kourdistoportocali.comMagazineΞεχωριστοί Ελληνες στο Springfield της Μασαχουσέτης

Γράφει η Αλεξάνδρα Τσόλκα

Ξεχωριστοί Ελληνες στο Springfield της Μασαχουσέτης

Η προσφορά του Τάμη και της Τζούλη Μακρής, το Sophia’s Sports Club για τα παιδιά με νευρολογικές παθήσεις και το Νοσοκομείο Παίδων του Springfield

Ο Τάμη και η Τζούλη Μακρής, το Sophias Sports Club για τα παιδιά με νευρολογικές παθήσεις και το Νοσοκομείο Παίδων του Σπρίγκφιλντ σε μια άλλη κουλτούρα προσφοράς στην κοινότητα. Δεν είναι υποχρέωση, ούτε δημόσιες σχεσεις, αλλα ζητημα αγάπης-

Γράφει η Αλεξάνδρα Τσόλκα

Νέα Αγγλία υπό το μηδέν, αλλά χωρίς χιόνι! Έχει κάτι ζωές εδώ, που δε χωράνε σε λέξεις τα όσα πέρασαν, υπήρξαν, άντεξαν. Και είναι και αυτή η παράξενη, η αλλόκοτη απόφαση να αρχίζεις τόσο απ την αρχή που να διαλέγεις και δεύτερη, δικιά σου, ιδιωτικής προβολής μάνα – πατρίδα! Και να ξεκινάς όλο το γύρισμα της ταινίας – ζωής, απ την αρχή, απ την πρώτη σκηνή, απ το λευκό της ανυπαρξίας στην αγοραφοβία του στριμώγματος μιας πυκνής διήγησης.

Ο Θεοφάνης, Τάμης εδώ, πια, Μακρής, έχει φτιάξει στο Springfield στη Μασαχουσέτη, μια άλλη ζωή. Μια πρώτη ζωή που ξεκίνησε απ το κοιτάει από ψηλά τη θάλασσα και να βλέπει όλη εκείνη την συμφωνία του μπλε της Παλαιοκαστρίτσας στη Κέρκυρα. Σε κάποιο άλλο παράλληλο χρόνο, πια, ζει αλλιώς. Ναυτόπαιδο απ τα 14! Ταξίδια παντού με το «Πούσι» και το «Μαραμπού» στο προσκεφάλι στα ατέλειωτα βράδια στις πάντα αδιευκρίνιστων διαθέσεων θάλασσες.

Δύο ναυάγια! Στο ένα η μάνα του, πίσω στην βουτηγμένης ήλιο Κέρκυρα, φόραγε μαύρα, ώσπου τον είδε μετά από μια βδομάδα θρήνου, ζωντανό για να υπάρξει με σάρκα αγαπημένη το δικό της Πάσχα, η Λαμπρή της! Ιστορίες απ αυτές τις ναυτικές, σα να ακούς τα «Λόγια της Πλώρης» και ο Καββαδίας να συναντά τον Καρκαβίτσα. Που να χωρέσει τι και πως;  Μπομπάι και Καλκούτα, Ιαπωνία, Σοβιετική, ακόμη, Ένωση και τα λιμάνια της, Σκανδιναβία, το κλείσιμο του Σουέζ και τα κομβόι ακίνητων πλοίων, ο πόλεμος των 6 ημερών, η ελληνική Χούντα και η αποκατάσταση της Δημοκρατίας, η Κύπρος, όλα να τον βρίσκουν σαν απόηχος στη θάλασσα και να μπλέκουν δάκρυα με την αλμύρα απ το νερό των ωκεανών.

Οι Νιάρχοι, οι Λάτσηδες, ο Λιβανός. Στα καράβια τους. Η Παγκόσμια Δόξα, το μεγαλύτερο τάνκερ που γιγαντώθηκε στα ναυπηγεία της Ιαπωνία. Ο Ωνάσης. Λέει, λέει, ίδιος σα το παιδί που μεγάλωσε στις θάλασσες ξανά. Κάποτε η Νέα Ορλεάνη. Η πρώτη γιορτή των ευχαριστιών στο Σαν Φρανσίσκο, η Νέα Υόρκη, το Λονγκ Άιλαντ, το Κονέκτικατ, η Φλόριντα. Ξανά μια ζωή στο ίδιο πρόσωπο. Ελληνικές κουβέντες μαζί με αγγλικά, με ήχο άλλο πάντα. Κάποτε μουσικό σαν Ιταλικό, άλλοτε πιο γεμάτο γυριστά «ρ» Ιρλανδικό, κάποτε πιο βαρύ, Γερμανικό. Βουτηχτής στο Χάτζον Ρίβερ, ταξιτζής στη δαιδαλώδη κίνηση του Μανχάταν, όπου το κάθε βράδυ έκρυβε και άλλο θέαμα επικινδυνότητας με τη μορφή καινούργιου επιβάτη, κάποτε με πίτσα σε ναυτική αμερικανική βάση. «Ποιος να πιστέψει;» λέει και βαριέται να διηγηθεί κι άλλο, σε αφτιά που αδημονούν για το παρακάτω. Και που να χωρέσεις τόσες ζωές; Πως;… και δε ξεχνά… ποτέ… και γυρίζει το καλό πίσω με κάθε ευκαιρία…

«… We are big kids helping little kids. Join us once again and BAYSTATE CHILDREN’S HOSPITAL NEUROLOGY DEPT…»… ή… «…Είμαστε μεγάλα παιδιά που βοηθούν τα μικρότερα. Ελάτε μαζί μας, άλλη μια φορά…»

«Sophias» στην μεγάλη πόλη της Μασαχουσέτης, τη πολιτεία το Σπριγκφιλντ, γνωστής γιατί εδώ γεννήθηκε η καλαθοσφαίριση, το μπάσκετ ντε! Πρώτα ήταν πίτσα, μετά και ένα αχανές, φασαριόζικο, κεφάτο, φωνακλάδικό, παρειστικό sports bar. Εκεί που όλοι είναι με τις συντροφιές τους αγκαλιάζονται και τραγουδούν το τραγούδι των Red Sox ή Patriots ή των Boston Celtics! Μια απ τις μεγάλες τηλεοράσεις παίζει Champions Ling και φυσικά ποδόσφαιρο! Ο Ταμης, παθιασμένος Ολυμπιακός, θα κοιτάξει τι κάνει και ο ΠΑΟΚ και η ΑΕΚ στο ευρωπαϊκό! Άρχοντας στο πριγκιπάτο του, κάνει χιούμορ, γελάει, επιβλέπει, φροντίζει, γνωρίζει. Και μαζί του η Τζούλη, με μια άλλη ζωή αξία για μυθιστόρημα, απ το Κονέκτικατ και την τόσο αμερικάνικη ανοιχτή σαν αγκαλιά καρδιά… Κάθε χρόνο λοιπόν, διοργανώνουν ένα μεγάλο φιλανθρωπικό γεγονός, λίγο πριν τα Χριστούγεννα, για τα παιδιά με νευρολογικές παθήσεις, όπου τα χρήματα που μαζεύονται πάνε στο ειδικό νοσοκομείο της πόλης. Μια πόλης, που βοηθά χωρίς δεύτερη σκέψη και πονηριές και ερωτήματα καχύποπτα. Μια άλλη κουλτούρα μας εντυπωσιάζει εδώ.

Η Τζούλη  αρχίζει, από νωρίς να μαζεύει από όσα περισσότερα μαγαζιά, από πιο μικρά μέχρι τις μεγάλες αλυσίδες εμπορίου τις παγκόσμιες, όσες μπορεί προσφορές σε είδη ή κουπόνια δώρων. Με αίσθηση της κοινότητας, όλοι δίνουν χωρίς να ρωτούν, μιας και ξέρουν τι θα συμβεί ξανά και πως η συμμετοχή είναι υποχρέωση τους ανθρώπινη. Η Τζουλη φτιάχνει μεγάλα καλάθια όπου χωράει μέσα άλλα ενδιαφέροντα, ηλικίες, συνήθειες. Να, ένα καλάθι για τους οπαδούς των ομάδων, για μικρά κορίτσια πιο ροζ, για αγόρια, για γυναίκες που αγαπούν τη μόδα, για βιβλιόφιλους, για λάτρεις του καλού ουίσκι, για γλυκατζήδες, για φιλοτέχνους! Ένα βράδυ φωτεινό, το μεγάλο πάρτυ.

Τα καλάθια κληρώνονται, όλοι αγοράζουν λαχνούς, πίνουν ποτά και τρώνε, χορεύουν και τραγουδάνε, κάνουν άλλες προσφορές πιο μεγάλες, πιο μυστικές! Οι τριάντα άνθρωποι που δουλεύουν εδώ, στα πιο γελαστά τους, δίνουν και αυτοί το χρόνο τους. Το ποσό μεγαλώνει. Όλη η γειτονιά νιώθει υποχρέωση της να το αυξήσει κι άλλο. Όχι γιατί πρεπει, όχι γιατί τους περισσεύουν, όχι από κραυγαλέα φιλανθρωπία. Απλά έτσι κάνουν οι άνθρωποι! Και γελάνε, μιλάνε, τσουγγρίζουνε τα ποτήρια τους. Σε λίγο είναι Χριστούγεννα. Βοηθάνε και βοηθιούνται. Είναι υπόθεση όλων. Καμία μεγάλη οικογένεια, κάνεις πάμπλουτος, καμία διάθεση για δημόσιες σχέσεις. Είναι υπόθεση όλων… είναι υπόθεση αγάπης…

SHARE
MORE MAGAZINE