Δευτέρα 29 Δεκεμβρίου 2025
Όπως και στην Ελλάδα, έτσι και στον κόσμο, οι παγκοσμιοποιητές δεν εξαιρούν από τον αφανισμό ακόμη και τα “δικά τους” παιδιά.
Τους πρoπαγανδιστικούς κριούς της Agenda 2030-Mείωσης του κοστοβόρου δυτικού πληθυσμού, όπως είναι η Επιχείρηση COVID-19, τα εμβόλια ευθανασίας και στείρωσης του πληθυσμού, η εργαστηριακή “κλιματική αλλαγή”, το μεταναστευτικό-αντικατάσταση πληθυσμών, η WOKE εμμονή, etc.
Η καθηγήτρια Emma Johnston, Αντιπρύτανης του Πανεπιστημίου της Μελβούρνης [Vice-Chancellor of the University of Melbourne], κορυφαία Αυστραλή επιστήμονας, προσωπικότητα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, γνωστή ως ηγέτιδα της επιστήμης που άλλαξε τα δεδομένα, πέθανε σε ηλικία 52 ετών, μετά από επιπλοκές του καρκίνου με τον οποίο διαγνώσθηκε αρχές του 2025.
Τόσο η ίδια όσο και το Πανεπιστήμιό της υπήρξαν υπέρμαχοι των εμβολίων COVID-19, της κλιματικής αλλαγής και συνολικότερα της διαβόητης Agenda 2030 [αποπλυθησμού].
Διαγνώστηκε με καρκίνο νωρίτερα το 2025. Παρά τη διάγνωσή της, η Johnston συνέχισε να εργάζεται για όσο διάστημα μπορούσε, παραμένοντας αφοσιωμένη στους φοιτητές, το προσωπικό και την ευρύτερη αποστολή της δημόσιας εκπαίδευσης. Απόφοιτη του Πανεπιστημίου της Μελβούρνης, όπου αργότερα ολοκλήρωσε το διδακτορικό της στη θαλάσσια οικολογία, η Johnston έχτισε μια καριέρα επικεντρωμένη στην κατανόηση των ανθρώπινων επιπτώσεων στο θαλάσσιο περιβάλλον. Απεβίωσε στα τέλη Δεκεμβρίου. Οι συνάδελφοί της τη θυμούνται ως στοχαστική, ηθική και βαθιά αφοσιωμένη στην εκπαίδευση και την έρευνα.
Το πανεπιστήμιο έκανε την ανακοίνωση τη Δευτέρα και αναφέρθηκε στους ρόλους της καθηγήτριας Johnston στους τομείς της εκπαίδευσης και της επιστήμης.
Ήταν διευθύντρια του CSIRO και της Αρχής Θαλάσσιου Πάρκου του Μεγάλου Κοραλλιογενούς Υφάλου [Great Barrier Reef Marine Park Authority], διοικητής του Ιδρύματος Ian Potter και πρώην πρόεδρος της Science and Technology Australia.
Η καθηγήτρια Johnston τιμήθηκε επίσης ως Officer του Τάγματος της Αυστραλίας το 2018 για την εξέχουσα προσφορά της στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, ιδιαίτερα στην θαλάσσια οικολογία, την οικοτοξικολογία και τα ερευνητικά ινστιτούτα.
Η καθηγήτρια τιμήθηκε με το παράσημο AB.
«Ήταν μια από τις κύριες συγγραφείς της τρέχουσας Έκθεσης για την Κατάσταση του Περιβάλλοντος στην Αυστραλία-State of Environment Report for Australia και έχει συγγράψει 185 άρθρα σε επιστημονικά περιοδικά με αξιολόγηση από ομοτίμους και έχει επιβλέψει περισσότερους από 35 φοιτητές τριτοβάθμιας εκπαίδευσης», αναφέρει η δήλωση.
Έχοντας υπηρετήσει το πανεπιστήμιο μόνο για 11 μήνες, η καθηγήτρια Johnston «βοήθησε το πανεπιστήμιό μας να εστιάσει τη συλλογική του νοημοσύνη στον καλύτερο τρόπο προώθησης της κρίσιμης ακαδημαϊκής του αποστολής, στην οποία πίστευε τόσο ακράδαντα, μέσω μιας νέας στρατηγικής που ονομάζεται Ανθεκτικότητα-Resilience», δήλωσε σε φόρο τιμής η πρύτανης του Πανεπιστημίου της Μελβούρνης Jane Hansen AO.
«Αυτή είναι μια απώλεια όχι μόνο για το πανεπιστήμιό μας, τον τομέα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, τους τομείς της έρευνας και της επιστήμης, αλλά και για το έθνος. Θα γίνει αισθητή σε όλους όσους είχαν το προνόμιο να τη γνωρίσουν και να συνεργαστούν μαζί της», είπε.
Ο Υπουργός Παιδείας Jason Clare δήλωσε ότι ήταν «τόσο σοκαρισμένος» και «λυπημένος που άκουσε» ότι η καθηγήτρια Johnston πέθανε.
«Η Emma Johnston ήταν KAI και από τους πιο ευγενικούς ανθρώπους… ήταν επίσης μια από τη νέα γενιά πανεπιστημιακών ηγετών της Αυστραλίας και μια πραγματική μεταρρυθμίστρια», είπε.
Η καθηγήτρια Johnston, κορυφαία παγκοσμίως στη θαλάσσια οικολογία, διορίστηκε αντιπρύτανης του Πανεπιστημίου της Μελβούρνης το 2024. Εξελέγη στην Australian Academy of Technological Sciences and Engineering το 2019 και στην Αυστραλιανή Ακαδημία Επιστημών-Australian Academy of Science το 2022.
Η Emma Johnston, η αντιπρύτανης του Πανεπιστημίου της Μελβούρνης, η οποία πέθανε σε ηλικία 52 ετών, ήταν θαλάσσια οικολόγος, μια οραματίστρια ηγέτιδα στην επιστήμη και την έρευνα, μια παθιασμένη υποστηρίκτρια του περιβάλλοντος, μια λαμπρή και ενδιαφέρουσα στην επικοινωνία και μια στοργική μέντορας. Η Εmma ήταν επίσης φίλη μας-γράφει ο προπαγανδιστικός ιστότοπος του WEF, The Conversation.
Στον ίδιο ιστότοπο [The Conversation] διαβάζουμε επίσης>
Γεννημένη το 1973 και μεγαλωμένη στη Μελβούρνη, το αστέρι της Emma ανέβηκε ραγδαία. Η επιτυχία της οφειλόταν στη βαθιά αγάπη της για την επιστήμη, την επίλυση προβλημάτων και την ομαδική εργασία. Ως Dux of University High School (όπου τώρα υπάρχει ένα σπίτι που φέρει το όνομά της), διηύθυνε την μαθητική εφημερίδα και ξεκίνησε μια περιβαλλοντική ομάδα και ένα πρόγραμμα ανακύκλωσης.
Αφού ολοκλήρωσε το PhD της στη θαλάσσια οικολογία στο Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης, η Emma έγινε αναπληρώτρια λέκτορας στο UNSW το 2001, όπου δημιούργησε μια ακμάζουσα ερευνητική ομάδα που μελετούσε τις επιπτώσεις της ρύπανσης και της κλιματικής αλλαγής στα θαλάσσια και παράκτια οικοσυστήματα. Το 2005 ίδρυσε το Πρόγραμμα Έρευνας για το Λιμάνι του Σίδνεϊ [ Sydney Harbour Research Program], για να κατανοήσει και να αποκαταστήσει το μεγάλο φυσικό πλεονέκτημα αυτής της πόλης.
Αυτά τα θέματα της πολυπλοκότητας, της αλληλεξάρτησης και της ανθεκτικότητας των οικοσυστημάτων θα γίνονταν κατευθυντήριες αναφορές για την μετέπειτα καριέρα της ως επικεφαλής της έρευνας και ένθερμη υποστηρίκτρια της επιστήμης.
Η Emma πίστευε ότι η έρευνα πρέπει να αφορά την ομαδική εργασία και όχι τις προσωπικές διακρίσεις. Επέβλεψε αξιοσημείωτα 33 διδακτορικούς φοιτητές, ενώ τιμά φοιτητές και μεταδιδακτορικούς ερευνητές, και καθοδήγησε αμέτρητους συναδέλφους της καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας της. Πολυάσχολη αλλά ποτέ βιαστική, η Emma ήταν γενναιόδωρη με τον χρόνο και την προσοχή της και αγαπούσε να συναντά έξυπνους και περίεργους ανθρώπους.
Ως νεοπροαχθείσα καθηγήτρια, επιλέχθηκε να παραστεί στην 64th Lindau meeting of Nobel Laureates, όπου εκφώνησε την ομιλία μετά το δείπνο.
Η έρευνά της και η επιστημονική της επικοινωνία κέρδισαν βραβεία, όπως το NSW Premier’s Award for Biological Sciences, το εναρκτήριο Μετάλλιο Nancy Millis για τις Γυναίκες στην Επιστήμη – Nancy Millis Medal for Women in Science της Αυστραλιανής Ακαδημίας Επιστημών και το Βραβείο Eureka για την Προώθηση της Κατανόησης της Επιστημονικής Έρευνας.
Έγινε μέλος της Αυστραλιανής Ακαδημίας Τεχνολογικών Επιστημών και Μηχανικής το 2019 και της Αυστραλιανής Ακαδημίας Επιστημών το 2022.
[She became a fellow of the Australian Academy of Technological Sciences and Engineering in 2019 and of the Australian Academy of Science in 2022.]
Η ηγεσία της Εmma έχει λάβει πολλές μορφές. Ως πρόεδρος του φοιτητικού συλλόγου κατά τη διάρκεια των σπουδών της στο πανεπιστήμιο, απολάμβανε τις πολιτικές αντιπαραθέσεις και τις δυνατές αλλαγές. Κάθε φορά που υποτιμούνταν σε έναν νέο ρόλο, της άρεσε να υπενθυμίζει στους φίλους της ότι η θητεία της ως πρόεδρος του φοιτητικού συλλόγου την είχε προετοιμάσει ακόμη και για την πιο επιφυλακτική υποδοχή.
Ως παρουσιάστρια στην τηλεοπτική εκπομπή Coast Australia, το φυσικό της στυλ και η γνήσια απόλαυση των θαυμάτων του άγριου ωκεανού είχαν απήχηση στο κοινό παγκοσμίως.
Το 2017, η Εmma έγινε πρόεδρος του Science & Technology Australia. Ενώ βρισκόταν εκεί, βοήθησε στην ίδρυση του αναγνωρισμένου προγράμματος Superstars of STEM, το οποίο εργάζεται για την ενίσχυση του προφίλ των γυναικών και των non-binary επιστημόνων, και έγινε η πρώτη πρόεδρος του οργανισμού που απευθύνθηκε στο National Press Club, όπου διακήρυξε τη δυνατότητα της επιστήμης να παρέχει λύσεις στα προβλήματα της ανθρωπότητας.
Περίπου την ίδια εποχή, διορίστηκε Κοσμήτορας Επιστημών στο UNSW, αν και μετά από κάποια αρχική απροθυμία για το πώς η θέση θα επηρέαζε τον χρόνο της με τα δύο μικρά παιδιά της. Όταν ο υποψήφιος εργοδότης της τής πρόσφερε περισσότερα χρήματα για τη φροντίδα των παιδιών, απάντησε ότι ήθελε πραγματικά να δει τα παιδιά της και ότι μια καλύτερη λύση θα ήταν απλώς να μην περιμένει να πηγαίνει σε εκδηλώσεις τις περισσότερες νύχτες της εβδομάδας.
Τον Φεβρουάριο του 2025, μετά από μια θητεία ως Αναπληρώτρια Αντιπρύτανης (Έρευνας) στο Πανεπιστήμιο του Sydney-Deputy Vice-Chancellor (Research) at the University of Sydney, η Emma επέστρεψε στο πανεπιστήμιο όπου σπούδασε ως Αντιπρύτανης του Πανεπιστημίου της Μελβούρνης. Αυτός ο διορισμός την έδωσε την καλύτερη δυνατή θέση για να εργαστεί προς το όνειρό της για μια ανθεκτική, ενημερωμένη και κινητοποιημένη κοινωνία πολιτών που μπορεί να αντέξει τις καταιγίδες της κλιματικής αναταραχής και να χτίσει ένα ισχυρό μέλλον για την ανθρωπότητα και τον πλανήτη.
Ως μέλος του διοικητικού συμβουλίου του CSIRO και διοικητής του Ιδρύματος Ian Potter, η ηγεσία και ο αντίκτυπος της Emma στην αυστραλιανή έρευνα ήταν εκτεταμένα.
Είχε μια τρομερή σαφήνεια σκοπού και μια διαρκή ελπίδα για την ανθρωπότητα. Η στρατηγική ανθεκτικότητας [resilience strategy] που υπέβαλε για το Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης, η οποία ολοκληρώθηκε λίγες εβδομάδες πριν από τον θάνατό της στις 26 Δεκεμβρίου 2025, ήταν το πρώτο βήμα στο δεκαετές σχέδιό της να χτίσει μια εξαιρετική, ενδυναμωμένη και ανθεκτική Αυστραλία.
Ως διευθύντρια του διοικητικού συμβουλίου της Αρχής Θαλάσσιου Πάρκου του Μεγάλου Κοραλλιογενούς Υφάλου, η Emma ηγήθηκε της έκθεσης για την Κατάσταση του Περιβάλλοντος του 2021 για την αυστραλιανή κυβέρνηση. Σε αυτήν, τόνισε ότι ο ωκεανός μπορούσε να απορροφήσει μόνο μια συγκεκριμένη ποσότητα θερμότητας πριν φτάσει σε καταστροφική (!) κατάρρευση. Η Emma δεν ήθελε τίποτα λιγότερο από το να σώσει τον κόσμο, αλλά – όπως και ο ωκεανός – στο τέλος μπορούσε να κάνει μόνο τόσα πολλά.
Οι τελευταίοι μήνες της Emma σημαδεύτηκαν με εντατικοποίηση της αποστολής της – κατάλαβε ότι ο χρόνος της τελείωνε. Μόλις 52 ετών όταν πέθανε από επιπλοκές που σχετίζονταν με τον καρκίνο, δεν είχε ακόμη τελειώσει με την ανατροφή των παιδιών, με τη διάσωση των ωκεανών και του πλανήτη, με την φροντίδα και την ανύψωση της επόμενης γενιάς ή με την αναμόρφωση του αυστραλιανού τοπίου έρευνας και τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
Σε ένα πρόσφατο φωνητικό σημείωμα προς μία από εμάς (την (Kylie), είπε:
Αυτό που με ώθησε στη ζωή μου είναι η βαθιά αγάπη για την επιστήμη, η αγάπη για την εργασία με τους ανθρώπους και η βοήθεια που τους δίνω να ευδοκιμήσουν και να επιτύχουν, και η επιθυμία να συνεργαστώ με άλλους για να προστατεύσω αυτόν τον κόσμο στον οποίο ήμουν βυθισμένη ως επιστήμονας. Και σε αυτό, νιώθω ότι έχω ξεπεράσει κατά πολύ αυτό που είχα ποτέ βάλει στόχο να πετύχω.
Η Εmma αφήνει πίσω τον σύζυγο της Sam και τα δυο τους παιδιά.
Σχετικά νέα>
Θλίψη ξανά και στα Ιωάννινα για την αιφνίδια απώλεια της Μαίρης Νταλαμάγκα
Θλίψη και συγκίνηση έχει προκαλέσει στα Ιωάννινα η είδηση της αιφνίδιας απώλειας της Μαίρης Νταλαμάγκα, μιας γυναίκας που άφησε το αποτύπωμά της τόσο στον χώρο της περιφερειακής τηλεόρασης όσο και στη δημόσια υπηρεσία, σύμφωνα με το epirusgate.gr.
Η Μαίρη Νταλαμάγκα εργάστηκε σε μια ιδιαίτερα απαιτητική περίοδο για τα περιφερειακά μέσα ενημέρωσης, λίγο μετά το 1990, όταν η τοπική τηλεόραση βρισκόταν σε φάση ανάπτυξης. Υπήρξε παρουσιάστρια στον τηλεοπτικό σταθμό ΗΧΩ Ιωαννίνων, την περίοδο που τον διηύθυνε ο αείμνηστος Κώστας Χρηστίδης, ενώ συνέχισε την καριέρα της σε ΜΜΕ της Μακεδονίας.
Η επαγγελματική και ανθρώπινη διαδρομή της
Όσοι συνεργάστηκαν μαζί της κάνουν λόγο για έναν άνθρωπο πάντα πρόσχαρο, προσιτό και καταδεκτικό, τόσο στο επαγγελματικό όσο και στο κοινωνικό περιβάλλον. Παράλληλα, δημιούργησε μια δεμένη και αγαπημένη οικογένεια, που αποτέλεσε σταθερό σημείο αναφοράς στη ζωή της.
Τα τελευταία περίπου 25 χρόνια υπηρέτησε ως δικαστικός υπάλληλος στο Δικαστικό Μέγαρο Ιωαννίνων, με τους συναδέλφους της να μιλούν με τα καλύτερα λόγια για την ευσυνειδησία, τη συνέπεια και το ήθος της.
Η εξόδιος ακολουθία θα τελεστεί αύριο στις 11 το πρωί στον Ιερός Ναός Περίβλεπτου Ιωαννίνων, όπου συγγενείς, φίλοι και συνάδελφοι θα έχουν την ευκαιρία να πουν το τελευταίο αντίο.
