδικαστικά ζητήματα: Oι τραπεζικοί λομπίστες υποστηρίζουν ότι οι υπηρεσίες έχουν παραβιάσει τη νομοθεσία που απαιτεί δεδομένα και αναλύσεις πίσω από τις προτάσεις να διατίθενται στο κοινό.
Οι δύο άλλες επιλογές είναι εξίσου δύσκολες: Οι οργανισμοί θα μπορούσαν να κάνουν πιο ουσιαστικές αλλαγές στους κανόνες ή θα μπορούσαν να τους αποσύρουν και να ξεκινήσουν ξανά. Κάθε προσέγγιση θα απαιτούσε επανάληψη του κύκλου προτάσεων και σχολίων.
Μια δύσκολη κατάσταση γίνεται ακόμα πιο δύσκολη από το γεγονός ότι ο διαθέσιμος χρόνος που έχουν οι υπήρεσίες αρχίζει να εξαντλείται. Ο νόμος αναθεώρησης από το Κογκρέσο επιτρέπει σε ένα επερχόμενο Κογκρέσο να απορρίψει οποιονδήποτε κανόνα οριστικοποιηθεί σε λιγότερο από 60 νομοθετικές ημέρες πριν αναλάβει την εξουσία. Δεδομένων των επικείμενων προεδρικών εκλογών και των αδειών για τις καλοκαιρινές διακοπές, αυτή η προθεσμία είναι πιο κοντά από όσο φαίνεται.
Εάν οι κανόνες δεν οριστικοποιηθούν σύντομα και ο Trump, ο οποίος μείωσε τις κεφαλαιακές απαιτήσεις των τραπεζών όταν ήταν στην εξουσία, κερδίσει τις εκλογές τον Νοέμβριο, φαίνεται πιθανό ότι τα εξαιρετικά σκληρά πρότυπα θα απορριφθούν εντελώς.
Έτσι, οι τραπεζίτες έχουν κάθε κίνητρο να καθυστερήσουν τη χρονική στιγμή κατά την οποία θα μπορούσαν να οριστικοποιηθούν οι κανόνες. Αυτό όμως θα επηρεάσει την πολιτική επιρροή τους;
Τα αφεντικά των τραπεζών δεν είναι συνήθως μεγάλοι πολιτικοί υποστηρικτές. Σύμφωνα με στοιχεία που συγκέντρωσε το Open Secrets, μια μη κερδοσκοπική εταιρεία, ούτε ο Jamie Dimon της JPMorgan ούτε ο David Solomon της Goldman Sachs έχουν δώσει χρήματα κατά τη διάρκεια αυτής της προεδρικής εκστρατείας. Μεταξύ των πιο κατώτερων στελεχών, δεν φαίνεται να υπήρξε στροφή προς τα δεξιά. Ωστόσο, κανείς δεν γνωρίζει τι θα συμβεί τους επόμενους μήνες όταν δεν θα υπάρχουν άλλες επιλογές στο τραπέζι.
