kourdistoportocali.comNews DeskΑνοιχτός ο φάκελλος της "Απόδρασης από το Alcatraz"> Τι συνέβη τελικά στους τρεις δραπέτες

Γράφει η Melissa Koenig/Dailymail.Com

Ανοιχτός ο φάκελλος της “Απόδρασης από το Alcatraz”> Τι συνέβη τελικά στους τρεις δραπέτες

Η μητέρα των Anglins συνέχιζε να λαμβάνει λουλούδια σε ειδικές περιστάσεις για χρόνια χωρίς κάποια κάρτα, ενώ όταν πέθανε το 1978 δύο άντρες ντυμένοι γυναίκες παρευρέθηκαν στην κηδεία της στη Φλόριντα

Εξήντα χρόνια αφότου τρεις άνδρες κατάφεραν να αποδράσουν από την περιβόητη φυλακή υψίστης ασφαλείας στο νησί Alcatraz, στα ανοιχτά της ακτής του Κόλπου του San Francisco, οι United States Marshals, μία υπηρεσία του αμερικανικού υπουργείου δικαιοσύνης που λειτουργεί υπό τη διεύθυνση του Γενικού Εισαγγελέα των ΗΠΑ, κυκλοφόρησαν τη Δευτέρα εικόνες των καταδίκων όπως θα πρέπει να είναι σήμερα…

Από την Melissa Koenig For Dailymail.Com

Οι Clarence Anglin, John Anglin και Frank Morris παραμένουν καταζητούμενοι για την απόδραση τους στις 11 Ιουνίου 1962 από το Alcatraz, όπου εξέτιζαν ποινή για ένοπλες ληστείες τραπεζών.

Οι τρεις άνδρες πέρασαν περισσότερο από ένα χρόνο προετοιμάζοντας την απόδραση, σκάβοντας στην αρχή μια μικρή τρύπα στα κελιά της φυλακής τους, μέχρι που τελικά άνοιξαν μία αρκετά μεγάλη οπή προκειμένου να διαφύγουν, έσκαψαν τούνελ για να διασχίσουν την ταράτσα, έφτασαν στα ντους της φυλακής και από εκεί κατάφεραν να περάσουν από τους φρουρούς, πριν τελικά χρησιμοποιήσουν σχεδία προκειμένου να φτάσουν στην ακρή.

Οι ομοσπονδιακές έρευνες για την απόδραση -που απαθανατίστηκε στην ταινία «Escape from Alcatraz» του 1979- κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι αδελφοί Anglin και ο Morris πνίγηκαν στον κόλπο του San Pablo.

Αλλά για χρόνια, έχουν αυξηθεί οι εικασίες ότι οι τρεις άνδρες μπορεί τελικά να επέζησαν και να συνέχισαν να ζουν κρυφά, με τους αρκετούς να επισημαίνουν το γεγονός ότι τα σώματά τους δεν βρέθηκαν ποτέ, ενώ υπήρξαν στοιχεία ότι είχε βρεθεί μια σχεδία στο κοντινό νησί Angel όπως επίσης ότι είχε κλαπεί ένα αυτοκίνητο εκείνο το βράδυ, σε μία από τις ακτές, από τρεις άγνωστους άνδρες.

Στη συνέχεια, το 2013, οι αρχές έλαβαν μια χειρόγραφη επιστολή που ανέφερε ότι ο John Anglin μπορεί να ήταν ακόμα ζωντανός, αναγκάζοντας την υπηρεσία United States Marshals να ανοίξουν ξανά την υπόθεση το 2018.

Μέχρι σήμερα, δεν είναι σαφές εάν υπάρχουν νέες εξελίξεις στην έρευνα, αλλά οι Σερίφηδες δημοσίευσαν φωτογραφίες των καταζητούμενων όπως ήταν τότε και όπως θα μπορούσαν να μοιάζουν σήμερα.

Στον ιστότοπο τους, αναφέρουν για τον Clarence Anglin ότι έχει ένα τατουάζ που γράφει «Zona» στο αριστερό του χέρι και «Nita» στο δεξί. Περιγράφεται επίσης ότι έχει μια ουλή στο δεξιό άνω μέρος του βραχίονα και μια ουλή στο χείλος του. Ο ίδιος, ο οποίος καταδικάστηκε σε 15 χρόνια φυλάκισης για ένοπλη ληστεία τράπεζας στην Κολούμπια της Αλαμπάμα, θα ήταν σήμερα 91 ετών αν ήταν ακόμα ζωντανός.

Ο αδερφός του, John Anglin, αναφέρεται ότι έχει μια ουλή στο αριστερό του μάγουλο, μια άλλη στο αντιβράχιο και μια τρίτη στο μέτωπό του. Αν ζει ο John σήμερα θα είναι 92 ετών.

Οι αξιωματούχοι περιγράφουν επίσης τον Morris -ο οποίος έχει χρησιμοποιήσει στο παρελθόν τα ψευδώνυμα Carl Cecil Clark, Frank Laine και Frank Lane- ότι έχει ένα αφαιρεμένο τατουάζ στο μέτωπό του και ουλές στον αριστερό άνω βραχίονα και τον αριστερό αγκώνα. Ο ίδιος, καταδικάστηκε σε 14 χρόνια φυλάκισης για διάρρηξη τράπεζας στο Σλάιντελ της Λουιζιάνα και οι ομοσπονδιακές αρχές μετέτρεψαν τη φωτογραφία της κράτησής του στην ηλικία των 88 ετών, αν και θα είναι στα 96 αν είναι ακόμα ζωντανός.

Η απόδραση των Anglin και του Morris από το Alcatraz ιντριγκάρει τις αρχές και τους καθημερινούς Αμερικανούς εδώ και χρόνια. Οι αξιωματούχοι πιστεύουν ότι ο Morris ήταν ο εγκέφαλος πίσω από το σχέδιο απόδρασης, καθώς πιστώνεται από τους σωφρονιστικούς υπαλλήλους ότι ήταν εκπληκτικά έξυπνος.

Ο ίδιος συνάντησε για πρώτη φορά τους αδερφούς Anglin στο Ομοσπονδιακό Σωφρονιστικό Ινστιτούτο της Ατλάντα, όπου όλοι εξέτιαν την ποινή τους πριν μεταφερθούν στο Alcatraz, το οποίο θεωρούνταν ότι διέθετε αδιαπέραστη ασφάλεια. Το σχέδιο διαφυγής τους εκεί άρχισε να διαμορφώνεται τον Δεκέμβριο του 1961, όταν ο Allen West, ο οποίος ήταν σε διπλανό κελί, άρχισε να συλλέγει παλιές στρογγυλές λεπίδες πριονιού που βρήκε σε έναν από τους κοινόχρηστους διαδρόμους ενώ ήταν σε υπηρεσία καθαρισμού.

Από εκεί, οι τέσσερις άνδρες, συμπεριλαμβανομένου του West, που τελικά δεν πρόλαβε να δραπετεύσει, εναλλάσσονταν σμιλεύοντας τους τοίχους των κελλιών τους με κουτάλια και με άλλα μαγειρικά σκεύη. Παράλληλα, δημιούργησαν ψεύτικα ανθρώπινα κεφάλια ως δόλωμα, χρησιμοποιώντας μαλλιά από το κουρείο, γύψο και μπογιά, προκειμένου να ξεγελάσουν τους φύλακες βάρδιας.

Έφτιαξαν επίσης μια αυτοσχέδια σχεδία από 50 αδιάβροχα από βαμβάκι και καουτσούκ που κυκλοφορούσαν ευρέως στην περιβόητη φυλακή της εποχής του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Στη συνέχεια, οι άνδρες αποθήκευσαν όλα τα υλικά τους σε έναν κοίλο χώρο πάνω από τα κελιά τους. Οι τέσσερις άνδρες έσκαβαν από τις 5.30 μ.μ. έως τις 21.00 περίπου, επί καθημερινής βάσης, πριν οι φρουροί σβήσουν τα φώτα.

Τελικά, στις 11 Ιουνίου 1962, πέρασαν από την τρύπα και το τούνελ που είχαν δημιουργήσει πέρα ​​από τις οπές εξαερισμού τους κελιού τους, ανέβηκαν μέχρι την οροφή, διέσχισαν 30 μέτρα προς την ταράτσα και στη συνέχεια κατέβηκαν προσεκτικά μέσα από 15 μέτρα σωληνώσεων προς το έδαφος, κοντά στην είσοδο του χώρου του ντους.

Άφησαν πίσω τους τα λεπτομερώς φτιαγμένα ψεύτικα κεφάλια στα κρεβάτια τους προκειμένου να ξεγελάσουν τυχόν φρουρούς της νυχτερινής υπηρεσίας, και όταν οι δεσμοφύλακες έκαναν τον καθημερινό τους πρωϊνό έλεγχο την επόμενη μέρα, ανέφεραν ότι οι άνδρες αγνοούνταν, ενώ οι ίδιοι είχαν ήδη αποδράσει 10 ώρες νωρίτερα.

Αμέσως, η φυλακή τέθηκε σε lockdown και οι ομοσπονδιακές και οι τοπικές αρχές συνεργάστηκαν για εβδομάδες για να ερευνήσουν την εξαφάνισή τους, ενώ οι ντόπιοι ήταν συγκεντρωμένοι για ώρες στην προβλήτα 43 προκειμένου να παρακολουθούν με τηλεσκόπια. Μία τεράστια έρευνα από αέρα, θάλασσα και ξηρά πραγματοποιήθηκε τις επόμενες δέκα ημέρες, αλλά δεν βρέθηκε κανένα ίχνος των κρατουμένων. Τελικά, ομοσπονδιακοί αξιωματούχοι υποβάθμισαν την ιστορία, επιμένοντας ότι πρέπει να είχαν πνιγεί.

Παρουσίασαν μια σφραγισμένη τσάντα που περιείχε διευθύνσεις και αριθμούς η οποία βρέθηκε στο νερό κοντά στη γέφυρα Golden Gate (πιθανώς οι επαφές με τους φίλους και την οικογένειά τους), ενώ ανακοίνωσαν ότι ένα νορβηγικό υπερωκεάνιο εντόπισε ένα σώμα να επιπλέει κοντά στη γέφυρα, προφανώς φορώντας ρούχα φυλακής και για το οποίο -ωστόσο- δεν παρουσιάστηκαν περισσότερα στοιχεία.

Η υπόθεση της απόδρασης των τριών μεταφέρθηκε αργότερα σε ταινία με τίτλο «Escape from Alcatraz» με πρωταγωνιστή τον Clint Eastwood ως Frank, τον Jack Thibeau ως Clarence και τον Fred Ward ως John.

Αλλά με τα χρόνια, φήμες επιμένουν ότι οι άνδρες μπορεί τελικά να έχουν επιζήσει, καθώς οι αμερικανικές υπηρεσίες συνέχισαν να ερευνούν την απόδραση. Σχεδόν αμέσως μετά, η εφημερίδα San Francisco Chronicle προσέλαβε έναν επαγγελματία κολυμβητή για να διερευνήσει το εάν οι άνδρες θα μπορούσαν να έχουν περάσει τον κόλπο και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ήταν εξαιρετικά δυνατό.

«Δεν είναι πολύ δύσκολο να κολυμπήσεις», είπε τότε στην Chronicle ο προπονητής του Olympic Club, Earl Geneck. «Θα μπορούσε να γίνει από άπειρους κολυμβητές εάν ήταν προετοιμασμένοι με κρύα ντους».

Άλλοι είπαν ότι η μητέρα των Anglins συνέχιζε να λαμβάνει λουλούδια σε ειδικές περιστάσεις για χρόνια χωρίς να επισυνάπτεται κάποια κάρτα, και πως όταν πέθανε το 1978, δύο άντρες ντυμένοι γυναίκες παρευρέθηκαν στην κηδεία της στη Φλόριντα, παρά το γεγονός ότι πράκτορες του FBI είχαν περικυκλώσει την περιοχή.

Το 2011, ο Mike Dyke, ο επόπτης αναπληρωτής των United States Marshals ισχυρίστηκε ότι μπορεί τελικά οι δραπέτες να επέζησαν, παρουσιάζοντας για πρώτη φορά ένα μυστικό έγγραφο που έλεγε ότι είχε βρεθεί μια σχεδία στο νησί Angels την ημέρα μετά την απόδραση, ενώ προσέθετε πως είχαν βρεθεί «και ίχνη τα οποία οδηγούσαν μακριά από τη σχεδία.

Σε ένα άλλο έγγραφο που βρήκαν πολύ αργότερα οι Los Angeles Times ανέφερε ότι ένα αυτοκίνητο είχε κλαπεί στην κομητεία Marin της Καλιφόρνια -που περικλείει την περιοχή του κόλπου- το βράδυ της 11ης Ιουνίου. Το σημείωμα, ανέφερε επίσης, ότι τρεις άγνωστοι άνδρες παραλίγο να βγουν από το δρόμο με ένα αυτοκίνητο εκείνο το βράδυ στην Κεντρική Κοιλάδα.

Το τελευταίο φαίνεται ότι επιβεβαιώθηκε και από τον West, ο οποίος δεν μπόρεσε να σκάψει αρκετά προκειμένου να αποδράσει εκείνο το βράδυ, ισχυριζόμενος σε μεταγενέστερες συνεντεύξεις ότι αποτελούσε μέρος τους σχεδίου. Είπε ότι είχαν σχεδιάσει να χρησιμοποιήσουν τη σχεδία τους για να φτάσουν στο Angel Island, όπου θα έκαναν ένα διάλειμμα, πριν ξαναμπούν στον κόλπο στην απέναντι πλευρά του νησιού και κολυμπήσουν μέσα από μια πλωτή οδό που ονομάζεται Raccoon Straits.

Από εκεί, είπε, θα έκλεβαν ένα αυτοκίνητο, θα έμπαιναν σε κατάστημα ρούχων για να βγάλουν τις στολές της φυλακής και στη συνέχεια θα έφευγαν προς διαφορετικές κατευθύνσεις.

SHARE

Περισσότερα

MORE NEWS DESK

TOP LINE

Ο Αλέξης Τσίπρας στο πλευρό του Αθανασίου Πλεύρη και εναντίον των εξαθλιωμένων υγειονομικών
40.000 ελληνικές οικογένειες περιμένουν κάποιον δικό τους που δεν θα επιστρέψει ποτέ στο σπίτι
Μαρία Δεναξά> Κι όμως ο Τσιτσιπάς είπε το αυτονόητο
Mνήμες από τις πιο σκοτεινές μέρες διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ ξύπνησε η συνέντευξη Μιωνή στον ΑΝΤ1
Δημοσκόπηση Marc> 10 μονάδες η διαφορά ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ και μάλιστα με αυξητικές τάσεις
To Aνώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ επιχειρεί να διασώσει τα κουνούπια (fan club του dj Valentino) από την μαζική εξόντωση και τη προθυμία αυτοχειρίας τους
O Kωνσταντίνος Τζούμας έφυγε ξαφνικά μετά την ξαφνική επιστροφή του καρκίνου που είχε νικήσει ήδη από το 2004
ISRAEL>COVID-19 vaccine reduces sperm concentration, but effect is only temporary
Μα πού πρέπει να απλώσω την πετσέτα θαλάσσης μου;
Ακόμα μία ηχηρή παραίτηση στη Silicon Valley> Αποχωρεί ο CEO του Pinterest, Ben Silbermann
Έρευνα-βόμβα της Daily Telegraph> Οι 26 από τους 27 επιστήμονες που υπέγραψαν την επιστολή του Lancet για τον κορωνοϊό είχαν κάποια (μεγάλη ή μικρή) σχέση με το εργαστήριο της Wuhan. O αμφιλεγόμενος Σωτήρης Τσιόδρας
Yossi Amrani> Οι Συμφωνίες του Αβραάμ είναι ένα περιφερειακό αποτέλεσμα πραγματικής πολιτικής