kourdistoportocali.comNews DeskO Έλληνας Μοσέ Νταγιάν>Tο χαμογελαστό παιδί του Χάρβαρντ γίνεται εφιάλτης του Ερντογάν

Κυριάκος Μητσοτάκης_πολυνίκης κατά των Τούρκων

O Έλληνας Μοσέ Νταγιάν>Tο χαμογελαστό παιδί του Χάρβαρντ γίνεται εφιάλτης του Ερντογάν

Ξεπέρασε ήδη τον μύθο του Κωνσταντίνου Καραμανλή ενώ απειλεί να ξεπεράσει και τον Ανδρέα Παπανδρέου

Τελικά ο Κυριάκος Μητσοτάκης εξελίσσεται σε Εφιάλτη του Ταγίπ Ερντογάν.

Μετά την πανωλεθρία των Τούρκων στον Έβρο διαφαίνεται μία νέα μεγάλη νίκη, αυτή τη φορά στο Αιγαίο, για τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις.

Από τον Ian Ford

Προάγγελος της ελληνικής επικυριαρχίας και στο Αιγαίο το στραπάτσο που προκάλεσε η φρεγάτα ΛΗΜΝΟΣ και ο γενναίος κυβερνήτης της Αντιπλοίαρχος Ιωάννης Σαλιάρης στη τουρκική φρεγάτα Kemal Reis.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, το χαμογελαστό παιδί του Χάρβαρντ, μετατρέπεται σε εθνικό ηγέτη και μάλιστα στη κυριολεξία με το σπαθί του απειλώντας να ξεπεράσει ακόμη και αυτόν τον μύθο του Ανδρέα Παπανδρέου ενώ με την νίκη στον Έβρο ξεπέρασε ήδη τον Εθνάρχη Καραμανλή.

Πίσω από το ευγενικό και ήρεμο χαμόγελο του Έλληνα πρωθυπουργού ανακαλύπτουμε έναν τολμηρό ηγέτη ο οποίος αποδεικνύει το μέγεθός του στο γήπεδο, στην ώρα της μάχης. Εάν στις νίκες του συμπεριλάβουμε και την νίκη επί της πανδημίας έχουμε ένα πρωτόγνωρο σερί επιτυχιών για Έλληνα πρωθυπουργό.

Είναι γνωστό ότι ο Κυριάκος με τον Ερντογάν δεν είχαν ουδεμία χημεία από την πρώτη κιόλας εκρηκτική συνάντησή τους και ίσως και τη μοναδική αντίστοιχης διάρκειας.  Τότε ο Κυριάκος είχε καθυστερήσει στο ραντεβού τους και ο Τούρκος είχε αρχίσει να φορτώνει.

Οι νίκες του Έλληνα πρωθυπουργού παραπέμπουν στον ήρωα των Ισραηλινών, τον περίφημο στρατηγό και πολιτικό (ήταν σοσιαλιστής) Μοσέ Νταγιάν.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης γεννήθηκε στην Αθήνα στις 4 Μαρτίου 1968.

Αφού αποφοίτησε αριστούχος το 1986 από το Κολλέγιο Αθηνών συνέχισε τις σπουδές του στην Αμερική. Σπούδασε κοινωνικές επιστήμες στο Harvard από όπου αποφοίτησε με την ανώτατη τιμητική διάκριση «summa cum laude» ενώ τιμήθηκε με τα έπαθλα «Hoopes» και «Tocqueville» για την εκπόνηση της διατριβής του με θέμα την αμερικανική εξωτερική πολιτική απέναντι στην Ελλάδα. Συνέχισε τις σπουδές του στο Stanford, στον τομέα των διεθνών οικονομικών σχέσεων και τις ολοκλήρωσε στο Harvard Business School στον τομέα της διοίκησης επιχειρήσεων.

Πριν ασχοληθεί με την πολιτική, εργάστηκε επί μία δεκαετία στον ιδιωτικό τομέα στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Διετέλεσε οικονομικός αναλυτής στην Chase Investment Bank και σύμβουλος στην κορυφαία εταιρία συμβούλων McKinsey and Company στο Λονδίνο. Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα, εργάστηκε ως ανώτατο στέλεχος επενδύσεων στην Alpha Ventures της Alpha Bank και στη συνέχεια μετακινήθηκε στον Όμιλο της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας. Διατέλεσε για τρία χρόνια Διευθύνων Σύμβουλος της Εθνικής Επιχειρηματικών Συμμετοχών, την οποία και ανέδειξε σε κορυφαία εταιρεία στην Ελληνική και Βαλκανική αγορά του private equity και του venture capital.

Η Εθνική Επιχειρηματικών Συμμετοχών χρηματοδότησε πολλές γρήγορα αναπτυσσόμενες επιχειρήσεις με ίδια κεφάλαια, δημιουργώντας εκατοντάδες θέσεις απασχόλησης. Για την επαγγελματική του δραστηριότητα έχει λάβει τιμητικές διακρίσεις, με σημαντικότερη την βράβευσή του το 2003 από το World Economic Forum ως «Global Leader for Tomorrow».

Στις εκλογές του 2004 και του 2007 εξελέγη πρώτος σε σταυρούς προτίμησης βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία στη μεγαλύτερη εκλογική περιφέρεια της χώρας, τη Β΄ Αθηνών, ενώ στις εκλογές του 2009 εξελέγη για τρίτη φορά. Στις εκλογές του Μαΐου 2012 εξελέγη για μία ακόμη φορά πρώτος στη Β’ Αθηνών, ενώ ήταν επικεφαλής του ψηφοδελτίου στις εκλογές του Ιουνίου 2012.

Στη Βουλή των Ελλήνων έχει συμμετάσχει στην Επιτροπή Αναθεώρησης του Συντάγματος και στις Επιτροπές Οικονομικών, Παραγωγής και Εμπορίου, Ευρωπαϊκών Υποθέσεων και Εξωτερικών και Άμυνας ενώ διετέλεσε για δύο χρόνια Πρόεδρος της Επιτροπής Περιβάλλοντος.

Έως τις εκλογές του 2012 ήταν Τομεάρχης Περιβαλλοντικής Πολιτικής της Νέας Δημοκρατίας. Έχει επισκεφθεί πολλές περιβαλλοντικά ευαίσθητες περιοχές της χώρας, έχει συμμετάσχει σε δεκάδες συνέδρια για το περιβάλλον στην Ελλάδα και το εξωτερικό μεταξύ αυτών στις διεθνείς διασκέψεις του ΟΗΕ για την κλιματική αλλαγή στο Μπαλί, το Πόζναν, το Κανκούν και την Κοπεγχάγη.

Διετέλεσε υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης από τις 25 Ιουνίου 2013 μέχρι τις 27 Ιανουαρίου 2015.

Στις εθνικές εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015 εξελέγη για πέμπτη φορά βουλευτής της ΝΔ στη Β’ Αθηνών τετραπλασιάζοντας τους σταυρούς που έλαβε σε σχέση με τις εθνικές εκλογές του Μαΐου 2012.

Το Φεβρουάριο του 2015 ανέλαβε πρώτος τη τάξει Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι γιος του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, πρώην πρωθυπουργού και επίτιμου προέδρου της Νέας Δημοκρατίας και της Μαρίκας Γιαννούκου και αδελφός της πρώην υπουργού Εξωτερικών Ντόρας Μπακογιάννη.

Μιλάει Αγγλικά, Γαλλικά και Γερμανικά και έχει εκδώσει το βιβλίο «Οι Συμπληγάδες της Εξωτερικής Πολιτικής».

Έχει τρία παιδιά, τη Σοφία, τον Κωνσταντίνο και τη Δάφνη.

Μοσέ Νταγιάν> Ο ήρωας των Ισραηλινών

Ο Μοσέ Νταγιάν (εβραϊκά: משה דיין, αγγλικά: Moshe Dayan, 20 Μαΐου 1915−16 Οκτωβρίου 1981) ήταν Ισραηλινός στρατηγός και σοσιαλιστής πολιτικός, αρχηγός του Γενικού Επιτελείου του ισραηλινού στρατού (1955-1958), υπουργός Γεωργίας (1959-1964), Εθνικής Άμυνας (1967-1974) και Εξωτερικών (1977-1979).

Σοσιαλιστής πολιτικά, ο Νταγιάν έγινε παγκοσμίως γνωστός για τις τολμηρές στρατιωτικές του νίκες ενάντια σε αριθμητικά πολλαπλάσιες Αραβικές δυνάμεις: το 1967 στον πόλεμο των έξι ημερών με αιφνιδιαστικό χτύπημα κατέστρεψε ολοσχερώς την αιγυπτιακή πολεμική αεροπορία πριν προλάβει να απογειωθεί και ταυτόχρονα εισέβαλε στη Συρία κατακτώντας τα υψώματα Γκολάν που μέχρι σήμερα κατέχει το Ισραήλ.

Έχασε το αριστερό μάτι το 1941 πολεμώντας με τις βρετανικές δυνάμεις εναντίον του Άξονα στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και έκτοτε φορούσε ένα μαύρο «πειρατικό» κάλυμμα για το υπόλοιπο της ζωής του, κάτι που τον έκανε μία από τις πιο διάσημες φιγούρες της διεθνούς πολιτικής.
Γεννήθηκε το 1915 και μεγάλωσε στο κιμπούτς Ντεγκάνια Αλέφ, ένα από τα πρώτα σοσιαλιστικά κιμπούτς του Ισραήλ (που τότε ήταν βρετανική κτήση). Στα εφηβικά του χρόνια εντάχθηκε στην Χαγκανά, την παράνομη παραστρατιωτική οργάνωση των ισραηλινών που πολεμούσε εναντίον των Βρετανών αποικιοκρατών αλλά και εναντίον των Παλαιστινίων, που ήταν η πλειοψηφία των κατοίκων της περιοχής. Το 1940 οι βρετανικές αρχές τον συνέλαβαν, αλλά την επόμενη χρονιά απελευθερώθηκε για να πάρει μέρος σε καταδρομικές επιχειρήσεις στο Λίβανο ενάντια στους Γάλλους του Βισύ, που ήταν συνεργάτες των Γερμανών και κατείχαν την περιοχή. Σε εκείνες τις επιχειρήσεις τραυματίστηκε σοβαρά όταν μία σφαίρα χτύπησε τα κιάλια που χρησιμοποιούσε εκείνη τη στιγμή. Λόγω των εκτεταμένων τραυμάτων που υπέστη από τα θραύσματα του γυαλιού και λόγω της καθυστέρησης μέχρι να μεταφερθεί για νοσηλεία, έχασε το αριστερό του ματι. Επείδη δεν ήταν δυνατό να τοποθετηθεί ένα γυάλινο υποκατάστατο, ο Νταγιάν φορούσε ένα χαρακτηριστικό μαύρο κάλυμμα για όλη την υπόλοιπη ζώη του.
Το 1948, κατά τη διάρκεια του πρώτου Αραβο-Ισραηλινού πολέμου, αμέσως μετά την ανακήρυξη του Ισραήλ σε ανεξάρτητο κράτος, ο 32χρονος Νταγιάν πέτυχε σημαντικές νίκες στην κοιλάδα του Ιορδάνη. Το 1956 στην κρίση του Σουέζ ήταν αρχηγός του Επιτελείου Στρατού και μέσα σε μία εβδομάδα κατέλαβε τη χερσόνησο του Σινά. Στη συνέχεια ασχολήθηκε με την πολιτική ως μέλος του σοσιαλιστικού Μαπάι και αργότερα του επίσης σοσιαλιστικού Ράφι, και αρχικά τοποθετήθηκε υπουργός Γεωργίας. Το 1967 ως Υπουργός Άμυνας (μέχρι το 1974) σχεδίασε και πέτυχε την εντυπωσιακή νίκη του Ισραήλ κατά της Αιγύπτου, Συρίας, Ιράκ, Ιορδανίας, στον Πόλεμο των Έξι Ημερών. Τότε, μέσα σε έξι μέρες το Ισραήλ κατέκτησε τη χερσόνησο του Σινά, τη Λωρίδα της Γάζας, τη Δυτική Όχθη και την Ανατολική Ιερουσαλήμ, και τα ωψώματα Γκολάν.
Μετά τον πόλεμο του Γιομ Κιπούρ, το 1974, ο Νταγιάν αποσύρθηκε για ένα σύντομο διάστημα από την πολιτική σκηνή. Εκείνος ο πόλεμος έληξε τον Οκτώβριο του 1973 χωρίς ξεκάθαρο νικητή, και πολλοί Ισραηλινοί τον κατηγόρησαν ότι δεν ήταν έτοιμος στο ξεκίνημα του πολέμου, κάτι που ο ίδιος αρνήθηκε σθεναρά τονίζοντας τις καινούριες νίκες που πέτυχε ενάντια σε αριθμητικά ανώτερες δυνάμεις. Το 1977 προσχώρησε στο κόμμα του Μεναχέμ Μπέγκιν για να λάβει μέρος στην κυβέρνηση ως Υπουργός Εξωτερικών, ως το 1979. Με την ιδιότητα αυτή συνέβαλε στην υπογραφή της ειρηνευτικής συμφωνίας με την Αίγυπτο.

Πέθανε το 1981 από καρδιακή προσβολή. Το Τελέμ, ένα αριστερό/πατριωτικό κόμμα που είχε ιδρύσει, είχε κερδίσει δύο έδρες στις βουλευτικές εκλογές της 30ης Ιουνίου 1981.

SHARE

Περισσότερα

MORE NEWS DESK