kourdistoportocali.comMagazineVOLKSWAGEN>Από τον Χίτλερ στον Ερντογάν

H Iστορία παίζει παράξενα παιγνίδια. Εκτός…

VOLKSWAGEN>Από τον Χίτλερ στον Ερντογάν

Στο εργοστάσιο δούλεψαν υποχρεωτικά χιλιάδες Εβραίοι αντί να πάνε στα στρατόπεδα συγκέντρωσης

H Iστορία παίζει παράξενα παιγνίδια. Εκτός κι εάν υπάρχει κάποιος “σεναριογράφος” βγαλμένος μέσα από μια απόκρυφη Λέσχη που κυβερνά τον κόσμο και κάθε τόσο φροντίζει η Ιστορία να προχωρά κρατώντας πάντα έννοιες και συμβολισμούς του παρελθόντος.

Πάρτε παράδειγμα την απόφαση της Volkswagen (VW) να κατασκευάσει το νέο της εργοστάσιο στην Τουρκία.

Η νέα μονάδα θα κατασκευαστεί στη Μανίσα κοντά στη Σμύρνη και θα απασχολεί περίπου 4.000 εργαζομένους, ενώ θα έχει παραγωγική ικανότητα 300.000 οχημάτων.

Οι εργασίες κατασκευής θα ξεκινήσουν το 2020 και η έναρξη της παραγωγής προβλέπεται το 2022.

«Βρισκόμαστε στο τελικό στάδιο των συζητήσεων», είπε την περασμένη εβδομάδα ο υπεύθυνος παραγωγής της VW, Αντρέας Τόστμαν-photo κάτω, προαναγγέλλοντας την ολοκλήρωση των σχετικών διαπραγματεύσεων εντός των επόμενων ημερών.

Σε ερώτηση εάν εξακολουθούν να υπάρχουν στο τραπέζι και άλλες υποψήφιες χώρες, ο ίδιος απάντησε ότι η VW επικεντρώνεται στην ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων με την Τουρκία.

Σύμφωνα με αναλυτές, η απόφαση για την κατασκευή του νέου εργοστασίου στην Τουρκία, συνολικού προϋπολογισμού άνω του 1 δισ. ευρώ, μπορεί να θεωρείται πλέον δεδομένη.

«Το ότι η VW επενδύει στην Τουρκία θα ωφελήσει το σύνολο της τουρκικής οικονομίας», εκτιμά ο Αλπέρ Καντσά, πρόεδρος του τουρκικού συνδέσμου προμηθευτών αυτοκινητοβιομηχανιών Taysad. O ίδιος κάνει λόγο για «ισχυρό μήνυμα».

Τελείως διαφορετική είναι η ανάγνωση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Ευρωβουλευτές των Χριστιανοδημοκρατών, των Πρασίνων και των Φιλελευθέρων στηλιτεύουν την απόφαση της Volkswagen και κατηγορούν την Τουρκία ότι με τις υπεσχημένες κρατικές επιδοτήσεις παραβίασε τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την τελωνειακή ένωση με την Ε.Ε., αποκτώντας έτσι αθέμιτο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα έναντι των ευρωπαϊκών χωρών, που ήταν επίσης υποψήφιες για την κατασκευή του νέου εργοστασίου.

Αξίζει να σημειωθεί ότι για μεγάλο διάστημα η Βουλγαρία –σε μια πρώιμη φάση και η Σερβία– συγκαταλεγόταν ανάμεσα στα φαβορί, όπως αναφέρει η Deutsche Welle.

Ωστόσο, αν και έχει εξίσου χαμηλούς μισθούς με την Τουρκία, ως χώρα-μέλος της Ε.Ε., δεσμεύεται από το ευρωπαϊκό νομοθετικό πλαίσιο για τις κρατικές επιδοτήσεις.

Με επιστολή τους προς την Κομισιόν, την οποία επικαλείται η εφημερίδα Berliner Morgenpost, επτά ευρωβουλευτές των προαναφερθέντων κομμάτων βάζουν στο τραπέζι το ενδεχόμενο διεξαγωγής έρευνας στο πλαίσιο της επιτροπής σύνδεσης Ε.Ε. – Τουρκίας.

Η συνυπογράφουσα ευρωβουλευτής των Γερμανών Πρασίνων Bιόλα φον Κράμον-Ταουμπάντελ απευθύνει την ίδια ώρα έκκληση στο εποπτικό συμβούλιο της VW να αναιρέσει την απόφασή του.

Με την επιλογή της Τουρκίας η VW ενισχύει το «αυταρχικό καθεστώς του Ερντογάν» και στέλνει «καταστροφικό μήνυμα» στην συνυποψήφια Βουλγαρία, λέει η ίδια.

Και, τέλος, προσθέτει: «Η VW δεν φαίνεται να έχει διδαχθεί τίποτα από τα τελευταία σκάνδαλα».

(Mα πως να διδαχθεί όταν η δημιουργία της ήταν έμπνευση του Αδόλφου Χίτλερ;)

Θέμα αθέμιτου ανταγωνισμού και απώλειας θέσεων εργασίας στην ΕΕ,  έθεσε με ερώτησή της προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ακόμη και η ευρωβουλευτής της ΝΔ και του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος , Μαρία Σπυράκη.

Η ευρωβουλευτής αναφέρει ότι στην απόφαση της εταιρείας έπαιξε ρόλο και το γεγονός ότι η τουρκική κυβέρνηση επιδοτεί την επένδυση.

Η ερώτηση της κ. Σπυράκη

Θέμα: Επενδύσεις της VW στην Τουρκία

Η VW ανακοίνωσε πρόσφατα επένδυση ύψους1 δις ευρώ, που θα δημιουργήσει 4000 θέσεις εργασίας στην Τουρκία. Στην απόφαση της εταιρείας έπαιξε ρόλο και το γεγονός ότι η τουρκική κυβέρνηση επιδοτεί την επένδυση. Ασφαλώς οι ευρωπαϊκές εταιρείες έχουν δικαίωμα να επενδύουν όπου θέλουν, όμως το να επιδοτούνται από ξένες κυβερνήσεις επενδύσεις, οι οποίες ουσιαστικά δημιουργούν ανταγωνισμό στα ευρωπαϊκά εργοστάσια και τις ευρωπαϊκές θέσεις εργασίας, ιδίως αν πρόκειται για κυβερνήσεις χωρών σε ενταξιακή διαδικασία και τελωνειακή ένωση, έναν ζήτημα το οποίο χρήζει διερεύνησης από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Ερωτάται η Επιτροπή:

1. Είναι συμβατή η κρατική ενίσχυση που θα λάβει η VW από την τουρκική κυβέρνηση με τους ευρωπαϊκούς κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων;

2. Εάν η τελωνειακή ένωση δεν επιβάλλει σεβασμό των διατάξεων περί κρατικών ενισχύσεων στις τρίτες χώρες, προτίθεται η Επιτροπή να θέσει το θέμα στις διαπραγματεύσεις της ενταξιακής διαδικασίας;

Όταν σκεφτόμαστε τους ναζί, το μυαλό μας πηγαίνει κυρίως στο Ολοκαύτωμα, στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και στα εκατομμύρια των ανθρώπων που σκοτώθηκαν σε ολόκληρη την Ευρώπη πριν από επτά δεκαετίες.
Πάμε λοιπόν να δούμε τώρα ποια είναι η Volkswagen και πως μία “ανώτερη” δύναμη υπαγορεύει την συνέχεια της ιστορίας της αγαπημένης αυτοκινητοβιομηχανίας του Χίτλερ.
Το Ναζιστικό Κόμμα της Γερμανίας ήταν, εκτός των άλλων, ένα σοσιαλιστικό κόμμα που γεννήθηκε στη μεγάλη οικονομική κρίση του Μεσοπολέμου και γιγαντώθηκε στις αρχές της δεκαετίας του ’30, στον απόηχο του μεγάλου Κραχ.
Ο ίδιος ο Αδόλφος Χίτλερ ήταν αποφασισμένος να βελτιώσει την ποιότητα ζωής του μέσου Γερμανού εργαζομένου.
Βέβαια, όχι οποιουδήποτε εργαζομένου, μόνο αυτού που ανήκε στην άρια φυλή, αλλά αυτό είναι το αντικείμενο ενός άλλου θέματος.
Στο πλαίσιο αυτό, λοιπόν, το Σκαθαράκι, το θρυλικό όχημα της Volkswagen, το «αυτοκίνητο του λαού», ήταν ουσιαστικά δική του ιδέα.
 Τη δεκαετία του ’30 τα αυτοκίνητα που κυκλοφορούσαν στους γερμανικούς δρόμους ήταν μεγάλα, πολυτελή και ελάχιστα.
Κανένας μέσος Γερμανός δεν είχε τότε τη δυνατότητα να αγοράσει αυτοκίνητο.
Και έτσι προέκυψε η ιδέα του Volkswagen Beatle, του αυτοκινήτου του λαού, το οποίο σχεδίασε ο Φέρντιναντ Πόρσε.
Ο χαρισματικός μηχανικός, που ήταν εκλεκτός του Χίτλερ αλλά και του άλλου δικτάτορα, του Τζόζεφ Στάλιν, πήρε από τον Χίτλερ την εντολή να σχεδιάσει ένα αυτοκίνητο για τον λαό που να πουλιέται για 999 γερμανικά μάρκα.
Το αυτοκίνητο σχεδιάστηκε και βγήκε στην αγορά.
Χάρη στο ταλέντο του, ο Πόρσε είχε γίνει διάσημος από τα νιάτα του και στις αρχές της δεκαετίας του ’30 ζήτησε να τον γνωρίσει ο Στάλιν, ο οποίος του ζήτησε να σχεδιάσει τη βιομηχανική επανάσταση της Ρωσίας.
Όταν ο Πόρσε πήγε στη Μόσχα, τελικά αρνήθηκε την προσφορά του Στάλιν λόγω γλώσσας.
Όπως είπε, θα ήταν αδύνατο να εξηγεί στους συνεργάτες του τι θα πρέπει να κάνουν σε μια γλώσσα που δεν ήταν η μητρική του.
Και κάπως έτσι, το Lada δεν έγινε το «αυτοκίνητο του λαού». Όταν πια επέστρεψε στη Γερμανία, ο Αδόλφος Χίτλερ ζήτησε να γίνει διαγωνισμός για την κατασκευή ενός αυτοκινήτου στο οποίο θα είχαν πρόσβαση όλοι οι Γερμανοί, του «αυτοκινήτου του λαού», του Volkswagen.
Ο Πόρσε έδωσε το καλύτερο σχέδιο, το 1934, και κέρδισε τον διαγωνισμό.
Στην έκθεση αυτοκινήτου που έγινε λίγο καιρό μετά ο Χίτλερ αποκαλούσε τον Πόρσε «διάνοια» και αργότερα τον τοποθέτησε επικεφαλής των συμβούλων του. «Εργοστάσιο της Volkswagen» στη Βόλφσμπουργκ.
Για την κατασκευή του νέου οικονομικού αυτοκινήτου χρειαζόταν να βρεθεί ένα σημείο για να χτιστεί το εργοστάσιο. Επιλέχθηκε ένα σημείο που βρισκόταν κοντά σε ένα μεσαιωνικό κάστρο, η Βόλφσμπουργκ.
Δίπλα έπρεπε να χτιστούν σπίτια για τους εργάτες, ενώ η εισήγηση του Χίτλερ ήταν να ονομαστεί «Εργοστάσιο της Πόρσε».
Τελικά, πέρασε η εισήγηση του ίδιου του Πόρσε και ονομάστηκε «Εργοστάσιο της Volkswagen».
Η αλήθεια, όμως, είναι ότι στο εργοστάσιο, κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, δεν κατασκευάστηκαν παρά μόνο ελάχιστα αυτοκίνητα που πήγαν στους ευνοούμενους του καθεστώτος, ενώ οι εγκαταστάσεις χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή τανκ και άλλων πολεμικών υλικών, όπως όπλα και χειροβομβίδες.
Γεγονός είναι επίσης ότι στο εργοστάσιο δούλεψαν υποχρεωτικά χιλιάδες Εβραίοι αντί να πάνε στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, ενώ χρησιμοποιήθηκε και φθηνό εργατικό δυναμικό από τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης.
O γαμπρός του Πόρσε, που είχε αναλάβει το εργοστάσιο από το 1941, παραδέχτηκε αργότερα ότι αναγκάστηκε να φέρνει εργαζομένους από τις ανατολικές χώρες, ώστε να κατασκευαστεί το Σκαθαράκι στην τιμή των 999 γερμανικών μάρκων.
Πάντως, αρμόδια επιτροπή που συστάθηκε μετά τον πόλεμο τελικά δεν απήγγειλε κατηγορίες ούτε στον Πόρσε, ούτε στον γιο, ούτε στον γαμπρό του.
Πολλοί λένε ότι ήταν απλώς ένας άνθρωπος που ήθελε να κατασκευάζει αυτοκίνητα και ότι στην πραγματικότητα ποτέ δεν κατάλαβε πόσο εγκληματικό ήταν το καθεστώς του Χίτλερ.

SHARE

Περισσότερα

MORE MAGAZINE